พิมพ์เขียวชิ้นแรก

"ถ้าโครงสร้างตรงนี้ยุบตัวลงไปอีกแค่สามมิลลิเมตร รอยแยกของเซิร์ฟเวอร์จะขยายตัวจนถึงระดับวิกฤตนะคะ ไค" เสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยความเยือกเย็นของลินดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงใต้ดินชั้นที่สาม แสงสีฟ้าอมม่วงจากหน้าต่างโปร่งใสของระบบลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ สะท้อนภาพเศษซากศิลาและคราบเลือดสีทองของบอสบรรพกาลที่เพิ่งถูกโค่นล้มลงไปหมาดๆ กลิ่นอายความร้อนระอุจากการต่อสู้ยังคงหลงเหลืออยู่จางๆ บนผิวเนื้อ แต่สิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่าบาดแผลภายนอก กลับเป็นหน้าจอสีแดงฉานที่กะพริบเตือนถี่รัวอยู่ตรงหน้า *[แจ้งเตือนระบบ: โครงสร้างดันเจี้ยนชั้นที่ 3 เกิดความเสียหาย 42%]* *[เงื่อนไขพิเศษทำงาน: เลือดของบอสบรรพกาลสัมผัสกับ 'ศิลาแห่งสถาปนิก' ในตัวผู้เล่น]* *[คำเตือน: ท่านได้ปลดล็อก "เขตแดนต้องห้าม" และถูกบันทึกรายชื่อเป็นเป้าหมายกำจัดลำดับที่ 1 ของระบบเกมหลักแบบถาวร...]* ไคไม่1ล.สสส... ไคไม่แม้แต่จะชายตามองหน้าต่างแจ้งเตือนที่พร้อมจะส่งเขากลับไปจุดเกิดในทันที สถาปนิกหนุ่มกำลังนั่งคุกเข่าลงเบื้องหน้าพื้นหินที่แตกละเอียด นิ้วเรียวยาวจรดลงบนรอยร้าวที่แผ่ขยายราวกับใยแมงมุม ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขโค้ดดิ้งนับร้อยที่ไหลผ่านเรตินาเสมือนจริงด้วยความสนใจใคร่รู้ มากกว่าความหวาดกลัว "ระบบหลักไม่ได้กำลังพยายามลบตัวตนของฉันหรอกค่ะ ลิน" ไคเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงของเขาราบเรียบและมั่นคง จนคนฟังต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ "แต่มันกำลังพยายาม 'ปิดบัง' อะไรบางอย่างต่างหาก... จุดบอดตรงนี้ไม่ใช่ความผิดพลาดของเกม แต่มันคือรอยต่อที่ถูกจงใจสร้างขึ้นเพื่อซ่อนบางสิ่งไว้ตั้งแต่ยุคเริ่มแรกของโลก VRMMO ใบนี้" ลินก้าวเข้าไปใกล้ร่างของชายหนุ่ม ปลายคทาในมือหมุนวนเบาๆ สร้างม่านพลังเวทสีครามขึ้นปกป้องรอบตัว "นายรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับไฟ ยศ 'เป้าหมายกำจัดลำดับที่ 1' ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะคะ ไค ถ้าเกมหลักส่ง 'ผู้พิพากษา' ออกมา ต่อให้เป็นผู้เล่นระดับท็อปเท็นร้อยคนรวมกัน ก็ไม่มีทางรอดพ้นเขตอาคมของมันได้หรอก" "ก็ลองให้มันมาดูสิคะ ว่าสถาปนิกอย่างฉันจะรื้อถอนสถาปัตยกรรมของพวกมันยังไง" ไคยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและประกายแห่งความตื่นเต้นในแบบที่ลินคุ้นเคยดี ทันใดนั้นเอง เลือดสีทองที่ซึมอยู่บนพื้นหินก็เกิดปฏิกิริยากับศิลาแห่งสถาปนิกในกระเป๋าไอเทมของไค มันเปล่งแสงสว่างจ้าจนกลบรัศมีสีแดงของระบบแจ้งเตือนจนหมดสิ้น พื้นดินใต้ร่างของทั้งสองสั่นสะเทือนเบาๆ ก่อนที่เศษหินนับพันจะลอยเคว้งคว้างขึ้นสู่อากาศ แล้วประกอบร่างใหม่กลายเป็นแผ่นแผนที่โปร่งแสงขนาดใหญ่ ลวดลายบนแผนที่นั้นซับซ้อนและเต็มไปด้วยเส้นสายเรขาคณิตที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนในเกมนี้ "นี่มัน..." ลินเบิกตากว้างเล็กน้อย ร่องรอยความตกใจฉายชัดบนใบหน้าเย็นชา "แผนที่โครงสร้างชั้นใต้ดินที่ถูกลบออกจากฐานข้อมูลส่วนกลาง... นายไปเอามันมาจากไหน?" "ฉันไม่ได้เอามาค่ะ แต่มันถูกสร้างขึ้นมาจากจุดบอดของเซิร์ฟเวอร์ต่างหากล่ะคะ" ไวทยื่นมือออกไปสัมผัสกับเส้นแสงบนแผนที่นั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส เสียงระฆังใสกังวานก็ดังขึ้นในโสตประสาทของทั้งคู่ *[ปลดล็อกไอเทมพิเศษ: พิมพ์เขียวชิ้นแรกแห่งจุดเริ่มต้น (First Blueprint)]* *[รายละเอียด: แผนที่นำทางสู่ "ห้องเครื่องรังสรรค์โลก" พื้นที่นอกเหนือการควบคุมของระบบหลัก]* บรรยากาศภายในห้องโถงใต้ดินเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจและเสียงกระพริบของหน้าต่างระบบที่เปลี่ยนจากสีแดงฉานเป็นสีฟ้าใสบริสุทธิ์ ไคค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าออกอย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปสบตากับอาจารย์สาวผู้ยืนนิ่งงันอยู่เบื้องหลัง "ดูเหมือนว่าการผจญภัยของเราเพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ นะคะ ลิน" ไคกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น พร้อมกับผายมือไปยังประตูมิติเรขาคณิตที่เพิ่งเปิดออกเบื้องหน้า ซึ่งทอดยาวไปสู่ความมืดมิดอันไร้ขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์ที่ถูกลืม ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่แสงสว่างจากประตูมิติกำลังจะกลืนกินร่างของทั้งคู่ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับเหล็กกล้ากระทบพื้นก็ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องหลัง พร้อมกับไอสังหารเย็นเยียบที่ทำให้ระบบแจ้งเตือนในอากาศสั่นกระพริบอย่างรุนแรง *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการรุกรานจาก "ผู้พิทักษ์ไร้หน้า" - หน่วยกวาดล้างระดับสูงสุดปรากฏตัวแล้ว ณ พิกัดนี้...]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับโลกใบนี้ด้วยกันเสมอนะคะ