สถานะ: ผู้ครอบครองอัลกอริทึม

“ถ้าแกยังไม่หยุดกวนประสาทด้วยไอ้เครื่องสแกนประหลาดนั่น ข้าจะยิงทิ้งทั้งเครื่องทั้งมือแกเดี๋ยวนี้แหละ เซน” เสียงขู่ฟ่อของรินดังขึ้นในห้องวิจัยที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและโอโซน เธอไม่ได้พูดเล่น ร่างสูงโปร่งในชุดเกราะเบาของเธอขยับไหวอยู่ตรงทางเข้า มือข้างหนึ่งแตะอยู่ที่ด้ามปืนพลาสม่าคู่ใจ สายตาคมกริบของทหารรับจ้างสาวจ้องมองไปยัง ‘วัตถุ’ ที่ลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเซน เซนไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโฮโลแกรมที่กระพริบถี่รัว มือของเขาขยับพิมพ์คำสั่งด้วยความเร็วสูงจนเห็นเป็นเพียงภาพเบลอ ตรรกะในหัวของเขากำลังทำงานหนักกว่าการประมวลผลของเมนเฟรมใดๆ ในเขตชั้นใน “ริน ลดปืนลงเสียเถอะครับ” เซนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงความตื่นเต้นที่พยายามกดทับไว้ “ข้อมูลชุดนี้ไม่ใช่ของที่มนุษย์คนไหนจะสร้างขึ้นมาได้ แต่มันกำลังเลือก ‘เจ้าของ’ และดูเหมือนว่ามันกำลังตัดสินใจว่า... เราสองคนจะรอดจากที่นี่ไปได้หรือไม่” สิ้นคำพูดของเซน อากาศรอบตัวก็บิดเบี้ยว แสงสีครามเข้มพุ่งออกมาจากชิปโบราณที่เขาขโมยมาจากห้องแล็บของสภาอวกาศ มันไม่ใช่แค่ชิปเก็บข้อมูล แต่มันคือ ‘อัลกอริทึมต้นกำเนิด’ ที่สาบสูญไปนับศตวรรษ ทันใดนั้น เสียงเตือนโทนต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกก็ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของเซนเพียงคนเดียว [สถานะ: ผู้ครอบครองอัลกอริทึม ‘Aegis-Zero’ ตื่นขึ้น] [การวิเคราะห์โฮสต์... สมบูรณ์] [ตรวจพบปัจจัยเสี่ยงระดับวิกฤต: หน่วยล่าสังหารของสภากำลังเคลื่อนที่เข้าสู่พิกัดนี้ใน 180 วินาที] เซนชะงัก ตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปตามสันหลัง เขาไม่ได้กลัวตาย แต่เขากลัว ‘ความสูญเปล่า’ ของสติปัญญาที่เขามี “ริน เตรียมตัวให้พร้อม” เซนสั่งสั้นๆ ขณะที่ดึงปลั๊กเชื่อมต่อหลักออกมา แรงกระชากของกระแสไฟฟ้าทำให้โต๊ะทำงานระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ “พวกมันมาแล้ว และคราวนี้ไม่ใช่แค่หน่วยตรวจตราธรรมดา แต่มันคือ ‘สุนัขล่าเนื้อ’ ที่ถูกโปรแกรมมาเพื่อลบชื่อเราออกจากประวัติศาสตร์” รินเลิกคิ้วขึ้น สายตาของเธอเปลี่ยนจากความรำคาญเป็นความจริงจังในชั่วพริบตา เธอรู้ดีว่าคำว่า ‘สุนัขล่าเนื้อ’ ของเซนหมายถึงอะไร มันคือจักรกลสังหารที่ไร้ความปรานีที่สุดของรัฐบาลโลก “นายบอกให้ฉันคุมหลังใช่ไหม?” รินแค่นยิ้ม ดึงสลักนิรภัยปืนออกจนเกิดเสียงดัง ‘คลิก’ ที่บาดลึก “งั้นก็รีบจัดการกับไอ้ของเล่นในหัวนายซะ ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นรูพรุน” เซนไม่ตอบ เขาปิดเปลือกตาลง