การเข้าถึงข้อมูลวงใน

"รินรดาไม่ได้เป็นคนทำ... ธันวาต่างหากที่เป็นคนบงการ" ผมพึมพำกับตัวเองขณะจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงผลลายเซ็นดิจิทัลของรินรดาบนเอกสารกู้ยืมเงินก้อนโต เส้นสายเหล่านั้นดูเผินๆ เหมือนของเธอไม่ผิดเพี้ยน แต่หากเพ่งมองผ่านเลนส์แห่งความทรงจำที่ผมสั่งสมมาจากการวิเคราะห์ข้อมูลนับหมื่นฉบับในชาติก่อน ผมจะพบความผิดปกติที่ซ่อนอยู่ใต้พิกเซลที่บิดเบี้ยวเพียงไม่กี่จุด "กวิน... คุณกำลังทำอะไรอยู่? ทำไมสีหน้าคุณดูเคร่งเครียดขนาดนั้น?" เสียงของรินรดาที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของผม ทำให้ผมต้องรีบกดปุ่มคีย์ลัดปิดหน้าจออย่างรวดเร็ว ผมหันไปมองเธอ สายตาของเธอในตอนนี้ดูใสซื่อและจริงใจเกินกว่าจะเป็นคนที่ทรยศผมได้ลงคอ แต่อย่าลืมสิครับว่าในโลกธุรกิจที่ผมเคยผ่านมา ความจริงใจมักเป็นเพียงหน้ากากที่สวยงามที่สุด "ไม่มีอะไรครับริน แค่กำลังเช็กกราฟหุ้นตัวหนึ่งที่กำลังจะเกิดสัญญาณกลับตัวทางเทคนิคแบบ 'Hidden Divergence' อยู่น่ะครับ" ผมตอบพลางคลี่ยิ้มบางๆ ที่ดูเป็นธรรมชาติที่สุด รินรดาเดินเข้ามาใกล้ มือเรียวสวยของเธอแตะลงบนโต๊ะทำงาน เธอมองจ้องเข้าไปในดวงตาของผมเหมือนต้องการค้นหาความลับบางอย่าง "การเทรดหุ้นมันเป็นแค่เกมตัวเลข แต่สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่... มันไม่ใช่แค่การเทรดหุ้นแล้วใช่ไหมกวิน? คุณกำลังไล่ล่าใครบางคนอยู่หรือเปล่า?" ผมเงียบไปครู่หนึ่ง จังหวะหัวใจเต้นจังหวะเดียวกับความผันผวนของตลาดหุ้นที่ผมกำลังเฝ้าดูอยู่บนจอสำรอง ผมตัดสินใจก้าวข้ามผ่านความลังเล "ผมกำลังไล่ล่าความจริงครับริน และบางครั้ง ความจริงมันก็น่ากลัวกว่าการขาดทุนในพอร์ตเสียอีก" ผมหันกลับไปที่หน้าจอหลักอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวรัวบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว โปรแกรมวิเคราะห์กราฟขั้นสูงที่ผมพัฒนาขึ้นเองเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาลจากการไหลเข้าออกของกระแสเงินทุนในตลาดฟิวเจอร์ส นี่ไม่ใช่แค่การอ่านกราฟแท่งเทียนธรรมดา แต่มันคือการวิเคราะห์โครงสร้างความมั่งคั่งของธันวาที่ผูกโยงกับฐานข้อมูลของธนาคารเอกชนแห่งหนึ่ง กราฟแท่งราคาพุ่งทะยานขึ้นอย่างผิดธรรมชาติในจังหวะที่ไม่มีปัจจัยพื้นฐานรองรับ ผมหรี่ตาลง การเคลื่อนไหวของราคาแบบนี้คือสัญลักษณ์ของการ 'ปั่น' เพื่อระบายหุ้นเน่าออกสู่ตลาดรายย่อยโดยใช้เงินกู้ที่ธันวาแอบอ้างชื่อรินรดาไปค้ำประกัน "มองนี่สิริน" ผมผายมือให้เธอดูเส้นกราฟที่ซ้อนทับด้วยข้อมูลการโอนเงิน "นี่คือจุดที่เงินก้อนนั้นไหลออกจากบัญชีเงินกู้ และนี่... คือจุดที่มันไหลเข้าสู่บัญชีลับในต่างประเทศของบริษัทในเครือธันวา" รินรดาขยับเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะอุทานออกมาเบาๆ "นั่นมัน... รหัสการทำธุรกรรมของบริษัทในกลุ่มอสังหาฯ ที่ธันวาเป็นบอร์ดบริหารอยู่! แต่ทำไมมันถึงเชื่อมโยงกับรหัสผ่านที่อยู่ในอีเมลของฉันล่ะ?" "เพราะเขาต้องการให้คุณเป็นแพะรับบาปครับ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "เขาใช้ช่องโหว่ของระบบรักษาความปลอดภัยที่คุณดูแลอยู่เพื่อเจาะเข้าไป