ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

"นายจะบอกว่าโปรเจกต์ 'นวัตกรรมพลังงานสะอาด' ที่กำลังจะระดมทุนในตลาดรองตัวนี้ มันเป็นแค่แชร์ลูกโซ่ฉาบหน้าอย่างนั้นเหรอ ธันวา? นายเอาความมั่นใจมาจากไหน?" อิทธิพลวางแก้ววิสกี้ราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดังเคร้ง แววตาของเขาที่เคยฉาบไว้ด้วยความใจดีแบบเพื่อนรัก บัดนี้สั่นไหวด้วยความไม่พอใจที่ถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรานั่งอยู่ภายในคลับส่วนตัวชั้นดาดฟ้า เสียงดนตรีแจ๊สเบาๆ ที่เคยให้ความรู้สึกผ่อนคลาย กลับกลายเป็นความเงียบที่กดดันราวกับอากาศในห้องนี้กำลังถูกสูบออกไปจนหมด ผมจิบน้ำเปล่าเบาๆ สายตามองทะลุแก้วคริสตัลไปยังใบหน้าที่ดูหล่อเหลาและไร้พิษภัยของคนตรงหน้า ในชาติก่อน... ผมก็เคยถูกรอยยิ้มแบบนี้แหละที่ลากให้ผมเอาเงินก้อนสุดท้ายของครอบครัวไปถมจนมิดดิน ไม่ใช่แค่ความโง่เขลาในอดีต แต่คือความโลภที่เขายัดเยียดให้ภายใต้คำว่า 'โอกาสทองของเพื่อน' "ผมไม่ได้เอาความมั่นใจมาจากไหนหรอกครับอิทธิพล" ผมวางแก้วลงช้าๆ จังหวะการพูดของผมราบเรียบจนน่ากลัว "ผมแค่อ่านงบการเงินแล้วพบว่า กระแสเงินสดที่โฆษณาว่ามาจาก 'การขุดเหมืองคริปโต' ในต่างประเทศ มันไม่มีบันทึกการจ่ายค่าไฟฟ้าที่สอดคล้องกันเลยแม้แต่น้อย คนทำธุรกิจที่พยายามจะย่อโลกการเงินให้ง่ายเกินไป มักจะลืมไปว่าตัวเลขบนกระดาษน่ะ... มันโกหกได้ แต่ตัวเลขที่หายไปจากบัญชีธนาคารจริงๆ มันไม่มีวันโกหก" อิทธิพลแค่นหัวเราะ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ผ่อนลมหายใจออกมาเหมือนคนกำลังมองดูเด็กน้อยที่พูดจาเพ้อเจ้อ "นายเปลี่ยนไปเยอะนะ ธันวา ตั้งแต่หายไปพักใหญ่ช่วงก่อนหน้านี้ นายดูหวาดระแวงเหมือนคนเสียสติ การลงทุนมันคือความเสี่ยง คนที่กลัวจนหัวหดอย่างนายจะไม่มีวันได้แตะเงินล้านที่คนระดับพวกเราเขาส่งให้ถึงมือหรอก" "โอกาส... หรือกับดักกันแน่ครับ?" ผมย้อนถามพลางสบตาเขานิ่ง "ถ้าโปรเจกต์นี้ดีจริง ทำไมต้องจำกัดวงเฉพาะคนสนิท ทำไมไม่เปิดขายสาธารณะตั้งแต่วันแรก? อิทธิพล... เราเป็นเพื่อนกันมานาน ผมเตือนคุณด้วยความหวังดี เงินที่คุณกำลังรวบรวมอยู่ตอนนี้ ถ้ามันเริ่มบานปลายเกินกว่าที่กฎหมายจะควบคุมได้ ผลที่ตามมามันไม่ได้จบแค่การขาดทุน แต่มันคือคุก" คำว่า 'คุก' ดูจะกระตุกเส้นประสาทของเขาได้ดี อิทธิพลชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระคนกลิ่นควันบุหรี่จางๆ ทำให้ผมรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก "ธันวา นายคิดว่านายฉลาดอยู่คนเดียวหรือไง?" เสียงของเขาต่ำลงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ "ฉันเสนอทางลัดให้ เพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้าวันนี้แกเลือกจะเดินแยกทาง ก็อย่ามาเสียใจทีหลังตอนที่เห็นฉันนั่งอยู่บนยอดเขา แล้วแกต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ หาเงินจ่ายภาษีไปวันๆ" ผมไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ ในใจผมกำลังนับถอยหลัง ความทรงจำในชาติก่อนแล่นเข้ามาในหัว... อีกสามวันหลังจากนี้ ข่าวการฉ้อโกงของบริษัทในเครือ 'อินฟินิตี้ กรุ๊ป' จะถูกแฉ ข่าวที่ทำให้อิทธิพลต้องรีบชิ่งหนีออกนอกประเทศ ทิ้งให้ผู้เสียหายและเพื่อนสนิทที่หลงเชื่ออย่างผมต้องกลายเป็นบุคคลล้มละลายที่ถูกสังคมตราหน้า "ขอบคุณที่หวังดีครับ" ผมลุกขึ้นยืนจัดสูทให้เข้าที่ "แต่ชีวิตของผม... ผมจะกำหนดทางเดินเอง ไม่ใช่โดยใครที่ไหนทั้งนั้น" ผมก้าวเดินออกจากห้องคลับโดยไม่หันกลับไปมองอีก บรรยากาศภายนอกห้องนั้นเย็นเยียบและปลอดโปร่งกว่ามาก ทันทีที่ผมก้าวออกมาจากตึกสูงเสียดฟ้า ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเดรสสีเข้มก็ยืนรออยู่ที่รถยุโรปคันหรู เธอก้าวออกมาจากตัวรถด้วยท่าทีสง่างาม รินรดา... เธอคือตัวแปรที่ผมต้องการเพื่อเปลี่ยนเกมกระดานนี้ให้เร็วขึ้น "คุณปฏิเสธข้อเสนอของเขาจริงๆ สินะ" รินรดาเปิดบทสนทนาขึ้นทันที แววตาของเธอเฉลียวฉลาดเกินกว่าที่ใครจะมองข้าม "ผมไม่ต้องการแค่รอดตัวไปครับรินรดา ผมต้องการ 'ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม'" ผมตอบพลางเปิดประตูรถให้เธอ "อิทธิพลกำลังจะสร้างความเสียหายครั้งใหญ่ ถ้าเรามีหลักฐานที่แน่นหนาพอที่จะยับยั้งการโอนเงินก้อนสุดท้ายของเขาก่อนวันอังคารนี้ คุณคิดว่าตระกูลของคุณจะสนใจทำผลงานชิ้นโบแดงนี้ไหมครับ?" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสงไฟจากเมืองหลวงสะท้อนในแววตาของเธออย่างมีนัยสำคัญ "ถ้าคุณมีหลักฐานที่ว่า... ฉันก็มีอำนาจพอที่จะเปลี่ยนให้มันกลายเป็นหายนะของเขาแทนที่จะเป็นของเรา" รถเคลื่อนตัวออกไปบนถนนยามค่ำคืน แต่แล้วจู่ๆ โทรศัพท์ในมือของผมก็สั่นสะเทือน ผมหยิบขึ้นมาดูพบข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกที่ไม่มีชื่อผู้ติดต่อ 'อย่ามั่นใจนักว่านายคือคนเดียวที่ย้อนเวลากลับมาได้... ธันวา' ผมเบรกตัวรถจนตัวโก่ง เสียงยางบดถนนดังสนั่นหวั่นไหว รินรดาหันมามองผมด้วยความตกใจ แต่สายตาของผมจับจ้องอยู่ที่หน้าจอที่กำลังมืดดับลงอย่างรวดเร็ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีคนอื่นที่รู้ความลับนี้ หรือว่าความผิดพลาดของผมในชาติก่อน... ไม่ได้เกิดขึ้นจากความบังเอิญอย่างที่ผมเคยเข้าใจมาตลอด? ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา