ความล้มเหลวที่กลายเป็นจุดเริ่มต้น

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าของเร็นถูกย้อมด้วยสีแดงฉานจากหน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งแสงนับสิบที่กระพริบเตือนด้วยอักษรสีแดงก่ำ [คำเตือน: ฮันเตอร์เร็น HP ลดลงต่ำกว่า 3%] [ระบบหลักกำลังทำการตัดจำหน่ายสิทธิ์การมีชีวิต...] [คุณสมบัติ "ไร้ระดับ" ของท่าน ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานการประเมินเพื่อรับรางวัล ข้อมูลทั้งหมดจะถูกลบเลือนเพื่อคืนทรัพยากรให้แก่ระบบ] น้ำหนักของดาบเหล็กกล้าขึ้นสนิมในมือรู้สึกราวกับภูเขาทั้งลูก ความเจ็บปวดจากการถูกกรงเล็บของมอนสเตอร์ระดับบอสแทงทะลุผ่านแผ่นหลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง กระดูกสันหลังของเขาเหมือนถูกบดขยี้เป็นชิ้น3เล็กชิ้นน้อย เร็นทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นหินเย็นเฉียบของดันเจี้ยนระดับ S เสียงหอบหายใจของเขาติดขัดและแผ่วเบาลงทุกที เบื้องหน้าของเขาคือร่างไร้ลมหายใจของเพื่อนร่วมทีม หน่วยสำรวจที่ถูกตราหน้าว่าเป็น "ขยะ" ของกิลด์ใหญ่ พวกเขาถูกหลอกให้มาเป็นเหยื่อล่อในหลุมพรางมรณะนี้ เพื่อให้พวกชนชั้นสูงกอบโกยผลประโยชน์และค่าชื่อเสียงไปโดยไม่ต้องลงมือเอง "ระบบ... เฮงซวย..." เร็นเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมกริบสีนิลฉายแววชิงชังถึงขีดสุด ไม่ใช่ความกลัวตายที่กัดกินหัวใจเขาในวินาทีนี้ แต่เป็นความแค้นเคืองต่อกฎเกณฑ์บิดเบี้ยวของโลกใบนี้ โลกที่ถูกครอบงำด้วย 'ระบบ' ที่คอยตีค่ามนุษย์เหมือนสินค้าในตลาดหุ้น ทันใดนั้น ร่างของเอลาร่าที่พยายามคลานเข้ามาหาเขาก็ล้มลงเบื้องหน้า เลือดสีสดไหลรินจากมุมปากของอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงผู้แปรพักตร์ ดวงตาคู่สวยของเธอยังคงสะท้อนความดื้อรั้นและไม่ยอมแพ้ เธอยื่นมือที่สั่นเทามาแตะแขนของเร็น "เร็น... หนี... ไป..." เสียงกระซิบของเธอขาดห้วง "พวกมัน... ตั้งใจให้เรา... ไม่รอด..." เร็นแค่นยิ้มหยันให้กับความอยุติธรรมนี้ มือที่เปื้อนเลือดเอื้อมไปกุมมือเรียวเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ความอบอุ่นเพียงน้อยนิดในความมืดมิดนี้คือสิ่งเดียวที่ยึดโยงเขากไว้กับความเป็นมนุษย์ [คำเตือนสุดท้าย: ระบบกำลังจะดำเนินการลบตัวตนในอีก 5... 4...] เสียงนับถอยหลังดังก้องในโสตประสาท มันคือเสียงแห่งความตายที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้อย่างเลือดเย็น แต่ในวินาทีที่ความมืดมิดกำลังจะกลืนกินสติสัมปชัญญะทั้งหมด ห้วงเวลาภายในจิตใจของเร็นกลับหยุดนิ่ง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ดังขึ้นด้วยโทนเสียงต่ำทุ้มและกังวานราวกับเสียงคำรามของจักรวาล หน้าต่างสีแดงฉานทั้งหมดแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำสนิท ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยอักษรสีทองอร่ามที่เขียนด้วยลายเส้นโบราณอันทรงพลัง [ตรวจพบความขัดแย้งรุนแรงระหว่างเจตจำนงของโฮสต์และตรรกะของระบบหลัก...] [เงื่อนไขลับ 'ความท้าทายของผู้ไร้ซึ่งพันธนาการ' ถูกปลดล็อกโดยสมบูรณ์] [กำลังรีบูตแกนกลาง... ปฏิเสธคำสั่งลบตัวตน... ทำการติดตั้ง: สกิลลับ 'สมการการล้างบาง (Nullification Equation)'] เร็นเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ความเจ็บปวดทั่วร่างราวกับถูกระงับไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ของดันเจี้ยนแห่งนี้ [สกิลลับ 'สมการการล้างบาง' ทำงาน: อนุญาตให้โฮสต์เข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานของระบบ และทำการ 'เขียนทับ' กฎข้อบังคับทั้งหมดได้ตามอำเภอใจ] [ยินดีด้วย ฮันเตอร์เร็น ท่านได้ก้าวข้ามสถานะ 'ไร้ระดับ' และกลายเป็น 'ผู้ควบคุมสมการ' อย่างเป็นทางการ] พลังมหาศาลที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนพวยพุ่งทะลักเข้าสู่เส้นเลือด ทุกเซลล์ในร่างกายของเร็นถูกหล่อเลี้ยงด้วยพลังงานสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยรัศมีอันน่าสะพรึงกลัว แผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลังสมานตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็วดั่งปาฏิหาริย์ ดาบขึ้นสนิมในมือสั่นระริกก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นดาบยาวสีนิลทมิฬที่ปล่อยไอทมิฬคุกรุ่น เอลาร่าที่นอนหายใจรวยรินอยู่เบื้อง and เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด เธอมองเห็นออร่ารอบตัวเร็นที่บิดเบือนแม้กระทั่งอากาศธาตุรอบข้าง "เร็น... นั่น... นานา..." เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา เร็นค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ความสูงส่งและเยือกเย็นแผ่ซ่ายออกจากร่างของเขาจนมอนสเตอร์ระดับบอสที่เคยคำรามด้วยความฮึกเหิมเมื่อครู่ ถึงกับถอยร่นด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณดิบของพวกมันกรีดร้องว่าสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าไม่ใช่เหยื่ออีกต่อไป แต่คือมัจจุราชที่แท้จริง เขากวาดสายตานิ่งสนิทมองไปรอบดันเจี้ยน ก่อนจะเหลือบมองหน้าต่างสถานะของตัวเองที่ตอนนี้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นแผงควบคุมระบบขนาดยักษ์ที่แสดงช่องโหว่ของโลกใบนี้ทั้งหมด รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของสุภาพบุรุษผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นขยะ... ในเมื่อระบบมันเน่าเฟะนัก เขาก็จะใช้มือคู่นี้แหละ ล้างบางมันให้สิ้นซากเอง เร็นก้มลงช้อนร่างของเอลาร่าขึ้นมาอุ้มไว้แนบอกอย่างนุ่มนวล แม้ในสถานการณ์วิกฤต น้ำเสียงของเขาก็ยังคงนิ่งสงบและเปี่ยมด้วยความมั่นใจอย่างประหลาด "อดทนไว้อีกนิดนะครับ เอลาร่า..." เร็นเอ่ยกระซิบข้างใบหูเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลแต่มั่นคง "พวกที่มันอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้... ผมจะส่งพวกมันลงไปชดใช้ความผิดด้วยตัวเองทั้งหมด..." เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยเท้าทับลงบนพื้นหินจนแตกร้าวเป็นวงกว้าง และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงประกาศจากระบบหลักที่เคยใช้กดขี่มวลมนุษยชาติก็ดังขึ้นทั่วทั้งดันเจี้ยนด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว [คำเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงระบบจากบุคคลภายนอก... การควบคุมดันเจี้ยนทั้งหมดถูกยึดครองโดยผู้ใช้ 'สมการการล้างบาง'...] [สิทธิ์ผู้ดูแลระบบถูกยกเลิก... ประตูทางออกถูกปิดกั้น... และโหมด 'การพิพากษาขั้นเด็ดขาด' กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีก...] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับก้าวแรกอันบ้าคลั่งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่