"นายคิดจริงๆ เหรอว่าสกิลขยะอย่าง 'การดัดแปลงจังหวะก้าว' จะช่วยนายรอดจากคมดาบเพลิงของฉันได้ เรย์?"
เสียงทุ้มต่ำของ 'คาร์ลอส' อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งชั้นปีที่ 3 ดังสะท้อนก้องไปทั่วลานประลองจำลอง ท่ามกลางเสียงฮือฮาของเหล่านักเรียนที่จับจ้องเหตุการณ์นี้ด้วยความระทึก คาร์ลอสไม่ได้โอ้อวดเกินจริง ดาบในมือของเขาอาบไปด้วยเปลวเพลิงสีครามที่ร้อนระอุจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว
เรย์ยืนนิ่งอยู่กลางสนาม ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะที่มั่นคง เขามองเห็นวงจรเวทมนตร์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของคาร์ลอสผ่านหน้าต่างสถานะโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
[ระบบวิเคราะห์: ตรวจพบช่องโหว่ในโครงสร้างเวทเพลิง – การหมุนเวียนมานาที่ข้อศอกขวาจะติดขัดเป็นเวลา 0.3 วินาที ในทุกๆ การเหวี่ยงดาบครั้งที่สาม]
เรย์คลี่ยิ้มบางๆ สายตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเซร่าที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ขอบสนาม แววตาของอาจารย์สาวไม่ได้แสดงความกังวล เธอเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้เขารู้ว่า 'อย่าทำให้เสียเวลา'
"ขยะหรือเปล่าไม่รู้ครับ แต่สำหรับคนที่ไม่รู้จักสังเกต มันก็คือความตายที่มองไม่เห็น" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ทันทีที่สิ้นคำ คาร์ลอสพุ่งตัวเข้ามา ดาบเพลิงตวัดเป็นวงกว้าง ครั้งที่หนึ่ง... ครั้งที่สอง... และเมื่อจังหวะที่สามมาถึง เรย์ไม่ได้ถอยหลัง แต่เขากลับก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างแม่นยำ ราวกับเขารู้ล่วงหน้าว่าคาร์ลอสจะทำอะไร 'สกิล: การดัดแปลงจังหวะก้าว' ทำงานทันที ร่างกายของเขาสั่นไหวเปลี่ยนทิศทางในเสี้ยววินาทีที่หลบมุมดาบได้เฉียดฉิว
ความร้อนจากเปลวเพลิงเฉี่ยวผ่านแก้มของเรย์จนรู้สึกแสบ แต่เขาก็เข้าประชิดตัวคาร์ลอสได้สำเร็จ
"อะไรกัน... นายรู้ได้ยังไง!" คาร์ลอสเบิกตากว้าง ความมั่นใจมลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นเรย์ยกมือขึ้นมาในระดับที่เขาไม่มีทางป้องกันได้
เรย์ไม่ได้ใช้เวทมนตร์โจมตีรุนแรง แต่นิ้วของเขาดีดเข้าที่จุดรวมมานาบริเวณข้อศอกของคาร์ลอสอย่างรุนแรง แรงดีดนั้นเปรียบเสมือนจุดพลิกผันของระบบไหลเวียนมานา เวทเพลิงสีครามที่เสถียรอยู่กลับแตกซ่านและย้อนกลับเข้าหาเจ้าของในทันที
ตูม!
เสียงระเบิดจากการควบคุมมานาผิดพลาดดังสนั่น คาร์ลอสกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะทรุดลงกับพื้นด้วยความงุนงง ลานประลองตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกคนต่างตกตะลึงกับการตัดสินใจที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังของเรย์
"การดัดแปลงจังหวะก้าว ไม่ใช่สกิลเอาตัวรอดครับ... แต่มันคือสกิลกะระยะเพื่อทำลายจุดศูนย์กลางของศัตรู" เรย์เอ่ยเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาคู่ต่อสู้ที่กำลังหอบหายใจอย่างหนัก
"นาย... นายซ่อนฝีมือไว้มากแค่ไหนกันแน่" คาร์ลอสถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยื่นมือไปฉุดคาร์ลอสขึ้นมา แต่ในวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน สัญญาณเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างรุนแรง จนเรย์ต้องชะงัก
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมระดับ SSS กำลังแทรกซึมเข้าสู่ระบบประลอง!]
[คำเตือน: บอสลับ 'ผู้เฝ้ามองในเงามืด' เริ่มกระบวนการปรากฏตัวจากการบิดเบี้ยวของมิติตรงหน้าคุณ...]
บรรยากาศรอบลานประลองที่เคยอบอุ่นกลับกลายเป็นเย็นเยียบขึ้นมาทันที เงาสีดำสนิทที่ไม่ได้มาจากใครเลยเริ่มก่อตัวขึ้นหลังแผ่นหลังของคาร์ลอส มันขยายตัวเหมือนหมึกที่หยดลงในน้ำ เรย์สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจนแทบหายใจไม่ออก
เซร่าที่เคยนิ่งเฉย เปลี่ยนท่าทีเป็นเคร่งขรึมทันที เธอพุ่งตัวลงมาจากขอบสนาม ดวงตาของเธอฉายแววหวาดหวั่นที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน
"ถอยออกมา เรย์! นั่นไม่ใช่บั๊กของระบบ... แต่มันคือสิ่งที่มีคนจงใจปลุกให้ตื่นขึ้นมาเพื่อกำจัดนายโดยเฉพาะ!"
ทว่า ยังไม่ทันที่เรย์จะได้ขยับตัว เสียงกรีดร้องของมิติที่ฉีกขาดก็ดังลั่น พร้อมกับกรงเล็บสีเงินวาววับที่พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า หมายจะปลิดชีพคาร์ลอสที่ยังตั้งตัวไม่ติดไปพร้อมกับตัวเขา
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรย์มาจนถึงบรรทัดนี้ครับ แล้วพบกันในตอนถัดไป - อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
ดันเจี้ยนหน้าโรงเรียนดันมีระบบสุ่มสกิลโกงแบบนี้ ผมเลยกลายเป็นตัวตึงไม่รู้ตัว•ตอนที่ 11
ทักษะที่ถูกลืมคืออาวุธสังหาร
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดันเจี้ยนหน้าโรงเรียนดันมีระบบสุ่มสกิลโกงแบบนี้ ผมเลยกลายเป็นตัวตึงไม่รู้ตัว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!