ช็อกทั้งห้องประชุม

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงลิบลิ่วดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ บรรยากาศภายในห้องเวลานี้เย็นเยียบเสียยิ่งกว่าห้องเก็บศพ สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้ดำรงตำแหน่งรองประธานบริหารอย่างพงศกร ผู้ซึ่งกำลังยืนค้ำโต๊ะด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวจากความโกรธเกรี้ยวและอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่ "แกคิดว่าแกเป็นใคร รวินท์!" พงศกรคำรามลอดไรฟัน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว ดวงตาคู่คมจ้องมองอดีตลูกน้องที่เคยถูกเขาเหยียบย่ำราวกับสุนัขตัวหนึ่ง แต่วันนี้อีกฝ่ายกลับนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทีสบายอารมณ์อย่างเหลือเชื่อ รวินท์แย้มยิ้มบางๆ บนมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คราบไคลความยากลำบากในอดีตถูกลบเลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงออร่าของความเยือกเย็น ทรงอำนาจ และความมั่งคั่งที่แผ่ซ่านออกมาจนผู้บริหารระดับสูงหลายคนในห้องถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ข้างกายของรวินท์คือลินิน ภรรยาผู้เป็นดั่งดวงใจ เธอนั่งนิ่งสงบในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท มือเรียวบางวางประสานกันบนตัก ดวงตากลมโตคู่นั้นมองตรงไปยังพงศกรด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนาที่ปิดไม่มิด ไม่มีแววตาหวาดกลัวหรือเกรงบารมีตระกูลใหญ่ของอีกฝ่ายอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อตอนนี้พวกเขากุมอำนาจที่แท้จริงเอาไว้ในมือ "ผมก็เป็นแค่สามีของภรรยาผม และเป็นคนที่พวกคุณกำลังรอเซ็นสัญญาซื้อขายกิจการไงครับ คุณพงศกร" รวินท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนกดดันให้บรรยากาศในห้องหนักอึ้งขึ้นไปอีกหลายเท่า "อย่ามาเล่นลิ้น!" พงศกรตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "บริษัท 'โกลบอล กรุ๊ป' ที่พวกแกดึงมาเป็นพันธมิตรเพื่อตัดหน้าฉันในโปรเจกต์หมื่นล้านนี้ มันเป็นบริษัทลึกลับที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้าผู้ถือหุ้นใหญ่ แม้แต่บอร์ดบริหารสูงสุดยังติดต่อได้แค่ผ่านระบบอีเมลอัตโนมัติ... แก, แกไม่มีทางมีปัญญาไปดึงพวกมันมาได้หรอก! แกแอบอ้างเอกสารเท็จใช่ไหม!" เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นในหมู่บอร์ดบริหารตระกูลใหญ่ หลายคนเริ่มพยักหน้าเห็นด้วยกับพงศกร เพราะในสายตาของพวกเขา รวินท์เป็นเพียงพนักงานตกอับที่เพิ่งถูกไล่ออกจากบริษัทคู่แข่งมาหมาดๆ ไม่มีทางที่คนระดับนี้จะมีสายป่านยาวพอจะกุมบังเหียนบริษัทลงทุนระดับโลกได้ ลินินปรายตามองกลุ่มคนที่กำลังตื่นตระหนก เธอขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่นิ่มนวลบาดลึก "ถ้าสงสัยนักทำไมไม่ลองเปิดเอกสารหน้าสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้าคุณล่ะคะ หรือว่า... ความกลัวมันกำลังทำให้พวกคุณตาบอดจนอ่านภาษาอังกฤษไม่ออกกันแน่" พงศกรสะดุ้งสุดตัว เขาก้มลงมองซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะ มือที่สั่นเทาเอื้อมไปหยิบกระดาษแผ่นสุดท้ายขึ้นมาพลิกดู ตัวหนังสือขนาดใหญ่ที่พิมพ์ด้วยหมึกสีดำสนิทปรากฏแก่สายตา ทำให้ลมหายใจของเขาติดขัดในลำคอทันที ชื่อของผู้ถือหุ้นใหญ่สัดส่วนร้อยละ 85 ของโกลบอล กรุ๊ป... ชื่อที่ปรากฏหราอยู่บนนั้น คือชื่อของ "รวินท์" "เป็น... เป็นไปไม่ได้!" พงศกรผงะถอยหลังจนสะดุดขาเก้าอี้เกือบล้ม ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด "แก... แกเอาร้อยล้านมาจากไหน! บริษัทระดับนั้นมูลค่าเป็นแสนล้านนะเว้ย! แกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้!" รวินท์หัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ฟังดูเย็นชาและน่ากลัวเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามของสัตว์ร้าย เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษราคาแพงให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเดินช้าๆ เข้าไปหาพงศกรที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "โลกมันเปลี่ยนไปแล้วครับคุณพงศกร เงินซื้อได้ทุกอย่าง... แมกระทั่งความฉิบหายของตระกูลคุณ" รวินท์โน้มตัวลงกระซิบข้างหูของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ที่คุณเคยเหยียดหยามผม เหยียบย่ำศักดิ์ศรีภรรยาผมตอนที่เราไม่มีจะกิน วันนี้... ผมแค่เอาดอกเบี้ยต้นทุนชีวิตคืนมาเท่านั้นเอง" ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของกรรมการผู้จัดการใหญ่ตระกูลใหญ่ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ ทุกสายตาหันไปมองหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบ ข้อความด่วนจากธนาคารกลางส่งตรงมาถึงบอร์ดบริหารทุกคนพร้อมกัน [ประกาศด่วนที่สุด: โกลบอล กรุ๊ป ได้ทำการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลพงศกรในตลาดหลักทรัพย์เสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วในวินาทีนี้ สถานะทางการเงินของท่านถูกระงับทั้งหมดเนื่องจากหนี้สินล้นพ้นตัว] ร่างของกรรมการผู้จัดการใหญ่ทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ทันที ดวงตาเหม่อลอยไร้จุด รวินท์หันหลังกลับมามองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยสายตาเรียเฉย เขายื่นมือไปโอบไหล่ลินินเบื้องกายเอาไว้ ภรรยาสาวส่งยิ้มบางๆ ให้เขา เป็นรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่รอคอยมานานแสนนาน ทว่า ในวินาทีที่รวินท์กำลังจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมเพื่อปล่อยให้พวกมันจมดิ่งสู่ความสิ้นหวังนั้นเอง ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างสูงโปรดของชายแปลกหน้าในชุดสูทสีขาวสะอาดตาผู้หนึ่งก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ชวนให้สันหลังวาบหวิว "ยินดีด้วยนะคุณรวินท์... แต่เกมกระดานนี้ ยังมีผู้เล่นอีกคนที่คุณอาจจะยังไม่รู้จักรสนิยมของเขานะครับ" โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง เคียงข้าง และสนับสนุนกันมาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!