คำสารภาพในความมืด

"เศษแก้วพวกนั้นไม่ได้ตกลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง... มันลอยค้างเติ่งอยู่ในอากาศ" เสียงทุ้มต่ำของสารวัตรลินินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ ร่างเพรียวบางในชุดเครื่องแบบสนามสีเข้มก้าวเท้าเข้ามาประชิดขอบหน้าต่างกระจกกันกระสุนที่บานออกเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ ดวงตาสีรัตติกาลหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด ขณะที่นิ้วเรียวยาวแตะสัมผัสเศษกระจกที่ยังคงลอยเคว้งคว้างด้วยพลังงานเวทมนตร์หลงเหลือ คิรอสทรุดตัวลงคุกเข่าหนึ่งข้างลงบนพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสจากระบบจำลองคำให้การยังคงกะพริบถี่รัวอยู่เบื้องหน้า อัตราการเต้นของหัวใจของเขาพุ่งสูงถึง 128 ครั้งต่อนาที แต่สมองส่วนหน้ากลับทำงานด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยพลังงานมิติระดับสูง (Void Energy) ประเภทที่สาม] [กำลังวิเคราะห์ลายพิมพ์พลังงาน... สำเร็จ 84%] [ข้อสรุปเบื้องต้น: นายแพทย์ศรัณย์ไม่ได้ถูกลักพาตัวด้วยกำลังกายภาพ แต่ถูก "ดึง" เข้าสู่รอยแยกมิติโดยบุคคลที่สามที่มีอำนาจเหนือกว่า] "คุณคิรอส มองอะไรอยู่ครับ" สารวัตรลินินหันกลับมาถาม น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิทไร้ความตื่นตระหนก แม้ว่าสถานการณ์ตรงหน้าจะเพิ่งเกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญระดับที่กองปราบปรามเวทมนตร์ต้องบันทึกไว้เป็นคดีพิเศษก็ตาม "ผมกำลังมองร่องรอยการบิดเบือนของอากาศตรงนี้ครับสารวัตร" คิรอสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงตาสนเท่ห์กวาดมองไปรอบห้องสอบสวนที่ปิดตาย "ห้องนี้ไม่มีทางเข้าออกอื่น กล้องวงจรปิดถูกตัดสัญญาณในเสี้ยววินาทีที่กระจกแตก และที่สำคัญที่สุด... นายแพทย์ศรัณย์ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย" สารวัตรลินินขมวดคิ้วเล็กน้อย "หมายความว่าอย่างไรครับ?" "หมายความว่า หมอศรัณย์รู้จักเจ้าของฝ่ามือสีดำนั้นครับ" คิรอสอธิบายด้วยน้ำเสียงสุขุม พร้อมกับเรียกข้อมูลการสอบสวนตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมาขึ้นมาทบทวนในหัว "ตลอดการสอบสวน เขาพยายามซื้อเวลาและส่งสัญญาณบางอย่างออกไปภายนอก เขารู้ว่าตัวเองกำลังตกเป็นเหยื่อของการฆ่าตัดตอน แต่สิ่งที่เขาหวาดกลัวไม่ใช่การถูกจับกุม... แต่คือการถูกปิดปากโดย 'องค์กร' ที่อยู่เบื้องหลัง" บรรยากาศภายในห้องสอบสวนเย็นเยียบลงถนัดตา กลิ่นอายของเวทมนตร์โบราณยังคงจางๆ อยู่ในอากาศ สารวัตรลินินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปตบบ่าของนักสืบหนุ่มเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ "คุณทำได้ดีมากครับคิรอส คดีห้องปิดตายของตระกูลเวทมนตร์โบราณนี้ ถูกคลี่คลายลงด้วยตรรกะและหลักฐานที่คุณรวบรวมมาได้อย่างไร้ที่ติ ชื่อเสียงของคุณในฐานะนักสืบฝึกหัดแห่งกองปราบปรามฯ คงต้องสั่นสะเทือนแน่ๆ เมื่อรายงานฉบับนี้ถูกส่งถึงโต๊ะท่านอธิบดี" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากของคิรอส แม้ความสำเร็จครั้งนี้จะแลกมาด้วยการสูุญเสียพยานปากเอกไปอย่างน่าเสียดาย แต่ระบบจำลองคำให้การก็เริ่มส่งเสียงแจ้งเตือนความคืบหน้าครั้งใหม่ที่ซ่อนเร้นอยู่ [ติ๊ง! เงื่อนไขลับบรรลุ: คลี่คลายคดีห้องปิดตายระดับ A ภายในเวลาที่กำหนด] [ท่านได้รับแต้มประสบการณ์ทักษะจิตวิทยาอาชญากร +500 แต้ม] [ปลดล็อกความสามารถพิเศษ: "เนตรแห่งสัจจะ (Level 2)" - สามารถมองเห็นร่องรอยจิตวิทยาที่ตกค้างในสถานที่เกิดเหตุได้ชัดเจนยิ่งขึ้น] ทว่า... ก่อนที่คิรอสจะได้ตรวจสอบรายละเอียดความสามารถใหม่ เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินด้านนอก