เสียงแฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดกระหน่ำใส่รันเวย์ราวกับพายุฝนฤดูร้อน กลิ่นอายของความตึงเครียดลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงในฮอลล์จัดแสดงแฟชั่นโชว์ระดับประเทศ แต่ไม่มีที่ว่างสำหรับความอ่อนโยนใดๆ ทั้งสิ้นในวินาทีนี้ เมื่อแบรนด์ ‘Lalyn’ ภายใต้การนำของทายาทสาวมหาเศรษฐีผู้กุมบังเหียนความสำเร็จ กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์หน้าหนึ่ง
"คุณลลินคะ! มีข่าวลือหนาหูว่าชุดฟินาเล่ในคอลเลกชันนี้ลอกเลียนแบบดีไซน์จากห้องเสื้อฝรั่งเศส จริงไหมคะ?"
เสียงนักข่าวสาวจากสำนักพิมพ์บันเทิงหัวใหญ่ตะโกนแทรกเสียงเพลงบีทหนักหน่วงขึ้นมาท่ามกลางความอลหม่าน รตา นางแบบสาวเบอร์หนึ่งประจำค่าย ที่ยืนโพสท่าเด่นอยู่ปลายรันเวย์ชะงักเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็วก่อนจะถูกกลบเกลื่อนด้วยใบหน้าตื่นตระหนกจอมปลอม เธอจงใจทิ้งน้ำหนักลงบนข้อเท้าแล้วทรุดฮวบลงกับพื้นพรมสีดำสนิท เรียกเสียงฮือฮาจากฮอลล์ได้ทันที
ลลินหรี่ตามองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่ง เธอกอดอกด้วยท่าทีสง่างาม ชุดสูทสีขาวสั่งตัดพิเศษขับเน้นออร่าความทรงอำนาจและความเย่อหยิ่งในตัวเธอให้เด่นชัดขึ้นไปอีกขั้น รัศมีของความร่ำฐานและอำนาจเงินตราแผ่ซ่านจนคนรอบข้างแทบไม่กล้าหายใจแรง
"อุ๊ย... เจ็บจังเลยค่ะ" รตาแสร้งทำเป็นน้ำตาคลอเบ้า มือเรียวยกขึ้นกุมข้อเท้าตัวเองพลางช้อนสายตาออดอเซาะไปทางคีย์ ดีไซเนอร์หนุ่มผู้ยืนกอดอกอยู่หลังฉาก "พี่คีย์คะ... รตาเกรงว่าเราคงจะฝืนเดินต่อไม่ไหวจริงๆ ชุดนี้มันทั้งคับและ... มีปัญหาเรื่องดีไซน์จนรตาไม่มั่นใจเลยค่ะ กลัวว่าแบรนด์จะเสียชื่อเสียงเพราะรตาจริงๆ"
ประโยคเดียวแต่ซัดสาดเชื้อเพลิงลงบนกองไฟ สื่อมวลชนต่างรัวชัตเตอร์กันยิ่งกว่าเดิมราวกับฝูงแร้งที่ได้กลิ่นเลือด
คีย์ ก้าวเท้าออกมาจากหลังฉากด้วยใบหน้าเรียบเฉย เย็นชา และไร้อารมณ์ตามแบบฉบับของอัจฉริยะผู้สมบูรณ์แบบ เขากวาดสายตาคมกริบมองรตาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันมาสบตากับลลิน เจ้าของแบรนด์ที่ยืนค้ำฟ้าอยู่แถวหน้าสุดด้วยความนิ่งสงบ
"ผมเตือนคุณแล้วว่าดีไซน์ชุดฟินาเล่ควรปรับแก้ตั้งแต่เมื่อวาน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบสนทนาแต่เชือดเฉือน บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนเยือกเย็น "ถ้าคุณลลินยังดึงดันจะใช้โครงร่างเดิม ผลลัพธ์มันก็ออกมาเป็นอย่างที่เห็น... แบรนด์กำลังจะพังเพราะความดื้อรั้นของคุณเอง"
คำพูดของคีย์เปรียบเสมือนหมัดฮุกตรงเข้าปลายคางของลลินเต็มแรง เสียงซุบซิบนินทาเริ่มดังระงับไปทั่วฮอลล์ เหล่าไฮโซและบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นต่างมองมาที่เธอด้วยสายตาสมเพชแกมสมน้ำหน้า รตาแอบยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เธอกำลังจะได้ทั้งตัวคีย์และชื่อเสียงของแบรนด์นี้มาครอบครองในคราวเดียว
ทว่า... ลลินกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย กลายเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทรงพลังเสียยิ่งกว่าคำแก้ตัวใดๆ
"ดื้อรั้นหรือคะ, คุณคีย์?" ลลินทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความคมกริบของใบมีดโกน เธอก้าวเดินช้าๆ ลงมาจากที่นั่งแถวหน้า ตรงดิ่งไปยังกลางรันเวย์ราวกับว่าที่นี่คืออาณาจักรส่วนตัวของเธอ "ในฐานะเจ้าของแบรนด์ที่จ่ายเช็คเงินสดเจ็ดหลักให้คุณเป็นค่าออกแบบ ฉันคิดว่าฉันมีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจมากกว่าดีไซเนอร์ที่เอาแต่ทำหน้าตายเป็นหุ่นยนต์เสียอีกนะคะ"
คีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ความไม่พอใจฉายชัดในแววตาคม เขาสบตากับเธออย่างไม่มีใครยอมใคร
"ถ้าคุณมั่นใจนัก ทำไมไม่ลองขึ้นมาพิสูจน์บนรันเวย์เองล่ะครับ" คีย์ท้าทายด้วยน้ำเสียงเย็นชา "หรือว่าดีไซเนอร์จอมเนี๊ยบอย่างผม จะต้องมาคอยตามเช็ดตามล้างความผิดพลาดให้คุณผู้หญิงผู้เอาแต่ใจไปตลอดชีวิตกันแน่?"
