เผชิญหน้าครั้งแรก

"กำไรจากตลาดหุ้นน่ะมันเป็นเพียงเรื่องของตัวเลขครับคุณธันวา แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือ... เราจะทำอย่างไรให้คนคนหนึ่งสูญสิ้นทุกอย่างโดยที่ตัวเลขเหล่านั้นยังดูสมบูรณ์แบบที่สุดต่างหาก" เสียงของผมดังกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดของโรงแรมหรู บรรยากาศรอบข้างที่เคยเต็มไปด้วยเสียงดนตรีคลาสสิกและเสียงหัวเราะของเหล่ามหาเศรษฐีดูเหมือนจะเลือนหายไปชั่วขณะเมื่อสายตาของผมและธันวาสบประสานกันโดยไม่มีใครยอมเบือนหน้าหนี ธันวาในชุดสูทสั่งตัดราคาหลายแสนบาทเหยียดยิ้มที่มุมปาก เขากระดกแชมเปญในมือช้าๆ สายตาคมกริบของเขาวาวโรจน์ด้วยความทะเยอทะยานที่ผมรู้จักดีจากบทเรียนราคาแพงในชีวิตชาติก่อน "คุณกวิน... ดูเหมือนคุณจะพูดจาภาษานักลงทุนที่ห้าวหาญเหลือเกินนะครับ" ธันวาวางแก้วลงบนถาดของพนักงานเสิร์ฟที่เดินผ่านมาอย่างจงใจ "แต่ตลาดทุนไม่ได้มีที่ยืนให้คนใจร้อน การที่คุณกว้านซื้อหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดในจังหวะที่ดัชนีกำลังปรับตัวลงแบบนี้ คุณเรียกมันว่าความฉลาด หรือเรียกมันว่าการฆ่าตัวตายกันแน่ครับ?" ผมขยับเนกไทเล็กน้อย พลางส่งยิ้มบางๆ ที่เคลือบไปด้วยความเย็นชา "สำหรับคนทั่วไปมันคือความเสี่ยงครับ แต่สำหรับผม... มันคือโอกาสที่ใครบางคนในที่นี้มองข้ามไป เพราะมัวแต่หลงระเริงกับอำนาจที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อของตัวเอง" ลินดาที่ยืนอยู่เคียงข้างผมกระซิบเบาๆ ผ่านจังหวะที่ธันวาหันไปทักทายแขกคนอื่น "กวิน... อย่าเพิ่งเปิดหน้าชกตอนนี้เลยครับ ดัชนีตัวนี้เรายังเก็บของไม่ครบตามเป้า ถ้าเขาไหวตัวทัน มันจะกระทบต่อแผนของกลุ่มเรานะ" ผมไม่ได้ตอบเธอ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่แผ่นหลังของธันวา ชายผู้ที่เคยพรากทุกอย่างไปจากชีวิตผม ไม่ว่าจะเป็นบริษัทที่ผมสร้างมากับมือ หรือแม้แต่ความเชื่อใจที่เขาทรยศอย่างเลือดเย็น "ลินดา" ผมเรียกเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย "ดูที่ตลาดหุ้นโตเกียวสิครับ อีกไม่ถึงห้านาที... สัญญาณคำสั่งซื้อขนาดใหญ่ที่ผมเตรียมไว้จะเริ่มทำงาน ถ้าธันวาคิดจะเล่นเกมนี้ เขาก็เตรียมตัวเห็นมูลค่าพอร์ตของเขาหดหายไปต่อหน้าต่อตาได้เลย" งานเลี้ยงการกุศลในค่ำคืนนี้ไม่ใช่เพียงแค่การบริจาคเงินเพื่อภาพลักษณ์ แต่มันคือสนามรบย่อยๆ ที่เหล่าฉลามร้ายในคราบสูทมาดูเชิงกัน ธันวาหมุนตัวกลับมาอีกครั้ง คราวนี้รอยยิ้มของเขาจางหายไป เหลือเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย "คุณรู้เรื่องการแทรกแซงราคาในตลาดต่างประเทศมาตั้งแต่เมื่อไหร่?" ธันวาถามน้ำเสียงต่ำลง ผมก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกหนึ่งก้าว จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลอยู่รอบตัวเขา "ผมไม่ได้รู้เรื่องแทรกแซงหรอกครับคุณธันวา แต่ผมรู้ว่าคนที่มีนิสัย 'ขี้ระแวง' มักจะพลาดท่าให้กับสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้นเสมอ... เหมือนกับโปรเจกต์อสังหาริมทรัพย์ที่คุณกำลังถือครองอยู่ไงครับ เป็นยังไงบ้าง? ปริมาณหนี้เสียที่เริ่มพุ่งสูงขึ้น มันทำให้คืนนี้คุณนอนไม่หลับบ้างหรือเปล่า?" ใบหน้าของธันวากระตุกวูบหนึ่ง เขาพยายามรักษามาดนิ่งสุขุม แต่ผมเห็นความสั่นไหวในม่านตาของเขาชัดเจน เขาประเมินผมต่ำไปมาโดยตลอด เขาคิดว่าผมเป็นเพียงหนุ่มนักลงทุนหน้าใหม่ที่บังเอิญจับจังหวะตลาดได้แม่นยำ แต่เขาไม่มีทางรู้เลยว่า ทุกการตัดสินใจของผมคือสิ่งที่ผมเคยเห็น 'อนาคต' ของมันมาก่อนแล้ว "คุณกำลังเล่นกับไฟนะครับกวิน" ธันวาโน้มตัวมาใกล้กระซิบข้างหูผม "คุณคงคิดว่าคุณมีข้อมูลวงใน แต่จำไว้นะครับ โลกใบนี้ไม่มีอะไรที่ความมั่งคั่งของตระกูลผมซื้อไม่ได้ แม้กระทั่งโชคชะตาของคุณ" ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ "โชคชะตาอาจจะซื้อได้ด้วยเงินครับคุณธันวา แต่ความตาย... และความพ่ายแพ้ในเกมธุรกิจที่ผมวางเดิมพันไว้ มันมีราคาที่สูงเกินกว่าที่ตระกูลของคุณจะจ่ายไหว" ผมหันไปส่งสัญญาณให้ลินดา ซึ่งเธอกดตกลงบนแท็บเล็ตในมือทันที แรงสั่นสะเทือนทางการเงินกำลังจะเกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาทีข้างหน้า ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของธันวาก็ดังขึ้นทำลายความเงียบระหว่างเรา เขารับสายด้วยสีหน้าหงุดหงิด แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาทีที่เขาฟังปลายสาย ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนจากโกรธจัดเป็นซีดเผือดจนเห็นได้ชัด เขาเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่สายตาของศัตรูที่หยิ่งผยองอีกต่อไป แต่เป็นสายตาของเหยื่อที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังเดินลงสู่กับดัก "นั่นคืออะไร..." ธันวาถามเสียงสั่น "คุณทำอะไรกับบัญชีหลักของบริษัท?" ผมขยับยิ้มกว้างขึ้นพลางยกแก้วไวน์ขึ้นแตะขอบแก้วของเขาเบาๆ "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับคุณธันวา... ผมแค่ปล่อยให้ 'ความจริง' ทำหน้าที่ของมัน" ในขณะที่ธันวากำลังจะเปิดปากถามต่อ ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มคนหนึ่งก็เดินฝ่าฝูงชนเข้ามาหาเราด้วยท่าทีลนลาน เขาคือกรรมการบริหารจากสถาบันการเงินยักษ์ใหญ่ที่เป็นพาร์ทเนอร์หลักของธันวา "คุณธันวาครับ! เรามีปัญหาใหญ่ที่ตลาดหลักทรัพย์... มีการเทขายหุ้นของกลุ่มคุณอย่างรุนแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ถือหุ้นลับของคุณ... เพิ่งประกาศขายหุ้นทั้งหมดออกสู่ตลาดแบบราคาเหมาทอดครับ!" หัวใจของผมเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคง ในขณะที่ธันวากำลังจะสูญเสียทุกอย่างที่เขาเคยใช้ทำลายผมในชาติก่อน และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความหายนะที่เขาจะต้องชดใช้อย่างสาสม ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมไปพร้อมๆ กันนะครับ