ประตูเหล็กกล้าของห้องสอบสวนถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ความเกรงใจ ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีเทาเข้ม ประดับอินทรธนูทองคำบ่งบอกถึงยศระดับสูงก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเย่อหยิ่งและเย็นชา "สารวัตรลินิน! ผมได้รับรายงานว่าเกิดเหตุการณ์ความปลอดภัยขั้นวิกฤตที่นี่" น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทันที "ไหนล่ะตัวผู้ต้องหา? ทำไมปล่อยให้ผู้ต้องหาคนสำคัญหลุดมือไปได้!" สารวัตรลินินหรี่ตาลงทันที รังสีความกดดันรอบตัวเธอแผ่ขยายออกจนคิรอสยังต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว "ท่านรองอธิบดี... การสอบสวนกำลังดำเนินไปอย่างรัดกุม แต่เกิดเหตุการณ์แทรกแซงจากบุคคลภายนอก ซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของเรา และผมเชื่อว่า... ข้อมูลในสำนวนนี้จะอธิบายทุกอย่างได้" ท่านรองอธิบดีเหลือบมองเอกสารในมือของสารวัตรลินินแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวมองข้ามผ่านสารวัตรสาวไปหยุดอยู่ที่ตัวของคิรอส "นักสืบฝึกหัดคนนี้น่ะหรือ ที่พวกคุณพึ่งพา?" รองอธิบดีก้าวเข้าไปใกล้คิรอสช้าๆ กลิ่นอายคุกคามแผ่ออกมาจากตัวของชายสูงวัยผู้นี้อย่างปิดไม่มิด "เด็กที่เพิ่งก้าวเข้ามาในกองปราบปรามไม่ถึงเดือน กล้าดียังไงถึงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคดีที่ใหญ่เกินตัว... รู้ไหมว่านายแพทย์ศรัณย์คนนั้น กำลังทำวิจัยลับที่สำคัญต่อความมั่นคงของสภาเวทมนตร์!" คิรอสไม่หลบสายตา เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มีอำนาจระดับสูงอย่างไม่เกรงกลัว มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ "ท่านรองอธิบดีกังวลเรื่องความมั่นคงของสภาเวทมนตร์... หรือกังวลว่าความลับเรื่อง 'โครงการล้างบาง' ที่นายแพทย์ศรัณย์กำลังจะสารภาพ จะสาวมาถึงห้องทำงานบนชั้นบนสุดกันแน่ครับ?" สิ้นคำพูดนั้น อุณหภูมิภายในห้องสอบสวนลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวออกจากริมฝีปาก ทุกคนในห้องต่างนิ่งงัน สารวัตรลินินเบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อตระหนักถึงความหมายที่ซ่อนอยู่หลังประโยคของคิรอส ท่านรองอธิบดีชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกจี้จุดดำมืดเข้าอย่างจัง ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม "ปากกล้าดีนี่... เด็กน้อย" รองอธิบดีกระซิบเสียงลอดไรฟัน "แต่บางทีนายควรจะรู้ว่า ในโลกแห่งความจริง... คนที่ฉลาดเกินไป มักมีอายุขัยสั้นกว่าที่คิด" ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสตรงหน้าของคิรอสก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของเขาคนเดียว [แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: ตรวจพบเป้าหมายอันตรายระดับภัยพิบัติกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ระยะประชิด] [คำเตือน: เจ้าของฝ่ามือสีดำที่ลักพาตัวนายแพทย์ศรัณย์... กำลังยืนอยู่ด้านหลังท่านในเวลานี้] คิรอสขนลุกซู่ไปทั้งร่าง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่น หัวใจกระหน่ำเต้นรัวยิ่งกว่ากลองศึก เขารีบหันขวับกลับไปมองด้านหลังทันที— —แต่สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่กำแพงห้องสอบสวนอีกต่อไป หากแต่เป็นความมืดมิดอนธการที่แผ่ขยายกลืนกินทุกสิ่ง พร้อมกับรอยยิ้มอันคุ้นเคยที่ฉีกกว้างถึงใบหูจากร่างที่ก้าวออกมาจากเงาของตัวเขาเอง! ขอขอบคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันตึงเครียดนี้ร่วมกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!