"ถอยหลังสามก้าว... ทันทีครับ!"
น้ำเสียงของเรย์เฉียบขาดและเต็มไปด้วยความตึงเครียด แววตาภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนแสงเรืองรองของเส้นโค้ดสีฟ้าที่ไหลผ่านเรตินาด้วยความเร็วสูง พื้นคอนกรีตใต้เท้าของพวกเขายังคงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับเปลือกโลกกำลังถูกฉีกกระชากด้วยแรงมหาศาลจากเบื้องล่าง รอยแยกขนาดใหญ่ปริแตกออกพร้อมกับไอความมืดสีดำสนิทที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กลิ่นอายของความตายและเศษซากข้อมูลที่เสียหายคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ
เอลาร่าไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว สัญชาตญาณนักรบของเธอกระโจนนำสติ ปลายดาบยาวในมือสะบัดตั้งรับในท่าเตรียมพร้อม ร่างเพรียวบางถอยหลังตามคำสั่งอย่างแม่นยำพร้อมกับดึงตัวเรย์ให้หลบพ้นรัศมีของแรงอัดอากาศที่กำลังระเบิดขึ้น
"นั่นไม่ใช่บอสประจำชั้นที่ระบบสร้างขึ้นมา..." เอลาร่าเอ่ยเสียงเครียด ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปยังใจกลางรอยแยก "พลังงานแบบนั้น... มันคือความผิดปกติขั้นรุนแรงที่ถูกฝังไว้ใต้ชั้นข้อมูลของหอคอยนี้"
"ถูกต้องครับ" เรย์กวาดนิ้วกลางอากาศ รัวหน้าต่างอินเทอร์เฟซคำสั่งเพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของสิ่งที่เรากำลังเผชิญหน้า "นี่ไม่ใช่ 'มอนสเตอร์' ในระบบเกม แต่เป็น 'โปรแกรมลบข้อมูล' ระดับสูง... มีใครบางคนกำลังพยายามลบพวกเราทิ้งจากระบบอย่างถาวร"
ในความมืดมิดเบื้องล่าง เงาร่างมหืมาคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมตาขึ้น แสงสีแดงฉานสาดส่องทะลุกลุ่มควันสีดำสนิท ราวกับดวงตาของมัจจุราชที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกำมือ แรงกดดันมหาศาลแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เสียงคำรามต่ำทุ้งดังสะท้อนก้องในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงคำรามของสัตว์ป่า แต่เป็นเสียงของฮาร์ดดิสก์ที่กำลังเสียหายหนักและเสียงการทำงานของระบบที่โอเวอร์โหลด
[คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากภายนอกระดับ Administrator]
[ระบบความปลอดภัยอัตโนมัติ: "ตัวล้างข้อมูล (Scavenger Protocol)" ได้รับมอบหมายให้กำจัดผู้บุกรุก]
หน้าต่างสีแดงฉาดปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์ ตัวหนังสือเตือนภัยกระพริบถี่รัวด้วยความเร่งด่วนสูงสุด หัวใจของเรย์เต้นระส่ำด้วยความตื่นตัว สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในโลกที่ทุกอย่างขับเคลื่อนด้วยกฎเกณฑ์ การที่ระบบส่ง "ตัวล้างข้อมูล" มาจัดการด้วยตัวเอง หมายความว่าตัวตนของพวกเขาได้ไปแตะต้อง "ความลับ" บางอย่างเข้าแล้ว
"เอลาร่า เล็งไปที่จุดเชื่อมต่อโครงสร้างสีแดงบริเวณข้อต่อของมันครับ!" เรย์ออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว ขณะที่มือข้างหนึ่งซัดโค้ดคำสั่งยับยั้งการเคลื่อนไหวออกไป
สายแสงสีฟ้าพุ่งแหวกอากาศเข้าปะทะกับเงาร่างมหืมา แรงกระแทกสร้างคลื่นกระแสไฟฟ้ากระจายไปทั่วทิศทาง แต่ทว่า สิ่งที่ปรากฏกลับทำให้เรย์ต้องขมวดคิ้วมุ่น โค้ดคำสั่งของเขากลับถูกกลืนหายไปในความมืดอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยดน้ำที่ตกลงบนกองไฟ
