เบื้องหลังผู้อำนวยการผู้ใจดี

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคลุ้งตลบอบอวลอยู่ในโพรงจมูก จนแทบแยกไม่ออกว่ากลิ่นใดมาจากซากอสูรตรงหน้า หรือกลิ่นใดมาจากหยาดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผมของเรย์ ดวงตาสีแดงฉานคู่มหึมาที่เพิ่งลืมตาตื่นขึ้นจากความมืดมิดเบื้องลึกของรอยแยกมิติ ส่งแรงกดดันมหาศาลชนิดที่ทำให้อากาศรอบตัวอัดแน่นจนกลายเป็นของเหลวหนืดหนับ ทุกย่างก้าวที่มันขยับขับเคลื่อนร่างมหึมาออกAมาจากความว่างเปล่า ทำให้พื้นหินแกรนิตของโถงดันเจี้ยนสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว "อย่าขยับเด็ดขาด..." เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เฉียบขาดดังมาจากด้านข้าง เซร่าทรรศน์ตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าขาวเนียนของอาจารย์สาวผู้เย็นชาซีดเผือดจนไร้สีเลือด มือเรียวบางที่ถือไม้เท้าเวทมนตร์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกยามเมื่อจ้องมองไปยังสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ในฐานะอาจารย์จากแผนกเวทมนตร์ต้องห้าม เธอผ่านสนามรบและเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับภัยพิบัติมานักต่อนัก แต่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าในเวลานี้... มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นตามธรรมชาติจากวัฏจักรของดันเจี้ยนทั่วไป มันคือ "ลูกผสม" ระหว่างมนุษย์และอสูรเงาโบราณ ร่างกายท่อนบนมีโครงสร้างคล้ายคลึงกับมนุษย์กลายพันธุ์ กล้ามเนื้อปูดโปนอัดแน่นด้วยเส้นเลือดสีดำที่เต้นตุบๆ ผิวหนังบางส่วนถูกปกคลุมด้วยเกล็ดสีนิลกาฬ และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ แววตาคู่นั้นไม่ได้มีสัญชาตญาณดิบเถื่อนของสัตว์ป่า แต่มันเต็มไปด้วย "ความแค้น" และ "สติปัญญา" อันบิดเบี้ยว เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันปราดเปรื่องทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อประเมินสถานการณ์ รอบตัวเขา นักเรียนคนอื่นๆ สิ้นสติไปหมดแล้วจากแรงกดดันระดับจิตวิญญาณ เหลือเพียงเขากับเซร่าที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ ทว่าในสายตาของระบบสุ่มสกิลโกงที่เชื่อมต่อกับจิตสำนึกของเขา ตัวอักษรสีแดงฉานกำลังกระพริบเตือนรัวเร็วจนน่าเวียนหัว [คำเตือนระบบ: ตรวจพบสิ่งมีชีวิตทดลองรหัส 'Chimera-X' ระดับภัยพิบัติขั้นสูง] [สถานะ: คลุ้มคลั่งและสูญเสียการควบคุมชั่วคราว] [คำแนะนำจากระบบ: หลีกเลี่ยงการปะทะตรง 100% หรือใช้ 'สกิลสุ่มระดับตำนาน' เพื่อพลิกสถานการณ์] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ภายในใจไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ ดันเจี้ยนหน้าโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ถูกควบคุมโดยระบบความปลอดภัยของสถาบันอย่างเข้มงวดมาโดยตลอด เหตุใดสัตว์ทดลองที่มีรหัสลับของมนุษย์ถึงหลุดรอดออกมาจากเขตหวงห้ามใต้ดินลึกสามร้อยเมตรได้? คำตอบเดียวที่เป็นไปได้... มี "คนใน" เป็นผู้เปิดประตูให้มันเข้ามา "เซร่าครับ" เรย์เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกใดๆ จนอาจารย์สาวข้างกายต้องหันมามองด้วยความประหลาดใจระคนทึ่งในความนิ่งสงบของเด็กหนุ่ม "เธอ... ไม่กลัวเลยหรือไง เรย์?" เซร่าถามเสียงสั่น พยายามรวบรวมมานานะในร่างกายเพื่อเตรียมพร้อมร่ายบทเวทป้องกันขั้นสูงสุด "ความกลัวไม่ได้ช่วยให้อายุยืนขึ้นหรอกครับอาจารย์" เรย์แย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสนุกสนาน แต่มันแฝงไปด้วยความเฉียบคมราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก "อีกอย่าง... ผมคิดว่าเราคงไม่ต้องเสียเวลาสู้กับมันหรอกครับ เพราะดูเหมือนว่า 'แขกไม่速เชิญ' กำลังจะเข้ามาเคลียร์พื้นที่แทนเราแล้ว" สิ้นคำพูดของเรย์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์ทางเข้าด้านหลัง ตามมาด้วยแสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์ที่สาดส่องเข้ามาในความมืด กลุ่มชายชุดคลุมสีเงินสนิทสวมหน้ากากอนูบิสปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับผู้อำนวยการโรงเรียนผู้เป็นที่เคารพรักของทุกคน—มาสเตอร์เวลล์ ที่เดินนำหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งรอยยิ้มใจดีที่เขามักจะใช้ต้อนรับเหล่านักเรียนในยามปกติอย่างสิ้นเชิง