การมาของบอสใหญ่ในเงามืด

"เซ็นสัญญาเสีย... แล้วแกจะยังเหลือลมหายใจไว้มองดูลูกเมียเติบโต" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าขนพองสเก๊าของผู้ชายสวมสูทสั่งตัดราคาแพงระยับดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันและกลิ่นคาวเลือดที่ยังจางอยู่บนลานดาดฟ้า แสงไฟสปอตไลท์จากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสาดส่องลงมาเป็นลำทะลุม่านหมอกยามค่ำคืน สร้างเงาทอดขยายยาวเหยียดของบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในสมาคมฮันเตอร์ รินทร์ไม่ได้ขยับเขยื้อน ร่างของเขาในชุดสูทสีเข้มยืนบังร่างของฟ้าใสเอาไว้ครึ่งหนึ่ง มือขวาของเขายังคงล้วงอยู่ในกระเป๋าเสื้อกั๊ก ท่วงท่าผ่อนคลายราวกับกำลังชมภาพยนตร์ตลกฉากหนึ่ง มากกว่าที่จะเผชิญหน้ากับมหาเศรษฐีเบื้องหลังเงามืดที่คุมตลาดประมูลเกตระดับ SSS "คุณชายกิตติ... คนที่ส่งไฮดราสามหัวมาถล่มเขตการค้าภาคเหนือเมื่อสัปดาห์ก่อน เพื่อกว้านซื้อหุ้นบริษัทรินทร์ในราคาเศษกระดาษสินะครับ" รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย นัยน์ตาสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์ราวกับหลุมดำที่พร้อมกลืนกินทุกสิ่ง กิตติแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สีหน้าของชายวัยกลางคนผู้มีรอยแผลเป็นจางๆ ที่มุมปากเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เขาปรายตามองเฮลิคอปเตอร์นับสิบลำที่ล้อมรอบน่านฟ้าเหนือตึกระฟ้าแห่งนี้ไว้ทั้งหมด "รู้ตัวดีนี่... รินทร์ แกคิดจริงๆ หรือว่าการมีเงินสดหมุนเวียนหลักพันล้าน จะทำให้แกต่อกรกับโครงสร้างอำนาจที่สั่งสมมาสามสิบปีได้? ตลกสิ้นดี! โลกนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเศษเงินในบัญชีของเด็กสร้างตัวใหม่อย่างแกหรอก แต่มันขับเคลื่อนด้วย 'อำนาจ' และ 'สายสัมพันธ์' ที่แกไม่มีวันเอื้อมถึง" ฟ้าใสที่ยืนอยู่ด้านหลัง ขยับตัวเล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อของรินทร์แน่น ความกังวลฉายชัดผ่านดวงตาคู่สวย แม้เธอจะรู้ว่าพลังของรินทร์ในตอนนี้ไร้ขีดจำกัดเพียงใด แต่การเผชิญหน้ากับ 'กลุ่มเงาพยัคฆ์' ที่กุมเศรษฐกิจใต้ดินของประเทศครึ่งหนึ่ง ก็ยังคงเป็นเดิมพันที่อันตรายเกินกว่าจะประมาท "รินทร์..." ฟ้าใสกระซิบเสียงแผ่วเบา สัมผัสอุ่นที่ฝ่ามือของเธอส่งผ่านมาถึงแผ่นหลังของเขา รินทร์ยกมืออีกข้างขึ้นตบหลังมือของเธอเบาๆ เป็นเชองบอกให้วางใจ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม—รอยยิ้มที่ทำให้กิตติรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างไร้เหตุผล "อำนาจหรือครับ?" รินทร์ทวนคำ พลางก้าวเท้าเดินเข้าไปหากิตติทีละก้าวอย่างเชื่องช้า "คุณกิตติครับ... คุณเคยสงสัยไหมว่า ทำไมเงินจำนวนมหาศาลถึงสามารถพลิกแผ่นดินได้?" "หรี่ตาพูดเรื่องไร้สาระอะไรของแก!" กิตติส่งสัญญาณมือ บอดี้การ์ดแรงก์ S ทั้งสี่คนที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างปลดปล่อยออร่าพลังเวทสีม่วงเข้มออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว แรงกดดันระดับนี้สามารถบดขยี้คนธรรมดาให้แหลกเป็นจุลได้ในพริบตา ทว่า รินทร์กลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขากดนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะเบาๆ สามครั้ง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐีดังขึ้นในโสตประสาทของรินทร์เพียงผู้เดียว หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด [ ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงจากองค์กรภายนอก ] [ ระบบทำการเปิดใช้งานโหมด: 'ซื้อกิจการแบบ hostile takeover' ในระดับบุคคล ] [ ทำการโอนเงินจำนวน 50,000,000,000 บาท เข้าสู่บัญชีกลางของสมาคมฮันเตอร์เพื่อ... 