คดีปริศนาในกรมสืบสวน

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยอวลอยู่เบื้องหน้าไม่ได้ทำให้ไป๋ลี่หลินขยับถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ภายในห้องโถงทึบแสงของกรมสืบสวน บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ขุนนางอาวุโสฝ่ายสนับสนุนพระสนมฮวาเฟยต่างยืนล้อมกรอบด้วยแววตากลasยปนสมเพช พวกเขาจงใจจัดฉากให้ร่างไร้วิญญาณของใต้เท้าหลิว ขุนนางผู้ซื่อตรง กลายเป็นหลักฐานชิ้นเอกที่ชี้ชัดว่าความตายของเขาเกิดจาก "พิษโบราณ" ซึ่งมีต้นตอมาจากตำรับยาในจวนชินอ๋อง "ไป๋จินเฉิน เจ้ายังจะดึงดันทำการพิสูจน์สิ่งใดอีกเล่า? หลักฐานมัดตัวแน่นหนาปานนี้ หรือเจ้าคิดจะใช้เล่ห์เพทุบายบิดเบือนกฎหมายบ้านเมืองเพื่อช่วยสสามีของเจ้า?" เสียงทุ้มต่ำของใต้เท้าเฉิน ขุนนางกังฉินดังขึ้นทำลายความเงียบ เขายกยิ้มเยาะที่มุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ ไป๋ลี่หลินปรายตามองอีกฝ่ายด้วยแววตานิ่งสงบ ดุจผิวน้ำในบึงลึกไร้ระลอกคลื่น นางอยู่ในชุดอาภรณ์สีม่วงเข้มปักลวดลายเมฆมงคล ท่าทางสง่างามไม่สะทกสะท้านต่อสายตานับสิบที่จ้องมองมาอย่างกดดัน นางค่อย ๆ สวมถุงมือหนังบางเฉียบที่ตัดเย็บขึ้นเป็นพิเศษ หยิบเครื่องมือโลหะขนาดเล็กเงาวับออกมาจากกล่องไม้แกะสลัก นี่คือกระบวนการชันสูตรแบบที่โลกยุคโบราณไม่เคยรู้จัก... และมันคือคมดาบที่นางจะใช้เฉือนหน้าคนชั่วในวันนี้ "ใต้เท้าเฉิน ท่านรีบร้อนสรุปความเกินไปกระมังครับ" น้ำเสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนริมฝีปากของนาง "ความตายของคนเรา หากฟังเพียงคำกล่าวอ้าง ย่อมตกเป็นเหยื่อของความเท็จ แต่ร่องรอยบนร่างกาย... ไม่เคยรู้จักคำว่าโกหก" นางก้าวเข้าไปใกล้ร่างไร้ลมหายใจของใต้เท้าหลิว ปลายเรียวนี้มุ่งตรงไปยังลำคอและเล็บมือของศพ นางใช้คีมทองเหลืองเขี่ยดูเนื้อเยื่อใต้เล็บอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะหันไปสั่งความด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด "เตรียมน้ำส้มสายชูเข้มข้น แผ่นเงินบริสุทธิ์ และเข็มเงินยาวสามนิ้วมาให้ข้า" เหล่าทหารยามลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อสายตาดุดั่งพญาเหยี่ยวของท่านอ๋องมู่หรงหลี่ที่ยืนกอดอกนิ่งอยู่มุมห้องกวาดมองผ่าน พวกเขาก็รีบกスปฏิบัติตามคำสั่งทันที มู่หรงหลี่ไม่ได้เอ่ยคำใดตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นทอดมองแผ่นหลังบางของภรรยาด้วยความรู้สึกที่ยากจะหยั่งถึง มีทั้งความห่วงใยระคนความภาคภูมิใจ ในยามที่นางยืนหยัดเผชิญหน้ากับเหล่าสุนัขป่าในราชสำนัก ไป๋ลี่หลินเปรียบเสมือนหยกเนื้อดีที่ผ่านไฟหลอมจนแกร่งกล้า ไม่มีสิ่งใดสามารถสั่นคลอนความมั่นคงในจิตใจของนางได้ "ทุกท่านจงดูให้ชัดเจนนะครับ" ไป๋ลี่หลินเอ่ยขึ้น พลางนำเข็มเงินจุ่มลงไปในร่องรอยบาดแผลที่หน้าอกของศพ "พวกท่านกล่าวหาว่าใต้เท้าหลิวถูกปลิดชีพด้วย 'พิษอัคคีทมิฬ' ซึ่งเป็นยาสهมุนไพรหายากในจวนอ๋องของพวกเรา หากเป็นเช่นนั้นจริง เมื่อเข็มเงินสัมผัสกับเลือดและอวัยวะภายใน มันจะต้องเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทภายในชั่วลมหายใจเดียว" นางค่อย ๆ ดึงเข็มเงินช้า ๆ ท่ามกลางความเงียบงันที่ผู้คนต่างกลั้นหายใจลุ้นระทึก ปลายเข็มเงินยังคงประกายวาววับ... สีขาวสะอาดบริสุทธิ์ ไร้ซึ่งคราบความดำคล้ำแม้แต่น้อย! เสียงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ดังขึ้นทั่วทั้งห้องโถง ใบหน้าของใต้เท้าเฉินและพรรคพวกเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำสลับขาวทันที "เป็นไปได้อย่างไร!" ใต้เท้าเฉินอุทานออกมาอย่างลืมตัว "เจ้า... เจ้าอาจจะใช้สารเคลือบอำพรางไว้!" "ไร้สาระ!" ไป๋ลี่หลินหันขวับ สายตาคมปลาบดั่งคมมีดบาดลึกจนอีกฝ่ายต้องผงะถอยหลัง "การชันสูตรมิใช่การละเล่นลิเก หากท่านสงสัยในกระบวนการทางวิทยาศาสตร์นี้ เชิญเข้ามาดูด้วยตาตนเอง หรือจะให้ข้าอธิบายโครงสร้างกะโหลกและรอยช้ำภายในที่บ่งบอกว่าผู้ตาย 'ถูกทุบตีจนกะโหลกศีรษะร้าว' เสียก่อนจะถูกนำศพมาจัดฉากอำพรางคดีดีเล่า!" คำว่า *ถูกทุบตีจนกะโหลกศีรษะร้าว* ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางห้องประชุม ขุนนางฝ่ายตรงข้ามหน้าถอดสี มู่หรงหลี่ขยับกายเล็กน้อย รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างสูงใหญ่จนอุณหภูมิรอบกายลดฮวบลงทันตา เขาปรายตามองใต้เท้าเฉินด้วยแววตาดุร้ายดั่งพญายมราชที่พร้อมจะคร่าชีวิตคนได้ทุกเมื่อ "ใต้เท้าเฉิน... ดูท่าทางท่านจะมีคำอธิบายที่ดีสำหรับร่องรอยการฆาตกรรมอำพรางคดีนี้สินะ?" บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด เหงื่อกาฬไหลซกเต็มใบหน้าของขุนนางชั่วผู้กระทำผิด พวกมันอ้าปากพะงาบ ๆ พูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ ทว่า ในจังหวะที่ความจริงกำลังจะกระจ่างชัดและชัยชนะอยู่ในกำมือของฝ่ายชินอ๋องนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาจากเบื้องนอก พร้อมกับขันทีคนสนิทของฮ่องเต้ที่ถือราชโองการสีทองอร่ามเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด "มีพระราชโองการด่วนจากฝ่าบาท! ให้ยุติการไต่สวนในคดีนี้ทันที และมีรับสั่งให้ควบคุมตัวพระชายาลี่หลินเข้าสู่คุกหลวง ข้อหาใช้มนต์ดำและวิชาต้องห้ามในการบงการศพ!" ถ้วยชาหยกขาวในมือของมู่หรงหลี่แตกละเอียดเป็นจุณทันทีที่ปลายนิ้วออกแรงบีบ ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ระเบิดออกอย่างน่ากลัว ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินหมากตานี้ไปกับ "นักเล่าประวัติศาสตร์" นะครับ