กลิ่นอายของแอลกอฮอล์หมักบ่มนานปีลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นฝนจางๆ ที่ซัดผ่านกระจกหน้าต่างบานสูงของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงเทพฯ ศรุตไม่ได้เปิดไฟดวงใหญ่ มีเพียงแสงสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งพื้นและแสงนีออนจากตึกระฟ้าเบื้องล่างที่สาดส่องเข้ามา ทาบทับร่างสูงโปรดในชุดสูทสีเข้มที่ปลดกระดุมคอเสื้อออกอย่างไร้ระเบียบ นิ้วเรียวยาวแกว่งแก้วคริสตัลบรรจุของเหลวสีทับทิมเข้มช้าๆ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบนโซฟาหนังแท้สีชา
"คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินกว่าจะถือไพ่เหนือกว่านะคะ เรนิน"
น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ทว่าเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวหนักอึ้ง เรนินไม่สะทกสะท้าน เธอยังคงรักษาท่าทีสง่างามและเยือกเย็น รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน ดวงตากลมโตคู่คมจับจ้องมาที่เขาโดยไม่หลบเลี่ยง
"ความอันตรายคือสนามเด็กเล่นของฉันค่ะ คุณศรุต... หรือคุณกำลังกลัวว่าความลับใต้พรมที่คุณกวาดซ่อนไว้ จะถูกฉันกวาดขึ้นมาให้แสงสว่างมันแผดเผา?"
เรนินย้อนถามด้วยน้ำเสียงที่เฉียบคมพอกัน เธอยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้รสชาติฝาดหวานบาดคอตัดกับความตึงเครียดในอากาศ ทั้งสองคนต่างรู้ดีว่าเกมนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับผู้แพ้ ข้อมูลในแฟลชไดรฟ์ที่เธอถืออยู่คือระเบิดเวลาที่จะทำลายอาณาจักรทางกฎหมายที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเลือดและคราบน้ำตาของผู้อื่น ขณะที่เอกสารลับเรื่องอดีตของครอบครัวเธอที่เขาถืออยู่ ก็พร้อมจะบดขยี้อนาคตของเธอให้แหลกคาคามือเช่นกัน
ศรุตแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงขยับตัวเข้าหาเธอช้าๆ จนระยะห่างลดลง ไออุ่นจากร่างกายและกลิ่นน้ำหอมราคาแพงของผู้ชายอันตรายคนนี้โชยเข้าปะทะจมูกของเธอ เรนินชะงักไปเล็กน้อยแต่ไม่ถอยหนี เธอยังคงเชิดหน้าสบตาเขาอย่างท้าทาย
"คุณฉลาด เรนิน... ฉลาดจนน่าจับมาทำลายให้แหลกคามือทีละส่วน" ศรุตกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงของเขาพร่าต่ำและเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากนักกฎหมายผู้เยือกเย็น "แต่รู้ไหมว่า จุดอ่อนที่สุดของคนฉลาดอย่างคุณคืออะไร?"
เรนินนิ่งเงื่อนงับริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจนิยาม มันไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความตื่นเต้นเร้าใจที่ถูกปลุกเร้าจากเกมจิตวิทยาที่กำลังล้ำเส้นเข้าสู่เขตอันตราย
"คือการที่คุณคิดว่าคุณควบคุมทุกอย่างได้... รวมถึงความรู้สึกของตัวเอง" ศรุตเอ่ยต่อ พลาเอื้อมมือหนาไปแตะที่ปลายคางมนของเธอแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนจากปลายนิ้วทำให้เรนินสะ้านเฮือก ดวงตาคมกริบของเขามองลึกเข้ามาในดวงตาเธอราวกับจะควักเอาความลับทุกอย่างออกไป "คุณอยากเปิดโปงผม... แต่ในขณะเดียวกัน คุณก็ดึงดูดผมจนแทบจะทนไม่ไหวใช่ไหมล่ะครับ?"
