ในเมื่อกล้าขวาง ก็ต้องจ่าย

"เอกสารการถอนทุนทั้งหมด... ส่งไปถึงโต๊ะของท่านเคานต์เวลลิงตันแล้วหรือยังคะ?" น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูหราสไตล์นีโอคลาสสิก แสงไฟจากโคมระย้าคริستัลส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของ เอเลน่า วอน โรเซนเบิร์ก ผู้กำลังจรดปลายปากกาหมึกซึมลงบนกระดาษหนังแก้วราคาแพง ปลายเล็บเรียวสวยทาสีแดงก่ำราวดอกกุหลาบต้องสาป ขับเน้นให้ท่าทีของเธอดูน่าเกรงขามและเย่อหยิ่งในคราเดียวกัน เอเลน่าในวันนี้ไม่ใช่คุณหนูตกอับผู้ถูกตระกูลเดิมเขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใยอีกต่อไปแล้วค่ะ เธอคือผู้ถือครองหุ้นใหญ่ของกลุ่มการค้าโรเซนเบิร์กในเงา และเป็นผู้กุมชะตากรรมทางการเงินของตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่กำลังทำท่าจะล่มสลายด้วยน้ำมือของตัวเอง "เรียบร้อยแล้วครับ, คุณเอเลน่า" เสียงทุ้มนุ่มลึกอันคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมห้อง มหาเศรษฐีหนุ่มผู้กุมอำนาจธนาคารกลางแห่งอาณาจักรอย่าง คาร์ลอส เดอ ลูซิอาน ก้าวออกมาจากเงาสลัว ร่างสูงสง่าในชุดสูทตัดเย็บประณีตหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเก้าอี้ที่เธอนั่ง มือใหญ่เอื้อมมาวางทับลงบนไหล่บอบบางอย่างทะนุถนอม สัมผัสอุ่นซ่านที่คุ้นเคยนี้คือเครื่องยืนยันว่า ไม่ว่าโลกใบนี้จะหันหลังให้เธอแค่ไหน ผู้ชายคนนี้ก็ยังคงยืนอยู่เคียงข้างเธอ... ตั้งแต่วันที่เธอยังไม่มีแม้แต่เศษเงินติดตัว เอเลน่าช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่มผ่านกระจกเงาบานใหญ่ มุมปากหยักยิ้มบางเบา "พวกเขาคงคิดว่าฉันเป็นแค่ดอกไม้ประดับที่ยอมให้เด็ดดมตามใจชอบ... แต่พวกเขาลืมไปเสียสนิทว่า รากของดอกไม้คราบนี้ มันฝังลึกถึงรากฐานของคลังสมบัติที่พวกเขาใช้ผลาญเล่นมานานหลายปี" "เกมกระดานนี้... เธอกำลังจะเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริงแล้วค่ะ" คาร์ลอสกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงของเขามีความคลั่งไคล้และเทิดทูนเจืออยู่เต็มเปี่ยม ดวงตาสีอำพันคู่นั้นมองเธอราวกับเธอคือจักรวาลทั้งใบของเขา ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์ตระกูลเวลลิงตัน บรรยากาศอันโอ่อ่ากลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและเสียงโวยวายที่ดังทะลุกำแพง "มันหมายความว่ายังไง! ฉันถามว่าจดหมายฉบับนี้มันหมายความว่าอย่างไร!" เสียงตะคอกด้วยความเกรี้ยวกราดของเคานต์เวลลิงตันดังลั่นห้องโถง กระดาษแผ่นบางยับยู่ยี่ถูกปาใส่หน้าผู้จัดการธนาคารส่วนตัวจนร่างนั้นสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าของท่านเคานต์แดงก่ำด้วยความโกรธจัดและหวาดกลัวระคนกัน เมื่อตัวเลขยอดเงินในบัญชีหลักถูกอายัดกะทันหัน พร้อมกับประกาศถอนทุนสนับสนุนจากผู้ลงทุนนิรนามที่ถือหุ้นใหญ่ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์! "ทะ...ท่านเคานต์ครับ ทางธนาคารกลางแจ้งว่า สัญญาสนับสนุนทั้งหมดถูกยกเลิกมีผลทันที และ... และหากเราไม่สามารถชำระหนี้ก้อนโตภายในสามวัน สินทรัพย์ทั้งหมดของตระกูล ไม่ว่าจะเป็นเหมืองแร่ ท่าเรือ หรือแม้แต่คฤหาสน์หลังนี้ จะถูกยึดเพื่อขายทอดตลาดครับ!" ผู้จัดการธนาคารละล่ำละลักรายงานด้วยเสียงสั่นเทา เพล้ง! แจกันเซรามิกโบราณราคาแพงลิบลิ่วถูกกวาดตกลงมาแตกกระจายไม่เป็นชิ้นดี เคานต์เวลลิงตันหอบหายใจหนักหน่วง ใบหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด ใครกัน? ใครคือคนที่กล้าตัดเส้นเลือดใหญ่ทางการเงินของตระกูลเวลลิงตันในชั่วข้ามคืนเช่นนี้? ทว่า ความโกลาหลยังไม่ทันได้สงบลง เสียงฝีเท้าเป็นจังหวะหนักแน่นก็ดังขึ้นที่หน้าประตูใหญ่ ประตูบานคู่แกะสลักถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนรับใช้และแขกเหรื่อที่มาร่วมงานเลี้ยง ร่างเพรียวบางระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิท ประดับด้วยอัญมณีระยิบระยับล้อแสงไฟ ก้าวเข้ามาด้วยฝาดก้าวสง่างามราวกับราชiニーผู้ตรวจเยี่ยมดินแดนที่กำลังล่มสลาย ดวงตาสคมกริบกวาดตามองสภาพความพินาศตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง "เอเลน่า!" เคานต์เวลลิงตันอุทานออกมาด้วยความตกใจระคนไม่อยากเชื่อสายตา "เธอ... เธอกล้าดียังไงถึงเหยียบเข้ามาที่นี่!" เอเลน่าหยุดยืนห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เธอปรายตามองชายผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอด้วยความเวทนา ราวกับกำลังมองมดปลวกใต้รองเท้า "ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะคะ ท่านเคานต์เวลลิงตัน" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้น "ในเมื่อตอนนี้... ฉันคือเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุด ที่ถือครองกรรมสิทธิ์ทุกตารางนิ้วของตระกูลท่านอยู่" ความเงียบงันราวกับป่าช้าเข้าปกคลุมห้องโถงทันที ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความช็อกตาค้าง ร่างของเคานต์เวลลิงตันเซถอยหลังไปชนกับพนักเก้าอี้ราวกับคนไร้เรี่ยวแรง ทันใดนั้นเอง คาร์ลอส เดอ ลูซิอาน ก็ก้าวตามเข้ามาสมทบ ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีคุกคามอันทรงอำนาจจนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะสบตา เขายื่นแท็บเล็ตสีดำสนิทฝังเพชรให้เอเลน่าอย่างรู้ใจ เอเลน่ารับมันมาด้วยท่าทางสบายๆ นิ้วเรียวกดหน้าจอเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอดีตคู่หมั้นที่เคยปฏิเสธเธออย่างไม่ไยดีเมื่อไม่กี่เดือนก่อน "ในเมื่อพวกคุณกล้าขวางทางฉัน... ก็ต้องเตรียมใจจ่ายค่าผ่านทางที่แสนแพงนี้ให้ไหวล่ะนะคะ" เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้คนที่กำลังจะล้มละลาย ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้คาร์ลอสจัดการขั้นเด็ดขาด "หมดเวลาเล่นสนุกแล้วค่ะคุณคาร์ลอส ช่วยสั่งให้คนเคลียร์พื้นที่และยึดทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเวลลิงตันเข้าสู่ระบบของธนาคารเดี๋ยวนี้เลยนะคะ" "รับทราบครับ ที่รัก" คาร์ลอสตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขัดกับแววตาดุดั่งปีศาจ เขายกสมาร์ทโฟนขึ้นกดอนุมัติคำสั่งระดับสูงสุด ทันใดนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับส็ลำก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นเหนือคฤหาสน์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาสมาศผ่านหน้าจอแท็บเล็ตของเอเลน่าที่รันตัวเลขพุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด— -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางครั้งนี้ด้วยนะคะ "เอวาลินน์ปลายพู่กัน"