มิตรภาพที่เริ่มก่อตัว

หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวฉายผังโครงสร้างฐานข้อมูลขนาดมหึมา แสงเรืองรองจากโค้ดบรรทัดแล้วบรรทัดเล่าสะท้อนลงบนแววตาคู่คมของอาคเนย์ วิศวกรหนุ่มไม่ได้สนใจกลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟดำที่วางอยู่ข้างมือเลยแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดด้วยความผิดปกติของค่า Latency ในเขตแดน ‘ซากปรักหักพังแห่งอาเซอร์ร็อธ’ ที่เพิ่งกู้คืนมาได้จากตอนที่แล้ว "ถ้าเรายังปล่อยให้ระบบจัดสรรทรัพยากรแบบสุ่มเหมือนที่ตัวเกมหลักออกแบบไว้ กิลด์ที่เรากำลังจะสร้างขึ้นจะล่มสลายตั้งแต่ยังไม่พ้นสัปดาห์แรกครับ เรย์" อาคเนย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบในห้องทำงานจำลอง น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แว่นตาไร้กรอบสะท้อนแสงไฟจากหน้าจอจนยากจะคาดเดาความรู้สึกภายใน เรย์ ซึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว ควงมีดสั้นในมือเล่นอย่างไม่ใส่ใจ เสียงโลหะกระทบกับนิ้วมือดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เธอปรายตามองหน้าจอระบบโครงข่ายด้วยรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก "นายยังติดนิสัยมองทุกอย่างเป็นกระบวนการทางวิศวกรรมอยู่อีกนะ อาคเนย์... เกมนี้ไม่ใช่โปรแกรมซอฟต์แวร์ในบริษัทของนายนะ ที่ทุกอย่างต้องมีผัง Flowchart มารองรับ" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน "แต่ก็นั่นแหละ ถ้าไม่มี 'ตรรกะที่แข็งกระด้าง' ของนาย คอยค้ำจุนโค้ดส่วนหน้าเอาไว้ ป่านนี้ฉันคงโดนบอสลับรุมกินโต๊ะตายไปหลายรอบแล้วล่ะนะ" คำพูดนั้นไม่ได้เป็นการประชดประชัน แต่มันคือการยอมรับในความสามารถของอีกฝ่ายทางอ้อม ซึ่งทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ความต่างขั้วระหว่าง ‘สถาปนิก’ ผู้ยึดมั่นในกฎเกณฑ์ กับ ‘ผู้ทำลายสมดุล’ ผู้แหกทุกกฎระเบียบ ได้หล่อหลอมให้พวกเขากลายเป็นคู่หูที่ไร้เทียมทานโดยสมบูรณ์ อาคเนย์ถอนหายใจยาว เลื่อนมือไปปิดหน้าจอผังระบบชั่วคราว ก่อนจะเงยหน้าสบตากับเรย์ตรงๆ "เราจำเป็นต้องก่อตั้งกิลด์อย่างเป็นทางการเสียที การสำรวจดันเจี้ยนระดับสูงในเขตแดนไร้รอยต่อหลังจากนี้ ลำพังแค่ผู้เล่นอิสระสองคนไม่มีทางรับมือกับกลไกป้องกันของระบบที่ถูกรีเซ็ตใหม่ได้หมดหรอกครับ ผมได้ร่างกฎบัตรของกิลด์คร่าวๆ ไว้แล้ว... ชื่อกิลด์ ‘Architectural Equilibrium’ หรือจะใช้ชื่อไทยว่า ‘สมดุลแห่งสถาปัตย์’ ดีล่ะครับ?" เรย์ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง "ชื่อยาวเป็นบ้าเลย นายจะให้เด็กใหม่ท่องจำก่อนเข้ากิลด์ด้วยรสชาติแบบวิศวกรคอมพิวเตอร์หรือยังไง? เอาสั้นๆ เท่ๆ ว่า ‘Aegis’ ดีกว่า ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นโล่ที่พร้อมชนทุกระบบที่พังทลาย" อาคเนย์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ใบหน้าครุ่นคิดปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง "Aegis... โล่แห่งการปกป้องและคานอำนาจ ฟังดูเข้าท่าดีครับ งั้นเราจะใช้ชื่อนี้เป็นรากฐานในการจดทะเบียนกิลด์ แต่โครงสร้างภายในและการจัดสรรทรัพยากร ผมจะเป็นคนควบคุมดูแลทั้งหมดเอง เพื่อป้องกันช่องโหว่ด้านความปลอดภัยที่อาจเกิดขึ้นจากการหักหลังของสมาชิกในอนาคต" "ก็ตามใจนายสكتور... เอ้ย นายสถาปนิก" เรย์ยักไหล่ ยื่นมือเรียวบางออกมาข้างหน้า "ถือว่าเราตกลงกันตามนี้นะ ในฐานะที่ฉันเป็นหัวหน้าหน่วยรบภาคสนามและนายเป็นมันสมองของกิลด์ หวังว่าระบบที่นายสร้างขึ้นจะไม่ทำให้ฉันต้องลำบากไปแก้โค้ดหน้างานอีกก็แล้วกัน" อาคเนย์มองมือที่ยื่นเข้ามาตรงหน้า ชั่วขณะหนึ่งภาพความล้มเหลวของโครงการในโลกจริงแวบเข้ามาในหัว สร้างความลังเลใจเล็กๆ ในอก แต่เมื่อมองลึกเข้าไปในแววตาที่จริงจังและเชื่อมั่นของเรย์ ความหวาดกลัวนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นที่เขาไม่เคยสัมผัสมานาน เขายื่นมือออกไปจับกระชับกับมือของเรย์แน่น เป็นการให้สัตยาบันเงียบๆ ระหว่างคนสองคนที่ยืนอยู่บนจุดบรรจบของโลกแห่งความจริงและโลกเสมือน "ผมรับรองครับ ว่าโค้ดชุดนี้จะไม่มีวันล่ม... อย่างน้อยก็จนกว่าเราจะไขความลับทั้งหมดของเซิร์ฟเวอร์นี้ได้" ทันทีที่มือทั้งสองผสานกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นกังวานก้องไปทั่วทั้งห้องทำงานเสมือน ราวกับเป็นการยืนยันการให้กำเนิดอำนาจใหม่ในโลกของอาเซอร์ร็อธ [ระบบประกาศเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น 'อาคเนย์' และผู้เล่น 'เรย์' ได้บรรลุเงื่อนไขลับ ทำการลงทะเบียนก่อตั้งกิลด์ระดับสูงสุดสำเร็จ] [ชื่อกิลด์อย่างเป็นทางการ: **Aegis** (ยศ: กิลด์ผู้บุกเบิกอันดับ 1 ของเขตแดนบูรณะ)] [สิทธิพิเศษที่ได้รับ: สิทธิ์ในการเข้าถึง 'ห้องนิรภัยแห่งสถาปัตยกรรม' และปลดล็อกแผนที่โซนต้องห้ามระดับ SSS 'หอคอยแห่งกาลเวลา'] อาคเนย์และเรย์หันกลับไปมองหน้าจอหลักที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม บ่งบอกถึงการอัปเกรดสถานะครั้งใหญ่ ทว่า ท่ามกลางเสียงดึงดูดความสำเร็จนั้นเอง ค่าพารามิเตอร์ความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์ที่มุมขวาบนก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ตัวเลขโค้ดสีแดงฉานพุ่งพรวดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ พร้อมกับข้อความเตือนภัยฉุกเฉินที่ไม่มีใครคาดคิดปรากฏขึ้นกลางอากาศ [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจาก IP Address ภายนอกที่ไม่รู้จัก... กำลังทำการเข้าแทรกแซงโครงสร้างหลักของกิลด์ Aegis] [คำเตือน: 'ผู้ดูแลระบบนิรนาม' กำลังพยายามลบข้อมูลสมาชิกผู้ก่อตั้ง... ภายใน 10... 9...] เรย์หน้าถอดสีทันที เธอกระชับมีดสั้นในมือแน่นโดยสัญชาตญาณ "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอาคเนย์! ใครบางคนกำลังใช้สิทธิ์ Root Access แฮกเข้ามาในระบบกิลด์ที่เราเพิ่งสร้างสดๆ ร้อนๆ!" อาคเนย์กวาดสายตาอ่านโค้ดบรรทัดสุดท้ายที่วิ่งผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลด้วยความเร็วสูงสุด ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงเมื่อตระหนักว่า รหัสลับที่ใช้เจาะระบบนี้ไม่ใช่ฝีมือของ NPC หรือระบบเกมทั่วไป แต่มันคือ... ลายเซ็นดิจิทัลของเพื่อนสนิทในโลกจริงที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้วจากอุบัติเหตุเมื่อสองปีก่อน!