รุ่งอรุณแห่งยุคใหม่

"ก้มหัวลงไปอีก อัครพล... ให้ต่ำกว่าพื้นรองเท้าหนังอิตาลีของฉันอีกนิด" เสียงของคีย์ดังก้องท่ามกลางโถงกว้างของศูนย์บัญชาการชั่วคราว กลิ่นอายของความตายและความวุ่นวายจากมหาสงครามในเกมออนไลน์ที่หลอมรวมกับโลกความจริงได้จางหายไป เหลือเพียงความเงียบงันที่กดดันจนน่าอึดอัด อัครพลที่เคยหยิ่งผยองราวกับเจ้าชีวิตคนอื่น บัดนี้กลับคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าคีย์ เสื้อสูทราคาแพงยับยู่ยี่ และแววตาที่เคยกร้าวแกร่งกลับเหลือเพียงความหวาดกลัวที่สั่นระริก "คีย์... นายจะเอาอะไรอีก? เงินทองนายก็มีมหาศาลจนซื้อโลกได้ทั้งใบแล้ว จะฆ่าจะแกงกันให้มันจบๆ ไปเลยไม่ได้หรือไง!" อัครพลตะคอกออกมาด้วยความอับจนหนทาง แต่เสียงนั้นกลับสั่นเครือจนน่าสมเพช คีย์ไม่ได้ตอบโต้ด้วยความรุนแรง เขานั่งลงบนเก้าอี้หรูหราที่เพิ่งสั่งทำขึ้นเป็นพิเศษจากเครือข่ายระบบเทพเจ้า มือหนาหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่แผ่ไอเย็นเยือกออกมาวางบนโต๊ะไม้โอ๊กมูลค่ามหาศาล เขาปรายตามองไปยังรินที่ยืนเคียงข้างอยู่ไม่ห่าง มือของเธอกุมมือเขาไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของรินคือสิ่งเดียวที่เตือนใจคีย์ว่า เขาไม่ได้กำลังเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความมืดมิดเพียงลำพัง "สิ่งที่นายแย่งไปจากฉัน... ไม่ใช่แค่แฟนเก่าหรอกอัครพล แต่มันคือศักดิ์ศรีของคนที่เคยถูกนายตราหน้าว่าเป็น 'ไอ้ขยะไส้แห้ง'" คีย์แค่นยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของศัตรู "แต่ตอนนี้... ระบบได้มอบ 'อำนาจ' ที่มากเกินกว่าที่สมองอันคับแคบของนายจะจินตนาการถึงแล้ว" คีย์ขยับนิ้วสั่งการระบบผ่านอินเทอร์เฟซโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ระบบ: ดำเนินการชำระหนี้สินทางสังคมและอิทธิพลของ 'อัครพล' จนสิ้นซาก ยอดเงินหักบัญชี: 999,999,999,999 เครดิต] เสียงแจ้งเตือนจากบัญชีธนาคารระดับโลกดังขึ้นพร้อมกันทั่วทุกเครื่องรับสัญญาณในห้อง ความเงียบที่น่ากลัวเข้าปกคลุมทันที ตัวเลขมหาศาลที่ถูกโอนเข้าสู่กองทุนฟื้นฟูโลกภายใต้ชื่อ 'ริน' ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต้องเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า "ริน... นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ" คีย์หันไปยิ้มให้หญิงสาวข้างกายอย่างอ่อนโยน "ทุกหยดน้ำตาที่เธอเสียให้ฉันในวันที่เราไม่มีแม้แต่เงินซื้อข้าวเย็นกิน วันนี้มันกลายเป็นอาณาจักรที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องได้อีกต่อไป" รินน้ำตาคลอเบ้า เธอไม่ได้สนใจตัวเลขมหาศาลที่สั่นสะเทือนเศรษฐกิจโลก สิ่งที่เธอสนใจมีเพียงชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า คนที่แม้จะมีอำนาจล้นฟ้า แต่ก็ยังคงมองเธอด้วยสายตาคู่เดิม... สายตาของคนรักที่พร้อมจะปกป้องเธอด้วยชีวิต อัครพลล้มฟุบลงกับพื้น ร่างกายของเขาสั่นเทาเมื่อเห็นการแจ้งเตือนว่าบริษัทและสินทรัพย์ทั้งหมดของเขาถูกโอนเปลี่ยนชื่อมือภายใต้คำสั่งของระบบที่ตรวจสอบไม่ได้ว่ามาจากไหน มันคือจุดจบของยุคสมัยเก่า และเป็นรุ่งอรุณของยุคสมัยใหม่ที่คีย์เป็นผู้กำหนด "รุ่งอรุณนี้... ไม่ได้มีไว้เพื่อการแก้แค้นเพียงอย่างเดียว" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางมองออกไปนอกหน้าต่างบานยักษ์ที่เห็นทิวทัศน์ของโลกที่เริ่มฟื้นตัวจากหายนะ "มันเป็นวันแรกที่ฉันจะเริ่มสร้างโลกที่เธอและฉันไม่ต้องกลัวใครอีกต่อไป ริน... ไปกันเถอะ เรายังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ" ขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเดินออกไปจากโถง เสียงโทรศัพท์สายตรงที่ไม่ได้ดังมานานหลายปีก็แผดเสียงขึ้นมา มันเป็นเบอร์ที่ไม่มีใครรู้จัก แต่มันทำให้ฝีเท้าของคีย์ชะงักลงทันที เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สัญญาณถูกส่งมาจากพื้นที่กักกันลับที่แม้แต่ระบบของเขายังเข้าไม่ถึง "ท่านคีย์ครับ... ยินดีด้วยกับชัยชนะ" เสียงปลายสายแหบพร่าและเย็นเยียบจนน่าขนลุก "แต่ท่านลืมไปอย่างหนึ่งนะ... 'เงิน' ของท่านอาจจะครองโลกนี้ได้ แต่มันซื้อ 'ความจริง' ที่ซ่อนอยู่ในมิติคู่ขนานไม่ได้หรอก" คีย์กดวางสายพลัน แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นในฉับพลัน เขาหันมาหากลุ่มบอดี้การ์ดส่วนตัวที่รออยู่ด้านหลัง "เตรียมเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวให้พร้อม... เราไม่ได้จะไปพักผ่อนแล้ว" ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าออกจากห้อง แสงไฟทั่วทั้งอาคารก็ดับวูบลงเหลือเพียงหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงไฟล์ภาพลับ... ภาพของตัวเขาเองในอีกมิติหนึ่งที่กำลังถือบัตรเครดิตสีดำอีกใบที่มีตราสัญลักษณ์ไม่คุ้นตา มันไม่ใช่ของระบบเทพเจ้าที่เขารู้จัก แต่เป็นบางสิ่งที่ดูเก่าแก่และทรงพลังยิ่งกว่านั้นหลายเท่าตัว! "กิลด์มาสเตอร์เอส" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาจนถึงวินาทีก่อนจุดตัดสินสุดท้ายนี้ครับ