ประกาศศักดา

"ศูนย์จุดหนึ่งวินาที..." เสียงพึมพำลอดออกมาจากริมฝีปากของรวินท์ ขณะที่ดวงตาคู่คมกริบสะท้อนภาพกราฟแท่งสีแดงฉานที่กำลังดิ่งพสุธาลงเหวในหน้าจอเทรดดิ้งสตรีมมิ่งระดับไฮ엔ด์ เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากเหล่าโบรกเกอร์รุ่นพี่ในห้องค้าหุ้นวีไอพีดังระงมราวกับเสียงคร่ำครวญในสุสาน พงศกร ในชุดสูทผ้าไหมอิตาลีตัดเย็บพิเศษ ยืนกอดอกพิงกระจกใสบานใหญ่ด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย เขากวาดสายตามองรวินท์ที่นั่งไขว่ห้างอยู่เบื้องล่างด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองดูสุนัขข้างถนนที่กำลังรอความตาย "ไงล่ะ รวินท์ อดีตไอ้ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์" พงศกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งเยาะกึ่งทับถม จงใจให้คนทั้งห้องได้ยิน "ตลาดหุ้นมันไม่ใช่สนามเด็กเล่นของพวกไม่มีหัวนอนปลายเท้า แกคิดว่ามีเงินไม่กี่ล้านแล้วจะกลายเป็นฉลามในตลาดทุนได้งั้นเหรอ? โง่เง่าสิ้นดี... หุ้นของตระกูลฉันกำลังจะกินรวบทุกอย่าง และบริษัทของแก... กำลังจะกลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่าในอีกไม่ถึงสามนาทีนี้" ไม่มีเสียงโต้ตอบจากรวินท์ ชายหนุ่มเพียงแค่ยกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟเกيشาพรีเมียมลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว เขาปรายตามองหน้าจอสมาร์ท폰ที่ปรากฏแสงเรืองรองจางๆ ของอินเตอร์เฟซระบบผู้ถือครองความรวยระดับพระเจ้า [ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามกดราคาหุ้นจากกลุ่มทุนตระกูลพงศกร] [ระบบทำการประเมินมูลค่าสินทรัพย์... เสร็จสิ้น] [ปลดล็อกภาระกิจพิเศษระดับ S: "ล้างบางเจ้ามือเถื่อน" - กว้านซื้อหุ้นทั้งหมด 51% ของบริษัทพลังงานไพรม์เทคภายใน 60 วินาที] [รางวัล: แต้มระบบ 500,000,000 แต้ม และสิทธิ์ถือครองกรรมสิทธิ์ตลาดหลักทรัพย์ 5%] รวินท์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้านั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของมัจจุราชที่กำลังถือเคียวเกี่ยววิญญาณ เขายื่นมือไปกุมมือของลินินที่นั่งเงียบๆ เคียงข้างมาตลอดทาง นิ้วมือเรียวยาวของเธอกำลังเย็นเฉียบด้วยความกังวล แต่ทันทีที่ฝ่ามืออุ่นๆ ของรวินท์กุมทับลงไป ความตื่นตระหนกในดวงตากลมโตคู่นั้นก็เริ่มสงบลง ลินินส่งยิ้มบางๆ ให้สามี รอยยิ้มที่ย้ำเตือนว่าไม่ว่าโลกใบนี้จะพังทลายลงตรงหน้า เธอจะยังคงยืนอยู่เคียงข้างผู้ชายคนนี้เสมอ ไม่ว่าจะในวันที่มั่งคั่งหรือวันที่ยากจนข้นแค้น "เชื่อใจผมนะลินิน" รวินท์กระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "เกมนี้... ถึงเวลาจบแล้ว" รวินท์หันกลับมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ นิ้วชี้เรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงเป็นจังหวะสามชิ้น ก่อนจะกดปุ่ม Enter บนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงก๊อกๆๆ รัวติดต่อกัน พรึบ! หน้าจอหลักของตลาดหลักทรัพย์เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง กราฟหุ้นที่เคยดิ่งลงเหวกลับพุ่งสวนขึ้นฟ้าเป็นเส้นตรงสีเขียวเข้มราวกับจรวดมิสไซล์ที่ทะยานออกจากฐานยิง ปริมาณการซื้อขายหลักทรัพย์พุ่งทะยานจากหลักร้อยล้าน เป็นหลักหมื่นล้านภายในพริบตาเดียว! พงศกรที่กำลังยิ้มระรื่นถึงกับหุบยิ้มฉับพลัน ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มถอดสี ดวงตาเบิกโพ้างbเมื่อเห็นตัวเลขคำสั่งซื้อระดับมหึมาที่ทะลักเข้ามาอย่างไร้ขีดจำกัด "มะ... เป็นไปได้ยังไง! ใครเป็นคนกว้านซื้อหุ้นไพรม์เทคทั้งหมดในคราวเดียว?!" พงศกรตะโกนลั่นห้องค้าหุ้นด้วยความตื่นตระหนก สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ โบรกเกอร์ส่วนตัวของพงศกรวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา พร้อมกับโทรศัพท์มือถือในมือที่สั่นเทาจนแทบหลุดร่วง "คุณพงศกรครับ! แย่แล้วครับ! มี... มีวาฬปริมาณเงินมหาศาลกำลังเข้าซื้อหุ้นคืนทั้งหมด แถมยังกดคำสั่งซื้อขายบล็อกดีล ถล่มพอร์ตของบริษัทเราจนมาร์จินเรียกหลักประกันไม่ทันแล้วครับ!" รวินท์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทแบรนด์เนมให้เข้าที่อย่างใจเย็น เขาก้าวเดินช้าๆ ไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพงศกรที่กำลังเข่าอ่อนทรุดลงไปครึ่งหนึ่ง "มองหาฉันอยู่หรือเปล่า พงศกร?" รวินท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนกดดันให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "แกบอกว่าตลาดหุ้นไม่ใช่สนามเด็กเล่น... ถูกต้อง มันคือสนามรบ และตอนนี้... แกคือเชลยศึกที่กำลังจะถูกเนรเทศออกจากเกมนี้ตลอดกาล" "แก... แกทำแบบนี้ได้ยังไง? แกเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้น!" พงศกรแผดเสียงคำรามด้วยความคลุ้มคลั่ง อีโก้และศักดิ์ศรีของคุณหนูตระกูลใหญ่ถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดีต่อหน้าผู้คนนับร้อย รวินท์ไม่ตอบคำถามโง่ๆ นั้น เขาเพียงแค่หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์สลักลายทองคำแท้ขึ้นมาควงเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะโยนมันลงไปบนโต๊ะตรงหน้าพงศกรเสียงดัง *เคร้ง!* ในวินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปสุดหรูก็ดังก้องกังวานมาจากลานจอดดาดฟ้าของตึกสูงระฟ้า แรงลมมหาศาลพัดผ่านกระจกใสจนเกิดเสียงสั่นสะเทือน ประตูห้องประชุมวีไอพีถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายวัยกลางคนในชุดสูททหารสีกรมท่า ซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหารสูงสุดของตลาดหลักทรัพย์ ที่ก้าวเข้ามาโค้งคำนับให้รวินท์ด้วยความเคารพสูงสุด ท่ามกลางความตกตะลึงจนกรามค้างของทุกคนในที่นั้น "ท่านประธานรวินท์ครับ..." ประธานตลาดหลักทรัพย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความยำเกรง "เอกสารโอนกรรมสิทธิ์ทั้งหมด 51% เสร็จสมบูรณ์แล้วครับ และตอนนี้... มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญกำลังรอพบท่านอยู่ด้านล่างครับ" รวินท์หันไปมองลินิน ยื่นมือให้เธอกุมไว้อีกครั้ง ก่อนจะกวาดสายตาคมปลาบมองพงศกรที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง "ไปกันเถอะลินิน..." รวินท์กล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก "ไปดูกันว่าใคร... ที่กล้ามาขวางทางเราในวันนี้" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมานะครับ