เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง•ตอนที่ 2

รับสมัครพนักงานรายแรก

ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
"ถอยออกไปสيครับท่านอัศวิน! หมอกสีเลือดนั่นไม่ใช่เอฟเฟกต์เปิดตัวเท่ๆ แต่มันคือปฏิกิริยาเคมีของซากกระดูกที่ขาดการบำรุงรักษามาสามร้อยปี!" รินตะโกนแทรกเสียงคำรามต่ำทุ้มที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วกระดูก สองมือคว้าข้อแขนเกราะเหล็กของลูมิน่าแล้วออกแรงกระชากถอยหลังสุดกำลัง จนร่างในชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์สีขาวบริสุทธิ์เซถลามาชนกับแผ่นอกของเขา กลิ่นอายความศักดิ์สิทธิ์และกลิ่นเหล็กกล้าผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของสุสานใต้ดินในเสี้ยววินาทีที่รวดเร็วจนน่าใจหาย ลูมิน่าหน้าแดงซ่านด้วยความตกใจปนขัดเคือง นางไม่คุ้นเคยกับการถูกแตะเนื้อต้องตัวโดยบุรุษผู้มีอาชีพต่ำต้อยในสายตาศาสนจักรเช่นนี้ แต่ก่อนที่เรียวปากบางจะได้เอ่ยคำตำหนิ รอยแยกสีดำสนิทกลางห้องโถงก็ปริแตกออกเสียงดังสนั่นราวกับกระจกบานใหญ่ถูกทุบด้วยค้อนยักษ์ *เปรี้ยง!* ไอหมอกสีเลือดพวยพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานหินปูน กลิ่นอายความกดดันระดับมินิบอสแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว ระบบแจ้งเตือนโปร่งใสสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศตรงหน้าของริน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะ 'วิญญาณตกค้างเนื่องจากถูกเบี้ยวค่าจ้าง' ในเขตพื้นที่รับผิดชอบ!] [เงื่อนไขการอัญเชิญพนักงานระดับเริ่มต้นได้รับการกระตุ้น!] "เบี้ยวค่าจ้าง...?" ลูมิน่าทวนคำด้วยสีหน้าว่างเปล่า ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองผ่านกลุ่มควันสีเลือด "นี่คือดันเจี้ยนระดับหายนะที่ผนึกแม่ทัพโครงกระดูกแห่งอาณาจักรโบราณไม่ใช่หรือไฉนท่านจึงใช้คำว่า... ค่าจ้าง?" "ก็เพราะว่าสมัยก่อนเขาก็เป็นพนักงานออฟฟิศเหมือนเรานี่แหละครับท่านลูมิน่า แค่สวัสดิการของอาณาจักรโบราณมันแย่ยิ่งกว่าสตาร์ทอัพยุคใหม่ แถมสัญญาก็จ้างแบบฟรีลานซ์แต่ใช้งานแบบทาส พวกเขาเลยประท้วงด้วยการสไตรก์จนกลายเป็นอันเดดไงครับ" รินอธิบายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับเจอขุมทรัพย์ ไม่ใช่ความน่ากลัวของมอนสเตอร์ พริบตานั้น แรงลมหมุนวนก็พัดกระโชกแรงจนเศษฝุ่นละอองกระจายตัว ร่างสูงใหญ่เกือบสองเมตรในชุดเกราะเหล็กขึ้นสนิมเขรอะก้าวทะยานออกมาจากรอยแยกสีดำ ดาบใหญ่ในมือขวาผุพังจนแทบเหลือแต่ซี่โครงเหล็ก ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นไร้ซึ่งแววตาของสิ่งมีชีวิต มีเพียงเปลวเพลิงสีครามริบหรี่ที่เต้นระรำอยู่ภายในเบ้าตากลวงโบ๋ *กึก... กัก... แกร๊ก!