การสูญเสียที่ไม่อาจย้อนคืน

เสียงโลหะฉีกขาดก้องกังวานดั่งเสียงกรีดร้องของดวงดาวที่กำลังแตกดับ ประกายไฟสีครามสาดกระเซ็นเข้ากับผนังกระจกควอตซ์เสริมแรงของห้องควบคุมกลาง ยานสำรวจ 'เฮลิกซ์-9' สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแรงโน้มถ่วงเทียมลัดวงจร ร่างของกัปตันอลิส วอล์คเกอร์ เซถลาไปกระแทกกับแผงคอนโซลควบคุมหลัก กลิ่นฉุนของโอโซนและสารหล่อเย็นเครื่องยนต์ไอออนคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศที่อัดแน่นด้วยความตึงเครียด "ระบบป้องกันแนวหน้าล่มสลายแล้วครับกัปตัน! คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจาก 'ซิเลนเทีย' กำลังกัดเซาะเกราะชีวภาพชั้นสุดท้ายเข้ามาทุกที!" เสียงของไคโรสลอดออกมาจากช่องสื่อสารที่เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวน มันขาดหาย สลับกับเสียงซ่าของคลื่นความถี่ต่ำที่บาดแก้วหู อลิสกัดริมฝีปากจนได้กลิ่นคาวเลือด ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กระพริบเตือนภัยวิกฤต เธอรู้ดีว่าเป้าหมายของสิ่งมีชีวิตต่างดาวตนนั้นไม่ใช่การทำลายยาน แต่เป็นการชิง 'รหัสพันธสัญญา' ข้อมูลโบราณที่บรรจุต้นกำเนิดของอารยธรรมจักรวาล ซึ่งหากตกไปอยู่ในมือผิด ย่อมหมายถึงการล่มสลายของระบบสุริยะ "ไคโรส ถอนตัวออกจากห้องนิรภัยเดี๋ยวนี้! นั่นเป็นคำสั่ง!" อลิสตะโกนผ่านไมโครโฟน เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย—ความรู้สึกหวาดกลัวจากการสูญเสียลูกเรือในอดีตผุดขึ้นมาหลอนหลอกในห้วงความคิดราวกับเงาทมิฬ "ผมทำเช่นนั้นไม่ได้ครับอลิส..." น้ำเสียงของนักชีวดาราศาสตร์หนุ่มนิ่งสงบผิดปกติ แม้จะอยู่ท่ามกลางวิกฤตความเป็นความตาย "ข้อมูลชุดนี้คือสิ่งเดียวที่จะพิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้โดดเดี่ยวในความมืดมิดนี้... และผมอนุญาตให้ความลับนั้นสูญหายไปพร้อมกับผมไม่ได้" อลิสไม่รอช้า เธอดีดตัวจากแผงควบคุม วิ่งฝ่าทางเดินที่ระบบไฟฉุกเฉินกะพริบเป็นสีแดงฉาน แรงสั่นสะเทือนจากภายนอกทำให้เศษซากโลหิตของยานร่วงหล่นลงมาเป็นระยะ เบื้องหน้าของเธอคือประตูห้องนิรภัยข้อมูลที่บิดเบี้ยวผิดรูปจากแรงกดดันมหาศาล ร่างของไคโรสทรุดฮวบอยู่หลังแผงควบคุมหลัก มือทั้งสองข้างยังคงพิมพ์คำสั่งเข้ารหัสครั้งสุดท้ายอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเลือดสีแดงสดจะไหลรินออกจากมุมปากและรอยแยกของชุดอวกาศ "ไคโรส!" อลิสพุ่งเข้าไปประคองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงนั้นเข้าหาตัว ทันทีที่สัมผัส เธอกลับพบว่าชุดควบคุมอุณหภูมิของเขาเสียหายอย่างหนัก ความเย็นยะเยือกจากอวกาศภายนอกเริ่มแทรกซึมเข้ามาแช่แข็งเนื้อเยื่อ ไคโรสเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้าที่ซีดเซียว ดวงตาคู่นั้นมองทะลุกระจกใสไปยังความเวิ้งว้างเบื้องนอก ซึ่งกลุ่มก้อนพลังงานของซิเลนเทียกำลังรวมตัวกันเป็นรูปร่างคล้ายดวงตานับล้านคู่ จ้องมองมาที่พวกเขาอย่างเยือกเย็นและไร้ความปรานี "คุณ... มาช้าไปนิดเดียวนะครับกัปตัน..." ไคโรสกระซิบเสียงแผ่วเบา ลมหายใจของเขาขาดช่วง มือที่สั่นเทาเอื้อมไปแตะที่หน่วยความจำควอนตัมขนาดเท่าฝ่ามือ ซึ่งตอนนี้ถูกเข้ารหัสด้วยDNAของเขาเองเรียบร้อยแล้ว "ข้อมูล... ปลอดภัยแล้ว... แต่อุปกรณ์ชีวometric... ผูกติดกับสัญญาณชีพของผม..." อลิสเบิกตากว้าง หัวใจของเธอดิ่งวูบลงสู่ก้นเหวแห่งความสิ้นหวัง "หมายความว่า... ไคโรส คุณถอดรหัสออกไม่ได้งั้นเหรอ? ถ้านาย..." "ถ้าชีพจรของผมหยุดลง... ข้อมูลทั้งหมดจะถูกส่งตรงไปยังฐานข้อมูลกลางของสหพันธ์ผ่านช่องทางลับ... และไม่มีใคร... แม้แต่ซิเลนเทีย ก็แย่งชิงมันไปได้อีก" ไคโรสไอออกมาเป็นลิ่มเลือด ร่างกายของเขากำลังเข้าสู่ภาวะช็อกจากการสูญเสียความร้อนและอวัยวะภายในล้มเหลวจากการปะทะกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ภายนอกยาน ซิเลนเทียส่งเสียงกรีดร้องผ่านคลื่นความถี่สูงที่ทำให้แผงโลหิตของห้องนิรภัยยุบตัวลงมาอีกนิ้ว แรงกดดันมหาศาลทำให้รอยแตกบนกระจกขยายวงกว้างขึ้น อลิสโอบกอดร่างของเพื่อนร่วมทางแน่น น้ำตาแห่งความคับแค้นเอ่อคลอเบ้าตา ความทรงจำในภารกิจแรกที่เธอเคยสูญเสียสหายร่วมรบย้อนกลับมาทับถมราวกับต้องการบดขยี้วิญญาณของเธอให้แตกสลายอีกครั้ง "ไม่... นายต้องไม่ตายไคโรส เราสัญญาแล้วว่าจะกลับไปดื่มกาแฟที่สถานีอวกาศคัลლისด้วยกัน!" อลิสพยายามใช้มือข้างหนึ่งกดแผลฉีกขาดที่หน้าอกของเขาเพื่อห้ามเลือด แต่มันไร้ผล พลังงานชีวิตของชายหนุ่มกำลังไหลรอดผ่านนิ้วมือของเธอไปช้าๆ "ลาก่อนครับ... อลิส... ขอบคุณที่ให้เกียรติเดินทางร่วมกับผม... ในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้..." ดวงตาของไคโรสค่อยๆ ปิดลง ลมหายใจเฮือกสุดท้ายแผ่วเบาก่อนจะเงียบสนิทลงท่ามกลางเสียงหึ่งของเครื่องมือแพทย์ที่ร้องเตือนเป็นสัญญาณยาวต่อเนื่อง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าปรากฏข้อความสีเขียวสว่างวาบ: **[ DATA UPLOAD COMPLETE: SECURED ]** แต่ทว่า ในวินาทีที่ร่างของไคโรสแน่นิ่งไปอย่างไร้ลมหายใจ เสียงสัญญาณเตือนภัยรูปแบบใหม่ก็ดังขึ้น—ไม่ใช่เสียงเตือนจากยานเฮลิกซ์-9 แต่เป็นเสียงสัญญาณถอดรหัสจากภายนอก หน้าจอหลักปรากฏภาพยานแม่ขนาดยักษ์ที่ไม่ปรากฏในฐานข้อมูลของสหพันธ์ โผล่พ้นเงาของดาวเคราะห์น้อยออกมาอย่างเงียบเชเชียบ และสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ คลื่นพลังงานของซิเลนเทียไม่ได้พุ่งเป้ามาที่พวกเขาอีกต่อไปแล้ว แต่กำลังหันเหไปโอบล้อมยานปริศนารำนั้นแทน พร้อมกันนั้น เสียงสังเคราะห์จากระบบสื่อสารของยานแปลกปลอมก็ดังแทรกเข้ามาในคลื่นวิทยุของเฮลิกซ์-9 เป็นรหัสลับที่อลิสจำได้ขึ้นใจ—รหัสลับที่เธอเคยได้ยินในบันทึกการหายตัวไปของลูกเรือชุดแรกเมื่อสิบปีก่อน... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันความมืดมิดนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