บรรยากาศในโถงดันเจี้ยนพลันเงียบสงัดลงทันที มีเพียงเสียงคำรามต่ำในลำคอของเจ้าอสูร Chimera-X เท่านั้นที่ยังคงดังสะท้อน มาสเตอร์เวลล์กวาดสายตามองสภาพความเสียหายรอบตัว ก่อนที่สายตาคู่คมกริบจะหยุดนิ่งอยู่ที่เรย์และเซร่า รอยยิ้มที่เคยอบอุ่นและใจดี บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่ชวนให้สันหลังวาบหวิว "ไม่นึกเลยนะว่า... จะมีหนูสกปรกสองตัวหลุดรอดเข้ามาถึงห้องทดลองลับชั้นใต้ดินแห่งนี้ได้" เสียงของผู้อำนวยการแก่ชราไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับทรงพลังจนกดทับแก้วหูของทุกคนให้สั่นสะเทือน เซร่าเบิกกว้างด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นใบหน้าของผู้อำนวยการ "ทะ... ท่านผู้อำนวยการ! นี่มันหมายความว่ายังไงคะ? ห้องทดลองใต้ดินนี่... หรือว่าข่าวลือเรื่องการทดลองมนุษย์กับสัตว์อสูรจะเป็นเรื่องจริง!" มาสเตอร์เวลล์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่าและไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง "ข่าวลือหรือ? เด็กน้อยเอ๋ย... ในโลกที่เต็มไปด้วยความอ่อนแอและการแก่งแย่งชิงดี การจะก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ไปสู่สิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบได้ มันจำเป็นต้องมี 'ราคา' ที่ต้องจ่ายเสมอ และโรงเรียนแห่งนี้... ก็คือแปลงเพาะพันธุ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด" ขณะที่เซร่ากำลังตกตะลึงจนพูดไม่ออก เรย์กลับก้าวเท้าขึ้นมาบังร่างของอาจารย์สาวไว้ครึ่งหนึ่ง สายตาของเขาสบตากับผู้อำนวยการอย่างไม่เกรงกลัว มือขวาแอบสัมผัสกับแหวนเวทมนตร์ในกระเป๋าเสื้อ ซึ่งระบบกำลังเตรียมพร้อมข้อเสนอทางเลือกอันตรายบางอย่างให้เขา "เป็นการลงทุนที่ยิ่งใหญ่มากเลยสินะครับ ผู้อำนวยการเวลล์" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน "ใช้ชื่อเสียงของสถาบันเวทมนตร์อันดับหนึ่ง บดบังเบื้องหลังอันเน่าเฟะของการสังเวยนักเรียนผู้บริสุทธิ์เพื่อสร้างกองทัพอสูรรับจ้าง... ถ้าเรื่องนี้หลุดรอดออกไปข้างนอก สภาเวทมนตร์คงไม่ปล่อยให้ท่านได้นอนตายอย่างสงบแน่" มาสเตอร์เวลล์หรี่ตาลง รังสีฆ่าฟันพวยพุ่งออกมาจากร่างชราภาพนั้นอย่างไร้การปิดบัง "ฉลาดเกินไปก็ใช่ว่าจะดีนะ เรย์... เด็กหนุ่มที่จู่ๆ ก็มีความสามารถโดดเด่นขึ้นมาอย่างไร้ที่มาที่ไปอย่างเธอนี่แหละ คือตัวอย่างชั้นดีของการทดลองที่หลุดรอด น่าเสียดาย... ที่วันนี้พวกเธอสองคนคงไม่ได้เดินออกไปจากที่นี่อีกแล้ว" สิ้นคำสั่งของผู้อำนวยการ หน่วยรบชุดคลุมเงินนับสิบคนก็ชูคธเวทมนตร์ขึ้นพร้อมกัน พลังเวทสีดำทมิฬนับสิบสายพุ่งตรงเข้ามาปิดล้อมทุกเส้นทางหนีราวกับกรงขังมรณะ เซร่าหน้าถอดสี เธอรู้ดีว่าในสภาพที่ถูกปิดล้อมและพลังเวทถูกกดดันด้วยบาตรอาคมเช่นนี้ โอกาสรอดแทบจะเป็นศูนย์ แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เรย์กลับหันมาส่งยิ้มให้เธอ เป็นยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอย่างประหลาด "อาจารย์ครับ... จับมือผมไว้แน่นๆ นะครับ" เรย์กล่าวเบาๆ ก่อนที่ดวงตาของเขาจะทอประกายแสงสีทองเจิดจ้าขึ้นวูบหนึ่ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกึกก้อง [ตรวจพบสถานการณ์คับขันระดับ SSS: เปิดใช้งาน 'สกิลพิเศษ: ข้ามขีดจำกัดชั่วคราว'] [เงื่อนไขผ่าน: ทำการเข้าถึงฐานข้อมูลลับของสถาบันสำเร็จ] [กำลังดาวน์โหลดเอกสารหลักฐานทั้งหมดเข้าสู่เครือข่ายภายนอก...] หน้าจอโปร่งใสสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเอกสารลับนับร้อยหน้าที่แสดงรายชื่อการทดลองมนุษย์และสัตว์อสูรปรากฏหราต่อหน้าต่อตาผู้อำนวยการและหน่วยรบทั้งหมด! มาสเตอร์เวลล์หน้าถอดสีเป็นครั้งแรก เขาร้องตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก "หยุดมัน! อย่าให้มันส่งข้อมูลออกไปได้เด็ดขาด!" ทว่า... ทุกอย่างสายเกินไปเสียแล้ว [การถ่ายโอนข้อมูลเสร็จสิ้น 100%] [ประกาศทั่วราชอาณาจักร: ข้อมูลความลับของสถาบันเวทมนตร์ถูกกระจายไปยังสภาเวทมนตร์และสื่อมวลชนทุกสำนักแล้ว] เรย์แย้มยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาคมกราบมองผู้อำนวยการผู้ใจดีที่บัดนี้ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด "ความลับของท่าน... ถูกเปิดโปงให้คนทั้งโลกได้รู้เรียบร้อยแล้วครับ ผู้อำนวยการเวลล์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของเรย์ด้วยดีเสมอมานะครับ