โดเนทหลักหมื่นเพื่อด่าหนึ่งประโยค

หน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างวาบด้วยแสงสีฟ้าอมม่วงจากไฟ RGB ที่เซ็ตอัพไว้อย่างดี เสียงคีย์บอร์ดกลไกดัง “คลิกๆๆ” เป็นจังหวะรัวเร็วสะท้อนความหงุดหงิดที่อัดแน่นอยู่เต็มอก พินพินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนหน้าม้าที่เพิ่งไดร์มาเมื่อชั่วโมงก่อนปลิวไสวเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังประโยคสุดท้ายในหน้าต่างแชตส่วนตัวที่เพิ่งถูกปิดลงไปเมื่อครู่ *‘แล้วทำไมเจ้าของร้านถึงหน้าตาบูดบูดเป็นตูดแมวแบบนี้ล่ะครับ... หรือว่ากลัวว่าตัวเองจะแพ้ผมเข้าจริงๆ?’* ให้ตายเถอะ! นี่เขาเป็นมนุษย์ประเภทไหนกันนะ ถึงได้กวนประสาทได้โล่ขนาดนี้ ใบหน้านิ่งๆ กับแววตานิ่งสนิทคู่นั้นตอนที่พูดประโยคชวนหมั่นไส้นั่นยังติดอยู่ในหัวจนเธอแทบจะเอาหัวโขกโต๊ะทำงานอยู่แล้ว พินพินยกมือขึ้นสางผมตัวเองอย่างหัวเสีย ปากก็บ่นงึมงำคนเดียวหน้าจอ "ฮึ่ย! ใครหน้าบูดเป็นตูดแมวกันฟ๊ะ ตาบ้ากวิน! ว่าแต่... หน้าฉันเหมือนตูดแมวตรงไหนวะเนี่ย!" สตรีมเมอร์สาวสะบัดหน้าไล ความคิดฟุ้งซ่านออกไป ก่อนจะกดเปิดโปรแกรมสตรีมมิ่งแล้วเช็คความเรียบร้อยของหน้าจอ วันนี้เธอมีคิวเล่นเกมแนวเอาตัวรอดที่ขึ้นชื่อเรื่องความหัวร้อน เพื่อเรียกยอดวิวและเอ็นจอยกับเหล่าคนดูขาประจำสักหน่อย ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากดิสคอร์ดดังขึ้น มิกซ์ โมเดอเรเตอร์คู่บุญส่งข้อความเข้ามาทักทายตามประสา *(Mix_Official): พร้อมยังคุณพิน คนดูรอเต็มห้องแล้วนะวันนี้ ยอดฟอลจะแตะแสนห้าแล้วด้วย เลิกทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแล้วยิ้มสวยๆ ให้แฟนคลับหน่อยเร้ววว* *(PinPin_Official): พร้อมอะไรเล่าคุณมิกซ์ วันนี้ฉันพร้อมบวกเว้ย ใครเข้ามาหาเรื่องในเกมนะ แม่จะสับให้เละไม่เหลือชิ้นดีเลยคอยดู!* พิมพ์ตอบกลับไปด้วยความเร็วแสง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจแล้วกดปุ่ม "เริ่มสตรีม" “ยู้ฮู! สวัสดีพ่อแม่พี่น้องชาวแก๊งแมวเหมียวทาสพินพินททุกคนค่าาา วันนี้ต้อนรับเข้าสู่ช่วงหัวร้อนประจำสัปดาห์ บอกเลยว่าใครไม่รอด... ฉันนี่แหละที่จะไม่รอดก่อนเพื่อน!” เสียงหวานใสเอ่ยทักทายผู้ชมด้วยพลังงานเต็มร้อยตามสไตล์สตรีมเมอร์สาวสู้ชีวิต คอมเมนต์ในแชตไหลผ่านรวดเร็วจนแทบอ่านไม่ทัน เหล่าฟอลโลเวอร์ต่างพากันพิมพ์แซวเรื่องผมทรงใหม่และเสียงหัวเราะสดใสที่ช่วยเยียวยาจิตใจวันจันทร์อันแสนเหนื่อยล้า พินพินยิ้มรับและเริ่มเข้าสู่เกมบนหน้าจอ บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะผสมเสียงโวยวายเวลาโดนตัวละครในเกมรุมทุบดังคลอไปกับการพากย์เสียงอย่างออกรสออกชาติ จนกระทั่ง... เปรี้ยง! เสียงเอฟเฟกต์โดเนทรอบพิเศษดังสนั่นลั่นห้องสตรีม ข้อความตัวอักษรวิ่งพาดผ่านกลางหน้าจอพร้อมกับยอดเงินที่ทำเอาสตรีมเมอร์สาวถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง *[User_Gavin โดเนท 20,000 บาท!]* *ข้อความ: "หน้าบูดเป็นตูดแมวขนาดนี้ ระวังริ้วรอยถามหานะครับคุณสตรีมเมอร์ตัวจี๊ด ตั้งใจเล่นหน่อยสél เดี๋ยวผมช่วยเติมทิปให้เอาไปซื้อครีมทาหน้าแก้ตูดแมวเพิ่มนะ"* ห้องสตรีมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ก่อนที่คอมเมนต์ในแชตจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเป็นแถบๆ *รี้ดเดอร์ A: 5นวนล้านนนนน โดเนทหลักหมื่นเพื่อมาแซวเรื่องหน้าตูดแมวเนี่ยนะ!