จุดเปลี่ยนผ่าน

กลิ่นอายของกาแฟคั่วเข้มผสมผสานกับกลิ่นอายจาง ๆ ของกระดาษเอกสารเก่าในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคฤหาสน์อัครเดชไพศาล ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความตึงเครียดภายในห้องนี้เบาบางลงเลยแม้แต่น้อย "คุณกำลังเล่นกับไฟอยู่, รินรดา" เสียงทุ้มต่ำที่เจือด้วยความเยียบเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของคริสเตียนดังขึ้น ทว่าครั้งนี้มันกลับไม่มีแววของการข่มขู่คุกคามดังเช่นวันวาน มีเพียงความกังวลระคนความระแวงที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย รินรดายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานไม้สักทองขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองสบตากับชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของตระกูลใหญ่ เธอยกถ้วยกาแฟเซรามิกสีขาวลงวางบนโต๊ะเบา ๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้า "ไฟกองไหนกันคะที่ดิฉันยังไม่ได้เล่น? ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา ดิฉันเดินผ่านกองเพลิงที่คุณจุดขึ้นมาหมดทุกกองแล้วค่ะ, คุณคริสเตียน" น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ ทว่ามั่นคงจนทำให้คนฟังต้องหรี่ตามองด้วยความประทับใจลึก ๆ คริสเตียนแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยเข้าแตะจมูกจนรินรดาต้องผถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ แต่ทว่า... วงแขนแข็งแกร่งกลับรวบเอวบางของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ป้องกันไม่ให้เธอถอยหนี "ดื้อด้าน... และปากเก่งขึ้นเยอะนะ" เขาก้มหน้าลงกระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนขนลุกเกรียว "คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่อนาวินกำลังวางแผนอยู่มันไม่ใช่แค่เรื่องแย่งชิงมรดก แต่มันคือการแลกด้วยชีวิต... และฉันไม่อยากให้คุณเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงกับเกมโสโครกนั่น" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตา เขม้นมองนัยน์ตาสีเข้มที่มักซ่อนความเจ็บปวดจากอดีตเอาไว้เสมอ มือเรียวยกขึ้นวางบนแผงอกกว้าง สัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่หนักหน่วงและรวดเร็วภายใต้เสื้อผ้าเนื้อดี "ถ้าดิฉันไม่เสี่ยง... แล้วใครจะเป็นคนดึงคุณขึ้นมาจากหลุมพรางที่พวกมันขุดไว้ล่ะคะ?" เสียงของเธอนุ่มนวลลง แต่เต็มไปด้วยพลังแห่งความจริงใจที่ทำเอาคริสเตียนถึงกับชะงัก ในช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา จากจุดเริ่มต้นที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง การแก้แค้น และพันธะสัญญาที่ไร้ซึ่งหัวใจ ใครจะคาดคิดว่าความสัมพันธ์ที่ถูกถักทอขึ้นท่ามกลางเศษซากปรักหักพังของตระกูลอัครเดชไพศาล จะแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่แน่นแฟ้นจนยากจะตัดขาด รินรดาไม่ใช่แค่หมากตัวหนึ่งในเกมของเขาอีกต่อไปแล้ว เธอกลายเป็นจุดอ่อนเดียว... และเป็นพื้นที่ปลอดภัยเดียวในโลกอันมืดมนของมาเฟียหนุ่ม คริสเตียนจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่เอื้อnคำพูดเหล่านั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ความเย็นชาถูกแผดเผาด้วยความร้อนแรงบางอย่างที่ยากจะควบคุม มือหนาเลื่อนขึ้นประคองกึ่งบังคับใบหน้างามให้แหงนเงยขึ้นรับสัมผัส ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไล้พวงแก้มเนียนอย่างแผ่วเบาราวกับเผลอไผล "คุณทำให้ฉันใจอ่อน... ซึ่งมันอันตรายมาก, รินรดา" เขากระซิบเสียงพร่า ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มนวลอย่างเนิบนาบ ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความโหยหาที่อัดอั้น จูบในครานี้ไม่มีการบังคับขู่เข็ญดังเช่นวันวาน มีเพียงความอ่อนโยนที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อน รินรดาหลับตาลงปล่อยให้รสจุ่มละมุนละไมครอบ งำสติสัมปชัญญะ มือบางเลื่อนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งให้ร่างสูงเข้ามาชิดแนบแน่นยิ่งขึ้น เสียงลมหายใจที่ประสานกันดังสะท้อนก้องในความเงียบงันของห้องทำงาน ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนเหลือเพียงแค่คนสองคน ทว่า... ช่วงเวลาแห่งความดื่มด่ำกลับต้องสะดุดลง เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบสามครั้งติด ๆ กัน *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* คริสเตียนผละริมฝีปากออกอย่างไม่เต็มใจนัก นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนกลับมาเป็นความดุดันเฉียบขาดในเสี้ยววินาที เขาดึงรินรดามาหลบไว้ด้านหลังลำตัวบังมิด ก่อนจะเอ่ยอนุญาตด้วยเสียงห้วนสั้น "เข้ามา!" ประตูห้องเปิดออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'มือขวา' คนสนิท ใบหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือดจนเห็นได้ชัด หยดเหงื่อผุดพรายตามไรผมบ่งบอกถึงสถานการณ์วิกฤตที่เพิ่งเผชิญมา "นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงหอบหายใจขาดช่วง "คุณศิรินทร์... เธอแอบไปพบกับอนาวินที่โรงแรมลับเมื่อสักครู่ และเอกสารสิทธิ์การถือครองหุ้นร้อยละสามสิบของตระกูล ถูกโอนถ่ายไปยังชื่อของมันเรียบร้อยแล้วครับ!" คริสเตียนนิ่งงัน รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกจากร่างสูงจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันที รินรดาที่ยืนอยู่ด้านหลังเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ยังไม่ทันที่คริสเตียนจะได้เอ่ยคำใดต่อ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานก็แผดเสียงดังลั่นขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ชายหนุ่มก้าวเข้าไปหยิบมันขึ้นมากดรับ สายตากวาดมองหน้าจอที่ปรากฏเบอร์แปลกปลอม ก่อนจะกดเปิดสปี커โฟน *(เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังลอดออกมาจากปลายสาย)* "เกมพลิกเร็วกว่าที่คิดนะ, คริสเตียน... น้องชายรัก นายคิดว่าผู้หญิงที่นายไว้วางใจนักหนาอย่างศิรินทร์ จะยอมจมปลักอยู่กับผู้ชายที่ไม่มีอะไรเหลืออย่างนั้นเหรอ? ตอนนี้ทุกอย่างในตระกูลนี้... อยู่ในกำมือฉันหมดแล้ว!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านเรื่องราวอันเข้มข้นนี้ไปด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เพลิงกุหลาบดำ