รอยตรากลางไร่

กล่องพัสดุกระดาษลูกฟูกสีน้ำตาลเข้มขนาดกะทัดรัดวางอยู่บนโต๊ะทำงานไม้สักทองในห้องพักส่วนตัวของลานไร่ สภาพของมันดูเยินเล็กน้อยจากการเดินทางไกล แต่วินาทีที่ไอ้พ้งถอยหลังออกไปพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก ธาม ธราดล ก็รู้ทันทีว่าสิ่งของข้างในนั้นไม่ใช่จดหมายรัก หรือเอกสารบัญชีธรรมดาจากสำนักงานใหญ่ "นายครับ... คนที่เราตามหาตัวจริงเสียงจริง... มันเพิ่งส่งพัสดุมาถึงหน้าประตูลานไร่ครับ..." เสียงรายงานของลูกน้องยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท ทว่าสายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีของธามกลับไม่ได้มองกล่องใบนั้น เขากลับกวาดตามองร่างระหงของรินรดาที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ริมประตู หญิงสาวพยายามซ่อนความตื่นตระหนกไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตากลมโตคู่สวยที่ไหวระริกนั้นทรยศเธอจนหมดสิ้น ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องทำงานกว้าง กลิ่นอายของไร่อ้อยแห้งกรอบผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่คาร์เมลราคาแพงลอยวนอยู่ในอากาศ สร้างบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ธามแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นทำลายความเงียบ "เปิดสิริน..." ธามออกคำสั่ง น้ำเสียงของเขาเรียบสนทนาแต่ทรงอำนาจจนน่ากลัว "ในเมื่อคุณบอกว่าคุณคือนักบัญชีมือสะอาดที่เข้ามาเพื่อจัดการตัวเลข... งั้นเรามาดูกันว่าของขวัญชิ้นนี้ มันตีราคาเป็นมูลค่าเท่าไหร่สำหรับความลับของคุณ" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เธอรู้ดีว่าหากกล่องนั้นถูกเปิด ความจริงเรื่องตัวตนที่แท้จริงของเธอจะพังทลายลง และผลลัพธ์ที่ตามมาอาจไม่ใช่แค่การถูกไล่ออกจากไร่ แต่อาจหมายถึงลมหายใจเฮือกสุดท้ายในดินแดนเถื่อนแห่งนี้ "ฉันไม่มีความจำเป็นต้องเปิดของของคนอื่นค่ะ..." เธอยังคงใช้สรรพนามเดิม แม้หัวใจจะเต้นระรัวเหมือนกลองศึก "คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอะไรทั้งนั้นในไร่นี้ รินรดา" ธามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มพุ่งตรงเข้ามาหาเธอด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาร์ที่ตะครุบเหยื่อ ก่อนที่เธอจะทันได้ก้าวถอยหลังหนี ฝ่ามือใหญ่ก็คว้าเข้าที่ข้อมือเรียวบางแล้วออกแรงดึงกระชากเข้าหาร่างหนาอย่างไม่Yeldความปรานี แรงปะทะทำให้ร่างของเธอแนบชิดไปกับแผงอกแข็งแกร่ง กลิ่นกายบุรุษเพศที่อบอุ่นและเจือด้วยกลิ่นอายอันตรายแผ่ซ่านเข้ามาในโสตประสาท รินรดาหายใจติดขัด เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคมกริบของธามคุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความสงสัยและความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าจนยากจะควบคุม "ปล่อยฉันนะ..." เธอพยายามขัดขืน ออกแรงผลักไสแผงอกนั้น แต่เขากลับยิ่งรัดวงแขนแน่นขึ้นราวกับคีมเหล็ก "อยากให้ปล่อยเหรอ?" ธามโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อจนเกิดความรู้สึกวูบวาบไปทั้งร่าง "ทั้งๆ ที่ตัวคุณสั่นเทาและปากก็บอกปฏิเสธ... แต่แววตาของคุณมันกำลังบอกว่าอยากให้ฉันขยี้คุณให้จมคาอกต่างหากล่ะ" คำพูดดิบเถื่อนแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายทำให้รินรดาหน้าแดงซ่านด้วยความโกรธและอารมณ์บางอย่างที่เธอเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่มันเริ่มตอบสนอง ธามไม่รอให้เธอได้ต่อปากต่อคำ มืออีกข้างเอื้อมไปหยิบมีดพกสั้นบนโต๊ะมากรีดเทปกาวบนกล่องพัสดุดังแควก เสียงนั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของทั้งคู่ ฝากล่องถูกเปิดออกเผยให้เห็นสิ่งของข้างใน... สิ่งที่ทำให้รินรดาถึงกับหน้าถอดสี มันคือภาพถ่ายเก่าๆ ของพี่สาวเธอที่นอนไร้ลมหายใจอยู่บนพื้นปูนเย็นเฉียบ พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ว่า 'เกมกำลังจะเริ่มต้นขึ้น... เจ้าของไร่ตัวจริง' "ฝีมือไอ้พ้ง..." รินรดาพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว ความโกรธแค้นและความเสียใจพรั่งพรูออกมาจนหยดน้ำตาคลอเบ้า แต่ธามกลับไม่ได้สนใจกระดาษใบนั้น เขากลับหันมามองหญิงสาวในอ้อมแขน สายตาของเขาเปลี่ยนจากความดุดันกลายเป็นความลุ่มหลงที่มืดบอด ในเมื่อเธอกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยมเข้ามาในถ้ำเสือแห่งนี้ เขาก็พร้อมจะใช้พันธะชั่วคราวนี้กักขังวิญญาณและร่างกายของเธอไว้ใต้ร่างของเขา "ความลับของคุณ... แลกกับความจริงที่ฉันจะมอบให้บนเตียงนี้... สนใจไหมล่ะ รินรดา" ธามไม่รอคำตอบริมฝีปากหยักลึกประกบจูบลงมาที่ริมฝีปากนุ่มทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ รสจูบแรกเริ่มต้นด้วยความดิบเถื่อนและเร่าร้อนราวกับไฟป่าที่โหมกระหน่ำบนผืนอ้อย รินรดาพยายามทุบตีอกเขาด้วยความตกใจ แต่ความรุนแรงนั้นกลับถูกกลืนหายไปด้วยสัมผัสอันชำนาญและเรียกร้องของชายหนุ่ม ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รสชาติของความดุดันผสมผสานกับความโหยหาทำให้เรียวขาของหญิงสาวอ่อนยวบลงจนแทบยืนไม่อยู่ หากไม่ได้อ้อมแขนแข็งแกร่งของธามที่โอบกอดเอวบางไว้ ร่างของเธอคงทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นแล้ว มือใหญ่เลื่อนต่ำลงสัมผัสสะโพกผาย ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างจาบจ้วง รินรดาครางอือในลำคอด้วยความสั่นสะท้าน แรงขับทางอารมณ์ที่ถูกกดทับมานานระเบิดออกภายใต้แรงกดดันและความตึงเครียดของสถานการณ์ ธามถอนริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้หญิงสาวได้หอบโกบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาของเธอฉ่ำน้ำและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะปฏิเสธ ขณะที่ธามมองเธอนิ่ง ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยร่องรอยของความกระหายที่รุนแรงไม่แพ้กัน "คุณมันบ้า... ธาม..." เธอหอบหายใจ ตัวสั่นเทา "ใช่... ฉันมันบ้า และคุณก็เป็นคนจุดไฟเผาตัวเอง" ธามอุ้มร่างบางขึ้นจนลอยเหนือพื้นด้วยพละกำลังมหาศาล รินรดารีบเกี่ยวแขนรอบคอเขาไว้ตามสัญชาตญาณ ขาเรียวตวัดรัดสะโพกสอบของชายหนุ่มโดยอัตโนมัติ เขาก้าวเดินยาวๆ ไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องพัก ก่อนจะทิ้งตัวลงทาบทับร่างของเธอไว้ใต้ร่างหนาอันทรงพลัง เสื้อผ้าเนื้อดีถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นท่ามกลางแสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงน้ำมัน ผิวเนื้อเนียนละเอียดของรินรดาตัดกับผิวเข้มกร้านแดดของธามอย่างชัดเจน เกิดเป็นภาพความงดงามที่ดิบเถื่อนและเย้ายวนใจเกินกว่าจะบรรยาย สัมผัสของเขาหยาบโลนแต่เต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง ปลุกเร้าทุกอณูความรู้สึกให้ลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิง รินรดาแอ่นอกรับสัมผัสด้วยความลืมตัว เสียงครางหวานหูหลุดลอดริมฝีปากทุกครั้งที่ริมฝีปากอุ่นร้อนลากผ่านซอกคอขาวผ่องและเนินอกอิ่ม "มองหน้าฉัน... รินรดา" ธามกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ขณะที่ร่างกายส่วนล่างเริ่มขยับเข้าหาเพื่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว "จำไว้ว่าบนผืนดินแห่งนี้... ตัวและหัวใจของคุณเป็นของฉันคนเดียว" แรงกระตุ้นที่ถาโถมเข้ามาทำให้โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน ความเจ็บแปลบในคราแรกถูกแทนที่ด้วยความวาบหวามและสุขสมที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะต้านทาน ร่างกายทั้งสองหลอมรวมเป็นจังหวะเดียวกัน ท่วงทำนองแห่งความปรารถนาบนผืนดินเถื่อนดำเนินไปอย่างดุเดือด เร่าร้อน และยาวนานท่ามกลางเสียงหอบหายใจที่ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว ... ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องนอนที่เหลือเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ รินรดานอนซบอยู่บนแผงอกกว้างของชายหนุ่ม ดวงตาของเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด ทว่า... ในความเงียบนั้นเอง เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ จากระเบียงด้านนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับเงาสูงโปร่งของใครบางคนทาบทับเข้ามา ธามลืมตาขึ้นทันที นัยน์ตาดุเดือดเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง มือหนาเอื้อมไปหยิบปืนพกใต้หมอนอย่างรวดเร็วโดยไม่แม้แต่จะลังเล ทว่า... เสียงกระซิบจากคนที่อยู่ด้านนอกระเบียงกลับทำให้ทั้งธามและรินรดาต้องแข็งค้าง "นายครับ... คนที่ส่งพัสดุ... มันไม่ได้ส่งมาแค่กล่องเดียว... แต่มันยืนรอพบ..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปในความมืดมนและเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