"การโจมตีปกติไม่ได้ผล... มันกำลังดูดกลืนข้อมูลของเราไปพัฒนาตัวเองครับ!" เรย์กัดฟันกรอด เหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม นี่คือสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดตั้งแต่พวกเขาเริ่มปีนหอคอยไร้จุดจบ ศัตรูตัวนี้ไม่ได้มีแค่พละกำลังทางกายภาพ แต่มันมีสิทธิ์ในการเข้าถึงระบบที่เหนือกว่าพวกเขา
เอลาร่าหันมามองคู่หูของเธอด้วยแววตาที่มั่นคง แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด เธอก็ไม่เคยแสดงอาการหวาดกลัวออกมาให้เห็น มือเรียวกำด้ามดาบแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว
"เรย์ ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าโค้ดประหลาดนี่มันคืออะไร แต่ถ้ามันขวางทางที่เราต้องไป..." เอลาร่าสูดหายใจเข้าลึก
ปลดปล่อยออร่าสีทองอร่ามที่ผสมผสานระหว่างเวทมนตร์โบราณและพลังใจอันแน่วแน่ "เราก็แค่ต้องเขียนมันใหม่ด้วยคมดาบของเรา... ใช่ไหม?"
รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากของเรย์ ความตึงเครียดในใจผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อมีสหายผู้รู้ใจยืนอยู่เคียงข้าง ในโลกที่ไร้ความแน่นอนและเต็มไปด้วยบั๊ก ตัวตนของเอลาร่าคือเครื่องยืนยันว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นมีความหมาย
"ครับ... เราจะฟอร์แมตมันให้ดู"
เรย์ปัดมือครั้งใหญ่ หน้าต่างระบบนับร้อยเปิดเรียงรายเป็นม่านป้องกันพลังงาน เอลาร่าพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูงราวกับดาวตกสีทอง ปลายดาบพุ่งตรงไปยังจุดอ่อนที่เรย์คำนวณไว้ การประสานงานระหว่างนักวางแผนอัจฉริยะและอัศวินผู้ซื่อตรงกำลังท้าทายอำนาจของผู้ดูแลระบบอย่างเต็มพิกัด
ทว่า ท่ามกลางการปะทะที่ดุเดือดและเสียงคำรามกึกก้องของตัวล้างข้อมูล ท้องฟ้าเหนือหอคอยที่เคยเป็นสีครามกลับถูกย้อมด้วยความมืดสนิทในพริบตา เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและไร้ที่มาดังขึ้นเหนือหัวของพวกเขา ทั้งเรย์และเอลาร่าชะงักกึกโดยอัตโนมัติ
เสียงปรบมือช้าๆ ดังขึ้นสามครั้ง ท่ามกลางความเงียบงันที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังปริศนา
"น่าประทับใจมาก... เจ้าหนูนักเขียนโค้ด และท่านอัศวินผู้หลงลืมอดีต" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นจากความว่างเปล่า
เรย์เบิกตากว้างเมื่อมองเห็นหน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่ปกติจะมีเพียงผู้สร้างระบบเท่านั้นที่เข้าถึงได้ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับร่างของชายปริศนาในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ ราวกับเขาเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้มาตั้งแต่ต้น
[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของ 'Administrator' ตัวจริง - รหัสผู้ใช้: [REDACTED]]
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ
อัลกอริทึมสะบั้นมิติ: เกมเมอร์สายบั๊กกับหอคอยไร้จุดจบ•ตอนที่ 7
เงาของผู้ดูแลระบบ
ผลงานโดย ลอร์ดออฟดาร์กเนส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ลอร์ดออฟดาร์กเนส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมสะบั้นมิติ: เกมเมอร์สายบั๊กกับหอคอยไร้จุดจบ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!