ข่าวลือลวงโลก

"ขายทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่หุ้นเดียว!" เสียงตะโกนก้องผ่านสายโทรศัพท์ของธันวาดังลอดออกมาจากสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานกระจกนิรภัย แรงสั่นสะเทือนของมันทำให้แก้ววิสกี้ราคาแพงที่บรรจุของเหลวสีอำพันสั่นไหว กวินนั่งอยู่ตรงข้ามเขาในห้องทำงานสุดหรูบนชั้น 45 ของตึกระฟ้าใจกลางเมือง ใบหน้าของกวินเรียบเฉย ทว่าดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวกลับจ้องมองตัวเลขสีแดงฉานที่วิ่งพล่านบนหน้าจอเทอร์มินัล Bloomberg อย่างพินิจพิเคราะห์ "ดูเหมือนตลาดจะเริ่มตอบสนองต่อ 'ข่าวลือ' ที่คุณปล่อยออกไปแล้วนะครับ ธันวา" กวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความนัยที่อ่านไม่ออก ธันวาปาโทรศัพท์ลงบนโซฟาหนังแท้ ก่อนจะหันมามองกวินด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายชัยชนะ "ข่าวลือ? เปล่าเลยกวิน มันคือโอกาสทองต่างหาก วงในบอกมาว่าบริษัทอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่นั่นกำลังจะล้มละลายเพราะหนี้เสียก้อนโต ถ้าเราทุบหุ้นตัวนี้ให้ร่วงถึงจุดต่ำสุด เราจะเข้าไปเก็บหุ้นคืนในราคาถูกเหมือนได้เปล่า แล้วหลังจากนั้น... การฮุบกิจการก็จะเป็นเรื่องง่ายดาย" กวินหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาหมุนวนเบาๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกปะทะจมูก แต่สิ่งที่เขาได้กลิ่นจริงๆ คือความหายนะที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ เขาคือผู้อยู่เบื้องหลัง 'ข่าวลือ' นั้น ข่าวที่ระบุว่าประธานบริษัทอสังหาฯ คู่แข่งของธันวากำลังถูกตรวจสอบข้อหาฟอกเงินระดับประเทศ ทั้งหมดนี้เป็นเพียงฉากละครที่เขาจัดวางไว้อย่างแนบเนียน กวินรู้ดีว่าธันวาเป็นคนประเภทที่เห็นกำไรลอยมาตรงหน้าเป็นต้องตะครุบโดยไม่สนความถูกต้อง และนั่นคือจุดอ่อนที่เขากำลังใช้ขุดหลุมฝังเพื่อนรักที่เคยหักหลังเขาในชาติก่อน "คุณมั่นใจนะครับว่าแหล่งข่าวเชื่อถือได้?" กวินถามพลางยิ้มที่มุมปาก "ตลาดหลักทรัพย์เริ่มจับตาดูความเคลื่อนไหวที่ผิดปกตินี้แล้ว ถ้าพลาดขึ้นมา..." "ความกลัวคือเครื่องมือของคนขี้แพ้กวิน" ธันวาขัดจังหวะ เขาเดินมาหยุดที่หน้าต่างบานยักษ์ มองลงไปยังเมืองที่อยู่เบื้องล่าง "ผมไม่ได้เล่นเกมนี้เพื่อความยุติธรรม ผมเล่นเพื่อครองทุกอย่าง และในโลกการเงินที่โหดร้ายนี้ คนที่เขียนข่าวคือคนที่กำหนดความจริง" กวินไม่ได้โต้ตอบ เขาเพียงแต่นั่งเฝ้าดูการล่มสลายของมูลค่าหุ้นที่ค่อยๆ ไหลลงดิ่งเหวเหมือนเขื่อนแตก ในวินาทีที่รินรดาส่งข้อความลับผ่านเข้ารหัสมาในแท็บเล็ตส่วนตัวของเขา กวินก็รู้ทันทีว่าแผนการของเขาเข้าสู่ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด *‘เหยื่อติดเบ็ดแล้ว กวิน ทุกอย่างพร้อมสำหรับการชำระแค้น’* กวินลุกขึ้นยืนจัดสูทให้เข้าที่ สายตาของเขายังคงเย็นชาดุจน้ำแข็ง "ผมขอตัวไปจัดการธุระที่เหลือให้เรียบร้อยนะครับ หวังว่าพรุ่งนี้เช้า ข่าวหน้าหนึ่งคงเป็นเรื่องการล่มสลายของบริษัทที่คุณหมายตาไว้" "แน่นอน" ธันวายิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ โดยหารู้ไม่ว่าหายนะที่แท้จริงไม่ได้มาจากข่าวลือที่เขากำลังเล่นงานผู้อื่น แต่มันมาจาก 'กับดัก' ที่กวินฝังเอาไว้ในโครงสร้างทางการเงินที่เขากำลังจะเข้าซื้อกิจการ ขณะที่กวินกำลังเดินออกจากห้องทำงานของธันวา เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอ Bloomberg ในห้องนั้นก็ดังรัวขึ้นพร้อมกัน ราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัยมรณะ ธันวาหันกลับไปมองหน้าจอด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปจากความมั่นใจเป็นความตื่นตระหนก ตัวเลขที่เขาทุ่มเงินมหาศาลเพื่อช้อนซื้อกลับกลายเป็นหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง รินรดาเดินสวนกวินเข้ามาในโถงทางเดิน เธอสบตากับเขาเพียงเสี้ยววินาทีโดยไม่มีคำพูดใดๆ แต่ในมือของเธอกลับถือเอกสารสำคัญที่กวินส่งให้เธอจัดการต่อ กวินหยุดเดินที่หน้าลิฟต์ เขาหันกลับไปมองประตูห้องทำงานของธันวาที่ปิดสนิท ก่อนจะนึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดในอดีต เมื่อตอนที่เขาถูกธันวาผลักตกเหวทางการเงินในลักษณะเดียวกันนี้ ทว่าในวินาทีที่ประตูกำลังจะปิดลง จู่ๆ โทรศัพท์ของกวินก็สั่นเตือน มีสายเรียกเข้าจากเบอร์ที่เขาไม่ได้เมมไว้ ซึ่งเป็นเบอร์เดียวกับที่เขาเคยใช้ติดต่อกับบุคคลปริศนาในอดีต กวินกดรับสายด้วยมือที่นิ่งสนิท "นึกว่าคุณจะลืมผมไปแล้วเสียอีก... กวิน" เสียงทุ้มต่ำลึกลับดังลอดผ่านสายมา ทำเอากวินถึงกับชะงัก "การเล่นงานธันวาหน่ะเรื่องเล็ก แต่ถ้าคุณขยับหมากตัวต่อไปผิด... สิ่งที่เสียไปในชาติก่อน อาจจะกลับมาทำลายคุณในชาตินี้อีกครั้ง" กวินหน้าซีดเผือด เขารีบหันกลับไปมองข้างหลัง ทว่าโถงทางเดินนั้นว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างเงียบเชียบ ทันใดนั้น ไฟในโถงทางเดินก็กระพริบถี่ๆ ก่อนจะดับมืดลงทั้งชั้น ทิ้งให้เขายืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงจากหน้าจอโทรศัพท์ของเขาส่องสว่างอยู่เพียงเครื่องเดียว ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ ครั้งหน้าเราจะมาดูกันว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้บงการที่แท้จริงในเกมนี้ครับ