เสียงกระแทกของแฟ้มคดีบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องห้องสืบสวนขนาดเล็ก กลิ่นอับของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ราคาถูกผสมปนเปไปกับความตึงเครียดที่ลอยตัวคละคลุ้งในอากาศ จนแทบจะทำให้ลมหายใจของคนทั้งสองติดขัด
"คุณทำอะไรลงไปครับ หมวดศิลา!"
น้ำเสียงของรินรดาไม่ได้ตึงเครียดด้วยความโกรธเกรี้ยวแบบเด็กๆ แต่มันคมกริบและสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความผิดหวัง ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสจ้องมองนายตำรวจหนุ่มตรงหน้าเขม็ง นิ้วมือเรียวยาวกำขอบโต๊ะแน่นจนข้อต่องอขาวซีด
เอกสารที่เพิ่งถูกวางลงไปคือรายงานการเข้าตรวจค้นห้องพักของผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมอำพรางต่อเนื่อง ซึ่งเป็นคดีใหญ่ที่กรมตำรวจกำลังกดดันอย่างหนัก ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวหน้านักวิเคราะห์หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์อย่างเธอสติหลุด ไม่ใช่เพราะการค้นพบหลักฐานชิ้นใหม่ แต่เป็น "วิธีการ" ที่ได้มาซึ่งหลักฐานชิ้นนั้นต่างหาก
ศิลายังคงยืนพิงขอบหน้าต่าง แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดไฟนีออนด้านนอกสาดส่องใบพักตร์คมคายที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากการทำงานหนัก เขายกบุหรี่ขึ้นจดจ่อริมฝีปาก แต่แล้วก็ชะงักเมื่อเห็นสายตาคาดคั้นของหญิงสาว นายตำรวจหนุ่มถอนหายใจยาว พ่นลมหายใจออกทางจมูกช้าๆ ก่อนจะโยนไฟแช็กลงบนโต๊ะเสียงดัง *แกร็ก*
"ผมไม่มีทางเลือก ริน" ศิลาตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ราวกับสิ่งที่เขาเพิ่งทำลงไปเป็นเพียงแค่การซื้อกาแฟสักแก้ว ไม่ใช่การละเมิดสิทธิส่วนบุคคลและการได้มาซึ่งพยานวัตถุโดยมิชอบด้วยกฎหมาย "ถ้าเรามัวแต่รอหมายค้นจากศาลที่ต้องใช้เวลาอีกสามวัน ป่านนี้หลักฐานชิ้นนั้นคงกลายเป็นจุลอยู่ในเตาเผาขยะของมันไปแล้ว"
"แต่หลักฐานที่ได้มาโดยมิชอบ มันจะไม่มีความหมายอะไรเลยในชั้นศาล!" รินรดาผุดลุกขึ้นยืน เสียงของเธอเริ่มสูงขึ้นด้วยความอัดอั้นตันใจ "คุณก็รู้กฎข้อนี้ดีนี่นา หมวดศิลา! หรือว่าเกียรติและระเบียบวินัยในฐานะผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ มันไม่มีค่าอะไรเลยในสายตาของคุณ สำนวนคดีนี้พังแน่ ถ้าทนายฝั่งนั้นหยิบประเด็นการบุกรุกโดยไม่มีหมายมาใช้ในศาล ทุกอย่างที่เราทำมา... ความพยายามทั้งหมดที่เราเก็บคราบดีเอ็นเอและรอยนิ้วมือแฝง มันจะกลายเป็นโมฆะทันที!"
รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบอัด ปมในอดีตเรื่องการหายตัวไปของพี่ชายที่ต้องต่อสู้ด้วยความอยุติธรรมและช่องโหว่ทางกฎหมายคอยหลอกหลอนเธอบนเส้นทางสายนี้เสมอ เธอเลือกที่จะเดินทางสายนี้อย่างถูกต้องและแม่นยำในหลักการ ก็เพราะไม่อยากเห็นความจริงต้องพังทลายลงด้วยน้ำมือของคนที่ใช้อำนาจเหนือความถูกต้อง
ศิลาเงียบไปครู่ใหญ่ เขาสบตาเธอนิ่ง แววตาของนายตำรวจหนุ่มเต็มไปด้วยความซับซ้อน มันมีความดื้อรั้น ความเหนื่อยล้า และประกายบางอย่างที่อ่านไม่ออกสะท้อนอยู่ภายในนั้น
"ริน คุณกำลังมองโลกผ่านกล้องจุลทรรศน์" ศิลาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานอีกก้าวหนึ่ง ระยะห่างที่ลดลงทำให้รินรดาได้กลิ่นอายฝนและบุหรี่จางๆ จากตัวเขา "คุณเห็นแต่เซลล์ เส้นใย และสารเคมีที่ต้องเป๊ะตามสูตรทางวิทยาศาสตร์ แต่คุณลืมมองไปว่า... ฆาตกรที่พวกเรากำลังไล่ล่าอยู่มันไม่ได้เล่นตามกติกา มันหัวเราะเยาะใส่ประมวลกฎหมายอาญาด้วยซ้ำ ในขณะที่คุณกำลังกังวลเรื่องขั้นตอนทางกฎหมาย เหยื่อรายต่อไปอาจจะกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้วก็ได้"
"แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างในการทำผิดกฎหมายเสียเอง!" รินรดาโต้กลับทันควัน น้ำตาคลอเบ้าด้วยความคับ
แค้นใจ "ถ้าเราทำตัวเหนือlawsซะเอง แล้วเราจะต่างอะไรกับพวกมันล่ะคะ? ความยุติธรรมที่ได้มาด้วยวิธีสกปรก มันก็เป็นแค่ความอัปยศที่สวมเสื้อคลุมความถูกต้องเท่านั้นแหละ!"
คำพูดนั้นราวกับมีดสั้นที่พุ่งปักเข้ากลางใจ ศิลาชะงักไปเล็กน้อย กล้ามเนื้อกรามของเขาขยับเกร็ง บรรยากาศรอบตัวทั้งคู่เย็นเยียบลงถนัดตา ความคิดเห็นที่ไม่ลงรอยกันทำให้รอยร้าวที่เคยมีอยู่บ้างในทีม ขยายตัวกว้างขึ้นจนน่าใจหาย
ก่อนที่ทั้งสองจะได้โต้เถียงกันต่อ เสียงเตือนข้อความฉุกเฉินจากเครื่องมือสื่อสารส่วนตัวก็ดังขึ้น *ปี๊บ! ปี๊บ!*
รินรดาก้มลงมองหน้าจอสมาร์ทโฟนของเธอ มันคือระบบแจ้งเตือนวิเคราะห์หลักฐานอัจฉริยะ (Forensic Analysis System) ที่เธอเป็นคนตั้งค่าไว้สำหรับสกัดข้อมูลดิบจากคดีนี้ แต่วันนี้ หน้าจอกลับแสดงผลแปลกประหลาด ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบถี่ๆ พร้อมกับเสียงระบบสังเคราะห์ที่ดังขึ้นในหัวอย่างเฉียบพลัน:
*[แจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS: ตรวจพบการเข้าถึงไฟล์ลับนอกเครือข่าย — แหล่งที่มา: เครื่องคอมพิวเตอร์แม่ข่ายในห้องทำงานของสารวัตรใหญ่]*
รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธองยหน้าขึ้นมองศิลาทันที ทว่านายตำรวจหนุ่มไม่ได้มีท่าทีตกใจเลยแม้แต่น้อย เขากลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลับลมคมใน
"ดูเหมือนว่า... เราไม่ได้กำลังเล่นเกมจับผิดฆาตกรธรรมดาๆ ซะแล้วล่ะครับ ริน" ศิลาเอ่ยเสียงกระซิบเบาๆ ดวงตาคมกริบมองทะลุกระจกหน้าต่างออกไปสู่ความมืดมิดยามวิกาลของสถานีตำรวจ "เพราะตอนนี้ มีใครบางคนกำลังเปิดประตูต้อนรับเราเข้าสู่ 'ห้องทดลอง' ของจริงแล้ว"
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและติดตามอ่านตอนนี้นะครับ
— แฟ้มคดีลับ007
นิติวิทยาศาสตร์หัวใจกับคดีที่เหลือทิ้งไว้•ตอนที่ 8
รอยร้าวในทีม
ผลงานโดย แฟ้มคดีลับ007
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แฟ้มคดีลับ007)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นิติวิทยาศาสตร์หัวใจกับคดีที่เหลือทิ้งไว้ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!