ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

กลิ่นอายของวอดก้าชั้นดีและกลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยอวลอยู่ในอากาศทึบสลัวของ ‘Noxious’ คลับลับใต้ดินที่อนุญาตให้เฉพาะคนระดับท็อปของห่วงโซ่อาหารเข้ามาเหยียบย่าง เสียงเบสทุ้มต่ำสะท้านสะเทือนกระดูกราวกับเสียงหัวใจที่เต้นเร่าด้วยความหวาดระแวง แต่เรนไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสพความบันเทิง เธอมาเพื่อเดิมพันด้วยลมหายใจและเศษซากศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ "หนี้ก้อนโตสิบล้าน... ภายในเวลาสามวัน มันเป็นไปไม่ได้ค่ะคุณคิรากร" น้ำเสียงของเรนเยือกเย็นและราบเรียบ แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองเพล เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท แผ่นหลังตั้งตรงไม่อ่อนข้อให้แก่บรรยากาศกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม คิรากรไม่แม้แต่จะชายตามองเอกสารบัญชีหนี้ที่วางอยู่บนโต๊ะกระจก แววตาดุจสัตว์ป่ากระหายเลือดของเขาภายใต้แสงไฟนีออนสลัวสีแดงฉานคู่นั้นกำลังจดจ้องมองเธอ—ไม่ใช่ในฐานะนักเจรจา แต่เป็นในฐานะเหยื่อที่เดินเข้ามาในกรงเล็บของเสือร้ายด้วยความสมัครใจ "กฎของฉันไม่เคยมีคำว่า 'เป็นไปไม่ได้' เรน" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าของมาเฟียหนุ่มดังลอดริมฝีปากที่หยักลึกได้รูป คิรากรขยับตัวเข้าหาเธอช้าๆ เงาของเขาทาบทับร่างระหงจนมิดชิด กลิ่นกายเฉพาะตัวที่เจือด้วยความอันตรายและบุหรี่มวนโปรดโชยเข้าจู่สมประสาทจนเรนต้องเผลอกลั้นหายใจ "แต่บริษัทของฉันกำลังจะล้มละลาย ฉันต้องการเวลา..." เรนพยายามต่อรอง แม้จะรู้ดีว่ามันไร้ประโยชน์เมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น ดิบเถื่อน และไม่เคยปรานีใคร "เวลาเหรอ?" คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและชวนให้ขนลุกซู่ เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียนของเธอ "เธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรองอะไรกับฉันทั้งนั้น เรน... ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในนี้ ตัวเธอก็ตกเป็นของฉันเพื่อใช้หนี้ทุกบาททุกสตางค์แล้ว" บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบระเบิด เรนเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด ความโกรธผสมผสานกับความกลัวแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่เธอก็ยังคงเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาเขาอย่างไม่ลดละ "คุณมันบ้า..." "ใช่... ฉันบ้า" คิรากรกระซิบเสียงพร่าชิดริมใบหูของเธอ มือหนาร้อนจัดคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง ล็อกมันไว้ด้วยแรงมหาศาลที่เธอไม่มีทางดิ้นหลุด เรนสะفัดหน้าหนีสัมผัสนั้น แต่คิรากรกลับใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้น บังคับให้เธอดวงตาสบประสานกับเขาอย่างจำยอม สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านไล้ผ่านกรอบหน้าลงมาถึงลำคอระหง เรนรู้สึกได้ถึงชีพจรที่เต้นระรัวใต้ผิวหนัง แรงดึงดูดอันตรายบางอย่างแผ่ซ่านระหว่างคนทั้งสอง ราวกับเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้มอดไหม้ คิรากรจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกด้วยความเคียดแค้น ก่อนที่แววตาของเขาจะแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ยากจะควบคุม "ถ้าไม่อยากให้ฉันพังบริษัทของเธอให้ราบเป็นหน้ากลองในคืนนี้..." คิรากรกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยคำสั่งที่เด็ดขาดและเร่าร้อนจนน่ากลัว "ก็จงหุบปาก... แล้วยอมรับข้อเสนอของฉันซะดีๆ" เรนรู้สึกราวกับลมหายใจถูกกระชากหายไปจากอก เมื่อร่างสูงใหญ่โถมเข้าประชิดจนเธอไร้ทางหนี แผ่นหลังแนบสนิทไปกับพนักโซฟา ท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะเร้าใจในคลับที่ราวกับจะเร่งเร้าจังหวะหัวใจของเธอให้เต้นบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม และก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ออกมา ประตูห้องวีไอพีก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างระหงในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ส่งยิ้มเยาะเย้ยเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขา... ซิลวี่ — ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันตรายนี้ไป1ด้วยกันนะคะ