ตื่นขึ้นมาในร่างนักสืบฝึกหัด

"กลิ่นโลหะผสมคราบเขม่าดินปืน... นี่ไม่ใช่กลิ่นอับของห้องเซิร์ฟเวอร์ในตึกใจกลางกรุงโตเกียวแน่นอนครับ" นั่นคือความคิดแรกที่วิ่งพล่านอยู่ในหัวของคิรอส ทันทีที่เปลือกตาทั้งสองข้างพยายามฝืนลืมขึ้น สัมผัสแรกที่แล่นริ้วเข้าสู่ประสาทสัมผัสไม่ใช่ความนุ่มสบายของเตียงนอน หากแต่เป็นความเย็นยะเยือกของแผ่นเหล็กกล้าที่แนบอยู่กับแผ่นหลัง และความเจ็บแปลบราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงบริเวณขมับซ้าย ลมหายใจของเขาติดขัดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่สมองส่วนวิเคราะห์จะเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณของอดีตนักจิตวิทยาอาชญากรและโปรแกรมเมอร์มือฉกาจ สภาพแวดล้อมรอบตัวถูกบีบอัดให้แคบลงด้วยผนังคอนกรีตเปลือยเปล่า มีเพียงหลอดไฟนีออนกระพริบติดๆ ดับๆ ส่องแสงสีส้มสลัวอยู่เบื้องบน กลิ่นอับชื้นของฝุ่นผงและกลิ่นสนิมคละคลุ้งจนแสบจมูก เบื้องหน้าของเขาคือโต๊ะสอบสวนไม้เนื้อแข็งเก่าๆ ที่มีรอยขูดขีดนับไม่ถ้วน และที่สำคัญที่สุด... ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูททหารราบที่นั่งฟุบหน้าหมดสติอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "ตื่นแล้วสินะครับ คุณนักสืบฝึกหัด... หรือควรจะเรียกว่า 'ผู้ต้องสงสัย' ดีล่ะ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง เงาร่างระหงของหญิงสาวในเครื่องแบบสารวัตรสีครามเข้มก้าวออกมาจากความมืด แสงไฟสลัวตกกระทบลงบนเส้นผมสีดำสนิทที่รวบไว้เป็นระเบียบ และดวงตาสนเท่ห์คมกริบที่จ้องมองมายังเขาเสมือนสัตว์ล่าเนื้อกำลังพิจารณาเหยื่อ สารวัตรลินิน... นายตำรวจหญิงผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและกุมความลับอันดำมืดของกองปราบปรามเวทมนตร์ไว้มากมาย เธอกำลังเคาะนิ้วเรียวยาวลงบนแฟ้มคดีสีน้ำตาลในมือเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ซึ่งเสียงนั้นดังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของคิรอสราวกับเสียงนาฬิกาจับเวลาแห่งความตาย คิรอสไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกออกมาให้เห็น แม้ว่าภายในใจจะเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามมากมาย เขายันกายลุกขึ้นนั่งช้าๆ ปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ พinิจพิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้าด้วยสายตาที่เยือกเย็น เขาจำได้รางๆ ว่ากำลังตรวจสอบโค้ดโปรแกรมระบบจำลองพฤติกรรมอาชญากรตัวสุดท้ายก่อนหมดสติ แต่ตอนนี้... เขากลับมาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้ในอีกโลกหนึ่ง ที่ซึ่งเวทมนตร์และคดีอารกรรมสุดโต่งน่าจะกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา "ผมคิดว่าเราคงเข้าใจอะไร and misunderstandings กันบางอย่างนะครับ ท่านสารวัตร" คิรอสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างควบคุมได้ "สภาพแวดล้อมแบบนี้... การบังคับให้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับศพหรือพยานที่หมดสติ มันเป็นวิธีต้อนรับแขกของกรมตำรวจเขตนี้ หรือเป็นเพียงแค่รสนิยมส่วนตัวของคุณกันแน่ครับ?" สารวัตรลินินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นบนเรียวปากสวย เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะสอบสวนมากขึ้น จนกลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกลาเวนเดอร์ผสมกับกลิ่นอายเวทมนตร์ธาตุลมลอยมาแตะจมูก "ปากกล้าดีนี่ครับ คิรอส... หลักฐานในที่เกิดเหตุระบุชัดเจนว่าคุณคือคนเดียวที่อยู่กับผู้ตายในห้องปิดตายแห่งนี้ แถมในมือของคุณยังถือ "ศิลาเวทสะกดจิต" ที่ใช้ควบคุมเหยื่อให้อ่อนแรงก่อนลงมืออีกด้วย คุณจะแก้ตัวว่าอย่างไรล่ะครับ?" เธอยื่นแฟ้มคดีกระแทลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น เอกสารด้านในเผยให้เห็นภาพถ่ายศพของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีร่องรอยการถูกดูดกลืนพลังวิญญาณจนหมดสิ้น ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่คิรอสจะทันได้เอ่ยปากแก้ต่างเพื่อดึงเกมยื้อเวลา เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยในความทรงจำดิจิทัลก็ดังขึ้นในหัวของเขา ราวกับเสียงรันโค้ดโปรแกรมที่ถูกตั้งเวลาไว้ [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤตระดับสูง: ผู้ใช้ถูกกล่าวหาในคดีฆาตกรรมห้องปิดตาย] [ระบบจำลองคำให้การ (Interrogation Simulation System) ทำงานเต็มรูปแบบ] [เริ่มกระบวนการวิเคราะห์จิตวิทยาผู้สอบสวน: สารวัตรลินิน] [คำเตือน: ความน่าเชื่อถือในปัจจุบันอยู่ที่ 12% หากค่าความน่าเชื่อถือลดลงถึง 0% ท่านจะถูกตัดสินประหารชีวิตทันทีตามกฎหมายพิเศษแห่งกองปราบปรามเวทมนตร์] หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเรืองแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าคิรอส โดยมีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็น ตัวอักษรวิ่งรัวเร็วแสดงข้อมูลพฤติกรรมและจุดอ่อนทางจิตวิทยาของสารวัตรสาวตรงหน้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน คิรอสเหลือบมองหน้าต่างระบบแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับสารวัตรลินินที่กำลังรอฟังคำแก้ตัวด้วยแววตากดดัน เขารู้ดีว่าหากใช้เหตุผลแบบคนธรรมดาพูดคุยกับผู้ตรวจการหญิงสายเลือดเหล็กคนนี้ มีหวังคงได้ไปนอนกอดซี่กรงห้องขังใต้ดินชั่วนิรันดร์แน่ๆ "ท่านสารวัตรครับ..." คิรอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยความมั่นใจที่ทำให้อีกฝ่ายชะงักไปเล็กน้อย "ถ้าผมบอกว่า... ฆาตกรตัวจริงไม่ได้หนีไปไหนไกล และตอนนี้กำลังยืนมองเราอยู่จากรอยเปื้อนเลือดบนปกเสื้อของคุณล่ะครับ คุณจะเชื่อสัญชาตญาณของผม... หรือจะรีบเซ็นใบแต่งงาน เอ้ย! ใบสั่งฟ้องผมกันแน่ครับ?" ดวงตาคู่สวยของสารวัตรลินินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความตกใจฉายชัดผ่านแววตาคู่คมเป็นครั้งแรก ขณะที่บรรยากาศในห้องสอบสวนแคบๆ กลับลดอุณหภูมิลดฮวบลงจนหนาวยะเยือก ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะครับ