การทดสอบแรกที่ไม่ยุติธรรม

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารปกหนาบนโต๊ะไม้สักทองดังสะท้อนก้องห้องสอบสวนภาคปฏิบัติ—มันไม่ใช่เสียงของการวางเอกสารเพื่อตรวจทาน แต่มันคือเสียงประกาศิตที่ตั้งใจกดขี่ให้ผู้รับสารต้องก้มหัวลง "นายคิรอส... คุณแน่ใจแล้วเหรอครับว่าจะใช้แนวทางสืบสวนนี้ในการจำลองคดีเขตต้องห้าม?" น้ำเสียงเย้ยหยันเจือความสมเพชเล็กน้อยหลุดออกมาจากปากของ "ผู้ตรวจการฮาร์يس" นายตำรวจอาวุโสผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในศูนย์ฝึกอบรมพิเศษ เขากวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ซึ่งกำลังแสดงผลการทดสอบภาคปฏิบัติของคิรอส—อดีตโปรแกรมเมอร์และนักจิตวิทยาอาชญากรผู้ถูกดึงตัวเข้าสู่โลกแห่งเงื่อนไขประหลาดนี้ รอบห้องสอบสวนเต็มไปด้วยสายตานับสิบคู่จากนายตำรวจรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่น ทั้งหมดกำลังจับจ้องมาที่คิรอสด้วยรอยยิ้มสมเพชและสมน้ำหน้า เพราะพวกเขารู้ดีว่า "การทดสอบแรก" ในวันนี้ถูกออกแบบมาให้ล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่ม โจทย์จำลองคือ คดีฆาตกรรมในเขตต้องห้ามย่านชานเมือง ที่ซึ่งหลักฐานทั้งหมดถูกลบ ฐานข้อมูลถูกเข้ารหัสด้วยภาษายุคโบราณ และที่สำคัญที่สุด... ระบบจำลองได้จงใจตัดทอนสิทธิ์ในการเข้าถึงข้อมูลพื้นฐานของคิรอสออกไปถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เหลือไว้เพียงกระดาษเปล่าหนึ่งแผ่นกับปากกาหมึกซึมราคาถูก นี่ไม่ใช่การทดสอบความสามารถ แต่มันคือ "การกลั่นแกล้ง" เพื่อขับไล่เขาออกไปให้พ้นทาง คิรอสไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือโกรธเกรี้ยวออกมาเลยแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ดสีเข้ม ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขและโค้ดขยะที่ถูกป้อนเข้ามาในระบบจำลองเพื่อสร้างความสับสน ภายในหัวของเขาเวลานี้ ระบบจำลองคำให้การกำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง ตัวเลขโค้ดสีแดงกระพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความเตือนภัยระดับ SSS ที่ยังค้างคาจากเหตุการณ์ลูปเวลาเมื่อคืน *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการแทรกแซงจากเหตุการณ์ลูปเวลาและความทรงจำที่ถูกลบ]* *[ภารกิจลับระดับ SSS ถูกกระตุ้นอัตโนมัติ: คลี่คลายคดีฆาตกรรมในเขตต้องห้ามก่อนที่ 'ผู้คุมกฎ' จะตื่นจากการหลับใหล]* *[สถานะเป้าหมายปัจจุบัน: ชายชราผู้นั้นไม่ใช่ human... และเขากำลังถือครองหลักฐานชิ้นสุดท้ายที่เชื่อมโยงกับอดีตชาติของคุณเอง, คิรอส]* "เงียบไปแบบนี้ แสดงว่ายอมจำนนแล้วสินะครับ" ผู้ตรวจการฮาร์สแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "กฎของที่นี่ชัดเจน ใครที่ทำคะแนนภาคปฏิบัติไม่ถึงเกณฑ์ในเวลาสามสิบนาทีจะต้องถูกริบทหารยศและเนรเทศออกจากกองปราบปรามเวทมนตร์... หมดเวลาสนุกแล้วล่ะครับ คุณคิรอส" ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องสอบสวนก็เปิดผางออกอย่างแรง สารวัตรลินินก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและหนักแน่น ชุดเครื่องแบบสนามแนบเนื้อขับเน้นบุคลิกที่เข้มงวดและเด็ดขาด ดวงตาสนเท่ห์กวาดมองสถานการณ์ในห้องแวบเดียวก่อนจะหยุดอยู่ที่คิรอส เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อยด้วยความกังวล แม้เธอจะพยายามหาทางแทรกแซงการทดสอบนี้จากเบื้องบนแล้ว แต่เครือข่ายอำนาจของฮาร์สก็หนาแน่นเกินกว่าจะทะลวงเข้ามาได้ทันเวลา "การทดสอบนี้มีความผิดปกติ" สารวัตรลินินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ทรงพลังจนผู้ตรวจการฮาร์สต้องชะงัก "การตัดทอนฐานข้อมูลแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ระบุไว้ในคู่มือการประเมินมาตรฐานภาคปฏิบัติของกองปราบปรามเวทมนตร์ ท่านกำลังใช้อำนาจเกินขอบเขตครับ... ผู้ตรวจการ" "ผมแค่กำลังคัดกรองขยะที่ไม่คู่ควรออกจากระบบต่างหากล่ะครับ สารวัตรลินิน" ฮาร์สตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าเขาแน่จริง ก็ควรจะแก้ปัญหาด้วยสมองเปล่าๆ ไม่ใช่พึ่งพาแต่ระบบฐานข้อมูลอาญากร" คิรอสยกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อห้ามสารวัตรลินินที่กำลังจะก้าวเข้ามาโต้เถียงต่อ เขาสบตากับสารวัตรสาวนิ่งสนิท ส่งผ่านความเชื่อมั่นและความเยือกเย็นผ่านแววตาคู่นั้น—แววตาที่บอกเธอว่า *'ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของผมแล้วครับ'* คิรอสค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้จอโฮโลแกรมหลัก เขายื่นมือออกไปแตะพื้นผิวแสงสีฟ้า สัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนระอุของข้อมูลขยะที่ถูกจงใจยัดเข้ามาเพื่อถ่วงเวลา ความจริงแล้ว โค้ดที่ผู้ตรวจการฮาร์สใช้ ไม่ใช่โค้ดสืบสวนทั่วไป แต่มันคือรหัสผ่านยุคโบราณที่ถูกถอดแบบมาจาก "เขตต้องห้าม" ที่เขาเพิ่งเผชิญหน้าในลูปเวลาเมื่อคืนนี้! พวกมันคิดว่ากำลังแกล้งเขา... แต่พวกมันไม่รู้เลยว่า กำลังส่งกุญแจดอกสำคัญมาให้เขาไขปริศนาด้วยตัวเอง "คุณฮาร์สพูดถูกครับ..." คิรอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไพเราะ แต่ดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบสงัด "การใช้ฐานข้อมูลอาจเป็นเรื่องของคนอ่อนแอ... แต่การอ่าน 'จิตวิทยา' ของคนที่สร้างฐานข้อมูลขึ้นมาต่างหาก คือทักษะที่แท้จริงของนักสืบ" นิ้วเรียวยาวของคิรอสเริ่มขยับพิมพ์ลงบนแป้นพิมพ์อากาศด้วยความเร็วสูงราวกับดีดพิณ โค้ดสีแดงที่เคยกระพริบเตือนด้วยความโกลาหล กลับค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตทีละบรรทัดอย่างเป็นระเบียบ จังหวะการเคาะแป้นพิมพ์สอดประสานกับเสียงลมหายใจของทุกคนในห้องที่เริ่มติดขัด "เป็นไป1ได้ยังไง!?" ผู้ตรวจการฮาร์สผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความตกใจ "นั่นมันโค้ดระดับปรมาจารย์ที่แม้แต่หน่วยวิเคราะห์ยังต้องใช้เวลาถอดรหัสเป็นสัปดาห์!" "คุณลืมไปแล้วเหรอครับ..." คิรอสหยุดมือลงชั่วขณะ หันกลับมาส่งยิ้มสุภาพให้ฮาร์ส รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความคมคายและเยือกเย็นจนน่ากลัว "โปรแกรมเมอร์ที่เก่งที่สุด ไม่ได้เขียนโค้ดเพื่อแก้ปัญหา... แต่พวกเขาเขียนโค้ดเพื่อ 'ควบคุม' ปัญหาตั้งแต่ต้น" จังหวะนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมหลักก็ระเบิดแสงสว่างวาบ ภาพจำลอง 3 มิติของคดีฆาตกรรมในเขตต้องห้ามถูกฉายขึ้นกลางห้องอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่เพียงเท่านั้น ระบบยังดึงข้อมูลดิบของชายชราลึกลับคนนั้นขึ้นมาแสดงผลโดยอัตโนมัติ พร้อมกับเอกสารลับที่ระบุตัวตนที่แท้จริงของผู้บงการเบื้องหลังการทดสอบนี้ทั้งหมด เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของคิรอสทันที *[ปลดล็อกเงื่อนไขพิเศษ: ค้นพบหลักฐานเชื่อมโยงอดีตชาติสำเร็จ]* *[สถานะผู้คุมกฎ: เริ่มต้นกระบวนการตื่นจากการหลับใหล... 10... 9...]* คิรอสปรายตามองหน้าจอที่กำลังนับถอยหลังด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ แต่สีหน้าภายนอกของเขากลับยังคงนิ่งสนิทดั่งผิวน้ำในบึงลึก เขาก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ยืนเคียงข้างสารวัตรลินินที่ตอนนี้กำลังมองเขาด้วยความทึ่งและตกตะลึงระคนกัน "การทดสอบภาคปฏิบัตินี้... ยุติธรรมพอสำหรับคุณหรือยังครับ ผู้ตรวจการ?" คิรอสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำเอาฮาร์สถึงกับพูดไม่ออก ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเย็นเยียบก้าวเดินเข้ามาจากความมืดมิดนอกหน้าต่างห้องสอบสวนชั้นสิบ—เสียงฝีเท้าที่ไม่มีเงา และไม่มีลมหายใจ... "พวกคุณ... ทำลายผนึกของฉันเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะ คิรอส" ________________________________________ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคิรอสและสารวัตรลินินมาจนถึงบทนี้นะครับ