สิ่งที่อยากบอกแต่พูดไม่ได้

“ถ้าจะทำตัวเหมือนคนไม่รู้จักกันขนาดนี้ ตั้งแต่แรกพี่ไม่น่าชวนเรนมาตั้งตี้ด้วยกันเลยดีกว่าค่ะ” คำพูดของฉันหลุดออกไปท่ามกลางความเงียบงันที่แสนอึดอัดภายในห้องอัดเสียงของสตรีมเมอร์ชื่อดัง กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของคิวอบอวลอยู่รอบตัว แต่มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกอึดอัดที่เกาะกินใจฉันลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว ฉันกอดแขนตัวเองแน่น สายตามองเพียงหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ดับสนิท สะท้อนใบหน้าซีดเผือดของตัวเองในเงามืด คิวถอนหายใจยาว แสงจากไฟ RGB สีม่วงสลัวที่มุมห้องกระทบเข้ากับสันกรามคมชัดของเขา เขาวางหูฟังลงบนโต๊ะด้วยแรงที่มากกว่าปกติเล็กน้อย เสียง ‘กึก’ นั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของฉันเหมือนเข็มหมุด “เรน... พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น แค่ตอนนี้สถานการณ์มันบังคับ” คิวพูดเสียงต่ำ สายตาของเขามองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ซึ่งมีข้อความแจ้งเตือนจากไทป์เด้งขึ้นมาไม่หยุด “ไทป์มันกำลังจ้องจะเล่นงานเรื่องความสัมพันธ์ของเรา ถ้าแฟนคลับรู้ว่าเราคบกันจริงๆ ยอดซับของเธอจะพังเพราะกระแสแอนตี้ พี่ไม่อยากให้เธอต้องมาเจ็บตัวเพราะความเห็นแย่ๆ ของคนอื่น” “แล้วการที่พี่ทำเหมือนเรนไม่มีตัวตนในไลฟ์เมื่อกี้ มันทำให้เรนรู้สึกดีขึ้นเหรอคะ?” ฉันโต้กลับ น้ำเสียงสั่นเครือจนต้องเม้มปากแน่น “พี่ทำเหมือนเรนเป็นแค่ NPC ตัวหนึ่งในเกมของพี่ พี่ไม่รู้หรอกว่าตอนที่เห็นพี่ตอบแชทของไทป์แล้วหัวเราะ ทั้งที่เมื่อกี้เราเพิ่งนั่งคุยกันเรื่องทริปวันหยุด... เรนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเล่นตลกอยู่คนเดียว” คิวขยับตัวเข้ามาใกล้ ฉันสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเขา แต่สิ่งที่ฉันต้องการมากกว่าความอบอุ่นคือความชัดเจน—ความชัดเจนที่โลกภายนอกไม่มีวันเข้าใจ “เรน... ฟังพี่นะ” เขาวางมือลงบนโต๊ะข้างๆ แขนของฉัน แต่ไม่ได้สัมผัสตัว “ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น สำหรับพี่... เธอคือทุกอย่าง แต่ตอนนี้เราต้องเล่นเกมตามน้ำไปก่อน ไทป์มันกำลังเตรียมแฉเรื่องโปรเจกต์ที่เราทำร่วมกัน ถ้าพี่แสดงออกมากไป มันจะใช้จุดนี้โจมตีว่าเธอใช้เส้นสายของพี่ในการก้าวขึ้นมาเป็นสตรีมเมอร์แถวหน้า” ฉันแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ พลางหลบสายตาคมคู่นั้น ความลับที่หนักอึ้งในใจมันกัดกินฉันจนแทบจะทนไม่ไหว ฉันอยากจะตะโกนบอกเขาเหลือเกินว่าที่แท้จริงแล้ว ใครกันแน่ที่เป็นคนทำลายความสัมพันธ์นี้ ความกลัวของเขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นก้อนหินที่ถูกเขี่ยทิ้งเมื่อมีคนเดินผ่าน “พี่คิวคะ... เกมของพี่น่ะ มันสนุกดีนะคะ แต่บางทีพี่ก็ลืมไปว่าในฐานะ ‘ผู้เล่น’ เรนก็มีความรู้สึกเหมือนกัน” ฉันลุกขึ้นยืน