แล้วทิ้งร่องรอยไว้ว่าเป็นคุณที่ทำรายการโอนเงินเหล่านั้น" บรรยากาศในห้องทำงานเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน ประกายตาของรินรดาเปลี่ยนไปในทันที ความอ่อนโยนถูกแทนที่ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกสั่งสมไว้ลึกๆ "คนเลว... ฉันไว้ใจเขาเหมือนพี่ชายแท้ๆ แต่เขาเลือกที่จะทำลายชีวิตฉันเพื่อปิดบังความผิดของตัวเองงั้นหรือ?" ผมขยับเก้าอี้หมุนกลับมาหาเธอ สายตาของผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น "รินครับ เราจะไม่ใช่แค่ผู้ถูกกระทำ เราจะเปลี่ยนสถานะจากเหยื่อให้กลายเป็นนักล่า ผมต้องการข้อมูลภายในของธนาคารที่คุณมีสิทธิ์เข้าถึงโดยตรง โดยเฉพาะบัญชีพักเงินในช่วงไตรมาสที่สาม" "ถ้าฉันทำแบบนั้น มันคือการทำผิดจรรยาบรรณร้ายแรงนะกวิน" รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงลังเล "จรรยาบรรณมีไว้สำหรับคนที่รักษากฎเกณฑ์ แต่ธันวาไม่เคยเล่นตามกฎครับริน หากเราไม่ทำตอนนี้ วันหนึ่งเมื่อเขาสร้างหนี้ก้อนใหญ่จนไม่สามารถถมได้ เขาก็จะโยนความผิดทั้งหมดมาที่ชื่อของคุณ แล้วคุณจะกลายเป็นอาชญากรทางการเงินที่ไม่มีวันได้ผุดได้เกิดในวงการนี้อีก" ผมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ด้วยความมั่นใจ "ผมไม่ได้ขอให้คุณทำเพื่อผม แต่ผมขอให้คุณทำเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง... และเพื่อทวงคืนความยุติธรรมที่ควรจะเป็น" รินรดานิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือมาวางทับมือผมบนโต๊ะ "ตกลง... ฉันจะดึงข้อมูลชุดนั้นให้คุณ แต่กวิน คุณต้องสัญญาว่าเราจะจบเรื่องนี้ด้วยการทำให้เขาพังยับเยินแบบไม่มีทางกลับมาได้อีก" "ผมสัญญาครับ" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากแอปพลิเคชันเฝ้าสังเกตการณ์ที่ผมตั้งไว้ก็ดังขึ้น กราฟราคาหุ้นบริษัทของธันวาเกิดการดิ่งเหวอย่างรุนแรงในเสี้ยววินาที ข้อมูลการขายชอร์ตมหาศาลทะลักเข้าสู่ตลาด ผมหันกลับไปที่หน้าจอด้วยความตื่นตัว นี่ไม่ใช่การเคลื่อนไหวปกติของตลาด แต่เป็นการจงใจ 'ทุบหุ้น' เพื่อสร้างสถานการณ์ฉุกเฉิน "เกิดอะไรขึ้น?" รินรดาถามด้วยความตกใจ "มีคนอื่นกำลังเล่นงานธันวาอยู่... หรือไม่ก็ธันวากำลังเล่นเกมเสี่ยงตาย" ผมพึมพำขณะนิ้วมือเริ่มพิมพ์คำสั่งซื้อเพื่อป้องกันความเสี่ยงและดักทางขาลง หน้าจอคอมพิวเตอร์กะพริบถี่ๆ ก่อนที่หน้าต่างแชทนิรนามจะเด้งขึ้นมาตรงกลางหน้าจอ มันไม่มีชื่อผู้ส่ง มีเพียงข้อความสั้นๆ ที่ทำให้ผมต้องชะงักไปทั้งตัว... *'กวิน... ฉันรู้ว่านายย้อนเวลากลับมา และนายก็น่าจะรู้ด้วยว่า ฉันไม่ได้มีแค่คนเดียวในอนาคตที่ต้องการชีวิตนาย'* ผมตัวชาวาบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปตามสันหลัง ผมหันไปมองรินรดาที่ตอนนี้กำลังก้าวถอยหลังออกไปช้าๆ พร้อมรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางของนักลงทุนผู้ข้ามผ่านกาลเวลามา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