ศพปริศนาในห้องสมุดต้องห้าม

กลิ่นคาวเลือดที่ลอยอบอวลอยู่ท่ามกลางกลิ่นกระดาษเก่าและฝุ่นผงในหอสมุดต้องห้าม มันไม่ใช่กลิ่นสาบสางของหนังสือโบราณ แต่มันคือกลิ่นของ 'ชีวิต' ที่กำลังสูญสลาย "อย่าขยับ... ถ้าไม่อยากให้ละอองเวทมนตร์รอบตัวคุณฉีกกระชากแขนขาด" เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นดังขึ้นจากความมืด รินทร์หยุดฝีเท้าทันที ความเย็นวาบแล่นปราดจากกระดูกสันหลังสู่ปลายนิ้วมือ เขาไม่ได้กลัวตาย แต่เขากลัว 'ความผิดพลาด' ที่จะเกิดขึ้นหากเขาทำอะไรบุ่มบ่ามในสถานที่ซึ่งกฎฟิสิกส์และเวทมนตร์บิดเบี้ยวแห่งนี้ สายตาของรินทร์กวาดมองไปรอบห้องสมุดชั้นใต้ดินที่ถูกล็อกตายด้วยผนึกเวทมนตร์ระดับสูง แสงสลัวจากตะเกียงเวทมนตร์ที่กะพริบถี่ๆ เผยให้เห็นร่างหนึ่งที่ฟุบอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่ นั่นคือศาสตราจารย์มอร์แกน ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์เวทมนตร์ที่เพิ่งจะเรียกตัวเขามาพบเมื่อไม่กี่นาทีก่อน รินทร์ค่อยๆ หันกลับไปมองเซเลสที่ยืนห่างออกไปสามก้าว หญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มสีขาวสะอาดตาของสถาบันชนชั้นสูง ดวงตาของเธอคมกริบราวกับใบมีด และในมือของเธอกำลังร่ายวงเวทธาตุแสงที่สว่างวาบจนแสบตา "คุณมาทำอะไรที่นี่ เซเลส?" รินทร์ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความสงสัย "คำถามนี้ควรเป็นของฉันมากกว่า รินทร์" เซเลสลดระดับมือลงเล็กน้อย แต่ใบหน้ายังคงเรียบเฉย "คุณเป็นคนเดียวที่ได้รับจดหมายเชิญมาที่นี่ในยามวิกาล และคุณก็คือคนแรกที่ยืนอยู่หน้าศพอาจารย์ด้วยท่าทีที่ไม่ตกใจเลยสักนิด... หรือว่านี่คือ 'งานอดิเรก' ของนักเรียนทุนอย่างคุณ?" รินทร์ไม่ได้ตอบโต้ เขาเดินเลี่ยงผ่านเธอไปอย่างใจเย็น จังหวะการก้าวเท้าของเขาแม่นยำและมั่นคง สายตาจ้องเขม็งไปยังร่างของอาจารย์มอร์แกน เขาไม่ได้มองด้วยตาเปล่า แต่เขากำลังเปิดใช้งาน 'เนตรอาชญากร' ทันใดนั้น โลกของรินทร์ก็เปลี่ยนไป สีสันของความจริงค่อยๆ จางหาย กลายเป็นภาพขาวดำที่มีเส้นใยแห่งอดีตพุ่งผ่านหน้าเขาเหมือนกระแสน้ำไหลเชี่ยว นี่คือความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครในสถาบันแห่งนี้รู้—เขาสามารถมองเห็น 'ความทรงจำตกค้าง' ในที่เกิดเหตุได้ ภาพหลอนทางสายตาเริ่มก่อตัว... ศาสตราจารย์มอร์แกนไม่ได้ถูกสังหารโดยสัตว์ร้ายหรือนักฆ่าที่ไหน แต่เขากำลังคัดลอกบันทึกบางอย่างจากสมุดปกหนังสีดำสนิท ก่อนที่จะมีเงาสีทมิฬพุ่งทะลุออกมาจากกำแพงห้องสมุด แล้วกรีดกรายนิ้วลงบนลำคอของเขาอย่างแผ่วเบา รินทร์หายใจติดขัดเมื่อเห็นใบหน้าของฆาตกร... มันไม่ใช่ใครที่ไหน แต่มันคือเขาสัญลักษณ์ประจำตระกูลที่สลักอยู่บนแหวนที่ร่วงอยู่ข้างศพ "รินทร์? คุณเห็นอะไร?" เซเลสเดินเข้ามาใกล้ น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไปเป็นความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "อย่าเข้ามา!" รินทร์ตวาดเบาๆ พลางทรุดเข่าลงข้างศพ มือของเขาสั่นระริกขณะยื่นไปแตะที่ขอบโต๊ะ พลังของเนตรอาชญากรทำให้เขามองเห็นเหตุการณ์ชัดขึ้น เงาฆาตกรไม่ได้จากไปไหน แต่มันกำลังหมุนตัวกลับมามองที่รินทร์... ใช่ มันมองมาที่เขา ราวกับรู้ว่ามีใครบางคนกำลังแอบมองผ่านมิติเวลา *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวของรินทร์พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ระบบปฏิบัติการ: ตรวจพบเหตุการณ์ฆาตกรรมระดับวิกฤต] [ภารกิจ: ค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่หลังตราประทับตระกูลที่ถูกสวมรอย] [คำเตือน: ความลับของ 'หอพักเวทมนตร์' กำลังจะถูกเปิดเผย ผู้ถือครองเนตรอาชญากรถูกเป้าหมายหมายหัวแล้ว] [สถานะ: อันตรายระดับ SSS - ชีวิตของคุณคือเดิมพัน!] "เซเลส... ถอยออกไป!" รินทร์กัดฟันแน่นขณะเห็นเงาฆาตกรเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นจากความมืดในห้องสมุดที่ควรจะเงียบเชียบ ทว่าสิ่งที่รินทร์เห็นไม่ใช่คน แต่มันคือกระจกเงาที่สะท้อนภาพของเขาเองในชุดที่แตกต่างออกไป... อีกคนหนึ่งคือรินทร์ที่ถือมีดอาบเลือดด้วยใบหน้าเรียบเฉย และรินทร์คนนั้นก็กำลังขยับปากพูดโดยไม่มีเสียงว่า *'ยินดีต้อนรับสู่ความวิปลาสของแกเอง'* ก่อนที่รินทร์จะได้สติ ทันใดนั้นร่างของศาสตราจารย์มอร์แกนที่น่าจะตายไปแล้ว ก็ลุกขึ้นนั่งช้าๆ ผิวหนังบนใบหน้าของเขาลอกออกราวกับหน้ากากกระดาษ เผยให้เห็นกลไกเวทมนตร์ซับซ้อนที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ ดวงตาที่เป็นแก้วคริสตัลจ้องมองมาราวกับจะกลืนกินวิญญาณ เซเลสเบิกตากว้าง เธอรีบดึงดาบแสงออกจากความว่างเปล่า "รินทร์! นั่นไม่ใช่ศพ... นั่นคือหุ่นเชิดแห่งความทรงจำ! เรากำลังโดนกับดัก!" ความเงียบงันในห้องสมุดถูกทำลายลงด้วยเสียงหัวเราะเยาะที่ไม่ได้มาจากมนุษย์ และในจังหวะที่หุ่นเชิดนั้นยกมือขึ้นชี้มาที่รินทร์ ประตูห้องสมุดที่เคยปิดตายก็ถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับเสียงกัมปนาทของเวทมนตร์ที่รุนแรงจนกำแพงหินสั่นสะเทือน บุคคลในชุดคลุมสีเงินยาวก้าวเข้ามาด้วยแววตาที่เย็นชาจนน่าสะพรึงกลัว "เอาล่ะ... เด็กน้อยทั้งสองคน" ผู้มาใหม่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายรินทร์แข็งตัว "ใครเป็นคนบอกพวกเจ้าว่า... การเห็นความจริงในที่แห่งนี้ คือเรื่องที่ได้รับอนุญาต?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในแฟ้มคดีแรกนี้ แล้วเรามาพบกับความจริงในตอนถัดไปครับ แฟ้มคดีลับ007