ก้าวถอยหลังออกมาจากรัศมีของเขา “เรนไม่ได้ต้องการให้พี่ปกป้องด้วยการผลักไส ถ้าการมีเรนอยู่ข้างๆ มันลำบากขนาดนี้ ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องลำบากใจอีกแล้วค่ะ” ฉันคว้ากระเป๋า เตรียมจะหันหลังเดินออกจากห้อง แต่จู่ๆ ประตูห้องอัดก็ถูกเปิดออกอย่างแรง มินนี่วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือถือในมือของเธอสั่นระริกเหมือนคนเพิ่งเจอผี “เรน! คิว! พวกเธอไปดูในทวิตเตอร์หรือยัง?” มินนี่หอบหายใจถี่ สายตาของเธอสลับมองระหว่างเราสองคนด้วยความหวาดหวั่น “ไทป์มันเพิ่งโพสต์รูป... รูปที่เห็นพวกเธอสองคนเดินออกจากโรงแรมด้วยกันเมื่อคืนนี้ มันแคปชั่นว่า ‘สตรีมเมอร์สายคลีน หรือเบื้องหลังฉาวโฉ่? เตรียมตัวพบความจริงได้ในไลฟ์เที่ยงคืนนี้’” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอัดอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่ความอึดอัด แต่เป็นความหนาวเหน็บที่แล่นริ้วไปทั่วกระดูกสันหลัง คิวหันไปเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว นิ้วของเขาพิมพ์คีย์บอร์ดรัวจนเกิดเสียงดังระงม ก่อนจะหยุดนิ่งเมื่อเห็นยอดรีทวีตที่พุ่งทะลุหลักหมื่นภายในไม่กี่นาที คิวหันมามองหน้าฉัน แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เขาเอื้อมมือมาคว้าข้อมือฉันไว้แน่น “เรน... อย่าเพิ่งไป” “ถ้าคลิปนั้นถูกปล่อยออกไป เรนจะทำยังไงคะ?” ฉันถามเสียงเรียบไร้ความรู้สึก แม้ในใจจะพังทลายจนไม่เหลือชิ้นดี “พี่จะบอกทุกคนว่าเราเป็นใคร หรือจะบอกว่ามันคือการตัดต่อเพื่อสร้างคอนเทนต์เหมือนที่พี่เคยทำมาตลอด?” คิวอ้าปากค้าง เหมือนมีคำพูดมากมายติดอยู่ที่ลำคอ แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนไลฟ์สดเด้งขึ้นมาจากโทรศัพท์ของมินนี่—แจ้งเตือนไลฟ์ของไทป์ที่เริ่มก่อนกำหนดการ และสิ่งที่ฉายอยู่บนหน้าจอคือภาพที่ทำให้หัวใจฉันแทบหยุดเต้น มันไม่ใช่ภาพรูปถ่ายธรรมดา แต่มันคือไฟล์วิดีโอ... ไฟล์วิดีโอที่เห็นฉันกำลังกอดกับคิวในมุมมืดของลานจอดรถ และเสียงสนทนาที่ชัดเจนจนไม่สามารถปฏิเสธได้ “ดูเหมือน ‘ลูกกวาดสีรุ้ง’ จะต้องจบฉากลงตรงนี้แล้วสินะคะ” ฉันพึมพำกับตัวเองขณะที่เห็นรอยยิ้มเย้ยหยันของไทป์ผ่านหน้าจอมือถือของมินนี่ คิวมองหน้าฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งเสียใจ ผิดหวัง และความโกรธแค้นที่พุ่งพล่าน แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร ประตูห้องอัดก็ถูกเคาะอย่างรุนแรงจากด้านนอก พร้อมกับเสียงของไทป์ที่ดังลอดเข้ามา “ออกมาเถอะคิว... แฟนคลับของคุณรอฟังคำตอบอยู่ข้างนอกนี่แล้ว ไม่ต้องหลบอยู่ในห้องอัดให้เสียเวลาหรอก” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปกับเรนและคิวในตอนที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อนะคะว่าความจริงที่ถูกเปิดเผยจะเปลี่ยนความสัมพันธ์ของพวกเขาไปอย่างไรในตอนหน้าค่ะ ด้วยรักจากลูกกวาดสีรุ้งนะคะ