"ถ้าท่านยังกวัดแกว่งดาบเล่มนั้นด้วยความหิวกระหายอย่างไร้ทิศทาง ต่อให้เป็นฮันเตอร์แรงค์ S ก็คงเหลือแค่กระดูกให้มอนสเตอร์แทะเล่นภายในสามนาทีครับ"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของดันเจี้ยนชั้นที่สาม กลิ่นคาวเลือดของอสูรและกลิ่นอายความตายลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ลอยมาจากกระทะเหล็กสีดำสนิท เรย์ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้พับชั่วคราว ดวงตาภายใต้กรอบแว่นใสจ้องมองคมดาบยาวสองเมตรที่จ่ออยู่ห่างจากปลายจมูกของเขาไม่ถึงคืบ
เซร่าหอบหายใจถี่กระชั้น หยาดเหงื่อกาฬไหลย้อยตามกรอบหน้าคมคาย เส้นผมสีเงินยวงยุ่งเหยิงแนบติดแก้ม ดวงตาสสีอำพันของเธอดุจดั่งสัตว์ป่าบาดเจ็บที่พร้อมจะขย้ำทุกสิ่งที่ขวางหน้า อาการ 'คำสาปหิวโหยนิรันดร์' ที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนเขตแดนต้องห้ามกำลังแผดเผาอวัยวะภายในจนแหลกสลาย พลังมานาในร่างปั่นป่วนจนเกิดเป็นกระแสลมหมุนขนาดย่อมรอบตัวเธอ
"หุบปากซะ... เจ้าพ่อค้าสติเฟื่อง ส่งเนื้อมาก่อนที่ข้าจะผ่าร่างเจ้าเป็นสองซีก!" เซร่าคำรามเสียงต่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือที่กำด้ามดาบสั่นเทาด้วยความหิวโหยระดับวิกฤต
ในระบบฮันเตอร์และกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ การเผชิญหน้ากับฮันเตอร์แรงค์ S ที่กำลังคลุ้มคลั่งเพราะคำสาป คือสถานการณ์ที่สมาคมจัดอยู่ในระดับ 'หายนะภัย' แต่วินาทีนี้ เรย์กลับทำเพียงแค่ใช้ตะหลิวไม้ไผ่พลิกชิ้นเนื้อสีแดงฉานในกระทะ เสียงน้ำมันเดือดปุดๆ และกลิ่นหอมของเครื่องเทศสูตรเฉพาะกำลังทำหน้าที่แทนอาวุธสังหาร
"ใจเย็นๆ ก่อนสิครับ อาหารชั้นเลิศไม่ได้ปรุงเสร็จด้วยความรีบร้อน วัตถุดิบชิ้นแรกที่เราเพิ่งล่ามาได้เมื่อครู่นี้... เขี้ยวหมาป่าพายุจากชั้นสอง มันมีความพิเศษตรงที่ต่อมมานาข้างเขี้ยวจะหลั่งสารกระตุ้นต่อมรับรส หากผ่านความร้อนในระดับที่เหมาะสม มันจะเปลี่ยนความเหนียวหนืดให้กลายเป็นความนุ่มละมุนที่ละลายในปากทันทีครับ"
เรย์อธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ระบบ 'เชฟเทวะ' ในหัวของเขาส่งเสียงแจ้งเตือนยิบยับ ข้อมูลโครงสร้างทางกายภาพของมอนสเตอร์ปรากฏเป็นหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสในคลื่นสมอง บ่งบอกอัตราส่วนของเกลือ พริกไทย และความชื้นที่สมบูรณ์แบบ
เซร่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความหิวทำให้สติสัมปชัญญะของเธอเลือนรางเต็มที ดาบในมือร่วงหล่นลงกระแทกพื้นหินดังเคร้ง เสียงเหล็กกระทบพื้นดังก้องไปทั่วผนังถ้ำที่อับชื้น ฮันเตอร์สาวทรุดกายลงคุกเข่ากับพื้น แรงกดดันมหาศาลที่เคยแผ่ออกมาจากร่างสลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความอ่อนล้าและอาการสั่นเทิ้ม
