มิตรภาพหรือความรัก

“เธอกำลังจะบอกว่า สิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด... มันเป็นแค่คอนเทนต์งั้นเหรอคิว?” เสียงของฉันสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ ในขณะที่นิ้วเรียวสั่นเทาพยายามกดตัดการเชื่อมต่อจาก Discord แต่ปลายนิ้วกลับแข็งค้างอยู่เหนือปุ่ม ‘Disconnect’ ราวกับถูกสาป ข้อความแชทที่เด้งขึ้นมารัวๆ จาก ‘ไทป์’ เมื่อครู่นี้ยังคงฉายชัดอยู่ในหัว มันไม่ใช่แค่การก่อกวน แต่มันคือหลักฐานที่เผยให้เห็นคลิปเสียงลับๆ ของคิวที่คุยกับเพื่อนในกิลด์เมื่อสองวันก่อน เนื้อหาที่ใจความสำคัญคือการ ‘เดิมพัน’ ว่าจะทำให้สตรีมเมอร์นิรนามอย่าง ‘Rain-Drop’ ตกหลุมรักได้ภายในหนึ่งเดือน หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เคยเป็นโลกทั้งใบของฉัน ตอนนี้กลับดูมืดมนและเย็นเยียบ ภายในห้องนอนที่ปิดสนิทมีเพียงแสงไฟจากคีย์บอร์ด RGB ที่กะพริบเป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่เต้นผิดจังหวะของฉันเอง “เรน... ฟังฉันก่อน อย่าเพิ่งรีบสรุปอะไรเอง” เสียงทุ้มต่ำของคิวลอดผ่านหูฟังเข้ามา น้ำเสียงของเขาดูร้อนรน แต่มันคือความร้อนรนของคนที่กลัวความลับถูกเปิดเผย หรือคนที่กลัวจะเสียฉันไปกันแน่? ฉันแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ พลางหลับตาลง ภาพที่คิวเคยคอยแบกฉันในเกม ช่วยฝึกเทคนิคการยิงที่ซับซ้อน หรือแม้แต่ตอนที่เรานั่งคุยกันเรื่องความฝันผ่านไมค์จนถึงเช้า ทุกอย่างมันดูจริงใจเกินกว่าจะเป็นแค่ ‘การแสดง’ แต่นั่นแหละ คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่หรือคะ? นักแสดงที่เก่งที่สุด คือคนที่เชื่อในบทบาทของตัวเองจนลืมไปว่ามันคือเรื่องหลอกลวง “ไม่ต้องหรอกคิว” ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามบังคับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ “เราทั้งคู่ต่างก็รู้ดีว่า ‘Mic Drop’ มันก็แค่รายการโชว์ที่เน้นยอดวิว ถ้าการมีฉันเป็นส่วนหนึ่งในคอนเทนต์ของนายมันทำให้นายไปถึงเป้าหมายได้... นายก็ทำสำเร็จแล้วนะ” “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง! เรน! อย่าเงียบใส่กันแบบนี้!” คิวตะโกนเรียกชื่อฉันอีกครั้ง แต่ฉันเลือกที่จะถอดหูฟังออกแล้วโยนมันลงบนโต๊ะ เสียงกระแทกของมันดังสนั่นในห้องที่เงียบเชียบ ฉันทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้เกมมิ่ง ความรู้สึกที่อัดแน่นในอกมันเหมือนก้อนหินขนาดใหญ่ที่ถ่วงลงมาจนหายใจไม่ออก มินนี่ เพื่อนสนิทที่มักจะส่งข้อความมาแซวเรื่อง ‘ความสัมพันธ์ลับๆ’ ของเราตลอดเวลา ตอนนี้เงียบกริบไปราวกับรู้ชะตากรรมของเรื่องนี้ดี ฉันเปิดหน้าจอแชทกลุ่มขึ้นมา เห็นข้อความล่าสุดของไทป์ที่ทิ้งระเบิดไว้ก่อนจะหายตัวไป *‘ระวังตัวไว้ให้ดีนะแม่สาวน้อย เธอก็แค่ตัวหมากในเกมการเมืองของพวกผู้ชายที่อยากดังเท่านั้นแหละ’* ความเจ็บปวดไม่ได้มาจากคำพูดของไทป์ แต่มันมาจากความสงสัยที่เริ่มกัดกินใจฉันเอง... ที่ผ่านมา เรนคนนี้เป็นตัวตนจริงๆ หรือเป็นแค่ ‘เรน’ ในจินตนาการที่คิวสร้างขึ้นมาเพื่อให้คนดูหลงรักกันแน่? ฉันกอดเข่าตัวเองแน่น ความสับสนในใจเริ่มก่อตัวเป็นพายุขนาดใหญ่ ฉันหันไปมองหน้าจออีกครั้ง เห็นชื่อ ‘Q_Real’ ยังคงออนไลน์อยู่และพยายามส่งข้อความเข้ามาซ้ำๆ ฉันควรจะบล็อกเขา หรือฉันควรจะเปิดไมค์แล้วถามความจริงให้มันจบๆ ไป? ความสัมพันธ์ของเรามันคือมิตรภาพที่เริ่มจากเกม หรือมันเป็นแค่ความรักที่จูนไม่ติดตั้งแต่แรกเพราะฐานรากมันเต็มไปด้วยความลวง? ในวินาทีที่ฉันตัดสินใจจะกดปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหนีจากโลกใบนี้ไปตลอดกาล เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอ Discord ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ใช่จากคิว ไม่ใช่จากไทป์ แต่มันคือสายเรียกเข้าวิดีโอคอลจากเลขหมายที่ไม่ปรากฏชื่อ ซึ่งปกติแล้วไม่มีใครสามารถเข้าถึง ID ลับของฉันได้ มือของฉันสั่นขณะที่กดรับสายด้วยความลืมตัว หน้าจอแสดงภาพใบหน้าของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในวงการเกม เขาใส่หน้ากากปิดบังใบหน้าครึ่งล่าง แต่ดวงตาคู่นั้น... ดวงตาที่ดูเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยอำนาจทำให้ฉันต้องหยุดหายใจ “ถ้าอยากรู้ว่าทำไม ‘คิว’ ถึงต้องทำแบบนั้นกับเธอ...” ชายปริศนาคนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “คืนนี้ตอนเที่ยงคืน ลองเปิดกล่องข้อความที่เธอลบไปเมื่อวานดูสิ แล้วเธอจะเข้าใจว่า ‘การหักหลัง’ ที่แท้จริงมันไม่ได้เริ่มจากคิว... แต่มันเริ่มจากคนที่เธอเรียกว่า ‘เพื่อนสนิท’ ต่างหาก” เขาวางสายไปทันทีทิ้งให้ฉันนั่งนิ่งอยู่กับความว่างเปล่า หัวใจของฉันเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เพื่อนสนิทงั้นเหรอ? มินนี่งั้นเหรอ? หรือจะเป็นใครที่ฉันไว้ใจมากที่สุดในกิลด์นี้กันแน่ที่กำลังชักใยอยู่เบื้องหลังความพังทลายของทุกอย่าง? ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับเรนนะคะ ลูกกวาดสีรุ้งหวังว่าทุกคนจะยังคงให้กำลังใจกันต่อไปนะคะ