ความมืดมิดในหัวถูกแทนที่ด้วยรหัสชุดใหม่ที่วิ่งพล่านราวกับสายน้ำที่ไร้ทิศทาง ระบบ Aegis-Zero กำลังปรับจูนเข้ากับสมองของเขา ความเจ็บปวดจากการถ่ายโอนข้อมูลมหาศาลทำให้เลือดกำเดาไหลซึมออกมาจากจมูก แต่นี่คือโอกาสเดียวที่จะเอาตัวรอด [ภารกิจเอาตัวรอดเริ่มขึ้น: เคลื่อนย้ายตนเองออกสู่เขตชายขอบภายในเวลาที่กำหนด] [รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกระดับการเข้าถึงสถาปัตยกรรม Aegis-Zero ขั้นต้น] [บทลงโทษ: การถูกลบข้อมูลตัวตนอย่างถาวรในระบบโลก] “ริน ทางออกท่อระบายอากาศด้านหลังห้องเก็บเครื่องยนต์... ผมคำนวณไว้แล้ว โอกาสรอดอยู่ที่ 34 เปอร์เซ็นต์” เซนลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแวววาวแปลกประหลาด “ซึ่งสูงกว่าการสู้ตรงๆ ที่มีโอกาสรอดเพียง 0.02 เปอร์เซ็นต์” “34 เปอร์เซ็นต์เหรอ?” รินหัวเราะร่าในลำคอ “สำหรับคนอย่างเรา นั่นมันถือว่าสูงจนน่าตกใจเลยล่ะ ไปกัน!” ตูม! กำแพงเหล็กกล้าทางด้านซ้ายถูกฉีกกระชากออกเหมือนกระดาษ แรงระเบิดทำให้ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย เงาร่างโลหะที่สูงกว่าสองเมตรก้าวผ่านเปลวเพลิงเข้ามา แสงสีแดงจากดวงตาเซนเซอร์ของมันกราดมองไปทั่วห้องราวกับกำลังค้นหาเป้าหมาย เซนคว้าอุปกรณ์พกพาที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จสิ้น เขาส่งสัญญาณให้รินทันที ทั้งคู่พุ่งตัวออกไปทางช่องระบายอากาศในวินาทีที่วิถีกระสุนพลาสม่าเฉียดผ่านหัวพวกเขาไปไม่กี่นิ้ว ท่ามกลางเสียงไล่ล่าที่ดังสนั่นหวั่นไหว เซนรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ อัลกอริทึมในหัวไม่ได้แค่ช่วยเขาคำนวณทางหนี แต่มันกำลัง ‘แทรกแซง’ ระบบสื่อสารของหน่วยล่าสังหาร เขายิ้มมุมปาก ความมั่นใจที่หายไปนานกลับมาอีกครั้ง นี่ไม่ใช่แค่การหนี แต่มันคือการเริ่มเกมการเมืองครั้งใหม่ที่เขาจะเป็นคนวางหมากเอง [ตรวจพบการขัดขวางจากบุคคลที่สาม: ฐานข้อมูลลับสุดยอดของสภากำลังถูกเข้าถึงโดยไม่ทราบแหล่งที่มา] [คำเตือน: Aegis-Zero ระบุตัวตนของ 'ผู้ทรยศ' ภายในหอคอยบัญชาการ... และคนผู้นั้นกำลังเฝ้าดูคุณอยู่] เซนชะงักฝีเท้าขณะที่กำลังไต่ระดับผ่านท่อแคบๆ เขาหันกลับไปมองความมืดด้านหลัง รินที่ตามมาติดๆ ถึงกับเบรกจนเสียหลัก “หยุดทำไมเซน! พวกมันจะถึงตัวเราแล้วนะ!” เซนไม่ได้ตอบคำถามนั้น มือของเขาสั่นระริกขณะที่ระบบในหัวแสดงใบหน้าของคนคนหนึ่งขึ้นมาบนจอประสาทตา—ใบหน้าที่เขาจำได้แม่นที่สุด ใบหน้าของผู้ที่ทรยศเขาและส่งเขาลงนรกในวันนั้น มันคือคนเดียวกับที่สั่งให้ทำลายแล็บของเขา... และตอนนี้ คนผู้นั้นกำลังยิ้มให้เขาผ่านกล้องวงจรปิดของสถานี ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่สองนี้นะครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์