ล็อกอินสู่โลกใบใหม่

"ถ้านายยังกล้ากดส่งคำขอร่วมปาร์ตี้มาอีกรอบ ฉันสาบานเลยว่าจะกดรีพอร์ตข้อหาคุกคามระบบประสาทนะเซน!" เสียงตะโกนแหลมสูงของคีย์ดังลั่นผ่านเฮดเซต ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องเช่าแคบๆ ที่มีเพียงแสงสีฟ้าจากจอโฮโลแกรมส่องกระทบใบหน้าของเซน ชายหนุ่มแสยะยิ้มที่มุมปาก นิ้วเรียวยาวเคาะบนโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ ขณะที่สายตาจับจ้องไปที่หน้าต่างข้อความสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาเตือนถึง 'ความล้มเหลว' ของการสมัครเข้ากิลด์ยักษ์ใหญ่อย่าง ‘เอเทอร์นอล’ "คีย์ นายก็รู้ว่ากิลด์พวกนั้นมันมองแค่ค่าสเตตัสตั้งต้น" เซนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับไม่ได้รู้สึกรู้สาต่อการถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ถ้าเราไม่ลองทำอะไรที่มัน 'แหกคอก' ตั้งแต่วันแรก โลกที่กำลังจะก้าวเข้าไปก็คงเป็นแค่ทางเดินราบเรียบที่รอเวลาให้เราตกเหวตายอยู่ดี" "แหกคอกเหรอ? นายเรียกการเลือกอาชีพพรีสต์ในเกมที่เน้นดวลเดี่ยวว่าแหกคอกรึไง!" เซนไม่ตอบ เขาเพียงแค่สวมอุปกรณ์เชื่อมต่อประสาทสัมผัส (VR-Gear) รุ่นล่าสุดลงบนขมับ ความเย็นของโลหะที่แนบกับผิวหนังชวนให้รู้สึกสั่นสะท้านเล็กน้อย นี่ไม่ใช่แค่เกม มันคือ 'อาซูร่า ออนไลน์' โลกใบใหม่ที่เหล่าผู้คนยอมทิ้งชีวิตจริงเพื่อไปแสวงหาอำนาจ และเขาก็พร้อมแล้วที่จะเข้าไปปั่นป่วนให้โลกใบนี้จดจำชื่อของเขา *ยินดีต้อนรับสู่ อาซูร่า ออนไลน์... กำลังโหลดข้อมูลผู้เล่น...* กลิ่นอายของโอโซนและไอแดดจางๆ ปะทะเข้าที่ปลายจมูก ทันทีที่ลืมตาขึ้น เซนพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่กลางจัตุรัสหลักของเมืองเริ่มต้น ผู้คนนับพันในชุดเริ่มเกมสีขาวสะอาดกำลังวิ่งวุ่น บ้างก็ตื่นเต้นกับร่างกายใหม่ บ้างก็ตะโกนหาเพื่อนพ้อง แต่ท่ามกลางความโกลาหลนั้น เซนกลับยืนนิ่ง สายตาของเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เขาตรวจสอบสถานะหน้าต่างผู้เล่นอย่างรวดเร็ว—อาชีพ: พรีสต์—นั่นคือสิ่งที่เขาเลือก แต่ทว่า... สกิลติดตัว (Passive Skill) ที่ควรจะเป็น ‘การเพิ่มพลังฟื้นฟู’ กลับขึ้นแสดงตัวอักษรสีทองอร่ามผิดปกติ [ชื่อสกิล: บัฟกวนโอ๊ย (Passive)] [รายละเอียด: ทุกการร่ายสกิลบัฟของท่าน จะส่งผลให้เป้าหมายได้รับสถานะ ‘มึนงงชั่วขณะ’ หรือ ‘สับสนทิศทาง’ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของตัวท่านเอง] เซนเบิกตากว้าง หัวเราะหึในลำคอ "บัฟสายปั่นงั้นเรอะ? นี่มันของเล่นชัดๆ" ในจังหวะนั้นเอง คีย์ที่เพิ่งล็อกอินเข้ามาในร่างอัศวินร่างกำยำก็เดินดุ่มๆ เข้ามาหาเขา ใบหน้าของคีย์ดูเคร่งเครียดกว่าปกติ "เซน... นายเห็นนั่นไหม?" คีย์บุ้ยปากไปทางกลุ่มคนที่กำลังรุมล้อมชายหนุ่มผู้สวมชุดเกราะประดับลวดลายหรูหรา ใบหน้าของคนผู้นั้นเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับฉายแววเย่อหยิ่งอย่างปิดไม่มิด ‘ลูเซียน’ หัวหน้ากิลด์ ‘เอเทอร์นอล’ กำลังคัดเลือกคนเข้ากิลด์ด้วยวิธีที่โหดร้ายที่สุด ใครก็ตามที่แสดงพลังได้ไม่ถึงเกณฑ์ จะถูกคนของเขาไล่ต้อนออกนอกเขตเมืองและ ‘ฆ่าทิ้ง’ ตั้งแต่เลเวลหนึ่งเพื่อความสะใจ "ไอ้นั่นไงที่นายเรียกว่ามันสมองของกิลด์" คีย์กระซิบ เสียงสั่น "ถ้ามันเห็นเราที่นี่ มีหวังได้โดนเชือดโชว์คนทั้งเซิร์ฟเวอร์แน่" เซนมองลูเซียนที่กำลังใช้ดาบกดลงบนไหล่ของผู้เล่นหน้าใหม่คนหนึ่งอย่างเย็นชา หัวใจของเซนเต้นแรง ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่ถูกกระตุ้นขึ้นมา เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่คีย์คาดไม่ถึง เซนเดินตรงเข้าไปในกลุ่มคนเหล่านั้น ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้เล่นที่มองมาด้วยความงุนงง "นี่คุณ" เซนทักขึ้น น้ำเสียงก้องกังวาน "ดูเหมือนพลังของคุณจะเน้นไปที่ความรุนแรงมากไปหน่อยนะครับ สนใจรับ 'บัฟ' เพิ่มประสิทธิภาพหน่อยไหม?" ลูเซียนหยุดชะงัก หันมามองเซนด้วยสายตาที่เปรียบดั่งมองเศษฝุ่น "พรีสต์กระจอกๆ อย่างแกมีสิทธิ์อะไรมาเสนอหน้า? ไสหัวไปก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่ให้แกได้เล่นเกมนี้อีก" เซนไม่ถอยหลัง แต่เขากลับยิ้ม ยิ้มที่ดูไร้พิษสงแต่น่าขนลุก "ถ้าอย่างนั้น... ผมขอให้คุณ 'โชคดี' กับการเคลื่อนไหวในนาทีนี้ก็แล้วกัน" เซนดีดนิ้วเพียงเบาๆ สกิล ‘บัฟกวนโอ๊ย’ ทำงานทันที แสงสีชมพูประหลาดพุ่งเข้าใส่ลูเซียน ร่างของหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่กระตุกวูบ ก่อนที่ท่าทางองอาจจะเปลี่ยนไปเป็นความโงนเงนอย่างควบคุมไม่ได้ ลูเซียนพยายามจะก้าวเท้า แต่กลับสะดุดขาตัวเองจนล้มหน้าคว่ำกลางจัตุรัสท่ามกลางเสียงหัวเราะที่อั้นไม่อยู่ของฝูงชน ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลูเซียนยันตัวขึ้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัด "แก... แกทำอะไร!" แต่ก่อนที่ลูเซียนจะได้ชักดาบออกมา สัญญาณเตือนภัยของระบบก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งเมืองพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำที่ยืนอยู่บนยอดตึกสูง ร่างนั้นโยนสิ่งของบางอย่างลงมาที่แท่นบูชาใจกลางจัตุรัส มันคือหัวกะโหลกสีเงินที่มีดวงตาส่องแสงสีแดงฉาน เสียงระบบดังขึ้นในหัวของผู้เล่นทุกคนพร้อมกัน: *ประกาศจากผู้พัฒนา: กิจกรรม ‘วิกฤตการณ์โลกันตร์’ เริ่มต้นขึ้นแล้ว... ไม่มีใครสามารถล็อกเอาต์ออกได้จนกว่าจะจัดการ ‘เจ้าแห่งความโกลาหล’ ได้สำเร็จ... หากตาย... ข้อมูลตัวละครทั้งหมดจะถูกลบถาวร* เซนหันไปมองคีย์ที่หน้าซีดเผือด ก่อนจะมองกลับไปที่ลูเซียนที่ตอนนี้กลายเป็นเป้าหมายของมอนสเตอร์ระดับบอสที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นจากใต้พื้นดิน "คีย์" เซนเอ่ยเสียงเรียบ "ดูเหมือนปาร์ตี้แรกของเรา... จะเริ่มเร็วกว่าที่คิดนะ" แล้วร่างมหาศาลของอสูรกายก็พุ่งเข้าใส่ลูเซียนอย่างไม่รีรอ ทิ้งให้เซนยืนมองหายนะตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่เริ่มบิดเบี้ยวมากกว่าเดิม หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้รีดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นจนหยุดอ่านไม่ได้นะคะ!