กฎของท่านประธาน

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสเสียงดัง *ปึก* แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้กาแฟดำในแก้วกระเซ็นออกมาเล็กน้อย แต่เจ้าของโต๊ะไม่ได้สนใจไยดีแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของธีรดนย์เงยขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นมองลอดผ่านกรอบแว่นสายตาด้วยแววตาดุดัน ราวกับกำลังประเมินสินค้าด้อยคุณภาพที่หลุดเข้ามาในอาณาจักรของตน "คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร... ถึงกล้ามาสายในวันแรกของการทำงาน, คุณรินรดา" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเยียบเย็นเอ่ยขึ้นโดยไม่มีคำทักทาย รินรดายืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวอย่างที่พนักงานใหม่คนอื่นควรจะเป็น หญิงสาวยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาเรือนหรูอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับท่านประธานหนุ่มตรงๆ รอยยิ้มบางเบาถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างท้าทาย "ดิฉันมาถึงบริษัทก่อนเวลาสิบนาทีค่ะท่านประธาน... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ดิฉันหมายถึง 'ตามเวลาเป๊ะ' ในเมื่อในสัญญาจระบุเวลาเริ่มงานคือเก้าโมงเช้า และตอนนี้คือเก้าโมงตรงพดดี ไม่มีเกินแม้แต่วินาทีเดียว" รินรดาเน้นเสียงคำว่า *ตรงเวลา* ชัดเจน พร้อมกับลากเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะทำงานออกแล้วหย่อนตัวลงนั่งโดยไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต คิ้วหนาของธีรดนย์กระตุกขึ้นเล็กน้อย ความหงุดหงิดพุ่งพล่านขึ้นมาทันทีเมื่อเจอเลขาคนใหม่ที่ไม่มีความเคารพยำเกรงเขาเลยสักนิด ผู้หญิงคนนี้กล้าดียังไงถึงมานั่งต่อหน้าเขาโดยที่เขายังไม่ได้สั่ง แถมยังเชิดหน้าชูตาใส่เขาอีกต่างหาก "นี่คุณ! ยังไม่มีใครอนุญาตให้นั่ง..." "ดิฉันมาทำงานเป็นเลขาส่วนตัวค่ะท่านประธาน ไม่ใช่มาเป็นทหารเกณฑ์ที่จะต้องยืนตรงเคารพธงชาติหน้าโต๊ะคุณตลอดเวลา" รินรดาชิงตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม เธอดึงแฟ้มเอกสารที่เขาเพิ่งโยนใส่มาเปิดดูผ่านๆ สายตาคมกวาดมองตัวเลขและตารางงานยุ่งเหยิงด้วยความรวดเร็ว "อีกอย่าง... เอกสารกองนี้จัดระเบียบได้แย่มากค่ะ คนเก่าคงทำงานไม่ไหวถึงได้ลาออกไปสินะคะ" ธีรดนย์ถึงกับพูดไม่ออก เขากำหมัดแน่นภายใต้โต๊ะ ผู้หญิงคนนี้ปากเก่งเสียยิ่งกว่าข่าวลือที่เขาเคยได้ยินมาซะอีก เธอไม่ใช่แค่เลขา แต่เธอคือภัยคุกคามทางความสงบสุขในห้องทำงานของเขาชัดๆ "ปากดีนักนะ..." ธีรดนย์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกวาดมองสำรวจเลขาป้ายแดงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตากร้าวร้าว "ถ้าเก่งนัก ผมก็มี 'กฎเหล็ก' สามข้อสำหรับตำแหน่งนี้ หวังว่าคุณจะมีความสามารถพอที่จะทำตามได้ ไม่ใช่แค่วิ่งร้องไห้ออกไปฟ้องฝ่ายบุคคลเหมือนเด็กอมมือ" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ เธอกอดอกแล้วพนักเพยิดหน้าเป็นเชิงท้าทาย "เชิญค่ะท่านประธาน ฟังดูหน่อยสิว่ากฎระดับโลกของคุณมันจะยากสักแค่ไหน" "ข้อแรก..." ธีรดนย์โน้มตัวไปข้างหน้า มือประสานกันบนโต๊ะ สายตากดดันมองตรงมาที่เธอ "ห้ามเถียง ห้ามออกความเห็น และห้ามขัดคำสั่งผมในทุกกรณี ไม่ว่าผมจะสั่งอะไร คุณมีหน้าที่แค่ 'ทำตาม' เท่านั้น" "รับทราบค่ะ... แปลว่าถ้าคุณสั่งให้ไปตาย ดิฉันก็ต้องกระโดดตึกสินะคะ" รินรดายิ้มหวานหยด "คุณรินรดา!" ธีรดนย์กัดฟันกรอดด้วยความโมโห "ข้อสอง ห้ามเข้าใกล้ระยะประชิดตัวผมเกินหนึ่งเมตร ยกเว้นแต่ว่าผมจะเรียกใช้ และข้อสุดท้าย..." ชายหนุ่มเว้นจังหวะ ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย มองริมฝีปากอิ่มที่เอาแต่ต่อปากต่อคำกับเขาตั้งแต่เมื่อครู่ "...ห้ามตกหลุมรักผมเด็ดขาด เพราะคนอย่างคุณ... ต่อให้สวยแค่ไหน ก็ไม่มีวันอยู่ในสายตาผม" บรรยากาศในห้องทำงานกว้างใหญ่พลันเงียบกริบลงทันที คำพูดเย่อหยิ่งและวาจาเชือดเฉือนนั้นลอยเคว้งอยู่ในอากาศ รินรดานิ่งอึ้งไปชั่ววินาที ก่อนที่รอยยิ้มพราวเสน่ห์จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ช้าๆ ก้าวเท้าเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้าไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ จนกระทั่งระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงแค่ครึ่งก้าวตามกฎข้อที่สองที่เขาเพิ่งประกาศ ธีรดนย์ชะงัก ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะเมื่อร่างบางเคลื่อนเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ลอยแตะจมูก หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับกระหน่ำรัวอย่างไร้เหตุผล รินรดาก้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าสวยเฉี่ย1ยยื่นเข้าไปใกล้ใบหูของท่านประธานหนุ่ม จนสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "วางใจเถอะค่ะท่านประธาน... ต่อให้ผู้ชายทั้งโลกสูญพันธุ์ ดิฉันก็ไม่มีวันเอาหัวใจมาทิ้งไว้กับคนปากเสียอย่างคุณหรอกค่ะ" พูดจบเธอก็ผละถอยหลังออกมาด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า ทิ้งให้ธีรดนย์นั่งแข็งทื่อเป็นหิน มือหนากำขอบโต๊ะแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างตีรวนอยู่ในอก ทั้งโกรธ ทั้งหงุดหงิด... และบางสิ่งที่เขาไม่อยากยอมรับเลยว่ามันคือความประทับใจ ก่อนที่สงครามประสาทระหว่างเจ้านายและเลขาส่วนตัวจะดำเนินไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็กดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรอให้อญาต "ท่านประธานครับ... แขกที่ไม่ได้รับเชิญมาถึงแล้วครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเข้ามาสัมผัสความฟินปนแซ่บในตอนแรกนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