การไล่ล่าในโลกความจริง

"กวิน... ถ้าสิ่งนี้เป็นความจริง เราไม่ได้แค่กำลังเล่นกับหุ้น แต่เรากำลังเล่นกับหัวใจของคนที่ถือปืนจ่อหัวเราอยู่" รินรดาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ แท็บเล็ตในมือสั่นไหวเล็กน้อยขณะที่เธอส่งมันให้ผม หน้าจอแสดงแผนผังการโอนถ่ายสินทรัพย์ผ่านบริษัทเปลือกนอกหลายชั้น ซึ่งปลายทางสุดท้ายของเงินมหาศาลเหล่านั้นคือบัญชีลับที่เชื่อมโยงกับธันวาโดยตรง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจที่สุด สิ่งที่ทำให้รินรดาหน้าถอดสีคือบันทึกย่อท้ายไฟล์—ชื่อของคนในครอบครัวผมที่ถูกกาหัวไว้ว่า 'เสร็จสิ้นภารกิจ' ผมสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายความโกรธแค้นในอดีตพุ่งปะทะโสตประสาท แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่ผมจะปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล ผมวางมือลงบนไหล่ของเธอเพื่อปลอบประโลมให้เธอตั้งสติ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานส่วนตัวของเราจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะหนักๆ "อย่าเพิ่งกังวลไป รินรดา ข้อมูลนี้คือจุดตายของมัน ถ้ามันรู้ว่าเราถือไพ่ใบนี้อยู่ในมือ มันจะไม่อยู่นิ่งเฉยแน่" ยังไม่ทันขาดคำ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงประตูกระจกที่ถูกกระแทกจนสะเทือนก็ดังขึ้น ธันวาก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยไอสังหารที่เย็นเยียบ เขาไม่ได้มาในฐานะนักธุรกิจที่ต้องการเจรจา แต่เขามาในฐานะนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว "กวิน... เพื่อนรัก" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบพลางกวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดที่แท็บเล็ตในมือผม "ดูเหมือนวันนี้เราจะมีเรื่องต้องคุยกันยาวหน่อยนะ เรื่องที่นายไม่ควรจะได้รับรู้ตั้งแต่แรก" ผมลุกขึ้นยืนช้าๆ ประสานสายตากับคนที่ผมเคยเรียกสนิทใจ ธันวาในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับค่อยๆ ถอดถุงมือหนังออกทีละนิ้ว บรรยากาศรอบข้างบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ ผมส่งสัญญาณมือให้รินรดาถอยห่างออกมาทางประตูหลังอย่างเงียบเชียบ "นายไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยเรื่องตัวเลขใช่ไหม ธันวา" ผมถามพลางขยับเนกไทให้เข้าที่เพื่อเตรียมพร้อมรับมือ "นายมาเพราะนายกลัว... กลัวว่าสิ่งที่นายปกปิดมาตลอดชีวิตกำลังจะถูกเปิดโปง" ธันวาหัวเราะหึในลำคอ มันเป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความเมตตา "กลัวงั้นเหรอ? นายดูถูกฉันมากไปนะกวิน ในโลกของการเงิน มีแค่คนที่กินกับคนที่ถูกกิน และนาย... นายกำลังเลือกจะเป็นอาหารมื้อเย็นของฉัน" ทันใดนั้น ธันวาก็พุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่ผมคาดไว้ เขาคว้าคอเสื้อผมแล้วอัดร่างผมเข้ากับผนังห้องอย่างแรง แรงกระแทกทำให้ความจุกจุกแล่นขึ้นมาถึงลำคอ ทว่าผมไม่ได้ตอบโต้ด้วยกำลัง ผมเลือกที่จะยิ้ม... ยิ้มที่ทำให้ธันวาต้องชะงักไปชั่วครู่ "นายอาจจะฆ่าฉันได้วันนี้ ธันวา แต่ข้อมูลนี้ถูกส่งไปที่เซิร์ฟเวอร์สำรองเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่าง... ตั้งแต่การปั่นหุ้นในวันนั้น จนถึงคดีที่นายสั่งการเมื่อสิบปีก่อน" ผมกระซิบข้างหูเขาแม้จะถูกบีบคอจนแทบหายใจไม่ออก ธันวาแววตาเปลี่ยนไปเป็นความบ้าคลั่ง เขาหยิบวัตถุแข็งเย็นเยียบออกมาจากกระเป๋าเสื้อและกดลงที่สีข้างของผม เสียงกลไกบางอย่างทำงานขึ้น ความตึงเครียดในห้องพุ่งสูงถึงขีดสุด รินรดาที่แอบมองอยู่หลังตู้เอกสารเผลอกลั้นหายใจจนตัวสั่น "แกไม่มีวันชนะกวิน! คนอย่างแกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่โชคดีได้ย้อนเวลากลับมา!" ธันวาตะคอกใส่หน้าผม ความลับที่เขาเพิ่งหลุดปากออกมาทำให้ผมเบิกตากว้าง เขารู้... เขารู้เรื่องที่ผมย้อนเวลากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ขณะที่ผมกำลังจะสวนกลับ เสียงแจ้งเตือนจากแท็บเล็ตบนโต๊ะก็ดังขึ้นรัวๆ ข้อมูลชุดใหม่ถูกดีดออกมาบนจอภาพ มันไม่ใช่แผนการฉ้อโกง แต่เป็นภาพถ่ายสดจากกล้องวงจรปิดรอบตึกของเรา ที่เผยให้เห็นกลุ่มชายชุดดำจำนวนมากกำลังพังประตูหน้าเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ ธันวาแสยะยิ้มกว้าง "คนของฉันไม่ได้มาแค่คนเดียว แต่มาเพื่อทำความสะอาดงานให้เรียบร้อย นายคิดว่าจะรอดออกไปจากตึกนี้ได้จริงๆ เหรอ?" ผมสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุมของเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคว้าแจกันใบหนาข้างตัวฟาดลงบนโต๊ะกระจกจนแตกกระจาย เสียงสัญญาณเตือนภัยของอาคารเริ่มดังระงมไปทั่ว รินรดาคว้ามือผมไว้แน่น ความตื่นตระหนกในดวงตาของเธอสะท้อนภาพความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "กวิน... เราติดกับ!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงสัญญาณเตือน ในขณะที่ธันวากำลังจะง้างหมัดหมายจะปิดฉากชีวิตผมให้สิ้นซาก ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของชายคนหนึ่งที่ผมไม่คาดคิดว่าเขาจะปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้... มันคือคนสนิทที่ผมเคยสั่งให้ไปกบดานและคอยคุมฐานข้อมูลลับทั้งหมด แต่ตอนนี้เขากลับถือปืนเล็งตรงมาที่ธันวา พร้อมกับคำพูดที่ทำให้ความหวังของผมพังทลายลงในพริบตา "ขอโทษด้วยครับคุณกวิน... แต่ผมได้รับข้อเสนอที่ดีกว่านี้จากธันวามานานแล้ว" เขาลั่นไกปืนดังสนั่นในทันทีที่พูดจบ แต่ทิศทางของกระสุนกลับไม่ได้พุ่งเข้าหาใครเลยนอกจาก... แท็บเล็ตที่บรรจุความลับทั้งหมดบนโต๊ะจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ท่ามกลางควันดินปืนที่อบอวล ธันวาเดินเข้ามาใกล้แล้วก้มลงกระซิบข้างหูผมที่กำลังยืนนิ่งอึ้ง "ยินดีด้วยกวิน... นายเพิ่งทำลายหลักฐานชิ้นเดียวที่จะช่วยชีวิตนายไปแล้ว ตอนนี้... นายจะตายในฐานะคนแพ้ที่ไม่มีอะไรเหลือเลย" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทที่ 40 แล้วนะครับ ติดตามบทสรุปของการไล่ล่านี้ได้ในตอนหน้าครับ