* *รี้ดเดอร์ B: คุณกวินขาาา ใจเย็นก่อนพ่อคุณ เล่นเปย์ฟาดหน้าแบบนี้พินพินไปไม่เป็นเลยนะ 55555* *รี้ดเดอร์ C: เรือผีลำนี้แรงเครื่องไม่ไหวแล้วแม่!* พินพินเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดออกจากเบ้า สองมือแข็งค้างอยู่บนคีย์บอร์ด สมองประมวลผลไม่ทันกับความหน้ามึนของพ่อหนุ่มเกมเมอร์สายเปย์คนนี้ เขาโดเนทเงินสองหมื่นบาทถ้วน... เพื่อเข้ามาบลัฟเธอเรื่องหน้าตูดแมวเนี่ยนะ! มหาเศรษฐีที่ไหนเขาเอาเงินหมื่นมาละลายเล่นแค่เพื่อกวนประสาทผู้หญิงคนอื่นกันฟะ! "นี่คุณ! กวิน!" พินพินแหวใส่ไมโครโฟนเสียงดังลั่น ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความหมั่นไส้จนแก้มป่อง "คุณว่างมากเหรอฮะ! เงินสองหมื่นเนี่ยเอาไปซื้ออาหารหมาจรจัดยังได้คุณค่าทางจิตใจมากกว่าเอามาโดเนทป่วนฉันนะยะ!" *(User_Gavin): เปล่าหรอกครับ แค่เห็นคุณทำหน้าเหมือนปวดท้องประจำเดือนแล้วมันขัดหูขัดตา... เลยอยากจ่ายเงินเพื่อซื้อสิทธิ์แซวสักหนึ่งประโยค คุ้มดีออก* คำตอบหน้าตายที่พิมพ์กลับมาทางแชตยิ่งทำให้พินพินปรี๊ดแตกหนักกว่าเดิม เธอยกมือขึ้นทาบอก หายใจเข้าออกแรงๆ เพื่อไม่ให้เผลอสบถคำหยาบออกอากาศ ไม่งั้นช่องปลิวแน่ๆ แต่ความรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้ามันคืออะไรกัน... มันไม่ใช่ความโกรธอย่างเดียวแน่ๆ แต่มันคือความเขินอายจนอยากจะมุดแผ่นดินหนีต่างหากเล่า! "ใครปวดท้องไม่มี๊! ฉันสุขภาพแข็งแรงดีเว้ย!" สตรีมเมอร์สาวเถียงเสียงแข็ง ใบหน้าเนียนเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อตัดกับไฟสตูดิโออย่างเห็นได้ชัด "แล้วก็ไม่ต้องมาเปย์เงินหลักหมื่นเพื่อบลัฟฉันเลยนะยะ เก็บเงินไว้กินข้าวเถอะพ่อคุณ!" *(User_Gavin): เป็นห่วงผมเหรอครับ? หู้ววว... เพิ่งรู้ว่าสตรีมเมอร์ปากแจ๋วคนนี้แอบแคร์ผมด้วย* "ใครแคร์คุณ! ฝันไปเถอะไอ้บ้ากวิน!" พินพินโวยวายลั่นห้องพลางซ่อนรอยยิ้มที่กำลังฉีกกว้างขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว มือเรียวรีบกดปุ่มแบนยูสเซอร์ของอีกฝ่ายชั่วคราวเพื่อตัดบท แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นแรงผิดจังหวะจนเสียงมันดังแข่งกับไมโครโฟน ทว่า ในจังหวะที่เธอกำลังจะหันกลับไปสนใจเกมตรงหน้า เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างคีย์บอร์ดก็สั่นครืดขึ้นมา หน้าจอสว่างวาบแสดงชื่อของคนทีเพิ่งโดเนทเงินมากวนประสาทเธอเมื่อครู่ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้าเครื่องส่วนตัวแบบไม่ต้องผ่านหน้าสตรีม *(Gavin): เลิกสตรีมแล้วลงมาร้านสะดวกซื้อข้างล่างตึกสิครับ... ผมซื้อนมกระป๋องอุ่นๆ กับยาแก้ปวดท้องมาให้คุณแล้ว ยัยตูดแมว* พินพินนิ่งค้างไปทันที ดวงตากลมโตมองหน้าจอโทรศัพท์สลับกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะเมื่อตระหนักได้ว่า... เขาไม่ได้แค่นั่งมองเธอผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์เฉยๆ แต่เขาอยู่ใกล้เธอมากกว่าที่คิด และที่สำคัญที่สุด... เขารู้ได้ยังไงว่าเธอพักอยู่ที่นี่! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกคนที่แวะมาอมยิ้มและร่วมหัวร้อนไปกับความป่วนของคู่นี้ด้วยนะคะ พีชชี่เบอร์รี่สัญญาว่าตอนหน้ามีกรี๊ดสلบแน่นอนค่ะ!