ศึกแรกที่ไซต์งาน

เสียงเครื่องจักรกลหนักแผดเสียงคำรามสะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งพื้นคอนกรีตดิบเปลือยของโครงการแลนด์มาร์กพันล้าน แต่สิ่งที่ดังกลบาดหูยิ่งกว่ากลับไม่ใช่เสียงของเหล็กกล้าหรือเครื่องยนต์ หากเป็นเสียงประกาศิตที่เฉียบคมราวกับใบมีดโกนของวิศวกรสาวที่ยืนกอดอกอยู่หน้าแนวเขตกั้นอันตราย "สั่งหยุดงานเดี๋ยวนี้! ฉันบอกให้พวกคุณดับเครื่องจักรทั้งหมดทันที!" ร่างเพรียวระหงในชุดยูนิฟอร์มวิศวกรสีเข้ม หมวกนิรภัยสีขาวสวมครอบเรือนผมยาวที่มัดรวบไว้อย่างทะัดทะแมง เธอก้าวฉับๆ เข้าไปขวางหน้าแบ็คโฮลั่มยักษ์ที่กำลังตักดินด้วยท่าทีหมิ่นเหม่ต่อความปลอดภัย ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวและดุดันจนคนควบคุมรถถึงกับต้องรีบดึงคันโยกหยุดเครื่องด้วยความตกใจ พริม พริมา ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเกี่ยวกับชีวิตและความปลอดภัยของคนงานนับร้อยชีวิตที่ต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ในไซต์งานห่วยๆ แห่งนี้ โครงสร้างฐานรากโซน C มีรอยร้าวขนาดใหญ่ที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าจากการเร่งรีบถมดินเพื่อทำยอดตามคำสั่งของผู้บริหารระดับสูง และเธอจะไม่ยอมเซ็นอนุมัติเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกด้วยการตกงานก็ตามที "เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงสั่งหยุดงานวะ!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจตะโกนแทรกเสียงลมตีเข้ามา พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเนื้อดีที่ดูขัดตาอย่างสิ้นเชิงกับบรรยากาศฝุ่นตลบอบอวล คินน์ ภควัต ก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ด้วยความหงุดหงิดระคนดูแคลน เขาคือซีอีโอหนุ่มผู้กุมบังเหียนอาณาจักรหมื่นล้าน และเกลียดคำว่า "ความล่าช้า" ยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก พริมหันขวับไปเผชิญหน้ากับผู้บริหารหนุ่มทันที เธอไม่สะทกสะท้านกับรัศมีอำนาจเงินตราที่อีกฝ่ายแผ่ออกมาเลยแม้แต่น้อย เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวเขาในระยะที่ห่างกันเพียงคืบ เชิดหน้าขึ้นสบตาคมกริบคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว "คุณเป็นใครไม่ทราบ ถึงได้กล้าเดินเข้ามากลางไซต์งานโดยไม่ใส่หมวกนิรภัย แถมยังทำหน้าหงุดหงิดใส่ความปลอดภัยของคนอื่นแบบนี้!" พริมสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความฉุนเฉียวชัดเจน คินน์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างประหลาดใจ น้อยครั้งนักที่จะมีมนุษย์เพศหญิงหน้าไหนกล้าใช้น้ำเสียงแข็งกระด้างใส่เขาแบบนี้ แถมยังกล้าต่อว่าเขาต่อหน้าลูกน้องนับสิบชีวิต เขากวาดสายตามองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาเหยียดหยามเล็กน้อย "ผมคือคนที่จ่ายเงินเดือนให้พวกคุณ และผมก็คือประธานบริหารของที่นี่... พริม พริมา ใช่ไหม? หัวหน้าวิศวกรผู้แสนจะ 'เรื่องมาก' ที่เลขาฯ ของผมรายงานถึงบ่อยๆ" คินน์เน้นเสียงทีละคำอย่างเย้ยหยัน ใบหน้าหล่อเหลาได้รูปบึ้งตึงขึ้นเมื่อเห็นว่าแผนการเทเทปูนฐานรากในวันนี้ต้องสะดุดลงเพราะผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว "รู้ไหมว่าการสั่งหยุดงานของคุณ ทำให้บริษัทเสียหายวินาทีละเท่าไหร่?" "แล้วถ้าตึกถล่มลงมาทับคนงานตายเป็นเบือ บริษัทของคุณจะหาเงินมาซื้อชีวิตพวกเขากลับคืนมาได้ไหมคะ ท่านประธานผู้ประเสริฐ!" พริมสวนกลับทันควันโดยไม่ต้องคิด เสียงหวานแต่เฉียบคมราวดาบอาบยาพิษกระแทกใจคนฟังเต็มๆ เธอชี้มือไปยังรอยร้าวบนคานคอนกรีตที่เริ่มขยายวงกว้าง "ดูนี่ซะ! คุณเร่งรัดผู้รับเหมาให้ลดขั้นตอนการบ่มคอนกรีตเพื่อให้ทันกำหนดเปิดพรีเซลล์บ้าบอของคุณ โดยไม่สนเลยว่าดินตรงนี้มันทรุดตัว คุณเอาชีวิตคนมาแลกกับตัวเลขกำไรในกระดาษงั้นเหรอคะ?" บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่งลงชั่วขณะ ลูกน้องและคนงานต่างพากันกลืนน้ำลายเอื้อมระอากับความกล้าหาญ (หรือบ้าบิ่น) ของวิศวกรสาวที่กล้าเปิดศึกตบหน้าซีอีโอหนุ่มกลางกองฝุ่นแบบนี้ คินน์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความโกรธพุ่งพล่านขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ ตั้งแต่เขาก้าวขึ้นมานั่งแท่นบริหาร ไม่มีใครหน้าไหนกล้าท้าทายอำนาจของเขาต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้มาก่อน ร่างสูงก้าวประชิดตัวเธอจนพริมต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่ดวงตากลมโตยังคงแข็งกร้าวไม่ยอมแพ้ "นี่คุณ... กล้าดีมากนะที่มาสั่งสอนผม" คินน์โน้มใบหน้าลงมาหา กระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำตมที่เต็มไปด้วยความคุกคาม "ผมให้เวลาคุณสิบนาที เซ็นอนุมัติให้เดินเครื่องต่อซะ ไม่อย่างนั้น... คุณจะได้รู้ว่าการตกงานอย่างไร้แผ่นดินจะอยู่นั้นมันรสชาติเป็นยังไง" พริมแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยประกายแวววาวด้วยความท้าทาย เธอหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงออกจากกระเป๋าเสื้อยูนิฟอร์ม แล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตานักล่าของเขา "คุณจะไล่ฉันออกก็เชิญค่ะ! เพราะต่อให้คุณเอาเงินมากองตรงหน้าฉันเป็นภูเขาเลิก ฉันก็ไม่มีวันเอาลายเซ็นของวิศวกรไปแลกกับชีวิตคนเด็ดขาด!" ในวินาทีที่ศึกปะทะคารมกำลังระอุถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของคินน์ก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความตึงเครียด เขาผละสายตาจากใบหน้าดื้อรั้นของวิศวกรสาวอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนจะกดรับสายด้วยมือเดียว ใบหน้าที่บึ้งตึงอยู่แล้วกลับยิ่งถมึงทึงลงไปอีกเมื่อได้ยินเสียงปลายสายรายงาน "ว่าไงนะ รินรดา? ...คุณพูดว่าอะไรนะ!" พริมยืนกอดอกมองท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของซีอีโอหนุ่มด้วยความสงสัย ขณะที่คินน์หน้าซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อได้รับข่าวร้ายจากคู่แข่งทางธุรกิจที่กำลังฮุบหุ้นส่วนสำคัญไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เขามัวแต่มาเสียเวลากับเรื่องหน้างาน "ท่านประธานครับ..." มาร์ค เลขาฯ มือขวาที่เพิ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาแทรกกลางวง พร้อมกับหน้าจอแท็บเล็ตในมือที่แสดงกราฟราคาหุ้นดิ่งเหว "เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... โครงการคู่แข่งทางฝั่งตระกูลรินรดาเพิ่งประกาศเปิดตัวโครงการชนเรา แถมพวกเขายังได้สิทธิ์ถือครองที่ดินโซน A ที่เรากำลังเจรจาอยู่ไปแบบสดๆ ร้อนๆ แล้วครับ!" คินน์นิ่งงันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนแค้นเคือง แผนการทั้งหมดของเขากำลังถูกตลบหลังอย่างเจ็บแสบ และคนที่รู้ข้อมูลวงในระดับนี้มีเพียงไม่กี่คนในบริษัทเท่านั้น! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ไอศกรีมมินต์ช็อก" เสมอมานะคะ!