ฮอลล์ทั้งฮอลล์ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องมาที่การปะทะคารมเดือดระหว่างเจ้าของแบรนด์สาวผู้ทรงอิทธิพลและดีไซเนอร์หนุ่มมือหนึ่ง รตามองภาพนั้นด้วยความริษยาแผดเผา เธอกำลังรอให้ลลินอับอายขายหน้าต่อหน้าสื่อ
แต่ลลินเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและเย่อหยิ่งจนน่าหมั่นไส้ เธอหันไปสบตากับผู้จัดการส่วนตัวทันที
"หยิบกระเป๋าถือของฉันมาซิคะ" ลลินสั่งเสียงเฉียบขาด ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าคีย์ตรงๆ "อยากดูนักไม่ใช่หรือคะว่าชุดนี้มันพังตรงไหน? หลบไปค่ะคุณคีย์... เดี๋ยวฉันจะเดินให้ดูเป็นขวัญตาเองว่าคำว่า 'ดีไซน์ระดับโลก' ที่แท้จริงเขาทำกันอย่างไร!"
สิ้นคำพูดนั้น ลลินก็กระชากสูทสีขาวตัวนอกออกโยนให้ผู้จัดการส่วนตัวรับไว้ เผยให้เห็นชุดเดรสเข้ารูปดีไซน์ล้ำสมัยที่เธอซ่อนไว้ข้างใน รัศมีเจิดจรัสพุ่งทะยานจนแม้แต่แสงไฟสปอตไลท์ยังต้องยอมสยบ เธอก้าวขึ้นสู่รันเวย์ด้วยจังหวะเดินที่สง่างามราวกับพญาหงส์ ทิ้งให้คีย์ยืนอึ้งงันทำอะไรไม่ถูกกับความกล้าหาญที่เหนือความคาดหมายของเธอ
ทว่า ในจังหวะที่ลลินกำลังจะเดินสวนกับรตาเพื่อเข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์ของการแสดง แสงไฟฟอลโลว์สปอตไลท์ทั้งฮอลล์ก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังขึ้นจากกลุ่มผู้ชม ก่อนที่หน้าจอยักษ์ LED ด้านหลังเวทีจะสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับภาพวิดีโอลับที่สั่นคลอนทุกสิ่งให้พังทลายลงในพริบตาเดียว!
ภาพบนจอยักษ์เผยให้เห็นรตากำลังแอบส่งเอกสารลับและการออกแบบชุดของแบรนด์ 'Lalyn' ให้กับคู่แข่งตัวฉกาจ พร้อมกับข้อความเสียงสนทนาที่ยืนยันการสมรู้ร่วมคิดเพื่อทำลายชื่อเสียงของลลินโดยเฉพาะ!
รตาหน้าซีดเผือก ร่างกายสั่นเทาราวกับใบไม้ไหวในพายุ เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อหันไปเห็นสายตาดุดั่งปีศาจของคีย์ที่กำลังจ้องมองเธอด้วยความรังเกียจขีดสุด
และก่อนที่ใครจะได้ตั้งสติจากเหตุการณ์ระทึกขวัญ ประตูบานใหญ่ด้านหลังฮอลล์ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงลิบลิ่ว บุคคลปริศนาผู้กุมอำนาจทางการเงินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบ... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมหาสงครามล้างบางที่ไม่มีใครคาดคิด!
โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ เมล่อนโซดาขอตัวไปหยิบป๊อปคอร์นมานั่งรอชมฉากตบหน้าพวกปากดีในตอนหน้าก่อนนะคะ ห้ามพลาดเด็ดขาดเลยค่ะ!
ดีไซเนอร์จอมเนี๊ยบกับเจ้าของแบรนด์สายฟาด•ตอนที่ 1
ศึกรันเวย์สั่นสะเทือน
ผลงานโดย เมล่อนโซดา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เมล่อนโซดา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีไซเนอร์จอมเนี๊ยบกับเจ้าของแบรนด์สายฟาด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!