ตีเหล็กเทวะ: พลิกวิกฤตเกมมรณะสู่มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง•ตอนที่ 40

บทส่งท้าย: ช่างตีเหล็กนิรันดร์

ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
“ถ้าให้เลือกได้ระหว่างการเป็นตำนานที่ถูกลืม กับคนธรรมดาที่ร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์ คุณจะเลือกอะไรครับ เรนะ?” เสียงของศิลาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในโรงตีเหล็กส่วนตัวที่ตั้งอยู่บนยอดเขาหิมะที่สูงที่สุดในโลกเสมือน ท่ามกลางประกายไฟสีครามที่เต้นเร่าอยู่ในเตาหลอมนิรันดร์ กลิ่นเหล็กกล้าร้อนระอุผสมกับกลิ่นไอความเย็นของหิมะข้างนอกสร้างบรรยากาศที่ตัดกันอย่างประหลาด เรนะที่ยืนพิงกรอบประตูพลางจิบไวน์ราคาสูงในมือ เธอไม่ได้ตอบทันที สายตาของเธอมองไปยังชุดเกราะระดับตำนานชิ้นสุดท้ายที่วางอยู่บนทั่งตีเหล็ก—ผลงานที่ไม่มีใครในเซิร์ฟเวอร์สามารถเลียนแบบได้ “คุณถามคำถามที่รู้คำตอบอยู่แล้วนี่คะ... อ๊ะ ขอโทษทีครับ ผมเผลอติดนิสัยการพูดแบบนั้นไปหน่อย” เรนะยิ้มกริ่มเมื่อเห็นศิลาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะปรับน้ำเสียงให้ดูเป็นทางการขึ้น “คำตอบของคุณอยู่ในผลกำไรมหาศาลที่กิลด์เราครอบครองอยู่ตอนนี้แล้วไม่ใช่หรือครับ ศิลา? คุณไม่จำเป็นต้องเลือก เพราะคุณเลือกทั้งคู่ไปตั้งแต่ก้าวแรกที่ทุบเหล็กก้อนแรกนั่นแล้ว” ศิลาวางค้อนลงบนแท่นไม้ เสียง ‘กริ๊ก’ เบาๆ นั้นก้องกังวานยิ่งกว่าเสียงระเบิดในสมรภูมิไหนๆ เพราะมันคือเสียงที่ปิดฉากยุคสมัยของ ‘จอมทัพ’ และความทะเยอทะยานที่พยายามผูกขาดตลาดของฝ่ายอำนาจมืดอย่างราบคาบ “จอมทัพส่งข้อความมาหาผมอีกครั้งเมื่อครู่นี้ครับ” ศิลาพูดพลางหยิบผ้าเช็ดมือที่เปื้อนคราบเขม่าขึ้นมาเช็ดเหงื่อ “เขาบอกว่ายอมแพ้แล้ว ยอมรับว่าโลกนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยดาบที่คมที่สุด แต่ขับเคลื่อนด้วยกลไกของตลาดและฝีมือที่ไม่มีใครแทนที่ได้” “แล้วคุณจะตอบกลับว่าอย่างไรครับ?” “ผมไม่ได้ตอบอะไรเลยครับ เพราะสถานะของเขากับผมตอนนี้มันต่างกันเกินไป” ศิลาเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองเห็นผู้เล่นหลายล้านคนทั่วโลกกำลังสวมใส่ไอเทมที่ประทับตราสัญลักษณ์ ‘ค้อนตีเหล็ก’ ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและพลังอำนาจในโลก VRMMO แห่งนี้ไปเสียแล้ว “ผมไม่ได้ทำเพื่อชัยชนะเหนือเขาตั้งแต่แรก ผมแค่พิสูจน์ว่าช่างตีเหล็กธรรมดาๆ คนหนึ่ง ก็สามารถสร้างโลกทั้งใบขึ้นมาใหม่ได้” บรรยากาศในห้องเงียบลงอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวจากหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ “รู้ไหมครับศิลา” เรนะเดินเข้ามาใกล้ วางมือบนไหล่ของชายหนุ่ม “ระบบเกมกำลังจะอัปเดตใหญ่ในวันพรุ่งนี้ และชื่อของคุณ... จะถูกจารึกไว้ในฐานะ ‘ช่างตีเหล็กนิรันดร์’ ในฐานะ NPC พิเศษที่ผู้เล่นทุกคนต้องมาเยี่ยมเยียนเพื่อขอรับคำชี้แนะ คุณจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเกมไปตลอดกาล คุณเสียใจไหมที่ต้องจากโลกของ ‘คนเป็น’ ไปเป็นเพียงข้อมูลที่ซ้ำซาก?” ศิลาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ สายตาของเขาทอดมองไปยังกองเหรียญทองเสมือนจริงที่กองสูงเป็นภูเขาในหน้าต่างระบบ—มันเป็นตัวเลขที่มากเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้ แต่เขากลับรู้สึกสงบอย่างประหลาด “ในโลกความเป็นจริง ผมอาจจะเป็นแค่คนคนหนึ่งที่พยายามดิ้นรน แต่ในโลกนี้... ผมคือผู้กำหนดค่าความแข็งแกร่งของมวลมนุษยชาติ” ศิลาหันมามองเรนะ ดวงตาของเขาฉายแววเฉียบคมดั่งเหล็กกล้าที่เขาหลอมมาตลอดชีวิต “การเป็นตำนานไม่ใช่การทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเพียงครั้งเดียวครับเรนะ แต่คือการสร้างมาตรฐานที่ไม่มีใครทำลายลงได้อีกต่อไปต่างหาก” ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างวาบไปทั่วทั้งห้อง กลิ่นอายของข้อมูลดิจิทัลที่กำลังถูกปรับเปลี่ยนไหลเวียนรอบตัวศิลา ร่างกายของเขากำลังเริ่มกลายเป็นละอองแสงสีจางๆ นี่คือขั้นตอนสุดท้ายของภารกิจลับระดับพระเจ้าที่เขาทำสำเร็จ “ศิลา... คุณจะยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหม?” เรนะถาม เสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ แม้จะรู้ว่านี่เป็นเพียงเกม แต่ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางการค้าขายและการร่วมเป็นร่วมตายนั้นมันจริงแท้กว่าสิ่งใด “ผมจะอยู่ตรงนี้ครับ ในทุกรอยหยักของเหล็กกล้า ทุกความคมของดาบที่พวกเขาสวมใส่ และในทุกความสำเร็จของเหล่าผู้กล้าที่ก้าวผ่านความตายมาได้ด้วยไอเทมของผม” ศิลาส่งยิ้มสุดท้ายให้คู่คิดที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา “เราไม่ได้จากกันไปไหนหรอกครับ แต่เราแค่ย้ายสถานะตัวเองไปอยู่ในจุดที่สูงที่สุด... จุดที่ไม่มีใครเอื้อมถึง” แสงสีทองห่อหุ้มตัวศิลาไว้จนมิด โรงตีเหล็กที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นไอความร้อนค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับการปรากฏขึ้นของรูปปั้นขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองหลวงของเกม ในรูปปั้นนั้น ศิลากำลังถือค้อนตีเหล็กในท่าเตรียมพร้อม มืออีกข้างหนึ่งกำลังหยิบจับผลงานชิ้นเอก สายตาของรูปปั้นมองตรงไปยังขอบฟ้าอย่างมีความหวัง ท่ามกลางผู้เล่นที่แห่กันเข้ามาดูรูปปั้นตำนานนับแสนคน เสียงประกาศก้องจากระบบดังขึ้นทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ [ประกาศจากระบบ: ขอเชิดชูเกียรติแด่ ‘ศิลา’ ช่างตีเหล็กนิรันดร์ ผู้พลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์เกมเมอร์และสร้างรากฐานแห่งความมั่งคั่งอันไม่มีที่สิ้นสุด ชื่อของท่านจะถูกจารึกไว้ตราบนานเท่านาน] เรนะยืนอยู่หน้าฝูงชน เธอกำผ้าพันคอที่ศิลาเคยตีให้เป็นของขวัญไว้แน่น พลางคลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ เธอรู้ดีว่าแม้ร่างกายของเขาจะกลายเป็นรูปปั้น แต่จิตวิญญาณแห่งช่างตีเหล็กที่รักในความสมบูรณ์แบบนั้น จะยังคงโลดแล่นและเฝ้ามองโลกใบนี้ตลอดไป ไม่มีความเศร้าหลงเหลืออยู่ มีเพียงความภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เกมหนึ่งเคยมีมา นี่ไม่ใช่จุดจบของชีวิต แต่มันคือจุดเริ่มต้นของการเป็นตำนานที่ไม่เคยตายจากใจผู้เล่นทุกคน ขอบคุณที่เดินทางร่วมกันมาจนถึงบรรทัดสุดท้าย หวังว่าเรื่องราวของช่างตีเหล็กคนนี้จะตราตรึงใจทุกท่านตลอดไปนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกมครับ
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ตีเหล็กเทวะ: พลิกวิกฤตเกมมรณะสู่มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%