การล่มสลายของตระกูลอัครพล

เสียงกระดาษเอกสารปึกใหญ่ที่ถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้สักราคาแพงดังสะท้อนก้องห้องประชุมใหญ่ของตระกูลอัครพล มันไม่ใช่เสียงธรรมดา แต่เป็นเสียงประกาศิตแห่งความตายที่ถูกประทับตราโดยศาลยุติธรรมและธนาคารกลางแห่งชาติ "พวกคุณ... กำลังพูดเรื่องอะไรกัน!" อัครพลส่งเสียงคำรามลั่น ใบหน้าที่เคยฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งและแววตาดูแคลนผู้คนบัดนี้บิดเบี้ยวจนแทบเสียGทรง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ชุดสูทสั่งตัดราคาหลักแสนดูยับยู่ยี่ราวกับเศษผ้าขี้ริ้วในพริบตา เมื่อตัวเลขหนี้สินรวมมูลค่ากว่าหมื่นล้านเครดิตปรากฏหราอยู่บนจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่เบ้อเริ่ม ทนายความประจำตระกูลทรุดฮวบลงกับพื้น ขาหมดแรงที่จะพยุงร่างอันสั่นเทาของตนเองไว้ เอกสารล้มละลาย โฉนดที่ดินที่ถูกอายัด บัญชีธนาคารทุกเล่มที่ขึ้นสถานะ *'ระงับถาวร'* และหมายจับข้อหายักยอกทรัพย์ฟอกเงินที่พร้อมจะเล่นงานสมาชิกในตระกูลอัครพลทุกคนอย่างไร้ความปรานี ไม่มีเส้นสาย ไม่มีอำนาจมืดใดช่วยเหลือได้อีกต่อไป... เพราะ "เบื้องหลัง" ที่ทรงพลังยิ่งกว่าได้ขยับนิ้วเพียงครั้งเดียวเพื่อบดขยี้มดปลวกเหล่านี้ให้จมดิน รินยืนมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยแววตาที่สงบนิ่ง มือเรียวบางของเธอกุมมืออุ่นของคีย์เอาไว้แน่น ความทรงจำในวันที่เธอกับคีย์เคยถูกตระกูลอัครพลเหยียดยามอย่างไร้ศักดิ์ศรี ไร้เงินแม้แต่จะซื้อข้าวกล่องประทังชีวิต ย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับภาพส LIDE โบราณ แต่วันนี้... คนที่เคยอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร กลับต้องคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากพื้นปูนเย็นเฉียบ "คีย์... คุณ..." รินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มข้างกายด้วยความรู้สึกที่หลากล้น คีย์ก้มลงมองคู่ชีวิตของตน รอยยิ้มเย็นชาที่เคยใช้พิฆาตศัตรูมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยแววตาอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความรัก เขายกมือขึ้นลูบผมเธอนุ่มนวล "ผมบอกคุณแล้วไงครับริน... ว่าไม่มีใครหน้าไหนบนโลกนี้ ที่จะมาทำร้ายคนที่ผมรักแล้วลอยนวลไปได้" คีย์เอמהปนกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุบ แต่กลับดังชัดเจนท่ามกลางความโกลาหล "ไอ้คีย์! แก... แกมันไอ้สวะเกมเมอร์ไส้แห้ง! แกทำอะไรกับบริษัทของฉัน!" อัครพลพุ่งเข้ามาหมายจะกระชากคอเสื้อของคีย์ด้วยความคลุ้มคลั่ง ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ปากพร่ำเพ้อด่าทอด้วยความเหลือเชื่อ แต่วินาทีที่เขาก้าวเข้าไปใกล้ ร่างของอัครพลก็ถูกบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตที่ยืนคุมเชิงอยู่รอบห้องพุ่งเข้าล็อกตัวกดลงกับพื้นอย่างไร้ความปรานี เสียงกระดูกลั่นกรอบจากการถูกกดทับเรียกเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด "ปล่อยฉันนะ! พวกแกมันก็แค่... อึก! หมาเลี้ยงไม่เชื่อง!" อัครพลตะโกนลั่น น้ำตาไหลพรากด้วยความคับแค้นใจ คีย์ก้าวเข้าไปหาช้าๆ รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนพื้นใกล้กับใบหน้าของอัครพลที่แนบติดพื้นปูน เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย มองอดีตคู่ปรับด้วยสายตาเวทนาที่เจือความเย้ยหยันอย่างถึงที่สุด "จำวันนั้นได้ไหมครับ... วันที่คุณโยนเศษเงินใส่หน้าผมแล้วบอกว่า คนจนอย่างผมไม่มีวันปีนขึ้นมาเทียบชั้นกับคุณได้" คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่กดดันจนอัครพลแทบหยุดหายใจ "วันนี้ผมเอาเงินจำนวนนั้น... มาซื้อตระกูลทั้งหมดของคุณ ทรัพย์สินทุกชิ้น รถทุกคัน และแม้แต่ลมหายใจที่พวกคุณใช้ดิ้นรนอยู่ในตอนนี้... ก็เป็นของผมหมดแล้ว" "แก... แกซื้อมันทั้งหมดเลยเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ถึงแกจะมีเงินแค่ไหน แต่มันไม่มีทาง..." อัครพลส่ายหัวปฏิเสธความจริงอันโหดร้าย "ระบบเทพเจ้าของผม... ไม่เคยจำกัดวงเงินอยู่แล้วล่ะครับ" คีย์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุหายากขึ้นมาควงเล่นในมือ แสงไฟสะท้อนประกายวาววับบาดตาอัครพลจนต้องเบือนหน้าหนี นั่นคือสัญลักษณ์แห่งอำนาจที่แท้จริง อำนาจที่สามารถเนรมิตได้ทุกสิ่ง และทำลายล้างทุกอย่างได้ในพริบตาเดียว เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบเต็มยศก้าวเข้ามาในห้องประชุม พร้อมกับกุญแจมือเหล็กมันวาว พวกเขาเดินตรงมาที่อัครพลที่ตอนนี้หมดสภาพ ไม่เหลือเค้าโครงของคุณหนูผู้สูงศักดิ์อีกต่อไป "นายอัครพล คุณถูกจับในข้อหาทุจริต ฟอกเงิน และฉ้อโกงประชาชนตามหมายศาล เชิญตัวครับ" เสียงเหล็กกระทบกันดัง *กริ๊ก* เป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างของอัครพลถูกหิ้วปีกขึ้นและลากตัวออกไปจากห้อง ท่ามกลางเสียงโอดครวญและสายตาเย็นชาของผู้คนที่เคยเป็นพรรคพวกแต่กลับพร้อมใจกันหันหลังให้ในยามที่ตระกูลล่มสลาย ประตูห้องประชุมปิดลง ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง รินซบหน้าลงกับอกของคีย์ ปล่อยให้ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมานานนับปีระบายออกมาเป็นหยาดน้ำตาแห่งความโล่งอก คีย์โอบกอดเธอไว้แน่น มือหนาลูบหลังเธอบรรจงปลอบโยน ท่ามกลางแสงไฟจากตึกระฟ้าใจกลางเมืองที่ส่องสว่างลอดผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามา ทุกอย่างจบลงแล้ว... ศัตรูถูกกำจัด คนรักปลอดภัย และจักรวรรดิแห่งความมั่งคั่งของเขาก็กำลังขยายตัวอย่างไร้ขีดจำกัด ทว่า ในขณะที่คีย์กำลังก้มลงจุมพิตหน้าผากของรินด้วยความรักและโล่งอก เสียงแจ้งเตือนข้อความปริศนาจากระบบที่ปิดการใช้งานไปแล้ว กลับดังขึ้นในโสตประสาทของเขาอย่างกะทันหัน *[แจ้งเตือนจากระบบเทพเจ้า: ตรวจพบ "โหนดพลังงานลึกลับ" ระดับ SSS กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่พิกัดปัจจุบันของคุณ... และเป้าหมายของมัน คือการแย่งชิงสิทธิ์การครอบครองระบบทั้งหมด]* คีย์ชะงักกึก ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีปุ่มปิด และก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว ประตูห้องประชุมที่ควรจะปิดสนิท กลับถูกผลักเปิดออกด้วยแรงลมมหาศาล พร้อมกับร่างของบุคคลในเงาสูงโปร่งที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มปริศนา... *(ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง เคียงบ่าเคียงไหล่ และสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ)*