"อย่าสำคัญตัวผิดไป..." เรนินเค้นเสียงตอบ แม้ลมหายใจจะเริ่มติดขัดเมื่อปลายนิ้วของเขาไล้ต่ำลงมาที่ลำคอระหง "ฉันมาที่นี่เพื่อทวงความยุติธรรม... ไม่ใช่เพื่อมาเล่นเกมสวาทกับซาตานอย่างคุณ"
"ซาตานตนนี้แหละค่ะที่จะทำให้คุณยอมจำนน"
ศรุตไม่รอให้เธอได้โต้แย้งอีกต่อไป เขาโน้มใบหน้าลงมาประกบิฝีปากหนาร้อนผ่าวเข้าหากันทันที ความดุดันและเร่าร้อนถูกถ่ายทอดผ่านรสจูบที่ทั้งเอาแต่ใจและเรียกร้อง เรนินเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนที่สติทั้งหมดจะพร่าเลือนไปกับสัมผัสที่จาบจ้วงและลึกซึ้ง มือหนารั้งเอวบางเข้าหาตัวแนบแน่นจนแทบไม่เหลือช่องว่าง รสชาติฝาดของไวน์แดงผสมผสานไปกับลมหายใจที่ร้อนรุ่ม เรนินพยายามจะทุบไหล่แกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงทั้งหมดกลับละลายหายไปกับสัมผัสวาบหวามที่เขาจู่โจมอย่างไร้ความปรานี
ริมฝีปากที่ขบเม้มและดูดดึงอย่างเร่าร้อนทำให้ห้องทั้งห้องราวกับหมุนคว้าง สัมผัสจากมือของศรุตที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังภายใต้ชุดทำงานแนบเนื้อ ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนที่ทั้งสองฝ่ายต่างเก็บกดไว้ภายใต้ภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบ เรนินส่งเสียงครางแผ่วในลำคอด้วยความยอมจำนน มือเรียวที่เคยตั้งท่าจะผลักไส กลับเปลี่ยนเป็นจิกเกาะที่ลาดไหล่กว้างของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างตัวเองที่สั่นเทิ้ม
ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนระอุและเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันตราย เสียงกริ่งประตูหน้าเพนต์เฮาส์ที่ดังขึ้นกะทันหันกลับดึงสติของทั้งคู่ให้หลุดออกจากภวังค์
ศรุตชะงัก ผละริมฝีปากออกช้าๆ ดวงตาคมกริบวับวาวด้วยความไม่พอใจ ขณะที่เรนินหอบหายใจรัว ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและตื่นตระหนก เธอกำลังจะขยับถอยหลังเพื่อจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แต่เสียงเคาะประตูซ้ำๆ พร้อมกับเสียงตะโกนเรียกจากด้านนอกก็ดังแทรกเข้ามา
"คุณศรุตครับ! แย่แล้วครับ... เอกสารลับในตู้นิรภัยชั้นใต้ดิน ถูกบุคคลปริศนาเจาะระบบและดาวน์โหลดออกไปหมดแล้วครับ!"
หัวใจของเรนินกระตุกวูบ เธอสบตากับศรุตที่หันขวับมามองเธอทันที แววตาของทนายหนุ่มไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือความระแวงสงสัยที่คมกริบราวน้ำแข็ง
"คุณเล่นตลกอะไรกับผม... เรนิน?" ศรุตเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ขณะที่มือข้างหนึ่งยังคงล็อกเอวเธอไว้แน่นราวกับกรงขัง
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเกมอันตรายนี้ไปพร้อมกับมิดไนท์คิสค่ะ
ทนายสายมืดกับนักวิเคราะห์ข่าวสาวผู้มีอดีตเป็นเครื่องหมายคำถาม•ตอนที่ 12
ความลับในแก้วไวน์
ผลงานโดย มิดไนท์คิส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (มิดไนท์คิส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทนายสายมืดกับนักวิเคราะห์ข่าวสาวผู้มีอดีตเป็นเครื่องหมายคำถาม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!