บั๊กปริศนาปรากฏตัว

"ตราสัญลักษณ์นั่น..." เสียงพึมพำของคานน์ลอดผ่านไรฟันที่ขบเข้าหากันแน่น บรรยากาศรอบตัวของมหาวิหารร้างในเขตแดนเลื่อมล้ำพลنينเงียบงัดลงทันที ราวกับว่าออกซิเจนในรัศมีสิบเมตรถูกสูบออกจนหมดสิ้น ความกดดันจากมอนสเตอร์ระดับบอสเบื้องหน้าแทบไม่มีความหมายอะไรเลย เมื่อเทียบกับสัญลักษณ์รูปมงกุฎหนามไขว้ด้วยดาบสั้น ซึ่งสลักเรืองแสงสีเลือดอยู่เหนือเบ้าตาของอสูรกายร่างยักษ์ นั่นไม่ใช่บั๊กสุ่มรบกวนระบบทั่วไป มันคือตราประจำทีม 'เซนทูเรียน (Centurion)' สังกัดอีสปอร์ตระดับท็อปที่เคยเหยียบย่ำความฝันของเขาในทัวร์นาเมนต์ระดับโลกเมื่อสองปีก่อน "คานน์ ตั้งสติหน่อย ค่าความเครียดของนายกำลังพุ่งทะยานเกินจุดปลอดภัยแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วนะ" เสียงทุ้มนุ่มแต่มั่นคงของลินดังขึ้นผ่านหน้าต่างระบบสื่อสารส่วนตัว หญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีเงินก้าวเข้ามาแตะไหล่เขาเบาๆ สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของเธอช่วยดึงสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มให้หลุดออกจากห้วงความทรงจำอันมืดมน คานน์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการหายใจ ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขสเตตัสที่กระพริบเตือนสีแดงฉานบนหน้าจออินเทอร์เฟซ เขากำด้ามจับดาบวิเคราะห์ในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว "ผมไม่ได้สติหลุดครับอาจารย์... แค่กำลังประหลาดใจว่า ทำไมซากโค้ดจากโลกเก่าถึงถูกถักทอเข้ามาอยู่ในโครงสร้างฐานข้อมูลของเกม VRMMO นี้ได้" คานน์ตอบเสียงเรียบ แต่แววตากลับไหววูบด้วยประกายไฟแห่งความแค้นที่ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง ตรงหน้าพวกเขาคือแผนที่หลัก 'มหานครลอยฟ้าเบอร์ลิน' ที่ในยามปกติควรจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับผู้เล่นเลเวลห้าสิบขึ้นไป ทว่าในตอนนี้ ท้องฟ้าจำลองกลับเปลี่ยนเป็นสีเลือด เมฆหมอกหนาทึบรวมตัวกันเป็นรูปเกลียวพายุ และที่น่ากลัวที่สุดคือ รอยแยกสีดำสนิทขนาดมหึมาที่ฉีกขาดกลางอากาศราวกับกระดาษ ถูกกรีดด้วยของมีคม *แคว่ก...!* เสียงคล้ายโลหะฉีกขาดดังสะท้อนก้องไปทั่วเซิร์ฟเวอร์ พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนระดับเจ็ดริกเตอร์ที่ทำให้พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ผู้เล่นหลายร้อยคนที่กำลังทำภารกิจอยู่รอบบริเวณต่างส่งเสียงกรีดร้องและพากันวิ่งหนีตายอลหม่าน ความโกลาหลนี้ไม่ใช่เหตุการณ์ดันเจี้ยนแตกธรรมดา แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ระบบไม่เคยประกาศมาก่อน "ดูที่เสาซัพพอร์ตของแผนที่สิครับ" คานน์ชี้ดาบไปที่โครงสร้างหอคอยเวทมนตร์ใจกลางเมือง ตัวเลขโค้ดฐานข้อมูลที่ปกติควรเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบ ตอนนี้กลับบิดเบี้ยวกลายเป็นอักษรขยะ (Garbage