คำสัญญาที่ไม่มีวันเปลี่ยน

"ถ้าแกคิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้ แกก็ลองใช้เงินที่เหลืออยู่ในบัญชีซื้อลมหายใจของตัวเองตอนนี้ดูสิ อัครพล!" เสียงคำรามทุบโต๊ะดังสนั่นก้องไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงวีไอพีของเซิร์ฟเวอร์หลัก ลมหายใจอุ่นร้อนของฝูงชนนับล้านชีวิตที่กำลังเชื่อมต่อเข้ามาชมการถ่ายทอดสดผ่านระบบโฮโลแกรมเสมือนจริงเงียบกริบลงในทันที ความกดอากาศในเกมพุ่งสูงจนตัวเลขค่าสถานะของแขกเหรื่อในงานถึงกับกระพริบเตือนสีแดงฉาน อัครพล ทายาทมหาเศรษฐีผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคีย์ในอดีต ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะหยันกลับซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก ชุดเกราะระดับตำนานที่ประดับประดาด้วยเพชรนิลจินดาดูไร้ค่าไปถนัดตาเมื่อเผชิญหน้ากับสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งของชายหนุ่มผู้กุมอำนาจของ "ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น" ไว้ในกำมือ ทว่า... จุดสนใจของมหาชนนับล้านไม่ได้อยู่ที่ความพ่ายแพ้อันน่าสมเพชของอัครพลอีกต่อไป สายตาทุกคู่ต่างเบนไปยังจุดศูนย์กลางของห้องโถง ที่ซึ่งแสงไฟสปอตไลท์สีทองสาดส่องลงมายังร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง รินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เธอกำชายกระโปรงชุดเดรสเรียบง่ายที่คีย์เพิ่งซื้อให้ด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทา ชุดนี้ไม่ใช่ชุดแฟชั่นราคาแพงลิบลิ่วจากร้านค้าแบรนด์เนมในเกม แต่เป็นดีไซน์ที่คีย์จำได้ว่าเธอเคยเอ่ยปากชมเมื่อหลายปีก่อน สมัยที่เรายังนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิตในห้องเช่าแคบๆ "ริน..." เสียงเรียกแผ่วเบาแต่ก้องกังวานผ่านไมโครโฟนส่วนกลาง คีย์ค่อยๆ ทรุดตัวลงข้างหนึ่งคุกเข่าลงบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ ท่ามกลางเสียงอื้ออึงของเหล่าเกมเมอร์และผู้ชมทั่วโลกที่ส่งเสียงฮือฮากันระลอกใหญ่ ภาพอดีตอันรันทดไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวของคีย์ราวกับม้วนฟิล์ม วันที่เขาถูกบอกเลิกอย่างไร้เยื่อใย วันที่กระเป๋าเงินว่างเปล่าจนแม้แต่ซื้อยาน้ำเติมเลือดในเกมยังทำไม่ได้ และวันที่รินปฏิเสธข้อเสนอแนะจากผู้ชายหน้าเงินอย่างอัครพลเพื่อเลือกเดินเคียงข้างเขา ยอมกัดก้อนเกลือกิน ฝ่าฟันความยากลำบากในโลกเสมือนจริงที่โหดร้ายนี้มาด้วยกัน ไม่มีแหวนเพชรเม็ดโตราคาแปดหลักประดับอยู่บนฝ่ามือที่ยื่นออกไป... มีเพียงแหวนเงินเรียบๆ สลักโค้ดลับตัวเลขที่เป็นรหัสผ่านครั้งแรกที่เราเจอกันในเกมเมื่อห้าปีก่อน "จำได้ไหมครับ... วันที่เราไม่มีแม้แต่ทองแดงสักแดงเดียวในกระเป๋า เธอบอกผมว่า ต่อให้โลกนี้จะเหลือแค่เราสองคนกับดาบไม้ทื่อๆ เธอพึงพอใจที่จะสู้กับมันไปจนวันตาย" คีย์เงยหน้าขึ้นสบตาผู้หญิงที่กุมหัวใจเขาไว้ทั้งหมด รินยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง กลั้นเสียงสะื้นไห้ไว้ไม่อยู่ หยาดน้ำตาหยดลงกระทบพื้นทีละหยด ร่างกายของเธอบอบบางจนน่าใจหายเมื่อเทียบกับความกดดันมหาศาลจากผู้คนนับล้านที่กำลังจับจ้อง "ผมเคยสัญญาไว้... ว่าถ้าวันหนึ่งผมมีอำนาจพอ ผมจะเนรมิตทุกอย่างบนโลกนี้ให้เธอกลายเป็นความจริง" คีย์ระบายยิ้มอบอุ่น รอยยิ้มที่ปราศจากความเยเย็นชาและอำนาจมืดใดๆ มีเพียงความอ่อนโยนที่มอบให้เธอผู้เดียว "แต่วันนี้ ผมรู้แล้วว่า... สิ่งเดียวที่ผมต้องการจริงๆ ไม่ใช่ระบบ ไม่ใช่เงินนับล้านล้าน หรือบัตรเครดิตสีดำไร้ขีดจำกัด... แต่เป็นรอยยิ้มของเธอ ที่อยู่ข้างผมแบบนี้ไปตลอดกาล" เสียงซุบซิบในห้องโถงเงียบงันลงทันที ทุกคนกลั้นหายใจรอฟังคำตอบ ระบบแจ้งเตือนการบริจาคและของขวัญจากผู้ชมทั่วโลกหลั่งไหลเข้ามาจนหน้าจอโฮโลแกรมระเบิดเป็นละอองแสงสีทองระยิบระยับ แต่วินาทีนี้ ไม่มีใครสนใจตัวเลขเงินตราอีกต่อไปแล้ว รินค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าคีย์เช่นกัน น้ำตาของเธอยังคงไหลรินแต่ใบหน้ากลับเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขที่งดงามที่สุดเท่าที่โลกใบนี้เคยมีมา "คนบ้า..." รินทุบเบาๆ ที่อกเสื้อของคีย์ด้วยความหมั่นไส้ปนความซาบซึ้ง "ทำไมถึงชอบทำให้ฉันร้องไห้อยู่เรื่อยเลยนะ" เธอยื่นมือซ้ายออกไปให้เขาบรรจงสวมแหวนเงินวงนั้นลงบนนิ้วนางข้างซ้าย ขนาดมันพอดีเป๊ะราวกับร่อรอยแห่งโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว "แต่งงานกันนะครับ ริน" "อื้อ... ฉันยอมแต่งตั้งนานแล้วค่ะ ตาคนโง่" รินโผเข้าสวมกอดคอคีย์แน่น ซบใบหน้าลงกับไหล่กว้าง ปล่อยให้ความอบอุ่นและความรู้สึกปลอดภัยโอบล้อมหัวใจที่เคยหวาดกลัวมาตลอด เสียงปรบมือสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่าดังขึ้นจากผู้ชมรอบด้าน พลุแฟนตาซีและดอกไม้ไฟดิจิทัลนับล้านดอกถูกจุดขึ้นบนท้องฟ้ายามค่ำคืนของเซิร์ฟเวอร์ ส่องประกายสว่างไสวกลบแสงดาวทุกดวง ทว่า... ในวินาทีที่ความสุขกำลังเอ่อล้นถึงขีดสุดนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของคีย์ที่เชื่อมต่อกับระบบหลัก ก็ปรากฏข้อความเตือนสีเลือดกระพริบวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นในโสตประสาท *[แจ้งเตือนด่วนระดับสูงสุด: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบแปลกปลอมจาก IP Address ภายนอกเซิร์ฟเวอร์หลัก]* *[เป้าหมาย: การถ่ายโอนทรัพย์สินทั้งหมดของ 'ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น' กำลังถูกบังคับยึดคืน...]* คีย์ชะงักกึก รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง เขากอดรินแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองยังประตูทางเข้าห้องโถงที่บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยกลุ่มควันสีดำสนิท... -------------------------------------------------------------- กิลด์มาสเตอร์เอส ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาจนถึงบทรองสุดท้ายนี้ และเตรียมพบกับบทสรุปส่งท้ายที่จะเขย่าทุกบัลลังก์ในตอนหน้าพร้อมกันนะครับ!