สามีในคราบนักธุรกิจหนุ่ม

"ท่านรองผู้ว่าการอำเภอมาตรวจเยี่ยมกิจการตามคำเชิญครับ!" เสียงประกาศก้องที่ดังขึ้นหน้าโรงงานแปรรูปเครื่องเทศและอาหารหมักดองหลังเขา ทำให้บรรยากาศที่กำลังระอุจากการเผชิญหน้าระหว่างหลินฮวาและกลุ่มญาติจอมสูบเลือดตระกูลจางถึงกับชะงักงัน ป้าสะใภ้ใหญ่ที่กำลังอ้าปากเตรียมแผדเสียงโวยวายทวงส่วนแบ่งผลกำไร ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าเหี่ยวย่นแข็งค้างในทันที นางเหลือบมองรถยนต์จี๊ปสีเขียวเข้มขลับที่จอดสนิทอยู่หน้าลานกว้าง ก่อนจะหันไปมองหน้าสามีด้วยความตื่นตระหนก หลินฮวายืนนิ่งสงบ สองมือไขว้ไว้เบื้องหลัง ผ้ากันเปื้อนสีครามสะอาดสะอ้านไม่ได้ทำให้รัศมีของนางลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย กลิ่นอายหอมกรุ่นของพริกเสฉวนคั่วและโป๊ยกั๊กที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศรอบตัว ยิ่งขับเน้นให้หญิงสาวดูราวกับเจ้าแม่แห่งมิติลับผู้กุมชะตากรรมของทุกคนไว้ในกำมือ ประตูรถยนต์ฝั่งผู้โดยสารเปิดออก ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลเรียบร้อย ใบหน้าคมคายและแววตาดุดันก้าวลงมา ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องอ้าปากค้างจนแทบ ร่วงลงไปกองกับพื้น หาใช่ท่านรองผู้ว่าการอำเภอไม่ แต่เป็นร่างสูงโปร่งของ "จางเหว่ย" สามีใบ้ผู้เงียบขรึมและมักจะก้มหน้าก้มตาแบกหามฟืนอยู่ในป่าหลังเขามาตลอดหลายปี จางเหว่ยในยามนี้สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวรีดเรียบกริบ ทับด้วยสูทสีเทาเข้มตัดเย็บอย่างประณีต เรือนผมที่เคยปล่อยให้รกเรื้อถูกจัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ ดวงตาคมกริบที่เคยทอประกายความว่างเปล่า บัดนี้กลับฉายแววอำนาจเด็ดขาดและเฉียบคมชนิดที่ข้าราชการระดับสูงยังต้องก้มศีรษะให้ด้วยความเคารพ "ยินดีต้อนรับครับท่านประธานจาง ทางเราได้ตรวจสอบบัญชีและผลประกอบการของไตรมาสนี้เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเป็นไปตามเป้าหมายที่ท่านวางไว้ไม่มีผิดเพี้ยน" เสียงรายงานจากรองผู้ว่าการอำเภอทำเอาป้าสะใภ้ใหญ่เข่าทรุดลงไปกระแทกกับพื้นดิน ฝุ่นตลบอบอวล แต่นางไม่มีแก่ใจจะสนใจความสกปรก สมองของนางขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก สามีใบ้? นี่คือสามีใบ้ที่นางกับคนในตระกูลจงใจเหยียดหยาม ขับไลไสส่ง และพยายามแย่งชิงที่ดินทำกินมาตลอดอย่างนั้นหรือ? หลินฮวากวาดสายตามองภาพตรงนั้นด้วยรอยยิ้มบางเบา นางไม่ได้แปลกใจเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่วันแรกที่นางแต่งเข้ามาในบ้านหลังนี้ นางย่อมรู้ดีว่าบุรุษผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา ความลับที่เขาคอยปกปิดไว้เบื้องหลังความเงียบงัน ค่อยๆ คลี่คลายออกทีละน้อยผ่านแววตาที่เขามองนางด้วยความรักและทะนุถนอมเสมอมา "ลำบากท่านรองผู้ว่าการแล้วครับ" จางเหว่ยเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังกังวานไปทั่วบริเวณ ไม่มีร่องรอยของความติดอ่างหรือความไร้เดียงสาหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย "เชิญด้านในก่อนครับ ผมมีเรื่องต้องสะสางกับ 'แขกที่ไม่ได้รับเชิญ' ทางนี้เสียก่อน" ประโยคหลังเขากวาดสายตาคมกริบมายังกลุ่มญาติจางที่ยืนตัวสั่นงันท่ามกลางไอแดดยามบ่าย ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่ม