เมื่อยันต์แผ่นแรกถูกแปะบนคอมพิวเตอร์

"ถ้าคุณแม่ยังกล้าเอาซองกฐินปลอมมายัดเยียดให้ชาวบ้านแถวนี้อีก ผมนี่แหละครับจะเอาใบปลิวประจานพฤติกรรมแปะไว้หน้าเสาไฟฟ้ากลางหมู่บ้านให้หมดความน่าเชื่อถือเลย" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของร้อยเอกกล้าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องรับแขก กลิ่นไอน้ำชาจีนชั้นดีลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดตัดได้ รำเพยภรรยาคนเก่งของเขากำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หวาย มือเรียวบางกำลังบรรจงใช้พู่กันจุ่มหมึกสีชาดเพื่อเขียนอักขระขอมโบราณลงบนแผ่นยันต์กระดาษสาเนื้อหยาบ ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้เป็นแม่สามีที่กำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความไม่พอใจ "นังสะใภ้ตัวดี! แกกล้าอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณอย่างฉันเรอะ ลูกชายฉันมันโดนแกเป่ามนต์ดำใส่จนหัวปักหัวปำ กลายเป็นหมาเชื่องๆ ไปหมดแล้วสินะ!" เสียงแหลมสูงของแม่ผัวจอมสูบแผดลั่นบ้านจนเจ้าจุก กุมารทองยุค 80 ที่นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าวิทยุสื่อสารเครื่องเก่าสะดุ้งโหยง มันรีบกดปิดปุ่มเครื่องคิดเลขในมือแล้วทำหน้ายู่ยี่ใส่ผู้เป็นย่าทวดกำมะลอทันที "คุณย่าทวดเสียงดังเกินไปแล้วนะครับ เดี๋ยวคลื่นแม่เหล็กในวิทยุผมรวนหมดหรอก อีกอย่าง... ยันต์แผ่นที่แม่ผมกำลังเขียนอยู่นี่ ป้องกันพวกผีเปรตและวิญญาณเร่ร่อนที่ชอบเกาะติดคนหน้าเงินได้ชะมัดเลยนะครับ" เจ้าจุกโผล่หัวออกมาพูดด้วยน้ำพักน้ำแรงของเด็กชายวัยสิบขวบ แต่รัศมีสีทองจางๆ ที่เปล่งประกายรอบตัวกลับทำให้แม่สามีถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว รำเพยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง เธอยังคงจดจ่ออยู่กับการตวัดพู่กันครั้งสุดท้ายอย่างแม่นยำ เส้นสายอักขระราวกับมีชีวิต ชีพจรแห่งพลังงานลึกลับไหลเวียนผ่านปลายนิ้วเข้าสู่มิติลับในห้วงจิตสำนึก ที่นั่น... ฟาร์มเกษตรออร์แกนิกขนาดมหึมาและคลังไอเทมเวทมนตร์กำลังรอการเก็บเกี่ยวผลผลิตล็อตแรกเพื่อนำออกไปขายในตลาดมืด ยุค 80 นี้ไม่ง่ายเลยที่จะหาเงินมาปลดหนี้สินที่ญาติฝั่งสามีสร้างไว้ แต่สำหรับเธอผู้เป็นเซียนวางแผนแล้ว อุปสรรคพวกนี้เป็นเพียงแค่แบบฝึกหัดแก้เบื่อเท่านั้น "แม่ครับ เอาเงินห้าพันบาทนี้ไปแล้วกลับบ้านไปซะ ถือว่าผมกราบลาล่วงหน้า ถ้ายังมาก่อกวนรำเพยกับลูกอีก ผมคงต้องใช้กฎหมายทหารจัดการขั้นเด็ดขาดแล้วนะครับ" ร้อยเอกกล้ายื่นซองน้ำตาลให้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่มือหนาที่วางอยู่บนด้ามปืนพกข้างเอวทำให้หญิงสูงวัยไม่กล้าแม้แต่จะอ้าปากเถียง นางคว้าซองเงินด้วยความโลภก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีออกไปจากบ้าน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นธูปฉุนกلعอันเป็นลางบอกเหตุบางอย่าง รำเพยวางพู่กันลง ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับสามีหนุ่มผู้คลั่งรัก เธอยิ้มมุมปากแล้วยื่นแผ่นยันต์กระดาษสาแผ่นแรกให้กับเขา "พี่กล้า เอาแผ่นนี้ไปแปะไว้ที่หลังคอมพิวเตอร์ IBM ในห้องทำงานสิครับ เจ้าจุกบอกว่าช่วงนี้มีสัญญาณวิญญาณแปลกปลอมพยายามเจาะเข้าระบบฐานข้อมูลการเกษตรของเราอยู่" ร้อยเอกกล้ารับแผ่นยันต์มาด้วยความทะนุถอย เขาสวมกอดภรรยาแน่นด้วยความรักและเป็นห่วง "ระวังตัวด้วยนะน้องรำเพย ช่วงนี้ข่าวลือเรื่องผีปอบอาละวาดในไร่ข้างเคียงมันหนาหูขึ้นเรื่อยๆ ผมกลัวว่าจะมีใครคิดไม่ซื่อกับธุรกิจของเรา" ในขณะที่สองสามีภรรยากำลังโอบกอดกันด้วยความอบอุ่น ทันใดนั้นเอง หน้าจอคอมพิวเตอร์สีดำสนิทบนโต๊ะทำงานก็เกิดประกายไฟสีเขียวมรกตพุ่งวาบขึ้นมา เสียงเคาะแป้นพิมพ์รัวเร็ว "คลิก... คลิก... คลิก..." ดังขึ้นเองโดยไม่มีมนุษย์ควบคุม และเมื่อรำเพยหันไปมอง เธอก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นข้อความภาษาโบราณปรากฏขึ้นบนหน้าจอทีละตัวอักษร *“ยินดีต้อนรับสู่ระบบ... หมอผีไอที บัญชีวิญญาณของคุณมียอดค้างชำระหนึ่งชีวิต... โปรดชำระภายในเที่ยงคืนนี้ มิฉะนั้น วิญญาณของสามีคุณจะถูกดึงลงสู่มิติลับเพื่อแลกเปลี่ยน”* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ "หมอผีวัยรุ่น" เสมอนะครับ