"ข้า... หิวเหลือเกิน... เรย์..." เสียงของเธอนุ่มนวลลงอย่างเห็นได้ชัด แววตาดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความเวทนาและอ้อนวอน
เรย์ถอนหายใจเบาๆ เขายกกระทะออกจากเตาไฟที่ใช้พลังงานเวทมนตร์จากแก่นมานา (Mana Core) ขนาดเล็ก ก่อนจะตักอาหารจานร้อนขึ้นจัดใส่จานกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา ควันสีขาวพวยพุ่งพร้อมกับกลิ่นหอมที่ทลายกำแพงความระแวงของเซร่าลงจนราบคาบ
"ข้าวผัดเขี้ยวหมาป่าพายุสูตรพิเศษ พร้อมเสิร์ฟแล้วครับ"
จานอาหารตรงหน้าประกอบด้วยเมล็ดข้าวสีทองอร่ามที่ผัดเคลือบด้วยไข่ไก่ดันเจี้ยนจนเป็นเงางาม แทรกด้วยเนื้อเขี้ยวหมาป่าพายุที่หั่นเป็นเต๋าพอดีคำ ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนของกระเทียมป่าและสมุนไพรหายากจากชั้นลึก ไม่มีร่องรอยของความน่ากลัวจากมอนสเตอร์แรงค์สูงเหลืออยู่เลย มีเพียงศิลปะการทำอาหารที่ประณีตบรรจง
เซร่าไม่รอช้า เธอคว้าช้อนเงินที่เรย์ยื่นให้แล้วตักอาหารเข้าปากทันทีโดยไม่สนใจมายาดใดๆ ของฮันเตอร์ระดับแนวหน้า
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ...
ดวงตาสีอำพันของเซร่าเบิกกว้างขึ้นทันทีที่ข้าวคำแรกสัมผัสกับปลายลิ้น รสสัมผัสแรกคือความเค็มกลมกล่อมที่ดึงรสชาติหวานธรรมชาติของเนื้อหมาป่าพายุออกมา ตามด้วยความเผ็ดร้อนบางเบาของพริกไทยดำดันเจี้ยนที่ช่วยตัดเลี่ยนได้อย่างลงตัว เมล็ดข้าวแต่ละเมล็ดร่วนซุยไม่เกาะติดกัน เคี้ยวหนึบกำลังดี และที่สำคัญที่สุด... พลังมานาบริสุทธิ์ที่อัดแน่นอยู่ในเนื้อสัตว์กำลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง กวาดล้างพิษจากคำสาปที่กัดกินอวัยวะภายในของเธอให้มลายหายไปทีละนิด
หยาดน้ำตาแห่งความปีติเอ่อล้นคลอหน่วยดวงตาคมกริบของฮันเตอร์สาว ร่างกายที่เคยหน็บหนาวและสั่นเทาจากความหิวบัดนี้กลับอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ยืดเยื้อมาสามวันสามคืนเลือนหายราวกับไม่เคยเกิดขึ้น
"นี่มัน... อะไรกัน..." เซร่าพึมพำเสียงสั่น เธอร์ตักคำที่สองเข้าปากอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่ามันจะเป็นเพียงความฝัน "อร่อย... อร่อยจนข้าแทบอยากจะร้องไห้..."
[ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน: ความพึงพอใจของลูกค้าพิเศษ (เซร่า แรงค์ S) ถึงระดับ 95%]
[ได้รับแต้มประสบการณ์คลาสพ่อครัว +5,000 แต้ม]
[ปลดล็อกสกิลติดตัว: 'สัมผัสแห่งกูรูอาหาร' (Chef's Intuition) - สามารถมองเห็นจุดอ่อนและวิธีแปรรูปวัตถุดิบของมอนสเตอร์ทุกตัวในรัศมี 1 kiló ได้ทันที]
[คำเตือนจากระบบ: พลังงานมานาในอาหารจานนี้ได้กระตุ้นบางสิ่งบางอย่างที่หลับใหลอยู่ใต้ดันเจี้ยนชั้นที่สาม...]
