การประลองเพื่อชื่อเสียง

ตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานที่กำลังเต้นเร้าอยู่กลางลานประลองไม่ได้สะท้อนความกลัวในแววตาของเรย์ มีเพียงเงาสะท้อนของโค้ดโปรแกรมจำนวนมหาศาลที่ไหลวนอยู่ในม่านตาของเขา *<คำสั่งบังคับ: เริ่มต้นกระบวนการลบข้อมูล (Purge Protocol) ในอีก 10... 9...>* เสียงเตือนจากระบบแกนกลางของหอคอยดังก้องกังวานในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงที่คนทั่วไปจะได้ยิน แต่มันคือเสียงความถี่ต่ำที่สั่นสะเทือนถึงระดับโมเลกุลในร่างกายของเกมเมอร์สายบั๊กผู้ฝ่าฝืนกฎ เรย์กวาดสายตามองหน้าจอสถานะที่กะพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน ความกดอากาศรอบตัวลดฮวบลงจนทำให้รู้สึกหายใจลำบาก ทว่าเขากลับเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วมือเรียวยาวขยับเคาะกลางอากาศเบาๆ เพื่อพิมพ์คำสั่งลัดที่สร้างขึ้นจากช่องโหว่ของระบบ *7... 6... 5...* "คิดจะรีเซ็ตฉันด้วยวิธีง่ายๆ แบบนี้เหรอครับ น่าเสียดาย... ที่บั๊กตัวนี้มันฝังรากลึกเกินกว่าที่อัลกอริทึมขยะพวกนี้จะจัดการได้แล้วล่ะนะ" เรย์พึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ในเสี้ยววินาทีที่ตัวเลขเคาท์ดาวน์กำลังจะร่วงหล่นลงสู่เลขศูนย์ นิ้วมือของเขาก็กดปุ่มเอ็นเตอร์ในอากาศอย่างไร้เสียง *[Override_Command: Nullify_Purge]* รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นตรงหน้า ตัดวงจรกำจัดข้อมูลทิ้งอย่างเฉียบขาด แรงกระแทกจากการฝืนแก้โค้ดทำให้เรย์กระอักเลือดออกมาคำโต แต่ทว่า... เสียงเตือนสีแดงกลับดับวูบลง พร้อมกับหน้าจอสีฟ้าใสที่เด้งขึ้นมาแทนที่ *<แจ้งเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในระบบแกนกลาง... ดำเนินการระงับการลบข้อมูลชั่วคราว>* *<เงื่อนไขผ่าน: ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าสู่ "การประลองเพื่อชื่อเสียง" (Prestige Arena) อย่างเป็นทางการ>* ลานประลองหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหน้า บรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนจากความมืดมิดของหอคอยชั้นนอกกลายเป็นสนามแข่งขันโคลอสเซียมอลังการที่เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องกึกก้องของผู้ชมจากหลากหลายมิติ เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ ร่างกายของเขายังคงหลงเหลือความเหนื่อยล้าจากการปะทะกับระบบเมื่อครู่ แต่แววตาของเขากลับคมกริบยิ่งกว่าเดิม "เรย์!" เสียงเรียกอันคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับร่างของเอลาร่าที่พุ่งทะยานเข้ามาเคียงข้าง อัศวินสาวในชุดเกราะสีเงินยวงสะท้อนแสงไฟสนามประลอง เธอกวาดสายตามองสำรวจรอบตัวเรย์ด้วยความกังวล แม้ใบหน้าจะยังคงความนิ่งสงบตามวิสัยนักรบ แต่แววตาที่สั่นไหวเล็กน้อยนั้นกลับซ่อนความห่วงใยไว้อย่างมิดชิด "คุณบาดเจ็บ... โค้ดในตัวคุณเมื่อกี้มันคืออะไรกันแน่ ทำไมพลังงานถึงปั่นป่วนขนาดนั้น" เรย์ส่ายหน้าช้าๆ พร้อมกับใช้แขนเสื้อเช็ดคราบเลือดที่มุมปากอย่างไม่ใส่ใจนัก "ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกครับเอลาร่า ระบบมันแค่พยายามจะต้อนรับเราแบบฮาร์ดคอร์ไปหน่อยเท่านั้นเอง... ดูนั่นสิ คู่ต่อสู้ของเรามากันแล้ว" เขาสอบสายตาไปยังอีกฟากหนึ่งของลานประลอง ประตูเหล็กบานยักษ์ที่สลักลวดลายอสูรกายกำลังค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เสียงโซ่ตรวนลากครูดกับพื้นหินดังสนั่นหวั่นไหว แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากความมืดมิดหลังประตูบานนั้น มันคือคลื่นพลังงานระดับ S ที่กดทับจนผู้ชมรอบสนามถึงกับเงียบกริบลงทันที ร่างที่ก้าวเดินออกมาจากความมืดคือชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดเกราะสีดำสนิทที่ถักทอจากเกล็ดของมอนสเตอร์ระดับตำนาน ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซีกหน้ากากเหล็กปกปิดไว้ ดวงตาสสีทองคู่นั้นกวาดมองเรย์และเอลาร่าด้วยแววตาราวกับกำลังมองดูมดปลวก เขาคือ 'โวล์ฟการ์ด' แชมป์เปี้ยนไร้พ่ายแห่งหอคอยชั้นกลาง ผู้ครอบครองฉายา 'ผู้กลืนกินดาบ' และเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญที่ขวางทางพวกเขาอยู่ "แกสินะ... เจ้าพวกตัวปัญหาที่ทำให้แกนกลางระบบปั่นป่วนเมื่อครู่" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่าดังสะท้อนไปทั่วสนาม โวล์ฟการ์ดชักดาบยักษ์สองมือสีดำสนิทออกมาจากด้านหลัง ปลายดาบคมกริบลากผ่านพื้นหินจนเกิดประกายไฟแล่บแปลบ "คิดว่าจะใช้ลูกไม้ตบตาระบบแล้วขึ้นมาถึงชั้นนี้ได้งั้นเรอะ? น่าสมเพชสิ้นดี... วันนี้ฉันจะสอนให้พวกแกได้รู้ว่า ช่องว่างระหว่างผู้เล่นธรรมดากับคนที่ถูกเลือกให้ยืนอยู่จุดสูงสุด มันกว้างใหญ่แค่ไหน" เอลาร่าก้าวขึ้นมาขนาบข้างเรย์ทันที มือเรียวกำด้ามดาบในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว พลังออร่าสีฟ้าครามแผ่ซ่านออกจากร่างของเธอเพื่อต้านทานแรงกดดันมหาศาล "ระวังตัวด้วยนะเรย์ คนผู้นี้ไม่ได้ใช้แค่พลังกายธรรมดา แต่เขามีทักษะการอ่านทางการเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์แบบ ฉันเคยเห็นเขาในสนามประลองเมื่อครั้งอดีต... ไม่มีใครเคยรอดพ้นจากการโจมตีชุดแรกของเขาได้เลย" เรย์ไม่ได้ตอบอะไร เขายังคงยืนนิ่ง สงบเยือกเย็นรากับผิวน้ำในบึงลึก สมองของเขากำลังประมวลผลข้อมูลนับล้านบรรทัดที่ไหลผ่านหน้าต่างระบบลับ ร่างกายของโวล์ฟการ์ดถูกฉายภาพออกมาเป็นโครงสร้างโค้ดสามมิติ จุดอ่อน จุดอับสายตา และจังหวะการดีดตัว ถูกคำนวณออกมาเป็นตัวเลขความน่าจะเป็นอย่างแม่นยำ "การอ่านการเคลื่อนไหวสมบูรณ์แบบงั้นเหรอครับ..." เรย์พึมพำเบาๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความกลัว หากแต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยียบชิ้นโต "น่าเสียดายนะเอลาร่า... ในโลกที่ถูกขับเคลื่อนด้วยโค้ด ไม่มีอะไรที่สมบูรณ์แบบหรอกครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เมื่อโค้ดตัวนั้นมันมีช่องโหว่ที่ใหญ่เท่าบ้านอยู่" โวล์ฟการ์ดไม่รอให้พวกเขาได้พูดคุยกันอีกต่อไป ร่างของเขาระเบิดพลังงานสีดำพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง ประกายแสงสีดำทมิฬฟาดฟันลงมาจากเบื้องบนราวกับสายฟ้าฟาด แรงลมจากการหวาดดาบเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะฉีกกระชากพื้นหินสนามประลองให้แตกละเอียดเป็นจุล "รับมือ!" เอลาร่าตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งเข้าประจันหน้าเพื่อรับการโจมตีนั้นแทน ทว่า... ก่อนที่ดาบยักษ์จะทันได้ปะทะกับดาบของเอลาร่า เรย์กลับคว้าแขนของเธอไว้แล้วดึงถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยกมือขึ้นดีดนิ้วกลางอากาศเบื้องหน้า *<ทำงานคำสั่งแทรกแซง: สลับพิกัดตำแหน่งเป้าหมาย [Relocate_Target_Index: 04]>>* พริบตาที่คมดาบสีดำกำลังจะจมลงสู่พื้นดิน ร่างของโวล์ฟการ์ดกลับสะดุดเข้ากับความว่างเปล่าที่ถูกบิดเบือนด้วยโค้ดลับ โครงสร้างระบบลัดวงจรชั่วเสี้ยววินาที ทำให้แชมป์เปี้ยนผู้ไร้พ่ายเสียหลักพุ่งเลยเป้าหมายไปชนกับเสาหินอลังการข้างสนามอย่างจัง แรงกระแทกมหาศาลส่งผลให้ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงดังขึ้นจากอัฒจันทร์ผู้ชมรอบทิศทาง โวล์ฟการ์ดยันตัวลุกขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาสสีทองจ้องมองมาที่เรย์ด้วยจิตสังหารที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม "แก... ทำอะไรลงไป!" เรย์ก้าวเท้าเดินออกไปข้างหน้าเล็กน้อย มือข้างหนึ่งไขว้หลังไว้อย่างสุภาพ แววตาหลังกรอบแว่นใสสะท้อนแสงไฟสนามประลองเป็นประกายคมกลา "ผมก็แค่... ช่วยจัดระเบียบการเคลื่อนไหวให้คุณใหม่นิดหน่อยเองครับ โวล์ฟการ์ด" การต่อสู้เพื่อแย่งชิงสิทธิ์ก้าวสู่หอคอยชั้นในได้เปิดฉากขึ้นแล้วอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางสายตาของผู้ชมหลายแสนชีวิตและระบบที่กำลังจับตาดูทุกความเคลื่อนไหว แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่เรย์กำลังจะก้าวเข้าไปปิดฉากการโจมตีครั้งแรก หน้าจอสถานะสีแดงฉานที่ควรจะถูกลบไปแล้ว กลับเด้งขึ้นมาตรงหน้าอีกครั้ง พร้อมกับข้อความปริศนาที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาต้องแข็งค้าง *<แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของ 'ผู้ดูแลระบบตัวจริง' (Root User) ...>ยอดผู้เล่นที่เชื่อมต่อ: 1 คน (รหัสตัวตน: ???)... กำลังเริ่มกระบวนการลบผู้บุกรุกออกจากเซิร์ฟเวอร์ในอีก 3 วินาที...* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ หวังว่าตอนนีจะสร้างความตื่นเต้นและประทับใจให้ทุกท่านเช่นเคยครับ