จนทำให้คนพวกนั้นแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี "เห... เหว่ย... เหว่ยหลานรัก" ป้าสะใภ้ใหญ่คลานเข่าเข้าไปหาด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ น้ำตาไหลพรากด้วยความกลัวผสมความละอาย "P้า... P้าเป็นป้าแท้ๆ ของเจ้านะ ลูกจ๋า ช่วยพูดกับท่านรองฯ ให้พวกเราหน่อยซิ โรงงานนี่... ที่ดินนี่..." จางเหว่ยหยุดเดิน เขาก้มมองหญิงวัยกลางคนที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาและภรรยาด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง "ป้าหรือครับ?" จางเหว่ยทวนคำ เสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ของเขาช่างบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "วันที่ภรรยาของผมต้องยืนทำอาหารแลกเงินทีละเหมาในตลาดมืดเพื่อซื้อยาให้ผม ป้าอยู่ที่ไหน? วันที่พวกท่านพยายามเผาโรงเก็บเครื่องเทศเพื่อฮุบสูตรลับ ป้าจำได้ไหมว่าทำอะไรลงไปบ้าง?" ความจริงถูกเปิดเผยทีละประโยค เสียงซุบซิบจากชาวบ้านที่มามุงดูเหตุการณ์ดังระเบื้องหัก สายตาทุกคู่ที่มองมายังกลุ่มญาติจางเต็มไปด้วยความดูแคลนและสมเพชเวทนา หลินฮวาก้าวเข้าไปใกล้สามี มือเรียวยาวเอื้อมไปจัดปกเสื้อสูทให้เขาอย่างเบามือ สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้ดวงตาที่แข็งกร้าวของจางเหว่ยอ่อนแสงลงทันที เขารวบมือเรียวของภรรยาขึ้นมาจุมพิตที่หลังมือเบาๆท่ามกลางสายตาของคนนับร้อย เป็นการประกาศสถานะและความรักที่มั่นคงอย่างเปิดเผยที่สุด "จัดการให้เรียบร้อยนะคะสามี... คนพวกนี้ยังติดหนี้ค่าเสียหายที่เราต้องเสียเวลาเคลียร์อีกโขเลยค่ะ" หลินฮวาเอ่ยเสียงหวาน ทว่าแววตากลับคมกริบไม่แพ้กัน จางเหว่ยพยักหน้ารับอย่างตามใจ เขากล่าวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ว่าการอำเภอด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เด็ดขาด "ดำเนินการตามกฎหมายให้ถึงที่สุดทุกข้อหา ทั้งบุกรุก ทำลายทรัพย์สิน และพยายามฉ้อโกงทรัพย์สินส่วนบุคคล" สิ้นคำสั่ง ร่างของบรรดาญาติจางก็ถูกเจ้าหน้าที่เข้าควบคุมตัวทันที เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วหุบเขา แต่ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเอ่ยปากช่วยเหลือพวกเขาสักคนเดียว อำนาจและเงินตราที่แท้จริงได้ปรากฏขึ้นแล้ว ณ ดินแดนหลังเขาแห่งนี้ ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังคลี่คลาย และความมั่งคั่งกำลังโรยตัวลงมาดั่งสายฝน จางเหว่ยกลับดึงเอวบางของภรรยาเข้ามาชิดแนบกาย สายตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของนาง ราวกับซ่อนความลับอีกประการหนึ่งเอาไว้ "งานใหญ่ทางนี้เรียบร้อยแล้ว..." จางเหว่ยกระซิบข้างใบหูของนาง เสียงทุ้มพร่าผสมผสานกับกลิ่นอายความสำเร็จ "แต่ 'สัญญา' ที่เธอเคยให้ไว้กับผมในมิติลับเมื่อคืนก่อน... ถึงเวลาต้องชำระแล้วกระมังครับ ที่รัก?" หลินฮวาสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะเมื่อนึกถึงสมุนไพรตัวใหม่ที่นางเพิ่งทดลองปลูกในมิติ ซึ่งมีฤทธิ์ร้อนแรงเกินกว่าจะคาดเดา... และดวงตาสามีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลในคราบนักธุรกิจหนุ่มผู้นี้ ก็กำลังมองนางด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจซ่อนเร้นได้อีกต่อไป! ขอขอบคุณคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตเคียงข้างไปกับความรักและการแก้แค้นที่สะใจนี้ด้วยกันนะคะ