'ซื้อหุ้นทั้งหมดของกลุ่มเงาพยัคฆ์' ] กิตติหัวเราะร่วนออกมาเสียงดังลั่น "ฮ่าๆๆๆ! แกจะซื้ออะไรวะ? บริษัทของฉันไม่ได้ขายให้ใครทั้งนั้น เว้นแต่แกจะ—" ยังไม่ทันที่กิตติจะพูดจบประโยค เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูตรของเขาก็แผדเสียงดังลั่น กิตติขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ ควักเครื่องออกมาดูด้วยท่าทางหงุดหงิด แต่เพียงแค่กวาดสายตาผ่านหน้าจอโทรศัพท์ ร่างท้วมของมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลก็แข็งค้างราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน สายที่โทรเข้ามาคือประธานกรรมการใหญ่ของธนาคารกลางฮันเตอร์ และผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของกลุ่มเงาพยัคฆ์เอง! "ฮ... ฮัลโหลครับท่านประธาน?" กิตติกรอกเสียงลงไป มือข้างที่ถือโทรศัพท์เริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ "กิตติ! แกไปทำอีท่าไหนมาวะ!" เสียงปลายสายตวาดลั่นด้วยความตื่นตระหนกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "ตอนนี้หุ้นทั้งหมดของกลุ่มเงาพยัคฆ์ถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยง! 50,000 ล้านถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทแม่แบบเบ็ดเสร็จในเวลาไม่ถึงสามวินาที! ตอนนี้... ตอนนี้ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด และเจ้าของบริษัทที่แท้จริง ไม่ใช่แกอีกต่อไปแล้ว!" โทรศัพท์มือถือหลุดจากมือร่วงหล่นกระแทกพื้นคอนกรีตบนดาดฟ้าเสียงดังสนั่น กิตติเบิกตากว้างจนแทบถלน ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เขารemหันกลับมามองหน้าชายหนุ่มผู้ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ราวกับกำลังมองมัจจุราชที่ก้าวออกมาจากขุมนรก รินทร์หยิบสมาร์ทโฟนของตนขึ้นมา หมุนควงเล่นเบาๆ รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นเยียบปรากฏบนใบหน้าคมคาย "ยินดีต้อนรับสู่บริษัทรินทร์โฮลดิ้งนะครับ คุณกิตติ... อ้อ ในฐานะที่ท่านเป็นอดีตผู้บริหาร ผมคงต้องแจ้งให้ทราบว่า ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป บอดี้การ์ดแรงก์ S ทั้งสี่คนของคุณ... กลายเป็นพนักงานกินเงินเดือนของผมเรียบร้อยแล้ว" สิ้นคำพูดของรินทร์ บอดี้การ์ดแรงก์ S ทั้งสี่คนที่เคยยืนแผ่ออร่าคุกคาม กลับหันหลังกลับพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง แล้วโค้งคำนับให้รินทร์อย่างนอบน้อมในมุม 90 องศา ภาพที่เกิดขึ้นทำให้กิตติทรุดฮวบลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้น แรงกดดันทั้งหมดสลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความจริงอันโหดร้ายที่บดขยี้ศักดิ์ศรีของเขาจนไม่เหลือชิ้นดี ฟ้าใสยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกอัดแน่นในอก เธอรู้ว่ารินทร์เก่งกาจ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าการแก้แค้นและการตอบโต้ของเขาจะยิ่งใหญ่และเด็ดขาดถึงเพียงนี้ ร่างบางก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือไปสวมกอดแขนของรินทร์แน่นเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของและยืนเคียงข้างเขาในจุดสูงสุด รินทร์ก้มลงมองภรรยาคู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ต่างจากสายตาที่ตวัดกลับไปมองกิตติอย่างเย็นชา "เกมยังไม่จบแค่นี้หรอกนะครับคุณกิตติ..." รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ก้องกังวานไปทั่วลานดาดฟ้า "เพราะคนที่อยู่เบื้องหลังคุณ... ผู้ชายที่สั่งการให้พวกคุณทำลายชีวิตผมเมื่อสามปีก่อน กำลังรอให้ผมไปทวงคืนทุกอย่างอยู่เหมือนกัน" ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมแจ้งเตือนสีแดงฉานก็เด้งขึ้นตรงหน้าของรินทร์ พร้อมกับพิกัดลับที่ไม่เคยปรากฏในแผนที่ใดๆ ของสมาคมฮันเตอร์ [ แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบสัญญาณชีพของ 'เป้าหมายสูงสุด' – ผู้บงการตัวจริงในเงามืดกำลังเคลื่อนไหว ] [ พิกัด: ห้องใต้ดินลับใต้สมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ ชั้น B-50 ] [ คำเตือน: บุคคลดังกล่าวคือผู้ครอบครอง 'ระบบผู้กล้า' รุ่นต้นแบบ ] รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากฉีกกว้างขึ้นทีละน้อย ความตื่นเต้นเร้าใจพลุ่งพล่านไปทั่วกระแสเลือด นี่ไม่ใช่แค่การแก้แค้นธรรมดา แต่คือการสะสางบัญชีแค้นข้ามชาติที่รอเวลามานาน ทว่า ก่อนที่รินทร์จะทันได้ก้าวเท้าสั่งการเฮลิคอปเตอร์ให้มุ่งหน้าสู่พิกัดใหม่ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกัน! ไฟสปอตไลท์บนดาดฟ้าพากันระเบิดแตกกระจายทีละดวง ความมืดมิดเข้าปกคลุมพื้นที่ในชั่วพริบตา กลิ่นอายความตายที่เข้มข้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ลอยอบอวลไปในอากาศ พร้อมกับเสียงฝีเท้าของใครบางคนก้าวออกมาจากความมืดมิดด้านหลังเสาปูน *กริ๊ก...* เสียงปลดสลักปืนพกโลหะดังขึ้นติดกับใบหูของฟ้าใส! -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดครับ!