เกมธุรกิจที่ห้ามพลาด

"สิบห้าล้านเหรียญทอง... มีใครให้สูงกว่านี้ไหมคะ?" เสียงค้อนไม้ของประธานการประมูลกระทบลงบนฐานหินอ่อนดัง *ก้องกังวาน* ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจในห้องโถงใหญ่ของสมาคมการค้าหลวง บรรยากาศภายในอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความโลภ อำนาจ และเหงื่อกาฬที่ซึมตามไรผมของบรรดาขุนนางเก่าแก่ เอเลน่า วอน โรเซนเบิร์ก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิทอย่างสบายอารมณ์ ปลายเรียวนิ้วสวมแหวนมรกตเม็ดโตเคาะเบาๆ บนที่วางแขนเป็นจังหวะเนิบนาบ ดวงตาคู่คมกริบสีนิลกวาดตามองไปยังฝั่งตรงข้าม—ที่ซึ่งเคาน์เตอร์ของตระกูลดยุคแวนเดอร์เบิร์กกำลังระอุด้วยความตื่นตระหนก ดินแดนรกร้างแถบตะวันตกเฉียงเหนือ ที่พวกมันเคยหัวเราะเยาะว่าเป็น "เศษขยะไร้ค่า" ที่เธอเคยดึงดันกว้านซื้อเมื่อปีก่อน บัดนี้กำลังจะถูกประกาศให้เป็นจุดศูนย์กลางของผังเมืองใหม่... เส้นทางรถไฟหลวงสายจักรพรรดิจะพาดผ่านกลางที่ดินผืนนั้นพอดี! "สิบหล้านเหรียญทองครั้งที่หนึ่ง..." เสียงประกาศครั้งที่สองดังขึ้น พร้อมกับใบซีดเผือดของตระกูลแวนเดอร์เบิร์กที่หันมามองเด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย พวกมันเคยเหยียบย่ำเธอ เคยหัวเราะเยาะในวันที่เธอสูญเสียทุกอย่าง และขับไล่เธอออกจากตระกูลอย่างไร้เยื่อใย แต่วันนี้... ลูกไก่ในกำมือเหล่านี้กำลังจะรู้ซึ้งถึงความหมายของการล้มละลายทั้งทางกายและจิตวิญญาณ "ยี่สิบล้านเหรียญทองค่ะ!" เสียงตะโกนแหบพร่าด้วยความสิ้นหวังดังขึ้นจากฝั่งของเคาน์เตอร์คู่ปรับ เอเลน่าเพียงแค่ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนเรียวปากสีชาดนั้นงดงามราวกับปีศาจร้ายในคราบเทพธิดา—เยือกเย็น ทรงพลัง และเด็ดขาดจนไร้ความปรานี "สามสิบล้านเหรียญทองค่ะ" เสียงทุ้มนุ่มลึกอันเป็นเอกลักษณ์เอ่ยขึ้นจากด้านข้าง คาร์ลอส เดอ ลูซิอาน มหาเศรษฐีผู้กุมระบบการเงินครึ่งค่อนทวีป ขยับกายเข้าใกล้เธอเล็กน้อย กลิ่นกายหรูหราเจือจางด้วยกลิ่นไวน์ชั้นดีและไม้กฤษณาโชยแตะจมูก เขาส่งกระดาษบันทึกตัวเลขให้เธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหลและเทิดทูน ราวกับว่าต่อให้เธอต้องการซื้อดวงดาวบนท้องฟ้า เขาก็พร้อมจะกว้านซื้อมาวางไว้แทบเท้า เอเลน่าไม่ได้หยิบกระดาษแผ่นนั้น เธอกลับปัดมันออกเบาๆ ด้วยปลายนิ้ว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ดังไปทั่วทั้งห้องโถง "ห้าสิบล้านเหรียญทองค่ะ... และฉันขอซื้อขาดสิทธิ์การพัฒนาเขตการค้าทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว" ความโกลาหลระเบิดขึ้นในพริบตา! เสียงซุบซิบดังระงมราวกับผึ้งแตกตั๋ว บรรดาขุนนางหน้าซีดเผือดเพราะรู้ดีว่า ตัวเลขนี้ไม่ใช่แค่การชนะประมูล แต่เป็นการตัดเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของตระกูลแวนเดอร์เบิร์กจนหมดทางฟื้นตัว ทว่า... ก่อนที่ค้อนไม้จะเคาะปิดการประมูลครั้งประวัติศาสตร์นี้ ประตูกลางห้องโถงไม้สักทองสลักลายวิจิตรก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความเกรงใจ! ลมพายุยามบ่ายพัดโหมกระหน่ำเข้ามาพร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดคลุมกำมะหยี่สีรัตติกาลปักดิ้นทองคำแท้ ใบหน้านั้นคมคายราวกับงานประติมากรรมชั้นยอด ดวงตาสีฟ้าครามราวกับมหาสมุทรลึกกวาดมองผู้คนในห้องด้วยรัศมีกดดันที่ทำเอาทุกคนต้องกลั้นหายใจ นั่นคือ... องค์ชายรัชทายาทผู้สาบสูญ ผู้ที่ถูกลอบปลงพระชนม์และหายสาบสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์นานถึงห้าปีเต็ม! พระองค์เสด็จกลับมาแล้ว... และเป้าหมายแรกที่ก้าวเข้ามาประจันหน้า คือการยืนหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะประมูลของเอเลน่า สายตาคู่คมกริบนั้นจ้องมองสตรีผู้กุมอำนาจเงินตราตรงหน้าด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่พระองค์จะแย้มพระสรุปเย็นเยียบออกมา "เกมธุรกิจของเจ้าสนุกดีนี่... แม่นางเอกผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักร" เอเลน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจเต้นกระหน่ำด้วยสัญชาตญาณอันตราย แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอกลับยิ่งทวีความเย้ายวนและท้าทายมากยิ่งขึ้นไปอีก เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประจันหน้ากับองค์ชายผู้ทรงอำนาจโดยไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย ทันใดนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นจากด้านนอกหน้าต่างกระจกสีบานใหญ่ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์สลักตราสัญลักษณ์ตระกูลลูซิอาน ค่อยๆ บินลงจอดนิ่งสนิทบนลานกว้างหน้าสมาคมการค้า พร้อมกับประตูเคбиนที่เปิดออกเผยให้เห็นกองกำลังรักษาความปลอดภัยติดอาวุธครบมือที่ก้าวลงมาตั้งแถวรอรับคำสั่ง คาร์ลอสลุกขึ้นยืนเคียงข้างเอเลน่า เขาเอื้อมมือมาโอบเอวบางไว้ด้วยความแสดงความเป็นเจ้า ก่อนจะกดหน้าจอสมาร์ทโฟนสีดำสนิทเพื่ออนุมัติวงเงินโอนครั้งสุดท้ายด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน *ติ๊ด!* — เสียงรูดอนุมัติวงเงินไม่จำกัดผ่านระบบบล็อกเชนระดับสูงสุดดังขึ้นก้องไปทั่วห้อง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนที่อ้าปากค้างจนแทบกลืนกินความอับอายของตนเองลงคอ --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานด้วยดีเสมอมานะคะ รี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านสามารถติดตามตอนต่อไปที่จะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ได้เลยนะคะ — เอวาลินน์ปลายพู่กัน