คิวออกโรงปกป้อง

"พูดให้ชัดสิคะ... ที่บอกว่าคนใกล้ตัวน่ะ หมายความว่ายังไง?" เสียงของเรนสั่นเครือ แม้จะพยายามบังคับให้มันราบเรียบที่สุดขณะกดปิดข้อความปริศนาที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอแท็บเล็ต หัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกลองชุดที่ถูกรัวไม่เป็นจังหวะในห้องที่เงียบงัน มินนี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ วางโทรศัพท์มือถือลงแรงๆ จนเกิดเสียง 'ปึก' ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "เรน... บางทีความใจดีของเธอ มันก็เหมือนกับดักที่คนบางคนเอาไว้ใช้กำจัดเธอในอนาคตนะ" มินนี่ถอนหายใจยาว "ไทป์มันแค่เบี้ยตัวเล็กๆ แต่มันกล้าเล่นเกมสกปรกขนาดนี้ได้ เพราะมี 'คนใน' ป้อนข้อมูลให้มันยังไงล่ะ" เรนเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกเย็นวาบแล่นปราดไปตามสันหลัง คำเตือนนั้นแหลมคมราวกับมีดโกนที่กรีดผ่านความไว้วางใจที่เธอเคยมีให้คนรอบข้าง แต่ก่อนที่เธอจะได้ซักถามอะไรไปมากกว่านั้น หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่สตรีมค้างไว้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน เสียงแจ้งเตือนการไลฟ์สดเด้งขึ้นมา... เป็นช่องของ 'Q_Engineer' ที่เปิดสตรีมแบบกะทันหันในเวลาเที่ยงคืนกว่า เรนกดเข้าไปดูทันที ภาพบนหน้าจอคือห้องสตรีมที่มืดสลัว แสงไฟนีออนสีน้ำเงินสะท้อนกับใบหน้าคมสันของคิวที่ดูเคร่งเครียดกว่าปกติ เขาไม่ได้ใส่หูฟังเกมมิ่งตัวโปรด แต่กลับนั่งไขว่ห้างเท้าคางมองกล้องด้วยสายตาที่เย็นเยียบเสียจนคนดูในแชทพากันพิมพ์ถามด้วยความตื่นตระหนก "วันนี้ไม่มีเกมให้เล่นนะครับ" คิวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาไม่ติดตลกเหมือนทุกครั้ง แต่มันหนักแน่นและทรงพลัง "ผมแค่อยากจะประกาศอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ 'คนในกิลด์' ของผม ที่กำลังถูกไอ้พวกหิวแสงรุมจิกกัดด้วยข้อมูลขยะพวกนั้น" แชทวิ่งเร็วเป็นจรวดจนอ่านไม่ทัน เรนหัวใจกระตุกวูบ เธอรู้ดีว่าคิวหมายถึงใคร "ใครที่คิดว่าการเอาข้อมูลส่วนตัวของเพื่อนร่วมทีมผมไปขายให้ไทป์มันเป็นเรื่องสนุก..." คิวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเคาะกับโต๊ะเบาๆ จังหวะการเคาะนั้นเหมือนเสียงเข็มนาฬิกานับถอยหลัง "ผมมีหลักฐานไอพีแอดเดรสที่ล็อกอินเข้าหลังบ้านกิลด์ทั้งหมด ผมรู้ว่าใครเป็นคนส่งไฟล์พวกนั้น และผมกำลังรอให้คุณ 'แสดงตัว' ออกมาตอนนี้ ก่อนที่ผมจะกดปุ่มแจ้งความดำเนินคดีให้ถึงที่สุด" บรรยากาศในแชทเปลี่ยนจากความสนุกสนานเป็นความเงียบงันชั่วขณะ คิวไม่ได้ตะโกน ไม่ได้ด่าทอ แต่ความนิ่งเฉยของเขากลับดูน่ากลัวยิ่งกว่าพายุ "คุณรู้ไหมครับ..." คิวโน้มตัวเข้ามาใกล้กล้องจนเห็นดวงตาที่วาวโรจน์ "ว่าผมเกลียดอะไรที่สุดในวงการนี้? ...ผมเกลียดพวกหนอนบ่อนไส้ที่เหยียบหัวคนอื่นขึ้นไป เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง โดยเฉพาะคนที่เรน... คนที่เธอไว้ใจมากที่สุด" เรนกอดเข่าตัวเองแน่น น้ำตาคลอเบ้า ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความซาบซึ้งที่ปนไปกับความสับสน คิวไม่เพียงแต่ปกป้องเธอ แต่เขากำลังทำลายความสัมพันธ์ที่เธอเคยคิดว่ามันสวยงามทิ้งไปเพื่อปกป้องความปลอดภัยของเธอ ในขณะที่คิวกำลังไล่บี้คนทรยศในไลฟ์สด เสียงเคาะประตูห้องของเรนก็ดังขึ้นในจังหวะที่หัวใจของเธอกำลังจะหยุดเต้น... เป็นจังหวะเดียวกับที่ข้อความใหม่เด้งเข้าเครื่องของเธอ *‘ถ้าอยากรู้ว่าใครหักหลังเธอ ก็แค่เปิดประตูออกไปสิ... แล้วเธอจะเห็นความจริงที่เธอหนีมาตลอด’* เรนลุกขึ้นยืนด้วยขาที่สั่นเทา เธอหันไปมองมินนี่ที่หน้าซีดเผือดเหมือนเห็นผี มินนี่ส่ายหัวช้าๆ พยายามจะรั้งเธอไว้ แต่เรนตัดสินใจแล้ว เธอเดินไปที่ประตูด้วยความรู้สึกที่เหมือนกำลังก้าวลงสู่หุบเหว มือเรียวบางจับลูกบิดประตู บิดมันอย่างแผ่วเบาแล้วเปิดออก... แสงไฟจากทางเดินสาดเข้ามาจนเธอต้องหรี่ตาลง คนตรงหน้ายืนถือโทรศัพท์เครื่องหนึ่งอยู่ ในนั้นคือหน้าจอไลฟ์สดของคิวที่กำลังฉายภาพใบหน้าของเขาเอง... และทันทีที่เรนเห็นหน้าของ 'แขกคนนั้น' เธอก็แทบล้มทั้งยืน "ตกลงว่าเธอจะเลือกเชื่อไอ้คิว... หรือจะเชื่อใจพี่สาวคนนี้กันแน่ล่ะ เรน?" เสียงนั้นเย็นเยียบและคุ้นเคยเกินไป ความจริงที่อยู่ตรงหน้าทำให้โลกทั้งใบของเรนพังทลายลงในวินาทีเดียว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปกับความเจ็บปวดของเรนในตอนนี้นะคะ