ศัตรูคนเก่า

เสียงปรบมือเยาะเย้ยที่ก้องกังวานอยู่ในโถงแข่งขันจำลองของเซิร์ฟเวอร์กลางไม่ได้ทำให้หัวใจของคานน์เต้นเร็วขึ้นแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม โลกเสมือนรอบกายของเขากลับหมุนช้าลงราวกับถูกดึงเข้าสู่สภาวะคำนวณความเร็วสูง ม่านตาสีเข้มสะท้อนหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่ฉายตัวเลขค่าความเสียหายและคูลดาวน์สกิลอย่างเป็นระเบียบ สำหรับเขาแล้ว ทุกการเคลื่อนไหวของมนุษย์ตรงหน้าเป็นเพียงชุดข้อมูลที่รอการถอดรหัส "ไม่เจอกันนานนะ คานน์... หรือว่าควรเรียกว่า 'อดีตมันสมอง' ของพวกเราดีล่ะ?" เสียงทุ้มที่เจือด้วยความเย่อหยิ่งดังขึ้นจากร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะหนักสีเงินยวง ประดับตราสัญลักษณ์กิลด์ 'เบรฟฮาร์ท' ซึ่งสลักด้วยลวดลายมังกรทองคำ ร่างนั้นก้าวออกมาจากเงาเสาศิลาแกรนิตด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่ดวงตาคมปลาบกลับซ่อนความระแวงไว้อย่างมิดชิด ด้านหลังของเขาคือสมาชิกกลุ่มเดิมอีกสามคนที่เคยร่วมสุขร่วมทุกข์กันมานับร้อยสนาม ผู้ซึ่งตัดสินใจกดปุ่ม 'โหวตขับไล่' และยึดสิทธิ์ในการถือครองไอเทมระดับตำนานไปในวินาทีสุดท้ายก่อนการแข่งขันชิงแชมป์โลกเมื่อปีก่อน คานน์ยืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งไขว้หลังไว้โดยไม่ขยับเขยื้อน เขาสวมชุดคลุมนักวิเคราะห์สีชาดเรียบง่าย ไม่มีลวดลายฟู่ฟ่า แต่ให้กลิ่นอายของความนิ่งลึกที่ยากจะหยั่งถึง รัศมีรอบตัวของเขาแผ่ความเยือกเย็นออกมาอย่างธรรมชาติจนคู่สนทนาถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "เร็กซ์..." คานน์เอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยวหรือความแค้นเคืองอย่างที่อีกฝ่ายคาดหวัง "ข้อมูลสถิติของนายในแมตช์นี้... ลดลงจากปีก่อนร้อยละสิบเจ็ดจุดสี่ มีความผิดพลาดในการตัดสินใจช่วงปะทะทีมสูงถึงสามครั้งในรอบสัปดาห์นี้ ดูเหมือนว่าตำแหน่งหัวหอกของกิลด์เบรฟฮาร์ทจะเริ่มหนักเกินกว่าที่ไหล่ของนายจะรับไหวแล้วสินะครับ" รอยยิ้มบนใบหน้าของเร็กซ์แข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคือง การถูกวิเคราะห์จุดอ่อนออกมาตรงๆ ต่อหน้าผู้เล่นนับร้อยที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดผ่านระบบสตรีมมิ่งเสมือนจริง ทำให้ศักดิ์ศรีของหัวหน้ากิลด์ชื่อดังถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรง "ปากดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะแก!" เร็กซ์คำรามในลำคอ พร้อมกับก้าวเท้าเข้าประชิดด้วยแรงกดดันมหาศาลจากสกิลติดตัวของอาชีพพาลาดินระดับสูง แรงลมรอบตัวกระพือจนชายผ้าคลุมของทั้งสองฝ่ายสะบัดไหว "คิดว่าการหนีไปหลบอยู่ในโซนทดลองกับผู้เล่นไร้ชื่อเสียงคนนั้น จะทำให้แกตามพวกเราทันงั้นรอดุลยภาพของเกมนี้ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยตัวเลขบนกระดาษหรอกนะคานน์! แต่มันขับเคลื่อนด้วยพลังและอำนาจต่างหาก!" ภายในพื้นที่ปลอดภัยห่างออกไปไม่ไกลนัก ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของลินยืนพิงเสาหินด้วยท่าทีสงบ นัยน์ตาคู่นคมมองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านม่านพลังงานด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก เธอยกนิ้วเรียวขึ้นเคาะเบาๆ ที่กำไลข้อมือเวทมนตร์ ซึ่งกำลังแสดงกราฟความผันผวนของมานาในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ลินไม่ได้ส่งเสียงเตือนหรือเข้าแทรกแซง เพราะเธยรู้ดีว่านี่คือบททดสอบทางจิตวิทยาที่คานน์ต้องก้าวผ่านด้วยตัวเอง หากเขาต้องการทะยานไปสู่จุดสูงสุดที่แท้จริง *‘เขาฉลาดพอที่จะมองเห็นทุกอย่าง... แต่เขาจะกล้าพอที่จะตัดขาดจากอดีตโดยสมบูรณ์หรือเปล่า?’* ลินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในใจ ขณะที่มุมปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นจังหวะการหายใจของคานน์เริ่มประสานเข้ากับจังหวะการรีเฟรชของระบบพอดี "อำนาจที่ได้มาจากการทรยศพรรคพวก... มีมูลค่าทางเศรษฐศาสตร์ในเกมต่ำกว่าที่นายคิดมากนะเร็กซ์" คานน์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่น้ำคำกลับเชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ "มันเป็นทรัพย์สินที่เสื่อมค่าเร็วที่สุดในระบบ เพราะความภักดีของลูกทีมในกิลด์ของนายตอนนี้ มีค่าความสัมพันธ์ต่ำกว่าร้อยละสี่สิบ ซึ่งหมายความว่า... พวกเขาพร้อมจะแทงข้างหลังนายได้ทุกเมื่อที่เกิดความพ่ายแพ้ครั้งแรก" "หุบปากซะ!" หนึ่งในสมาชิกเบรฟฮาร์ทด้านหลังเร็กซ์ทนฟังไม่ไหว ชักดาบยาวเคลือบออร่าสีฟ้าสว่างวาบพุ่งเข้าใส่คานน์ด้วยความเร็วสูง หมายจะปิดปากชายหนุ่มผู้ล่วงรู้ความจริงอันน่าอับอาย เหตุการณ์เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที ความไวของนักดาบสายโจมตีรวดเร็วจนผู้เล่นรอบข้างส่งเสียงร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ แต่ทว่า... คานน์ไม่แม้แต่จะขยับตัวหนี ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อประเมินวิถีการฟัน *เปรี้ยง!* เสียงโลหะปะทะกันอย่างรุนแรงจนเกิดประกายไฟสีขาวแตกกระจายไปทั่วอากาศ แต่ไม่ใช่ดาบที่แทงทะลุร่างของคานน์ กลับเป็นก้อนพลังงานรูปทรงเรขาคณิตสีครามที่พุ่งออกมาจากอากาศว่างเปล่า เข้าขัดขวางวิถีดาบไว้อย่างแม่นยำราوกับจับวาง คานน์เหลือบมองไปยังทิศทางของลินเล็กน้อย ทั้งสองสบตากันเพียงเสี้ยววินาที เป็นการสื่อสารทางสายตาที่ไร้คำพูด แต่ทรงพลังเกินกว่าจะหาคำบรรยาย—เธอกำลังคุมแนวหลังให้ และเปิดโอกาสให้เขาเป็นผู้เดินหมากตานี้ด้วยตนเองอย่างสมบูรณ์แบบ "การโจมตีแบบไร้การวางแผนเชิงยุทธวิธี... ทำให้ค่าความเสียหายสุทธิลดลงไปถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์" คานน์ก้าวเท้าถอยหลังครึ่งก้าว สลัดมือออกเบาๆ หน้าต่างระบบสีทองสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับปลดปล่อยออร่าสีทองแดงที่ซ่อนไว้ออกมาอย่างเต็มพิกัด "ในเมื่อพวกนายเลือกที่จะเปิดฉากสนทนาด้วยกำลัง... งั้นผมคงต้องขออนุญาต 'ปรับโครงสร้าง' ทีมของพวกนายใหม่เสียหน่อยแล้วล่ะครับ" บรรยากาศในโถงแข่งขันพลันเยือกเย็นลงทันที แรงกดดันมหาศาลจากทักษะเฉพาะตัวของคานน์เริ่มบีบอัดอากาศจนเกิดเสียงหึ่งต่ำๆ เร็กซ์และพรรคพวกถึงกับหน้าถอดสีเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเลขที่คานน์กำลังคำนวณอยู่ในขณะนี้... ไม่ใช่แค่ค่าสถิติการต่อสู้ทั่วไป แต่เป็น 'เวลาที่เหลืออยู่' ก่อนที่กิลด์เบรฟฮาร์ทจะล่มสลายลงด้วยมือของพวกเขาเอง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตรประสาทของทุกคน [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงจากตัวตนปริศนาภายนอกแผนผังเกม] [คำเตือน: รอยแยกมิติที่เขตแดนทิศเหนือถูกเปิดออกโดยผู้เล่นนอกระบบ 'โครนัส'] [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นคานน์และลินได้รับการจัดสรรเข้าสู่ "ภารกิจลับข้ามเซิร์ฟเวอร์: เงาแห่งปฐพีที่ถูกลืม" โดยอัตโนมัติ—เริ่มนับถอยหลังการเคลื่อนย้ายในอีก 5... 4...]