เมื่ออิทธิพลเริ่มสงสัย

"มึงเปลี่ยนไปเยอะนะธันวา ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มึงเลิกมองหาแต่หุ้นบลูชิพพื้นฐานแน่นๆ แล้วหันมาเล่นเกมพนันกับบริษัทไอทีสตาร์ทอัพที่เพิ่งเข้าตลาดได้ไม่ถึงเดือนแบบนี้?" เสียงของอิทธิพลทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากปลายสายโทรศัพท์ ธันวาวางแก้ววิสกี้ราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนในห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวจากจอคอมพิวเตอร์กราฟิกกระพริบถี่ๆ สะท้อนในดวงตาที่เรียบเฉยของเขา เขาไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที แต่เลือกที่จะจิบเครื่องดื่มช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ระหว่างคนทั้งคู่ผ่านสัญญาณดิจิทัล "คนเราต้องรู้จักปรับตัวตามกระแสโลกครับอิทธิพล ถ้ามัวแต่ยึดติดกับตำราเดิมๆ ที่มึงชอบสอนกู สุดท้ายเราก็จะเป็นได้แค่เหยื่อของคนยุคใหม่เท่านั้น" ธันวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทราวกับผิวน้ำที่ไม่มีวันสั่นไหว "เหรอ... งั้นไอ้เงินก้อนโตที่กูเห็นในบัญชีนอมินีของมึงช่วงสองสัปดาห์นี้ล่ะ จะอธิบายว่ายังไง? มึงไปเอาข้อมูลวงในมาจากไหน ถึงได้กล้าแทงสวนตลาดในช่วงที่ดัชนีกำลังดิ่งลงเหวแบบนั้น?" อิทธิพลแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงหัวเราะของมิตรภาพ แต่มันคือเสียงของพรานที่กำลังไล่ต้อนเหยื่อให้จนมุม ธันวาขยับยิ้มที่มุมปากโดยไม่มีใครเห็น "เงินมันมีกลิ่นของมันนะอิทธิพล มึงเองก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ? ถ้ามึงยังจมอยู่กับวิธีคิดแบบเดิม มึงก็คงมองไม่เห็นโอกาสที่คนอื่นมองข้ามหรอกครับ" เขากดวางสายทันทีโดยไม่รอฟังคำตอบ จังหวะหัวใจของธันวาไม่ได้เต้นเร็วขึ้นแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าอิทธิพลเริ่มระแวง และความระแวงของเพื่อนสนิทคนนี้คือสิ่งที่อันตรายที่สุดเท่าที่เขาเคยเผชิญมาในชีวิตนี้ ในชาติที่แล้ว อิทธิพลคือคนที่คอยดึงเขาให้จมดิ่งลงสู่ความหายนะด้วยคำหวานและแผนการที่ดูไร้ที่ติ แต่ในคราวนี้น่ะหรือ? เขาจะไม่ยอมให้เกมนี้จบลงในลักษณะเดิมอีกเป็นอันขาด ธันวาหมุนเก้าอี้กลับมามองหน้าจอ เขาไม่ได้กำลังเทรดหุ้นธรรมดา แต่เขากำลัง 'วางกับดัก' ก้อนใหญ่ อิทธิพลไม่ได้แค่โทรมาถามไถ่ แต่เขากำลังให้คนคอยสะกดรอยตามเส้นทางการเงินของเขาผ่านบริษัทบังหน้าหลายชั้นที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างแยบยล เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ รินรดาเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสง่างาม เธอวางแฟ้มเอกสารบางอย่างลงบนโต๊ะ "อิทธิพลเพิ่งติดต่อบริษัทตรวจสอบบัญชีเอกชนไปค่ะ" รินรดากล่าว สายตาของเธอแสดงความกังวลเล็กน้อย "เขาเริ่มสงสัยว่าแหล่งเงินทุนของคุณไม่ได้มาจากแค่ตลาดหุ้นอย่างที่คุณกล่าวอ้าง" ธันวารับแฟ้มนั้นมาเปิดดู มันคือรายละเอียดของโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่เขากำลังทำร่วมกับตระกูลของรินรดา ซึ่งอิทธิพลพยายามจะเจาะเข้ามาตรวจสอบถึงความเชื่อมโยงของผลกำไรมหาศาลที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ "ให้เขาตรวจสอบไปเถอะครับริน" ธันวากล่าวพลางพลิกเอกสารดู "ยิ่งเขาพยายามขุดลึกเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งพบกับกำแพงที่ผมสร้างไว้แน่นหนาขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกัน... ความโลภของเขาจะทำให้เขาพลาดในจุดที่คาดไม่ถึง" "คุณกำลังเล่นกับไฟ ธันวา" รินรดาโน้มตัวลงมาใกล้ ดวงตาคู่นั้นจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "อิทธิพลไม่ใช่คนที่จะปล่อยวางเรื่องผลประโยชน์ง่ายๆ ถ้าเขารู้ว่าคุณกำลังกุมความลับเรื่องหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีที่กำลังจะเปลี่ยนโลกในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เขาไม่แค่จะหยุดคุณ... เขาจะทำลายคุณให้ราบคาบ" "ผมรู้ครับ" ธันวาตอบเสียงเรียบ "เพราะฉะนั้นเราต้องเร่งกระบวนการซื้อหุ้นในกลุ่มเป้าหมายให้เสร็จสิ้นภายในวันพรุ่งนี้ ก่อนที่อิทธิพลจะทันได้ตั้งตัว" เขาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างมองออกไปสู่แสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครเบื้องล่าง อดีตที่เคยถูกทรยศ ความเจ็บปวดที่สูญเสียครอบครัวไป ความยากจนที่เคยบีบคั้นให้เขาต้องขายวิญญาณเพื่ออยู่รอด ทุกอย่างกำลังถูกชำระล้างด้วยหมากตาต่อตาที่เขาวางไว้ ขณะที่เขากำลังตกอยู่ในห้วงความคิด เสียงสัญญาณเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของอาคารก็ดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณแจ้งเตือนว่ามีบุคคลพยายามเข้าถึงฐานข้อมูลส่วนตัวของเขาจากเครือข่ายภายนอก ธันวาแสยะยิ้มที่มุมปาก มันไม่ใช่การโจมตีแบบสุ่ม แต่เป็นการโจมตีจากมืออาชีพที่อิทธิพลว่าจ้างมา "เกมเริ่มแล้วสินะ" เขาพึมพำ เขานั่งลงที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง มือทั้งสองข้างวางบนคีย์บอร์ดอย่างมั่นคง การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของกำลังกาย แต่คือสงครามข้อมูลและการเงินระดับพันล้าน เขาเริ่มป้อนคำสั่งลวงเข้าสู่ระบบเพื่อล่อให้แฮกเกอร์ของอิทธิพลหลงเข้าไปในกับดัก 'ทางตัน' ที่เขาเตรียมไว้ ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะกดตกลงเพื่อปิดการโจมตีนั้น หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาก็ดับวูบลงโดยฉับพลัน ทั้งที่ระบบไฟฟ้าในห้องยังคงทำงานปกติ มีเพียงกล่องข้อความสีแดงปรากฏขึ้นกลางจอพร้อมกับคำพูดที่ทำให้ธันวาต้องชะงักลมหายใจ *‘กูไม่ได้จ้างแฮกเกอร์มาแฮกคอมมึง... กูกำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานมึงเอง ธันวา’* เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามาหยุดอยู่หลังประตูห้องทำงานอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูสามครั้งที่เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาเคยใช้เป็นสัญญาณลับในสมัยที่พวกเขายังสนิทกันอย่างแน่นแฟ้นที่สุด หัวใจของธันวากระตุกวูบ เขาไม่ได้คาดคิดว่าอิทธิพลจะบ้าบิ่นถึงขั้นเดินทางมาหาเขาถึงที่นี่ด้วยตัวเองในเวลาวิกาลเช่นนี้ ประตูปรากฏรอยแยกออกทีละน้อย เผยให้เห็นเงาร่างของคนที่เขาทั้งเกลียดและหวาดระแวงที่สุดยืนตระหง่านอยู่ในความมืดสลัว "มีอะไรจะพูดก่อนที่กูจะเปิดประตูเข้ามาไหม เพื่อนรัก?" เสียงของอิทธิพลลอดผ่านรอยแยกประตูเข้ามา มันเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นจนธันวารู้สึกได้ถึงไอเย็นที่แผ่กระจายไปทั่วทั้งห้อง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางแห่งการหักเหลี่ยมเฉือนคมไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