* เสียงข้อต่อกระดูกลั่นดังสนั่นยามที่มันขยับตัว ราวกับเครื่องจักรกลเก่าเก็บที่ไม่ได้ใส่น้ำมันมาหลายศตวรรษ มันกวาดสายตามองไปรอบห้องโถง ก่อนที่กรามล่างจะอ้ากว้างแล้วส่งเสียงคำรามแหบพร่าบาดแก้วหู "ใคร... บังอาจ... รบกวน... เวลาพักผ่อน... ของข้า..." ลูมิน่ายกดาบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นตั้งรับโดยสัญชาตญาณ ออร่าสีทองอร่ามแผ่ขยายออกจากคมดาบเพื่อเตรียมชำระล้างความชั่วร้าย แต่มือเรียวบางของรaliกลับเอื้อมไปกดปลายดาบของนางลงอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น "เดี๋ยวสิครับท่านหัวหน้าฝ่ายการตลาด อย่าเพิ่งใช้กำลังสيครับ เรามาที่นี่ในฐานะ 'นายจ้างผู้ใจดี' ไม่ใช่ผู้รุกรานนะ" รินกระซิบกระซาบข้างหูของอัศวินสาว ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดต้นคอทำให้นางสะดุ้งเฮือกจนเกือบจะฟันศอกใส่หน้าอกเขา รินก้าวเดินออกไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัว แม้ว่าส่วนสูงของเขาจะด้อยกว่าโครงกระดูกนักรบยักษ์เบื้องหน้าอยู่โข แต่รัศมีและความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้ปีศาจกระดูกชะงักฝีเท้าลงโดยอัตโนมัติ "สวัสดีครับคุณนักรบ!" รินโบกมือทักทายด้วยรอยยิ้มกว้างระดับพนักงานดีเด่นประจำเดือน "ผมชื่อริน เป็นตัวแทนจากบริษัท 'เนโครแมนเซอร์ เอ็นเตอร์ไพรส์' สตาร์ทอัพหน้าใหม่ไฟแรงในเขตดันเจี้ยนชั้นใต้ดิน ดูจากสภาพชุดเกราะและดาบของคุณแล้ว... น่าจะไม่ได้อัปเกรดสวัสดิการมานานกว่าสามร้อยปีเลยสินะครับ?" โครงกระดูกนักรบชะงักค้าง เบ้าตากลวงโบ๋กะพริบแสงสีครามถี่ๆ มันก้มมองดูชุดเกราะขึ้นสนิมของตัวเอง แล้วหันกลับมามองมนุษย์ตัวเล็กๆ ที่ยืนยันตัวตนว่าเป็น "นายจ้าง" "เจ้า... พูดเรื่องอะไร... ของเจ้า... สัญญาจ้างของข้า... ระบุไว้ชัดเจน... ว่าจะได้รับส่วนแบ่งวิญญาณ... หลังสงครามสงบ..." เสียงแหบพร่าตอบกลับมาอย่างติดขัด ความโกรธแค้นในอดีตเริ่มปะทุขึ้นจนเปลวเพลิงในเบ้าตาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน "นั่นแหละครับปัญหา! สัญญาจ้างแบบปากเปล่าแถมผูกติดกับอาณาจักรที่ล่มสลายไปแล้ว มันไม่มีสภาพบังคับทางกฎหมายเนโครแมนเซอร์หรอกครับ!" รินถอนหายใจยาวนานราวกับผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายแรงงานกำลังกุมขมับ "พูดง่ายๆ ก็คือ คุณโดนเบี้ยวเงินเดือนครับ!" ลูมิน่าที่ยืนมองอยู่ด้านหลังถึงกับมุมกระตุก นางไม่เคยคิดเลยว่าจะมีเนโครแมนเซอร์คนไหนในโลกที่เจรจาธุรกิจกับบอสระดับสูงด้วยการ "ยุยงให้พนักงานฟ้องร้องนายจ้างเก่า" แบบนี้ "โดน... เบี้ยว...?" โครงกระดูกนักรบพึมพำซ้ำ แรงกดดันรอบตัวเริ่มลดระดับความรุนแรงลง กลายเป็นบรรยากาศความหดหู่และน้อยเนื้อต่ำใจแทน "ข้า... รบราฆ่าฟัน... แนวหน้า... แต่พวกขุนนาง... หนีไปก่อน... ข้าไม่ได้แม้แต่... เหรียญทองแดง... เดียว..." รินสบโอกาสพุ่งเข้าไปประชิดตัวในระยะที่อันตรายที่สุด แต่มือของเขากลับยื่นออกไปตบเบาๆ ที่หัวไหล่เหล็กขึ้นสนิมของโครงกระดูกนักรบอย่างเห็นอกเห็นใจ "เข้าใจเลยครับ ความรู้สึกของมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานถวายหัวแต่นายทุนเชิดเงินหนีมันเจ็บปวดแค่ไหน... มาร่วมงานกับเราเถอะครับ!" รินฉีกยิ้มกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความจริงใจ (ที่แฝงความเจ้าเล่ห์เต็มพิกัด) "ที่บริษัทของเราไม่มีระบบอาวุโสซับซ้อน ทำงานแบบยืดหยุ่น (Hybrid Work) และที่สำคัญที่สุด... เรามีสวัสดิการเบี้ยเลี้ยงชีพเป็นวิญญาณเร่ร่อนคุณภาพดีทุกวันศุกร์สิ้นเดือน!" [แจ้งเตือนระบบ: โครงกระดูกนักรบระดับหัวหน้ากอง (ชื่อเดิม: กาเร็ธ) กำลังพิจารณาข้อเสนอ!] [ความภักดีเริ่มต้น: 45% -> 60% (เนื่องจากอินกับความแค้นเรื่องถูกเบี้ยวเงินเดือน)] แสงสีครามในเบ้าตาของกาเร็ธสั่นไหวอย่างรุนแรง มันก้มมองดาบผุพังในมืออีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองรินด้วยความลังเล "แล้ว... งานของข้า... คืออะไร...?" เสียงแหบพร่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย รินยิ้มกริ่ม ผายมือไปยังทางเดินมืดมิดเบื้องหลังที่ทอดยาวลึกเข้าไปในดันเจี้ยน "ตำแหน่งงานของคุณคือ 'หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยและต้อนรับลูกค้าภาคพื้นดิน' หน้าที่หลักก็แค่... ยืนทำหน้าดุๆ ขู่พวกนักผจญภัยโลภมากที่ชอบบุกรุกเข้ามาในเวลาทำงานของเราครับ!" กาเร็ธนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนที่มันจะค่อยๆ ลดดาบผุพังลงปักกับพื้นหิน เสียงเหล็กกระทบพื้นดัง *ก๊อก* เบาๆ เป็นสัญญาณของการตัดสินใจ "ตกลง... ข้าตกลง... แต่ถ้าไม่มีวิญญาณจ่ายให้ตามสัญญา... ข้าจะหักคอเจ้ามาทำเป็นกระปุกออมสิน..." [แจ้งเตือนระบบ: ยินดีด้วย! คุณได้รับพนักงานคนแรกเข้าสู่สังกัด 'เนโครแมนเซอร์ เอ็นเตอร์ไพรส์' สำเร็จ!] [สถานะดันเจี้ยนอัปเกรด: เปลี่ยนจาก 'ซากปรักหักพังต้องสาป' เป็น 'บริษัทสตาร์ทอัพดันเจี้ยนจำกัด' อย่างเป็นทางการ!] รินหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี ยื่นมือข้างหนึ่งออกไปเพื่อทำสัญญาจ้างงานแบบจับมือ ขณะที่ลูมิน่าทำได้เพียงเอามือกุมขมับด้วยความปวดหัวกับอนาคตของตนเองในบริษัทนี้ ทว่า ในวินาทีที่มือของเนโครแมนเซอร์หนุ่มกำลังจะสัมผัสกับเกราะเหล็กของพนักงานใหม่คนแรก พื้นห้องโถงทั้งหมดก็ทรุดฮวบลึกลงไปสามเมตรอย่างไร้สัญญาณเตือน! *โครมคราม!* กลุ่มควันสีดำสนิทพวยพุ่งขึ้นมาราวกับภูเขาไฟระเบิด พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง—เสียงที่ไม่ได้มาจากโครงกระดูกนักรบ... แต่เป็นเสียงของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า และมันกำลังพุ่งตรงขึ้นมาหาพวกเขาด้วยความเร็วสูง! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนบริษัทสตาร์ทอัพแห่งนี้ด้วยกันเสมอนะครับ
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%