เรย์ยืนกอดอกมองภาพฮันเตอร์สาวผู้เกรียงไกรกำลังตักข้าวผัดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยด้วยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า เขาใช้ผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดเช็ดมืออย่างใจเย็น โลกของฮันเตอร์อาจขับเคลื่อนด้วยการต่อสู้ เลือด และความตาย แต่สำหรับเขาแล้ว... ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนที่สยบไม่ได้ด้วยอาหารมื้อเดียว
"อร่อยใช่ไหมล่ะครับ?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ทีนี้ หวังว่าท่านคงจะเข้าใจเหตุผลที่ผมเลือกใช้ตะหลิวแทนดาบแล้วนะ"
เซร่าเงยหน้าขึ้นจากจานข้าว แก้มเนียนมีรอยเปื้อนคราบซอสเล็กน้อย แต่แววตากลับเปล่งประกายด้วยความมีชีวิตชีวาที่ขาดหายไปนาน เธอกลืนอาหารคำสุดท้ายลงคอ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติ แม้ใบหน้าจะยังคงขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความอายก็ตาม
"เจ้า... เจ้าเป็นใครกันแน่ เรย์? ฮันเตอร์ระดับแนวหน้าหลายคนพยายามจ้างวานเจ้าด้วยเงินมหาศาลเพื่อให้ไปทำอาหารที่คฤหาสน์ แต่เจ้ากลับเลือกที่จะมาตั้งร้านเร่ร่อนในดันเจี้ยนอันตรายแบบนี้เนี่ยนะ?"
เรย์กำลังจะเอ่ยปากตอบคำถาม แต่ทว่า...
*ครืนนน—!*
พื้นถ้ำใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดาน กลิ่นอายมานาที่เข้มข้นจนแทบหายใจไม่ออกแผ่พุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นดินเบื้องล่าง มันไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวธรรมชาติ แต่มันคือการตื่นขึ้นของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่มีพลังมหาศาลเสียยิ่งกว่าเซร่าหลายเท่าตัว
หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นตรงหน้าเรย์โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ตัวอักษรสีเลือดปรากฏเด่นชัดพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังแสบแก้วสมอง
[ประกาศฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบการตื่นขึ้นของ 'ราชันย์อสูรโลกันตร์' บอสลับแรงค์ SSS ประจำชั้นที่ 3!]
[เงื่อนไขการกระตุ้น: กลิ่นหอมของ 'ข้าวผัดเขี้ยวหมาป่าพายุ' ได้ดึงดูดความสนใจของบอสลับให้มุ่งตรงมายังจุดที่ท่านยืนอยู่]
[เวลาที่เหลือรอดก่อนเผชิญหน้า: 60 วินาที]
เซร่าผุดลุกขึ้นยืนสัญชาตญาณนักรบตื่นตัวเต็มที่ มือเรียวคว้าด้ามดาบขึ้นมาตั้งรับ ใบหน้าซีดเผือกด้วยความตกใจ "บอสลับแรงค์ SSS... บ้านน่า มันไม่ควรจะตื่นขึ้นมาในช่วงเวลานี้สิ!"
เรย์ขยับแว่นตาเล็กน้อย แววตาคมกริบมองลงไปยังพื้นดินที่กำลังปริแตกเป็นทางยาว เขาสูดหายใจเข้าลึก รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างใจเย็น ราวกับสถานการณ์วิกฤตตรงหน้าเป็นเพียงเรื่องสนุก
"ดูท่าทาง..." เรย์เอ่ยขึ้นเบาๆ พลางหยิบกระทะเหล็กคู่ใจขึ้นมาถือไว้อีกครั้ง "มื้อค่ำรอบดึกของเรา... กำลังจะได้วัตถุดิบชิ้นใหญ่ระดับพรีเมียมมาเพิ่มแล้วล่ะครับ เซร่า"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับผมในตอนนี้นะครับ
พ่อครัวดันเจี้ยนกับมื้ออร่อยสยบมอนสเตอร์แรงค์ S•ตอนที่ 2
วัตถุดิบชิ้นแรกคือเขี้ยวหมาป่าพายุ
ผลงานโดย พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พ่อครัวดันเจี้ยนกับมื้ออร่อยสยบมอนสเตอร์แรงค์ S นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