Data) ที่กำลังไหลทะลักออกมาเหมือนหนอนแมลง ลินหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาววาดกลางอากาศเรียกหน้าต่างวิเคราะห์ขั้นสูงขึ้นมาวิเคราะห์ข้อมูลดิบ เธอยืนนิ่งไปสามวินาทีเต็ม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง "ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดของระบบ... มีใครบางคนกำลังใช้สิทธิ์ผู้ดูแลระบบระดับสูง แทรกแซงโค้ดต้นทางเพื่อฝังข้อมูลบางอย่างลงไปในตัวบอส" "ฝังข้อมูล?" คานน์ทวนคำ สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูงสุด คำนวณความน่าจะเป็นนับพันรูปแบบในเสี้ยววินาที "ถ้าพูดถึงการแทรกแซงโค้ดระดับนี้ได้... ต้องมีสิทธิ์ระดับผู้พัฒนาเกม หรือไม่ก็..." เขากลืนน้ำลายลงคออื้ออึง หรือก็คืออดีตเพื่อนร่วมทีมของเขา คนกลุ่มนั้นที่ยังมีอิทธิพลแม้กระทั่งหลังฉากวงการเกมอาชีพ พวกมันตามมาถึงในโลกเสมือนนี้ด้วยงั้นหรือ? เพื่ออะไร เพื่อทำลายล้างทุกสิ่งที่เขากำลังสร้างขึ้นใหม่อย่างนั้นหรือครับ? "เราต้องรีบหยุดมันก่อนที่การอัปเดตแพทช์ฉุกเฉินจะดึงข้อมูลนี้เข้าระบบถาวร ถ้านั่นเกิดขึ้น บอสตัวนั้นจะกลายเป็น ‘บอสอมตะ’ ที่ผู้เล่นไม่มีวันเอาชนะได้ เพราะมันถูกเขียนทับด้วยอัลกอริทึมการแข่งขันอีสปอร์ตที่ออกแบบมาเพื่อดักทางสไตล์การเล่นของนายโดยเฉพาะ" ลินหันมาสบตาเขา แววตาของอาจารย์สาวเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีสุขุม คานน์นิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจเต้นรัวระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นเร้าใจของนักสู้ที่ถูกต้อนจนมุม พวกมันคิดจะใช้สนามประลองแห่งนี้มาตัดสินเกมที่ค้างคาไว้เมื่อสองปีก่อนสินะครับ? ได้... ในเมื่ออยากเล่นนัก เขาก็พร้อมจะใช้มันสมองและวิชาชีพนักวิเคราะห์ทั้งหมดที่มี สอนให้พวกมันรู้ว่า ต่อให้มีโค้ดโกงหรือสิทธิพิเศษแค่ไหน ในสนามรบแห่งนี้ ฝีมือและมันสมองต่างหากคือผู้กำหนดชัยชนะที่แท้จริง "อาจารย์ครับ ช่วยคุ้มกันแนวหลังให้ผมสามสิบวินาที" คานน์ก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายปลดปล่อยจิตสังหารและออร่าสีฟ้าครามออกมาคุกกรุ่นรอบตัว "นายจะทำอะไร?" ลินถามเสียงหลง "ผมจะเข้าไป ‘รีแฮก’ โค้ดของพวกมันกลับด้วยมือของผมเอง" คานน์พุ่งทะยานร่างเข้าหาบอสยักษ์ที่มีสัญลักษณ์ตราประจำทีมท็อปประดับอยู่บนหัว ท่ามกลางพายุฝนและเศษซากข้อมูลที่กำลังโปรยปรายราวกับหิมะสีดำ โดยไม่รู้เลยว่า ที่เบื้องหลังรอยแยกมิติสีดำสนิทนั้น... ดวงตาสีแดงคู่หนึ่งกำลังจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่สะท้อนผ่านหน้าต่างระบบควบคุมหลักที่ถูกล็อกไว้ทั้งหมด *ติ๊ง! ระบบตรวจพบการเข้าถึงโค้ดต้องห้าม: ยืนยันตัวตนผู้บุกรุก... 0%... 50%... 99%...* *คำเตือน: บัญชีผู้ใช้งานของคุณกำลังถูกรีเซ็ตค่าสถานะทั้งหมดกลับสู่ศูนย์ในอีก 10 วินาทีข้างหน้า!* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับแผนการพลิกเกมครั้งนี้ด้วยกันนะครับ!