ความเงียบก่อนพายุใหญ่

เสียงฝ่าเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายอันตรายของคาร์ลอส วินเซนต์ ทำให้รินรดารู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศรอบตัวกำลังเปลี่ยนไป ความเงียบงันภายในคฤหาสน์หรูยามวิกาลไม่ได้แปลว่าความสงบ หากแต่มันคือความเงียบก่อนพายุใหญ่จะโหมกระหน่ำต่างหาก ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีของมาเฟียหนุ่มกวาดมองไปรอบห้องนอนกว้างอย่างพินิจพิจารณา สัญชาตญาณนักล่าที่ผ่านความเป็นความตายมาโชกโชนกำลังบอกเขาว่า มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ความเคลื่อนไหวของมาร์คัส คู่ปรับตัวฉกาจเริ่มขยับเข้าใกล้เขตอิทธิพลของเขาเข้ามาทุกที และเป้าหมายที่มันจ้องจะทำลายล้างเพื่อตัดแขนตัดขาเขาก็ไม่ใช่ใครอื่น—นอกจากผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ "ล็อคหน้าต่างทุกบาน เพิ่มกำลังพลตรวจการณ์รอบคฤหาสน์อีกเท่าตัว และห้ามให้รินรดาออกไปนอกเขตคุ้มครองเด็ดขาด" คำสั่งเด็ดขาดหลุดจากริมฝีปากหนาเฉียบคม น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจนั้นไม่เปิดโอกาสให้ใครกล้าโต้แย้ง บอดี้การ์ดร่างยักษ์สองนายโค้งรับคำสั่งก่อนจะถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงความตึงเครียดที่ยังคงลอยเคว้งอยู่ในอากาศระหว่างเขากับเธอ รินรดากัดริมฝีปากแน่นอย่างถือดี แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นต่อสถานการณ์ที่คาดเดาไม่ได้ แต่ศักดิ์ศรีในตัวก็ไม่ยอมให้เธอดوอ่อนแอต่อหน้าเขา "คุณกำลังทำเกินไปแล้วนะคาร์ลอส ฉันไม่ใช่ นักโทษของคุณ ทำไมฉันจะต้องถูกกักบริเวณ..." "หุบปากซะ ริน" คาร์ลอสสาวเท้าเข้าประชิดตัวเธอด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาห์ ร่างสูงใหญ่ทาบทับจนเธอกลายเป็นฝ่ายถูกต้อนให้ถอยหลังจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับผนังห้องเย็นเฉียบ มือหนาเอื้อมมากุมข้อมือเรียวไว้มั่น แรงบีบไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่หนักหน่วงพอที่จะย้ำเตือนถึงอำนาจที่เหนือกว่าของเขา "คุณไม่เข้าใจว่ามาร์คัสมันเหี้ยมเกรียมแค่ไหน มันไม่ได้ต้องการแค่ธุรกิจ มันต้องการเหยียบย่ำทุกสิ่งที่ฉันรักให้แหลکคามือ... และคุณคือจุดอ่อนเดียวที่ฉันมี ริน" ประโยคหลังเขาโน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่สั่นระริกด้วยความรู้สึกอันลึกล้ำที่ถูกซ่อนไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็น กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายตรงหน้า พัดพาเอาความเร่าร้อนและอันตรายเข้ามาโอบล้อมร่างของรินรดาไว้จนแทบสิ้นเรี่ยวแรง หัวใจที่เคยต่อต้านกลับเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะเมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดของเขาไล้โค้งไปตามกรอบหน้าและหยุดอยู่ที่คางมน บังคับให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นสบตา ดวงตาสสีเข้มคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ผสมผสานกับความหวาดกลัวต่อการสูญเสีย มันเป็นมุมที่เปราะบางที่สุดของมาเฟียผู้ไร้ความปรานี ซึ่งมีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้เห็น "ปล่อยฉัน..." เธอกระซิบเสียงแผ่ว พยายามเบือนหน้าหนีความร้อนผ่าวจากลมหายใจของเขา แต่คาร์ลอสกลับไม่ยอม ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นเชยคางเธอขึ้น บังคับให้รับรสจูบที่โถมซัดเข้ามาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ ริมฝีปากหนาบดFคลึงลงมาบนกลีบปากนุ่มอย่างเรียกร้อง ไม่มีคำว่าอ่อนโยนในสัมผัสแรก มีแต่ความหิวกระหาย ความตึงเครียดจากสถานการณ์ภายนอกถูกระบายออกมาเป็นรสจูบอันร้อนแรงที่แผดเผาสติสัมปชัญญะของทั้งคู่ให้มอดไหม้ รินรดาสั่นสะท้าน มือเรียวที่เคยพยายามดันอกแกร่งไว้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น เมื่อเรียวลิ้นร้อนล้ำเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่รู้จักพอ แรงปะทะทางอารมณ์เปลี่ยนจากความโกรธเกรี้ยวกลายเป็นเพลิงเสน่หาที่โหมกระหน่ำ คาร์ลอสช้อนตัวเธอลอยขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย ร่างบางระหงตวัดเรียวขาโอบรอบเอวสอบของเขาโดยสัญชาตญาณ ขณะที่ริมฝีปากยังคงแนบประสานแลกเปลี่ยนลมหายใจกันอย่างดุเดือด เรี่ยวแรงทั้งหมดของรินรดาระเหิดหายไป เหลือเพียงความหวามไหวที่วิ่งพล่านไปทั่วทุกอณูผิวภายใต้สัมผัสอันชำนาญและเร่าร้อนของเขา เตียงนอนกว้างสไตล์ยุโรปโบราณรองรับร่างของทั้งคู่ที่ล้มลงไปพร้อมกัน คาร์ลอสทาบทับลงมา ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามกดทับเธอไว้ใต้ร่างอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาดิบเถื่อนคู่นั้นกวาดมองเรือนร่างอรชรที่ซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ด้วยความหลงใหล มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างจงใจยั่วเย้า ปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาให้พุ่งสูงขึ้นจนเกินจะต้านทาน รินรดาหอบสะั่น เปลือกตาปิดพริ้มรับสัมผัสวาบหวามที่เขาปรนเปรอให้ ความหวาดระแวงจากโลกภายนอกถูกหลงลืมไปชั่วขณะ เหลือเพียงโลกใบเล็กที่มีเพียงเธอกับเขา และไฟรักที่กำลังเผาผลาญหัวใจจนแทบละลาย ทว่า... ในจังหวะที่อารมณ์รักกำลังดิ่งลึกถึงขีดสุด เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งคฤหาสน์! คาร์ลอสชะงักกรามขบเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูน ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นดุดันเหี้ยมเกรียมขึ้นในเสี้ยววินาที เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็ง "มันมาแล้ว..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับห้วงอารมณ์อันลึกล้ำนี้ด้วยกันนะครับ