เงินไม่สามารถซื้อทุกอย่าง

เสียงกระดาษราคาแพงถูกฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยดัง 'แคว่ก' สะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานหรูหราอลังการที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำและทอง เศษกระดาษสีขาวร่วงหล่นลงราವಿกับหิมะโปรยปรายลงบนพื้นพรมขนสัตว์เนื้อนุ่ม ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง คินน์ ภควัต CEO หนุ่มผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของอาณาจักรธุรกิจพันล้าน นิ่งงันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนแค้นเคือง แผนการทั้งหมดของเขาที่วางไว้ในกระดาษแผ่นนั้นกำลังถูกตลบหลังอย่างเจ็บแสบ และคนที่รู้ข้อมูลวงในระดับนี้มีเพียงไม่กี่คนในบริษัทเท่านั้น! "คุณกล้ามากนะ พริมา" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความกรุ่นโกรธ คินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทแบรนด์ดังโน้มตัวลงมาประชิดโต๊ะทำงาน ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ "รู้ไหมว่าใบสั่งงานแผ่นนั้น มูลค่ามันเท่าไหร่? และคุณกำลังทำลายโอกาสทองเดียวที่จะกู้หน้าโปรเจกต์นี้ของบริษัท!" พริม พริมา ยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้ารูปไข่เชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวและเย้ยหยันในคราเดียวกัน เธอมองชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลตรงหน้า ราวกับเขาเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้า ไม่ใช่ซีอีโอผู้ทรงอำนาจที่ใครๆ ต่างพากันก้มหัวให้ "เงินพันล้านของคุณเก็บไว้ใช้ซื้อความสุขจอมปลอมเถอะค่ะท่านประธานคินน์" พริมเอ่ยเสียงเรียบ เย็นเยียบ และบาดลึก "แต่ศักดิ์ศรีและความปลอดภัยของคนงานหน้าไซต์งานก่อสร้าง... เงินหน้าเลือดของคุณไม่มีปัญญาซื้อได้หรอก!" คำพูดนั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองเพลิง คินน์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนที่ขมับและสันมือ เขาก้าวเท้าฉับๆ เข้าประชิดตัวหญิงสาวในพริบตาเดียว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความอันตรายพุ่งเข้าปะทะจมูก พริมไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว เธอเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ แม้ส่วนสูงจะน้อยกว่า แต่รัศมีแห่งความพยศในตัวเธอกลับไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยแม้แต่น้อย "ปากกล้าดีนี่ พริมา" คินน์โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้าที่ข้างแก้มของเธอ "คิดว่ามีใครหนุนหลังอยู่ข้างหลังถึงกล้าลองดีกับฉัน? รินรดาเหรอ? หรือว่าพวกบอร์ดบริหารแก่ๆ พวกนั้นที่จ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้ฉันอยู่?" พริมแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสมเพชระคนเยาะเย้ย "อย่าเอาความคิดสกปรกและหวาดระแวงของคุณมาตัดสินคนอื่นค่ะ! ดิฉันทำเพื่อความถูกต้อง ไม่ได้เล่นเกมการเมืองสกปรกเหมือนที่คุณกับยัยคุณรินรดาอะไรนั่นกำลังแย่งชิงอำนาจกันอยู่หรอกนะ" คำว่า 'รินรดา' หลุดออกมาจากปากของวิศวกรสาว ทำเอาแววตาของคินน์วูบไหวไปชั่วเสี้ยววินาที ข้อมูลวงในระดับที่รู้ว่าบริษัทคู่แข่งอย่างตระกูลรินรดากำลังแทรกซึมเข้ามาฮุบโครงการนี้ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้... และหนึ่งในนั้นคือคนที่นั่งอยู่ในห้องนี้เมื่อชั่วโมงก่อน รินรดาเข้ามาหาเขา เสนอตัวช่วย และทิ้งหลักฐานบางอย่างไว้ให้เขาเอามาบีบพริมให้เซ็นรับรองโครงการที่มีความเสี่ยงสูงนี้ แต่พริมกลับรู้ทัน... แถมยังฉีกมันทิ้งอย่างไร้เยื่อใย! "คุณรู้เรื่องข้อตกลงระหว่างฉันกับรินรดาได้ยังไง?" คินน์หรี่ตาลงอันตราย น้ำเสียงกดต่ำลงจนน่ากลัว "โลกนี้ไม่มีความลับหรอกค่ะท่านประธาน ถ้าคุณฉลาดพอที่จะมองข้ามตัวเลขผลกำไรในกระดาษ แล้วก้าวลงมาดูหน้างานจริงๆ สักนิด คุณก็จะเห็นว่า 'มิตร' ที่คุณกำลังร่วมมือด้วย มันกำลังจะเอามีดมาแทงข้างหลังคุณอยู่แล้ว!" พริมตอกกลับอย่างไม่ลดละ เธอจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของเขา ราวกับพยายามจะปลุกสติชายหนุ่มผู้มืดบอดเพราะอำนาจเงินตรา มาร์ค เลขาฯ มือขวาที่ยืนหลบมุมอยู่เงียบๆ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่เคยเห็นใครหน้าไหนกล้าต่อปากต่อคำกับเจ้านายหนุ่มผู้เผด็จการคนนี้ได้นานขนาดนี้ แถมยังพูดจาแทงใจดำจนซีอีโอผู้ไร้พ่ายถึงกับอึ้งพูดไม่ออก บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นจนแทบจะระเบิด คินน์ขบกรามแน่น ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกประหลาดใจและสับสน เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ปฏิเสธเงินก้อนโตและอำนาจที่เขายื่นให้ได้อย่างเด็ดเดี่ยวขนาดนี้ ผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาหาเขาต่างก็หวังเกาะชายผ้าเหลือง ตักตวงผลประโยชน์ หรือไม่ก็เอาอกเอาใจเพื่อหวังตำแหน่ง แต่พริมา... วิศวกรสาวผมรวบตึง แต่งตัวทะมัดทะแมงด้วยชุดช็อปเปื้อนฝุ่นคนนี้ กลับเหยียบย่ำความปรารถนาดี (ในแบบฉบับเผด็จการของเขา) จนไม่เหลือชิ้นดี "คุณคิดว่าตัวเองแน่มากสินะ พริมา" คินน์ยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษซึ่งมักจะใช้สยบลูกน้องและคู่แข่งมานักต่อนัก "ในเมื่อคุณเลือกที่จะฉีกใบสั่งงาน และไม่ยอมรับข้อเสนอดีๆ จากฉัน งั้นเรามาดูกันว่า... คุณจะทนอยู่ในบริษัทนี้ได้อีกสักกี่น้ำ!" พริมเชิดหน้าขึ้น รอยยิ้มท้าทายผุดขึ้นที่ริมฝีปากบาง "เชิญตามสบายเลยค่ะท่านประธาน อยากจะไล่ออก พักงาน หรือเอาตำรวจมาจับดิฉันข้อหาขัดคำสั่งก็เชิญ! แต่อย่าลืมนะว่า... ถ้าไม่มีวิศวกรบ้าๆ อย่างดิฉันคอยคุมหน้างาน ตึกระฟ้ามูลค่าหมื่นล้านของคุณ ก็คงกลายเป็นกองอิฐพังๆ ที่รอวันถล่มทับหัวคุณลงมานั่นแหละค่ะ!" พูดจบ พริมก็หมุนตัวกลับหลังหันอย่างสง่างาม ไม่รอให้ประธานหนุ่มจอมเผด็จการได้เอבคำรามอะไรออกมาอีก เธอเดินสาวเท้าก้าวออกไปจากห้องทำงานด้วยท่าทีที่มั่นอกมั่นใจ ทิ้งให้คินน์ยืนกำหมัดแน่น มองตามแผ่นหลังบางนั้นด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ทั้งโกรธ ทั้งแค้น... และลึกๆ แล้ว หัวใจข้างในกลับเต้นระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน "ท่านครับ..." มาร์คเอ่ยเสียงเบาหวิวเมื่อเห็นเจ้านายยังคงยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม "จะให้ผมจัดการส่งเรื่องพักงานเธอเลยไหมครับ?" คินน์ยังไม่ทันได้ตอบคำถาม เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พร้อมกับภาพถ่ายวงจรปิดจากไซต์งานก่อสร้างหลัก ภาพที่ปรากฏทำเอาเลือดในกายของคินน์เย็นเฉียบลงในพริบตา! เสาหลักของโครงสร้างโซน C เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ และมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังพยายามรื้อถอนค้ำยันออกไปอย่างมีลับลมคม in โดยมีรถหรูตราสัญลักษณ์ของตระกูลรินรดาจอดรอรับอยู่ด้านหน้าไซต์งาน! ดวงตาสีมืดสนิทของคินน์หรี่แคบลง ความจริงบางอย่างกระแทกเข้ากลางหน้าอกอย่างจัง พริมไม่ได้โกหก... และคนที่กำลังจะฉิบหายไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอาณาจักรพันล้านของเขาเอง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาอ่านตอนนี้นะคะ ขอให้สนุกกับความฟินและความสะใจที่กำลังจะระเบิดขึ้นในตอนหน้าค่ะ!